• تلفن نوبت دهی: 02188206059 - 02188785775 - 09032032143
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

مباحث ایمنی رادیولوژی|نکات مراقبتی و حفظ ایمنی در بخش های پرتو پزشکی


مباحث ایمنی رادیولوژی

مباحث ایمنی رادیولوژی ؛ بیهوشی چیست و چگونه عمل می کند؟ بیهوشی از داروها یا روش های دیگر برای ایجاد از دست دادن آگاهی و جلوگیری از احساس درد استفاده می کند. آسایش و ایمنی بیمار را در طی اقدامات پزشکی افزایش می دهد. معاینات تصویربرداری پزشکی ممکن است از بیهوشی مراقبتی موضعی، منطقه ای، عمومی یا تحت نظارت استفاده کنند.

 اگر سوالی در مورد انواع سونوگرافی و رادیولوژی دارید و یا پزشک شما برایتان سونوگرافی یا رادیولوژی تجویز کرده است می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید. انواع سونوگرافی و رادیولوژی در مرکز الوند با بروزترین تجهیزات روزدنیا و حضوری کادری متخصص انجام می شود. 

بی حسی موضعی

یک بی حس کننده موضعی ناحیه تحت درمان را بی حس می کند و درد و احساس را مسدود یا کاهش می دهد.

بی حسی موضعی سیگنال های الکتریکی را که حس درد را از اعصاب حسی به مغز منتقل می کند، مسدود می کند. این فقط بر حس در ناحیه تحت درمان و اطراف آن تأثیر می گذارد. بر حافظه یا توانایی تنفس بیمار تأثیری نمی گذارد.

هنگامی که بیمار آرام است و می تواند ناراحتی را تحمل کند، پزشکان به تنهایی از بی حسی موضعی برای اقدامات کوتاه مدت استفاده می کنند. آنها همچنین ممکن است از داروهای دیگری استفاده کنند که می تواند بر حافظه، اضطراب و احساس درد در مناطقی غیر از ناحیه درمان تأثیر بگذارد.

بی حس کننده های موضعی ممکن است بر روی پوست (به صورت موضعی)، زیر پوست (زیر جلدی) و به صورت منطقه ای تجویز شوند.

بی حسی موضعی - یک کرم، چسب یا اسپری - سطح پوست را بی حس می کند. پوست دارو را جذب می کند و در محل استفاده از آن بی حسی ایجاد می کند. اسپری بی حس کننده پوشش داخلی بینی، دهان یا گلو را بی حس می کند.

تزریق بی حسی زیر جلدی رشته های عصبی سطح پوست و بلافاصله زیر آن را بی حس می کند.

radiology/مباحث ایمنی رادیولوژی

بی حسی منطقه ای ناحیه عمومی بی حسی را ایجاد می کند. انواع بی حسی منطقه ای عبارتند از:

بی حسی با بلوک نخاعی (بلاک سابراکنوئید) یک بی حس کننده موضعی را به فضای زیر عنکبوتیه که ناحیه اطراف نخاع حاوی مایع مغزی نخاعی است، تزریق می کند. این مایع به عنوان نوعی بالشتک عمل می کند که از نخاع محافظت می کند و آن را احاطه می کند. بی حسی موضعی در سراسر این مایع پخش می شود و پس از چند دقیقه سیگنال های درد را که به مغز شما می رسد مسدود می کند.

بی‌حسی اپیدورال معمولاً به دوز بیشتری از بی‌حسی موضعی نیاز دارد، زیرا باید از بافت‌های بیشتری عبور کند. اغلب لازم است که بیمار یک خط داخل وریدی (IV) برای تزریق مایعات در طی یک روش اپیدورال داشته باشد. داروی بی حسی به فضای اپیدورال ستون فقرات تزریق می شود. این بیرونی ترین فضای کانال نخاعی است. این شامل طناب نخاعی، مایع نخاعی و فضای زیر عنکبوتیه است که در بالا ذکر شد. یک سوزن مخصوص در این ناحیه قرار داده می شود و یک کاتتر کوچک در محل قرار می گیرد تا در صورت نیاز داروی بی حسی را تحویل دهد. پس از عمل برداشته می شود. پس از چند دقیقه، "احساس" (سیگنال های درد از ناحیه مورد نظر) از سفر به مغز شما جلوگیری می کند.

یک بلوک عصبی یک بی حس کننده موضعی را به نواحی خاصی تزریق می کند تا سیگنال های درد را از عصب(های) آن ناحیه مسدود کند. این باعث تسکین موقت درد می شود.

مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

بیهوشی عمومی

تحت بیهوشی عمومی، بیمار بی اطلاع است و دردی را احساس نمی کند. از آنجایی که بیمار بدون کمک نمی تواند نفس بکشد، دستگاه تنفس مورد نیاز است.

