• تلفن نوبت دهی: 02188206059 - 02188785775 - 09032032143
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
  • anomaly/سونوگرافی آنومالی

    سونوگرافی آنومالی

    سونو گرافی آنومالی اسکن سه ماهه  دوم  که در ایران باید در هفته ۱۸ و (در  جنین هایی که ntافزایش یافته داشته و یا هر نوع مورد مشکوک در سه ماهه اول داشته اند؛در هفته ۱۷ ) انجام شود ؛  شامل سه بخش است:
     ۱.بررسی بیومتری و سن جنین
    ۲.بررسی انومالی های ساختاری و structural
    ۳.بررسی soft marker s ها که همان ژنتیک سونوگرام است .
    **۴.والبته در صورت درخواست ،اکو قلب نیز همزمان انجام میشود .

    anomaly scan/سونوگرافی آنومالی
    به صورت کلی هدف این است که جنین هایی را که یافته غیر طبیعی ندارند از جنین هایی که نیاز به بررسی های بیش تر ( از جمله آمنیوسنتز )را دارند،جدا کنیم.
    برخی آنومالی های ساختاری(علاوه بر ماهیت خود ناهنجاری ساختاری )نیاز به آمنیوسنتز دارند و برخی نیاز ندارند.:
    برای مثال ،اومفالوسل ،هرنی دیافراگماتیک،تترالوژی فالوت ،آترزی مری ،هولوپروزنسفالی؛شکاف لب و کام ،...باید مستقیما آمنیوسنتز بشوند (hard markers)

    ولی برخی ناهنجاری های ساختاری نیاز به آمنیوسنتز ندارند و مشکل ماهیت خود ناهنجاری است،مانند گاستروشزی،vsd ماسکولر یا انومالی ابشتین دریچه تریکوسپید

    در مورد ژنتیک سونوگرام و بررسی soft marker sها ؛این نکات مهم است :
    مهم ترین آنها در سه ماهه دوم؛شامل nfیا nuchal  foldو NBیا nasal bone است.
    در صورت افزایش ضخامت nf(بین هفته ۱۶تا ۲۰ به بیش از ۵میلی متر و بین هفته ۲۰ تا ۲۲ به بالای ۶ میلی متر )انجام حداقل niptیا ترجیحا آمنیوسنتز توصیه میشود .
    در صورت absent nasal bone در سه ماهه دوم نیز آمنیوسنتز و در صورت هایپوپلاستیک بودن آن نیز niptو یا امنیو سنتز توصیه میشود (برای تشخیص nbهایپوپلاستیک از فرمول نیست nbبه bpdاستفاده کنید که نباید کمتر از  ۱به ۱۰ باشد یعنی اگر bpd برابر با ۴۰ میلی باشد،؛حداقل میران قابل قبول nbبرابر با ۴ میلی است ).
    از soft marker های دیگر میتوان به :
    کیست کورویید پلکسوس
    پیلکتازی دوطرفه بدون کالکتازی
    روده اکوژن گرید ۳
    فوکوس قلبی
    بند ناف تک شریانی(sua)
    ونتریکولومگالی خفیف (۱۰تا ۱۲ میلی متر )
    Short flو hl(البته نه در حد آنومالی اسکلتی)
    Aberent right sub clavian artery

    ضخامت pre nasal thickness به nbبیش از از 78.و....
    اشاره کرد.

    در حال حاضر سایر soft marker s ها مانند زاویه ایلیاک،طول گوش ؛زاویه ماگزیلاری _فاشیال..کاربرد دیگر ندارند.
    در صورت وجود دو عدد soft marker(به جز nbو nfکه توضیح دادم ) میشود دو راهبرد داشت :یا niptو آمنیو توصیه شود و یا  آزمایشات دابل و کوادراپل و nt را چک کرد و اگر در  این موارد ،مشکلی نبود؛با فالو و انومالی اسکن و اکو؛کار را ادامه دهیم و اگر دابل و کوادراپل و یا ntدارای موارد مشکوک بود ،niptیا آمنیو انجام داد

    مطالعه مقایسه ای اسکن سونوگرافی معمول در مقابل سونوگرافی آنومالی

    چکیده اهداف-برای ارزیابی هزینه-فایده تغییر از غربالگری انتخابی (خطر بالا) به غربالگری سونوگرافی معمول برای ناهنجاری جنین.

    روش ها- مطالعه آینده نگر 12 ماه قبل و بعد از معرفی سونوگرافی روتین سه ماهه دوم برای ناهنجاری جنین در موسسه ما. تمام ناهنجاری های مادرزادی، نحوه تشخیص و نتیجه ثبت شد و تجزیه و تحلیل هزینه برنامه انجام شد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی خانم ، اکوی قلب جنین ، سونوگرافی سه بعدی رحم ، الاستوگرافی کبد در تهران

    نتایج- در 12 ماه سیاست انتخابی (پرخطر) اولتراسوند، اسکن های دقیق سه ماهه دوم در 1007 (26٪) بارداری انجام شد. در 12 ماه غربالگری ناهنجاری سونوگرافی معمول، اسکن در 3529 (93٪) بارداری انجام شد. سونوگرافی معمولی تنها روش تشخیص 11 ناهنجاری مادرزادی عمده و 18 ناهنجاری مادرزادی کمتر شدید بود که در حاملگی‌های کم خطر که قبلاً برای سونوگرافی پرخطر واجد شرایط نبودند، یافت شد. در هفت مورد از این موارد، والدین با صرفه جویی در درمان و مراقبت طولانی مدت ، ختم بارداری را انتخاب کردند.