یک لوله تنفسی یا سایر دستگاه های راه هوایی بیهوشی عمومی را ارائه می دهد و ایمنی بیمار را به حداکثر می رساند. در بیهوشی عمومی از انواع داروها و روش ها استفاده می شود. رایج ترین روش از طریق تنفس گاز پس از تزریق داخل وریدی (IV) است. بیمار گازهایی را تنفس می کند که توسط ریه ها جذب شده و از طریق جریان خون به مغز و نخاع می رسد

متخصص بیهوشی بیهوشی عمومی را انجام می دهد. این پزشک سه سال دوره آموزشی تخصصی بیهوشی را فراتر از دانشکده پزشکی می گذراند. یک پرستار بیهوشی آموزش دیده خاص نیز ممکن است بیهوشی عمومی را تحت نظارت یک متخصص بیهوشی ارائه دهد. ارائه‌دهنده بیهوشی در کنار بیمار می‌ماند و ضربان قلب، نوار قلب، فشار خون و اکسیژن رسانی را به دقت کنترل می‌کند.

بیماران معمولاً هیچ خاطره ای از آنچه در طول بیهوشی عمومی رخ داده است ندارند. به ندرت برخی از بیماران رویدادها را به خاطر می آورند.

 

آرامبخشی عمیق/ مراقبت از بیهوشی تحت نظارت

آرام بخش ها داروهایی هستند که توانایی بیمار را برای احساس و یا به خاطر سپردن درد کاهش می دهند. پزشکان معمولاً آنها را از طریق ورید از طریق کاتتر IV می دهند. یک متخصص بیهوشی، بیهوشی، یا متخصص غیر بیهوشی واجد شرایط، آرامبخشی عمیق ارائه می کند.

آرام‌بخشی عمیق (مراقبت‌های بیهوشی تحت نظارت) به بیمار اجازه می‌دهد بدون کمک دستگاه تنفس نفس بکشد. درد را تسکین می دهد، ناراحتی را کاهش می دهد و احتمال یادآوری یک روش دردناک را کاهش می دهد.

سطوح آرام بخشی وجود دارد. بیمار قبل از اینکه وارد آرامبخشی عمیق شود از سطوح حداقل و متوسط ​​عبور می کند. یک متخصص بیهوشی ممکن است همیشه این سطوح را تجویز نکند. سطح آرامبخشی نشان دهنده توانایی بیمار در احساس و پاسخ به درد و دستورات کلامی است.

آرامبخشی حداقل/متوسط

تحت آرام‌بخشی حداقل یا متوسط، بیماران می‌توانند به سؤالات پاسخ دهند، دستورالعمل‌ها را دنبال کنند و بدون کمک نفس بکشند. در طول آرامبخشی حداقل یا متوسط، احساس درد یا ناراحتی بیمار بسیار کسل کننده است یا احساس نمی شود. اگر بیمار ناراحتی بیش از حد را تجربه کند، ممکن است یک دوز اضافی آرامبخش تجویز شود. آرامبخشی حداقل یا متوسط ​​برای روش هایی که بیمار باید به پزشک پاسخ دهد یا برای آنهایی که ممکن است عارضه آرام بخشی عمیق داشته باشد، خوب است. بهبودی از این نوع آرامبخش معمولاً بسیار سریعتر است.

 

کدام معاینات تصویربرداری ممکن است نیاز به بیهوشی یا آرام بخش داشته باشند؟

برخی از بیمارانی که تحت تصویربرداری (مثلاً MRI) قرار می‌گیرند، ممکن است به آرام‌بخشی یا بیهوشی عمومی نیاز داشته باشند تا آرام بمانند و بی حرکت دراز بکشند.

 

داروهای آرام بخش یا بیهوشی کمک می کند:

بیمارانی که اضطراب، ترس از فضاهای بسته یا شرایط پزشکی دارند که مانع از بی حرکت ماندن آنها برای معاینه می شود.

نوزادان، کودکان و نوجوانانی که نمی توانند ثابت بمانند و مسیرها را درک کنند.

بسیاری از روش‌های رایج رادیولوژی مداخله‌ای کودکان، مانند قرار دادن خط PICC، نیاز به آرام‌بخشی دارند. برای اطلاعات مختص به کودکان به صفحه آرامبخشی کودکان مراجعه کنید.

 

برخی از روش ها ممکن است از دو نوع مختلف بیهوشی استفاده کنند. آنژیوگرافی، آنژیوپلاستی، بیوپسی و آمبولیزاسیون ممکن است از یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن پوست در جایی که از سوزن یا کاتتر استفاده می شود و از آرامبخشی عمیق یا بیهوشی عمومی برای حفظ آرامش و آرامش بیمار استفاده شود.

 

آیا جایگزینی برای بیهوشی و آرامبخشی وجود دارد؟

بیماران ممکن است رویکردهای عاری از مواد مخدر مانند راهنمایی در آرامش، چارچوب مجدد پریشانی و هیپنوتیزم را انتخاب کنند. این روش ها درد، اضطراب و عوارض جانبی آرام بخش مانند حالت تهوع را کاهش می دهند. آنها همچنین می توانند به بیماران در غلبه بر کلاستروفوبیا در طول معاینه MRI کمک کنند.

از مرکز خود بپرسید که آیا روش های بدون دارو در دسترس است یا خیر. این نوع راهنمایی بیمار به یک عضو تیم پزشکی آموزش دیده نیاز دارد. زبان تسکین دهنده و عبارت موثر به بیماران کمک می کند تا بهترین راه حل های آسایش را در حین شرکت در مراقبت از خود بیابند.

 

مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

چگونه باید برای آزمایش تصویربرداری یا درمان با بیهوشی آماده شوم؟

برای آماده شدن برای عمل خود با بیهوشی:

در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید، از جمله مکمل های گیاهی و ویتامین ها، به پزشک خود بگویید. ممکن است پزشک به شما توصیه کند که مصرف آسپرین، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) یا سایر داروهای معمولی را برای مدتی قبل از عمل متوقف کنید.

هر گونه حساسیت به غذا، دارو یا مواد حاجب را فهرست کنید.

هرگونه سابقه خانوادگی مشکلات ناشی از بیهوشی، هر گونه شرایط پزشکی یا بیماری اخیر از جمله هرگونه عفونت اخیر دستگاه تنفسی فوقانی (سرماخوردگی یا آنفولانزا) را گزارش دهید.

در مورد جراحی های قبلی خود، هرگونه مشکل در بیهوشی یا ناهنجاری های راه هوایی که ممکن است داشته باشید، به پزشک خود اطلاع دهید.

پزشک ممکن است خون شما را برای ارزیابی توانایی شما در تشکیل لخته خون و تعیین نحوه عملکرد کبد و کلیه ها آزمایش کند.

پزشک همچنین ممکن است معاینه فیزیکی و سایر آزمایشات را انجام دهد.

اگر احتمال بارداری یا شیردهی وجود دارد، به پزشک یا تکنسین خود اطلاع دهید. برای اطلاعات بیشتر در مورد بارداری، شیردهی و تصویربرداری به صفحه ایمنی در اشعه ایکس مراجعه کنید.

ممکن است پزشک به شما بگوید که تا هشت ساعت قبل از دریافت آرامبخش یا بیهوشی چیزی نخورید یا ننوشید. برخی از موسسات ممکن است به شما اجازه دهند قبل از امتحان چند جرعه نوشیدنی بنوشید. این دستورالعمل ها ممکن است بر اساس روش، سن بیمار و سابقه پزشکی یا دستورالعمل های موسسه متفاوت باشد.

ممکن است از شما خواسته شود که لباس های خود را در بیاورید و در حین امتحان یک روپوش بپوشید. جواهرات، عینک، پروتزهای مصنوعی و هر گونه اجسام فلزی یا لباسی که ممکن است با تصاویر تداخل داشته باشد را بردارید.

اگر آرامبخش یا بیهوشی عمومی دارید، شخصی باید شما را به خانه برساند. بیهوشی ممکن است حافظه شما را تا 24 ساعت مختل کند و توانایی شما را برای تمرکز، تصمیم گیری و کار با ماشین آلات به خطر بیندازد.

 

بیهوشی چقدر ایمن است؟

بیهوشی و آرامبخش به طور کلی برای اکثر بیماران بی خطر است.

برخی از مطالعات نشان داده اند که کودکان زیر چهار سال ممکن است عوارض نامطلوبی را به دنبال بیهوشی طولانی مدت یا مکرر تجربه کنند. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. برای اطلاعات بیشتر در مورد تحقیقات بیهوشی کودکان، به SmartTots.org مراجعه کنید.

صرف نظر از سطح آرامبخش یا بیهوشی مورد استفاده، یک متخصص مراقبت های بهداشتی آموزش دیده به دقت بیمار را تحت نظر دارد.

عوارض جانبی و واکنش های نامطلوب و آلرژیک

عوارض جانبی جدی و واکنش های آلرژیک ناشی از بیهوشی نادر است.

پس از آرام بخش یا بیهوشی عمومی، برخی از بیماران ممکن است حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه، سردرد، گلودرد، تغییرات فشار خون و درد داشته باشند. این عوارض معمولاً خفیف، مختصر و قابل درمان هستند.

برخی از بیماران، چه بزرگسالان و چه کودکان، ممکن است به آرامبخشی کافی نرسند. پزشک با بیهوشی عمومی، عمل را مجدداً برنامه ریزی می کند.

عوارض بیهوشی جدی تر نادر است. احتمال بروز آنها در بیمارانی با شرایط پزشکی پیچیده و جدی بیشتر است.

 

در حین و بعد از آزمایش چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

در طول آزمایش

پزشک دستگاه‌های خاصی را برای نظارت بر ضربان قلب و سایر عملکردهای حیاتی بدن وصل می‌کند. اگر بیهوشی عمومی داشته باشید، تحت مراقبت مستقیم یک متخصص بیهوشی برای کل عمل بیهوش خواهید بود.

پزشکان معمولاً از طریق کاتتر IV آرام بخش می دهند. هنگامی که پزشک یا پرستار کاتتر را وارد می کند ممکن است فشار خفیفی یا نیشگون گرفتن شدید احساس کنید، اما نباید هیچ ناراحتی جدی را تجربه کنید.