    هزینه مالی ارائه خدمات غربالگری سونوگرافی در بیمارستان ما به مدت 12 ماه 57573 پوند و سود مالی حاصل از آن برای سال 957973 پوند برآورد شد.

    نتیجه‌گیری - اگرچه مشخص شده است که ارزیابی بسیاری از هزینه‌ها و مزایای عاطفی و روانی این خدمات دشوار است، به نظر می‌رسد سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر باشد.صرفه جویی مالی به دست آمده در بیمارستان ما در صورت انجام غربالگری در تمام بیمارستان های انگلستان و ولز به صرفه جویی سالانه بالقوه نزدیک به 170 میلیون پوند برای خدمات بهداشت ملی تبدیل می شود.

    اثربخشی سونوگرافی معمول سه ماهه دوم ناهنجاری جنین به عنوان یک آزمایش غربالگری برای ناهنجاری های مادرزادی ثابت نشده است. بررسی اخیر توسط یک گروه کاری از کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان (RCOG) تعداد کمی از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده را در مورد این موضوع نشان داد. آنها تنوع گسترده ای بین مطالعات منتشر شده در متغیرهای مهمی مانند کیفیت تجهیزات سونوگرافی، تجربه سونوگرافیست ها، انتخاب بیمار، سن حاملگی در زمان سونوگرافی و طبقه بندی ناهنجاری های جنینی پیدا کردند که مقایسه بین چنین مطالعاتی را دشوار می کند.

    در برخی دیگر، اطلاعات کافی در مورد این متغیرها حذف شد، در نتیجه تفسیر را محدود کرد.1 همان کارگروه همچنین به مقرون به صرفه بودن سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین نگاه کرد، اما مجدداً با داده های محدود در مورد هزینه ها، و تغییرات گسترده بین مطالعات، روبرو شد.

    بررسی به روز کارآزمایی های بالینی انجام شده توسط گروه بارداری و زایمان کاکرین به این موضوع پرداخته است که آیا استفاده از سونوگرافی معمول قبل از زایمان به عنوان یک روش غربالگری قبل از هفته 24 حاملگی بر تشخیص ناهنجاری های جنینی تأثیر می گذارد یا خیر.

    آنها دریافتند که هنگامی که مطالعه اولتراسوند به طور خاص برای تشخیص ناهنجاری جنینی انجام شد، تعداد ختم های برنامه ریزی شده بارداری افزایش یافت. دو مطالعه کاهش مرگ و میر پری ناتال را پس از تشخیص ناهنجاری جنینی و ختم حاملگی های پیش بینی شده نشان دادند. با این حال، به طور کلی، بررسی سیستماتیک توسط گروه بارداری و زایمان کاکرین به این نتیجه رسید که هنوز شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد مرگ و میر پری ناتال با این روش کاهش یافته است.

    مطالب پیشنهادی : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی

    هنگام در نظر گرفتن نهاد هر برنامه غربالگری، مهم است که اثربخشی تحقیق، مسائل اخلاقی مطرح شده توسط غربالگری، و پیامدهای انسانی و مالی، چه در کوتاه مدت و چه در بلندمدت، در نظر گرفته شود.عواقب یک ناهنجاری شدید مادرزادی ممکن است بسیار فراتر از معلولیت به کودک گسترش یابد و ممکن است اثرات مخربی بر سایر اعضای خانواده داشته باشد.

    تشخیص قبل از تولد یک بیماری کشنده یا شدیداً ناتوان کننده به والدین این فرصت را می دهد که مشاوره قبل از زایمان در مورد گزینه ختم بارداری داشته باشند. تشخیص پیش از تولد ناهنجاری‌های کمتر شدید امکان زایمان برنامه‌ریزی شده نوزاد را در مناسب‌ترین زمان و مکان فراهم می‌کند و والدین هر دو آمادگی بهتری از نظر عاطفی و عملی برای نتیجه پس از زایمان.  دارند.

    از دیگر مزایای سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین می توان به اطمینان بیشتر والدین از اینکه جنین آنها در سونوگرافی از نظر ساختاری طبیعی به نظر می رسد، اشاره کرد.

    در حال حاضر، یک اسکن معمولی سونوگرافی ناهنجاری جنین به طور جهانی در همه بیمارستان‌های بریتانیا مورد بررسی قرار نمی‌گیرد. در بیمارستان ما قبل از ژوئیه 1993، سونوگرافی ناهنجاری جنین سه ماهه دوم به طور انتخابی تنها در آن حاملگی هایی که توسط متخصص زنان و زایمان به عنوان "پرخطر" در نظر گرفته می شد، انجام می شد. چنین بارداری‌های انتخابی شامل آنهایی بود که سابقه خانوادگی ناهنجاری مادرزادی، عوامل خطرزای مادری (مانند داروها، دیابت، یا صرع) یا نشانگرهای بالینی یا بیوشیمیایی ناهنجاری داشتند.