 

بعد از آزمایش

اگر فقط یک بی حسی موضعی دریافت کرده اید، بسته به عمل باید بتوانید به زودی به خانه بروید. اگر بیهوشی عمومی دریافت کردید، تا زمانی که به سطح هوشیاری طبیعی خود برسید در اتاق ریکاوری خواهید ماند.

دارو تا 24 ساعت طول می کشد تا از بدن شما خارج شود. ممکن است احساس خستگی کنید. حداقل 24 ساعت پس از بیهوشی نباید رانندگی کنید، تجهیزات را کار کنید یا تصمیمات مهمی بگیرید.

واکنش کودکان به آرامبخش ها و بیهوشی ها متفاوت است. برخی ممکن است آشفته، تسلی ناپذیر یا بی قرار شوند. برخی دیگر ممکن است در بقیه روز خواب آلود و ناپایدار روی پاهای خود باشند.

اکثر بیماران اطفال می توانند در عرض شش تا هشت ساعت فعالیت عادی خود را از سر بگیرند. کودکان را به مدت 12 تا 24 ساعت پس از آرامبخشی تحت نظر بگیرید. فعالیت هایی که نیاز به هماهنگی و تعادل دارند، مانند شنا، کوهنوردی و دوچرخه سواری را به مدت 24 ساعت به تاخیر بیندازید.

 

بارداری و بیهوشی

قبل از هر معاینه تصویربرداری، زنان باید همیشه در صورت بارداری به پزشک خود اطلاع دهند. بسیاری از آزمایش‌های تصویربرداری در دوران بارداری انجام نمی‌شوند، مگر اینکه از نظر پزشکی ضروری باشند و نمی‌توان آنها را به تأخیر انداخت.

هنگامی که در دوران بارداری نیاز به بیهوشی یا آرامبخش باشد، پزشکان از مادران و نوزادان متولد نشده آنها محافظت می کنند. زنانی که در دوران بارداری نگران جراحی و بیهوشی هستند باید با پزشک خود مشورت کنند.

زنان شیرده باید قبل از مصرف هر گونه دارویی که از شیر مادر عبور می کند با پزشک خود مشورت کنند. برای اطلاعات بیشتر در مورد بارداری، شیردهی و تصویربرداری به صفحه ایمنی در اشعه ایکس مراجعه کنید.

مواد کنتراست

مواد کنتراست چیست و چگونه کار می کنند؟

هنگامی که یک پزشک نیاز به درک آنچه در بدن ما دارد اتفاق می افتد، اغلب درخواست می کند که بیمار تحت معاینه تصویربرداری قرار گیرد. معاینات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، اولتراسوند، توموگرافی کامپیوتری (CT)، رزونانس مغناطیسی (MRI) و فلوروسکوپی بر اساس توانایی آنها برای نشان دادن اطلاعات خاص در مورد ساختارهای درون بدن انتخاب می شوند. مواد کنتراست که برای بهبود ارزش تشخیصی آن معاینات تصویربرداری استفاده می شوند.

مواد کنتراست رنگ هایی نیستند که برای همیشه اندام های داخلی را تغییر رنگ دهند. آنها موادی هستند که به طور موقت نحوه تعامل اشعه ایکس یا سایر ابزارهای تصویربرداری با بدن را تغییر می دهند. مواد مورد بحث در این مقاله تشعشع تولید نمی کنند.

هنگامی که مواد کنتراست قبل از معاینه تصویربرداری وارد بدن می شوند، ساختارها یا بافت های خاصی در بدن را در تصاویر متفاوت از آنچه در صورت عدم استفاده از ماده کنتراست انجام می شد، نشان می دهند. مواد کنتراست به تشخیص یا "تضاد" مناطق انتخاب شده بدن از بافت اطراف کمک می کنند. این به پزشکان کمک می کند تا با بهبود دید اندام ها، رگ های خونی یا بافت های خاص، شرایط پزشکی را تشخیص دهند.

 

مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

مواد کنتراست به یکی از سه راه وارد بدن می شوند. اونها می تونند ... باشند:

بلعیده شده (خوراکی یا خوراکی)

توسط تنقیه (از طریق رکتوم داده می شود)

تزریق شده به رگ خونی (ورید یا شریان؛ همچنین به عنوان تزریق داخل وریدی یا داخل شریانی)

پس از معاینه تصویربرداری با ماده حاجب، این ماده توسط بدن جذب می شود یا از طریق ادرار یا حرکات روده دفع می شود.

 

انواع مختلفی از مواد کنتراست وجود دارد:

ترکیبات مبتنی بر ید و سولفات باریم در آزمایشات تصویربرداری اشعه ایکس و توموگرافی کامپیوتری (CT) استفاده می شود.

مواد کنتراست می توانند ساختار شیمیایی داشته باشند که شامل ید، یک عنصر شیمیایی طبیعی است. این مواد کنتراست را می توان به وریدها یا شریان ها، داخل دیسک ها یا فضاهای مایع ستون فقرات و سایر حفره های بدن تزریق کرد.

باریم سولفات رایج ترین ماده حاجب است که از طریق دهان یا خوراکی مصرف می شود. همچنین به صورت مقعدی استفاده می شود و به اشکال مختلفی موجود است، از جمله:

پودری که قبل از مصرف با آب مخلوط می شود

مایع

چسباندن

قرص

هنگامی که مواد کنتراست بر پایه ید و سولفات باریم در ناحیه خاصی از بدن وجود دارند، توانایی عبور اشعه ایکس را مسدود یا محدود می کنند. در نتیجه، رگ های خونی، اندام ها و سایر بافت های بدن که به طور موقت حاوی ترکیبات مبتنی بر ید یا باریم هستند، ظاهر خود را در تصاویر اشعه ایکس یا سی تی تغییر می دهند.

گادولینیوم جزء کلیدی ماده حاجب است که اغلب در معاینات تشدید مغناطیسی (MR) استفاده می شود. هنگامی که این ماده در بدن وجود دارد، خواص مغناطیسی مولکول های آب مجاور را تغییر می دهد که کیفیت تصاویر MR را افزایش می دهد.

نمک (آب نمک) و گاز (مانند هوا) نیز به عنوان مواد کنتراست در معاینات تصویربرداری استفاده می شود. میکرو حباب‌ها و میکروسفرها برای آزمایش‌های تصویربرداری اولتراسوند، به‌ویژه آزمایش‌های قلب اعمال شده‌اند.

 

در کدام آزمون های تصویربرداری از مواد کنتراست استفاده می شود؟

مواد کنتراست خوراکی

مواد حاجب سولفات باریم که بلعیده می شوند یا از طریق دهان (به صورت خوراکی) تجویز می شوند، برای بهبود تصاویر استاندارد اشعه ایکس، فلوروسکوپی و سی تی دستگاه گوارش (GI) استفاده می شوند، از جمله:

حلق

مری

معده

روده کوچک

روده بزرگ (کولون)

در برخی شرایط، مواد حاجب مبتنی بر ید برای مصرف خوراکی جایگزین مواد کنتراست باریم-سولفات می شوند.

 

مواد کنتراست رکتال

مواد کنتراست سولفات باریم که توسط تنقیه (رکتال) تجویز می‌شوند، برای بهبود تصاویر استاندارد اشعه ایکس، فلوروسکوپی و سی‌تی از قسمت پایینی دستگاه گوارش (کولون و رکتوم) استفاده می‌شوند. در برخی شرایط، مواد حاجب مبتنی بر ید برای تجویز رکتوم جایگزین مواد کنتراست باریم-سولفات می شوند.

مواد حاجب داخل وریدی

بر پایه ید و گادولینیوم

مواد حاجب مبتنی بر ید که به داخل ورید (به صورت داخل وریدی) تزریق می‌شوند برای تقویت عکس‌های اشعه ایکس (از جمله تصاویر فلوروسکوپی) و CT استفاده می‌شوند. گادولینیوم تزریق شده به داخل ورید (به صورت داخل وریدی) برای بهبود تصاویر MR استفاده می شود. به طور معمول، از این موارد برای تقویت استفاده می شود:

اندام های داخلی شامل قلب، ریه ها، کبد، غدد فوق کلیوی، کلیه ها، پانکراس، کیسه صفرا، طحال، رحم و مثانه

دستگاه گوارش شامل معده، روده کوچک و روده بزرگ

شریان ها و وریدهای بدن، از جمله عروق مغز، گردن، قفسه سینه، شکم، لگن و پاها

بافت های نرم بدن از جمله ماهیچه ها، چربی و پوست

ویژگی های مغز

ویژگی های سینه

مواد کنتراست میکروحباب

مواد کنتراست میکروحباب حباب های کوچکی از گاز تزریقی هستند که در یک پوسته نگهدارنده نگه داشته می شوند. آنها بسیار کوچک هستند - کوچکتر از یک گلبول قرمز - و دارای درجه بالایی از "اکوژنیسیته" یا توانایی انعکاس امواج اولتراسوند هستند. سازه هایی با اکوژنیسیته بالاتر در سونوگرافی روشن تر به نظر می رسند. هنگامی که میکروحباب‌ها وارد جریان خون می‌شوند، فناوری اولتراسوند می‌تواند تفاوت‌های اکوژنیک بین گاز موجود در میکروحباب‌ها و بافت‌های اطراف بدن را ثبت کند و تصویر اولتراسوند با کنتراست افزایش‌یافته تولید کند. میکرو حباب ها معمولاً در عرض 10 تا 15 دقیقه حل می شوند و گاز درون آنها از طریق بازدم از بدن خارج می شود. سونوگرافی با کنتراست با میکروحباب ها روشی راحت و نسبتا ارزان برای بهبود تجسم جریان خون است و از اشعه استفاده نمی کند. این یک گزینه مفید برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کسانی که به مواد حاجب مورد استفاده برای تصویربرداری MR و/یا CT آلرژی دارند، است.

مواد کنتراست میکروحباب می توانند هدفمند یا بدون هدف باشند. سونوگرافی بدون هدف با کنتراست - روش رایج تر - با ارزیابی جریان خون در قلب و سایر اندام ها به تشخیص بیماری های خاص کمک می کند. در سونوگرافی هدفمند با کنتراست، مولکول‌های خاصی به سطح میکروحباب‌ها متصل می‌شوند. پس از تزریق، میکروحباب‌ها به محل‌های بافت هدف خاصی متصل می‌شوند و باعث افزایش سیگنال اولتراسوند در محل‌ها می‌شوند.

 

سونوگرافی با کنتراست با میکروحباب ها در ارزیابی موارد زیر استفاده می شود:

پرفیوژن خون در اندام ها

ترومبوز، مانند انفارکتوس میوکارد

ناهنجاری در قلب

توده های کبد و کلیه

فعالیت التهابی در بیماری التهابی روده

پاسخ درمانی شیمی درمانی

 

مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

مواد کنتراست چقدر ایمن هستند؟

مواد کنتراست داروهای بی خطری هستند. عوارض جانبی از خفیف تا شدید رخ می دهد، اما واکنش های شدید بسیار نادر است. در حالی که واکنش های آلرژیک جدی یا سایر واکنش ها به مواد حاجب نادر است، بخش های رادیولوژی برای مقابله با آنها مجهز هستند.

 

چگونه باید برای روش تصویربرداری خود با ماده حاجب آماده شوم؟

قبل از ورود به محل آزمایش، دستورالعمل های خاصی در مورد نحوه آماده شدن برای امتحان به شما داده می شود. از آنجایی که مواد حاجب خطر کمی برای ایجاد واکنش آلرژیک یا واکنش نامطلوب دارند، باید هر یک از شرایط زیر را به پزشک خود اطلاع دهید. این شرایط می تواند بر دستورالعمل هایی که به شما داده می شود تأثیر بگذارد.

واکنش های آلرژیک قبلی به مواد کنتراست

آلرژی به غذا، دارو، رنگ، مواد نگهدارنده یا حیوانات

داروهایی که مصرف می کنید، از جمله مکمل های گیاهی

بیماری های اخیر، جراحی ها یا سایر شرایط پزشکی

سابقه آسم و تب یونجه

سابقه بیماری قلبی، دیابت، بیماری کلیوی، مشکلات تیروئید یا کم خونی داسی شکل

عوارض جانبی و واکنش های نامطلوب و آلرژیک

مواد کنتراست سولفات باریم

اگر این عوارض جانبی خفیف مواد حاجب باریم سولفات شدید شد یا از بین نرفت، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

گرفتگی معده

اسهال

حالت تهوع

استفراغ

یبوست

فوراً در مورد هر یک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

خارش

سرخ پوست

تورم گلو

مشکل در تنفس یا بلع

گرفتگی صدا

تحریک

گیجی

ضربان قلب سریع

رنگ پوست مایل به آبی

شما در معرض خطر بیشتری برای واکنش نامطلوب به مواد کنتراست باریم سولفات هستید اگر:

سابقه آسم، تب یونجه یا سایر آلرژی‌ها دارید که خطر واکنش آلرژیک به مواد افزودنی موجود در عامل باریم سولفات را افزایش می‌دهد.

شما مبتلا به فیبروز کیستیک هستید که خطر انسداد روده کوچک را افزایش می دهد.

شما به شدت کم آب هستید، که ممکن است باعث یبوست شدید شود.

شما دچار انسداد یا سوراخ شدن روده هستید که ممکن است توسط یک عامل باریم سولفات بدتر شود.

مواد کنتراست مبتنی بر ید

درصد بسیار کمی از بیماران ممکن است یک واکنش تاخیری همراه با بثورات ایجاد کنند که می تواند ساعت ها تا روزها پس از معاینه تصویربرداری با ماده حاجب مبتنی بر ید رخ دهد. بیشتر آنها خفیف هستند، اما بثورات شدید ممکن است پس از مشورت با پزشک خود نیاز به دارو داشته باشند

 

اگر این عوارض جانبی خفیف یا متوسط ​​مواد حاجب مبتنی بر ید شدید شد یا از بین نرفت، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

 

واکنش های خفیف عبارتند از:

تهوع و استفراغ

سردرد

خارش

گرگرفتگی

بثورات پوستی خفیف یا کهیر

واکنش های متوسط ​​عبارتند از:

بثورات پوستی شدید یا کهیر

خس خس سینه

ریتم غیر طبیعی قلب

فشار خون بالا یا پایین

تنگی نفس یا مشکل در تنفس

فوراً در مورد هر یک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

 

مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

واکنش های شدید عبارتند از:

مشکل در تنفس

ایست قلبی

تورم گلو یا سایر قسمت های بدن

تشنج

فشار خون پایین عمیق

نفروپاتی ناشی از کنتراست

بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (کلیه) باید قبل از دریافت مواد حاجب مبتنی بر ید توسط ورید یا شریان مورد توجه ویژه قرار گیرند. چنین بیمارانی در معرض خطر ابتلا به نفروپاتی ناشی از ماده حاجب (CIN) هستند، وضعیتی که در آن عملکرد کلیه که قبلاً دچار اختلال شده است طی چند روز پس از تجویز ماده حاجب بدتر می شود. بیشتر تحقیقاتی که CIN را با مواد حاجب مبتنی بر ید مرتبط می‌کند، بر اساس مواد حاجب قدیمی‌تری است که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، و برخی از مطالعات اخیر هیچ افزایش خطر CIN را در بیمارانی که مواد حاجب مبتنی بر ید دریافت کرده‌اند، نشان نداده‌اند. اگر عملکرد کلیه شما مختل شده باشد، پزشک مزایای سی تی کنتراست تقویت شده را در برابر هر خطری ارزیابی می کند.

بیماران در معرض خطر

برخی از شرایط خطر واکنش آلرژیک یا نامطلوب به مواد حاجب مبتنی بر ید را افزایش می دهند. افزایش خطر واکنش آلرژیک یا نامطلوب به ماده حاجب لزوماً به این معنی نیست که بیمار نمی تواند تحت معاینه تصویربرداری با مواد حاجب قرار گیرد. گاهی اوقات داروها قبل از تجویز ماده حاجب برای کاهش خطر واکنش آلرژیک در بیماران مستعد تجویز می شوند.

شرایطی که ممکن است خطر را افزایش دهد عبارتند از:

واکنش های نامطلوب قبلی به مواد حاجب مبتنی بر ید

سابقه آسم

سابقه آلرژی

بیماری قلبی

کم آبی بدن

کم خونی داسی شکل، پلی سیتمی و میلوما

بیماری کلیوی

استفاده از داروهایی مانند مسدود کننده های بتا، NSAID ها، اینترلوکین 2

دریافت مقدار زیادی ماده حاجب در 24 ساعت گذشته

MR-Gadolinium

ماده حاجب مورد استفاده در ام آر آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) به نام گادولینیوم نسبت به مواد مبتنی بر ید که برای اشعه ایکس و سی تی اسکن استفاده می شود، کمتر احتمال دارد که واکنش آلرژیک ایجاد کند. به ندرت، بیماران به مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم حساسیت دارند و دچار کهیر و خارش چشم می شوند. واکنش ها معمولا خفیف هستند و به راحتی با دارو کنترل می شوند. واکنش های شدید نادر است.

فیبروز سیستمیک نفروژنیک (NSF)، ضخیم شدن پوست، اندام ها و سایر بافت ها، یک عارضه نادر در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی است که تحت MR با ماده حاجب قرار می گیرند. ممکن است در برخی از بیماران مبتلا به بیماری شدید کلیوی از مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم خودداری شود.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پس از MRI ​​با کنتراست، ممکن است آثار کوچکی از گادولینیوم در اندام‌های مختلف بدن، از جمله مغز، باقی بماند. در حالی که هیچ اثر منفی شناخته شده ای از این وجود ندارد، پزشک شما ممکن است هنگام انتخاب ماده حاجب، احتباس گادولینیوم را در نظر بگیرد. بسیاری از مواد کنتراست مبتنی بر گادولینیوم موجود است که هر کدام مشخصات ایمنی خاص خود را دارند. تصمیم گیری در مورد استفاده از مواد ممکن است تحت تأثیر بخشی از بدن که تصویربرداری می شود، هزینه مواد و عوامل دیگر باشد. این تصمیمات به ویژه در بیمارانی که احتمالاً تحت چندین اسکن MRI با مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم قرار می گیرند، مانند بیماران اطفال، بیماران سرطانی و افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بسیار مهم است.

قبل و بعد از دریافت ماده حاجب چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

ماده کنتراست خوراکی و رکتال باریم سولفات

اگر در طول معاینه از ماده حاجب سولفات باریم (به صورت خوراکی یا مقعدی) استفاده شود، از شما خواسته می شود تا چند ساعت قبل از شروع امتحان غذا نخورید. اگر ماده حاجب از طریق رکتوم داده شود، ممکن است از شما خواسته شود که روده بزرگ خود را با رژیم غذایی و داروی خاصی (احتمالاً شامل تنقیه) قبل از معاینه پاکسازی کنید.

اگر ماده حاجب را قورت دهید، ممکن است طعم آن کمی ناخوشایند باشد. با این حال، اکثر بیماران به راحتی می توانند آن را تحمل کنند.

اگر ماده حاجب شما توسط تنقیه داده شود، می توانید انتظار داشته باشید که احساس پری شکم و نیاز فزاینده به دفع مایع را تجربه کنید. ناراحتی خفیف مدت زیادی طول نخواهد کشید.

این ایده خوبی است که پس از معاینه تصویربرداری حاوی ماده حاجب بر پایه باریم، مایعات مصرفی خود را افزایش دهید تا به حذف ماده حاجب از بدن شما کمک کند.

مواد کنتراست باریم سولفات با مدفوع از بدن دفع می شوند. می توانید انتظار داشته باشید که حرکات روده برای چند روز سفید باشد. برخی از بیماران ممکن است در 12 تا 24 ساعت اول تغییراتی را در الگوی حرکات طبیعی روده خود تجربه کنند.

 

مواد کنتراست مبتنی بر ید

هنگامی که یک ماده حاجب مبتنی بر ید به جریان خون شما تزریق می شود، ممکن است احساس گرما و برافروختگی و طعم فلزی در دهان داشته باشید که برای چند دقیقه طول می کشد.

سوزن ممکن است هنگام وارد کردن آن باعث ناراحتی شما شود. پس از برداشتن آن، ممکن است مقداری کبودی را تجربه کنید.

این ایده خوبی است که پس از معاینه تصویربرداری حاوی ماده حاجب مبتنی بر ید، مایعات مصرفی خود را افزایش دهید تا به حذف ماده حاجب از بدن شما کمک کند.

مواد کنتراست مبتنی بر گادولینیوم

هنگامی که گادولینیوم تزریق می شود، احساس خنکی در محل تزریق، معمولاً بازو برای یک یا دو دقیقه طبیعی است.

سوزن ممکن است هنگام وارد کردن آن باعث ناراحتی شما شود. پس از برداشتن آن، ممکن است مقداری کبودی را تجربه کنید.

برای تمام تجویزهای فوق از مواد حاجب (سولفات باریم، بر پایه ید، و بر پایه گادولینیوم):

اگر آرامبخش نشده اید، دوره نقاهت لازم نیست. می توانید بلافاصله پس از امتحان فعالیت های معمول و رژیم غذایی عادی خود را از سر بگیرید. افزایش مصرف مایعات به حذف مواد کنتراست از بدن شما کمک می کند. 

حاملگی و مواد حاجب

قبل از هر معاینه تصویربرداری، زنان باید در صورت وجود هرگونه احتمال باردار بودن، همیشه به پزشک یا تکنسین اشعه ایکس اطلاع دهند. از بسیاری از آزمایش های تصویربرداری و تجویز مواد حاجب در دوران بارداری برای به حداقل رساندن خطر برای نوزاد اجتناب می شود.

 

برای تصویربرداری CT، اگر یک زن باردار باید تحت تصویربرداری با ماده حاجب مبتنی بر ید قرار گیرد، بیمار باید با پزشک ارجاع کننده و رادیولوژیست خود صحبت کند تا خطرات و مزایای بالقوه اسکن کنتراست را درک کند.

 

برای تصویربرداری MR، معمولاً به دلیل خطر ناشناخته برای نوزاد، از تجویز ماده حاجب گادولینیوم اجتناب می شود. با این حال، ممکن است زمانی استفاده شود که اطلاعات مهم را فقط با استفاده از ماده حاجب مبتنی بر گادولینیوم به دست آوریم.

 

مواد حاجب داخل وریدی (ید و گادولینیوم) و شیردهی:

تولید کنندگان کنتراست داخل وریدی دستورالعمل های ویژه ای را برای مادرانی که شیر می دهند ارائه می دهند. آنها توصیه می کنند که مادران نباید به مدت 24 تا 48 ساعت پس از تجویز ماده حاجب به نوزاد خود شیر دهند. با این حال، هم کالج آمریکایی رادیولوژی (ACR) و هم انجمن اروپایی رادیولوژی ادراری تناسلی خاطرنشان می کنند که داده های موجود نشان می دهد که ادامه شیردهی پس از دریافت حاجب داخل وریدی بی خطر است. کتابچه راهنمای رسانه های کنتراست از ACR بیان می کند:

 

"بررسی متون شواهدی نشان نمی‌دهد که مصرف خوراکی مقدار ناچیزی از ماده حاجب گادولینیوم که در شیر مادر ترشح می‌شود توسط یک نوزاد، اثرات سمی ایجاد می‌کند. بنابراین، ما معتقدیم که داده‌های موجود نشان می‌دهد که این ماده برای مادر بی‌خطر است. و شیرخوار پس از دریافت چنین عاملی به شیردهی ادامه دهد.

 

اگر مادر همچنان نگران هرگونه عوارض احتمالی باشد، باید به او فرصت داده شود تا پس از دریافت ماده حاجب گادولینیوم، تصمیم آگاهانه ای در مورد ادامه یا پرهیز موقت از شیردهی بگیرد. در صورت تمايل مادر، با بيان فعال و دور انداختن شير مادر از هر دو سينه در آن دوره، به مدت 24 ساعت از شيردهي خودداري مي كند. با پیش بینی این موضوع، او ممکن است بخواهد قبل از مطالعه حاجب از پمپ سینه برای دریافت شیر ​​برای تغذیه نوزاد در طول دوره 24 ساعته پس از معاینه استفاده کند.


© 2022 ;کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت نزد سونوگرافی و رادیولوژی الوند محفوظ می باشد. طراحی ، توسعه و راه اندازی توسط : OFOGHIT