    در جولای 1993، سونوگرافی معمول جنین با یک سونوگرافی ناهنجاری جنین در سه ماهه دوم معرفی شد.مطالعه حاضر با هدف مقایسه نتیجه و تجزیه و تحلیل هزینه برای سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین و عملکرد قبلی سونوگرافی انتخابی انجام شد.

     anomaly scan/سونوگرافی آنومالی

    بیماران و روش ها برای بررسی سونوگرافی آنومالی

    این مطالعه در بیمارستانی انجام شد که سالانه برای حدود 3800 زن از جمعیت محلی، علاوه بر مراقبت‌های ثالثه مامایی برای بیمارستان‌های دوردست، مراقبت‌های اولیه مامایی را ارائه می‌کرد. گروهی از زنان مراجعه کننده برای مراقبت های اولیه اساس مطالعه ما را تشکیل دادند و نتایج ما را با سایر مراکز اولیه مراقبت های زنان و زایمان مرتبط ساختند.

    زنان در حدود هفته 12 بارداری در کلینیک رزرو مراجعه کردند و در این زمان در مورد آزمایش های غربالگری موجود در دوران بارداری و ارزش، محدودیت ها و پیامدهای آنها مشاوره دریافت کردند. همه زنان یک سونوگرافی سه ماهه اول برای تایید زنده ماندن جنین، تعداد و سن حاملگی قرار گرفتند. آنها همچنین در هفته 16 بارداری غربالگری بیوشیمیایی شامل Æ فتوپروتئین سرم (AFP) و گنادوتروپین جفتی انسانی با زنجیره آزاد (a-hCG) مورد بررسی قرار گرفتند.

    تمام اسکن ها با دستگاه های سونوگرافی SSA 250A توشیبا انجام شد و همه سونوگرافیست ها دارای مدرک دیپلم سونوگرافی پزشکی و میانگین 15 سال سابقه سونوگرافی مامایی بودند. از همان سونوگرافیک ها و تجهیزات قبل و بعد از معرفی سونوگرافی معمولی آنومالی استفاده شد. هنگامی که مطالعه غربالگری اولتراسوند یک ناهنجاری را نشان داد، زن در همان روز در کلینیک دوران بارداری توسط یک متخصص زنان و زایمان مصاحبه شد که نتایج سونوگرافی را توضیح داد. مشاوره در حد مقتضی ارائه شد. مدیریت بیشتر توسط یک تیم چند رشته ای انجام شد، که اطمینان حاصل کرد که والدین می توانند تصمیم آگاهانه ای بگیرند اگر به فکر ختم بارداری هستند. تمام نوزادانی که پس از تشخیص یک ناهنجاری قبل از زایمان به دنیا آمدند، قبل از ترخیص از بیمارستان، توسط یکی از اعضای ارشد تیم اطفال مورد بررسی قرار گرفتند.

    داده ها برای یک دوره 12 ماهه قبل و بعد از معرفی سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین جمع آوری شد. هر گونه ناهنجاری مادرزادی که در دوران بارداری یا پس از زایمان تشخیص داده شود، از طریق یک سیستم ممیزی اطلاع داده شد و یادداشت‌های مادر و اطفال برای همه این موارد مورد بررسی قرار گرفت - همراه با اخطار ختم بارداری، مرور یادداشت‌های ترخیص کودکان، و کدگذاری‌ها.

    هر گروه از زنان تا 24 ماه پس از زایمان پیگیری شدند.

    زنانی که برای مراقبت های دوران بارداری در بیمارستان های دیگر رزرو شده بودند و پس از تشخیص یک ناهنجاری مادرزادی به بیمارستان ما مراجعه کردند، از مطالعه حذف شدند. ناهنجاری های مادرزادی که در سونوگرافی سه ماهه دوم غیرقابل تشخیص تلقی می شدند و اهمیت زیادی نداشتند، مانند برچسب های پوستی پیش گوش، فتق مادرزادی مغبنی، هیدروسل، بیضه های نزول نکرده، فیموز، هیپوسپادیاس، باسن کلیکی یا جابجا شده، تالیپ های موضعی، اکسیشن یا سیندولاکتی.

    هزینه مالی معرفی سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین با در نظر گرفتن هزینه‌های تجهیزات (شامل هزینه‌های سرمایه و خدمات)، مواد، staV (پرستاران، ماماها و سونوگرافیک)، مطالعات سیتوژنتیک، مدیریت و افزایش نیازهای ناشی از آن برآورد شد.

    مطالب پیشنهادی: اکوکاردیوگرافی قلب جنین ، الاستوگرافی کبد ، سونوگرافی غربالگری ، فیبرواسکن کبد

    نتایج حاصل از بررسی انجام سونوگرافی آنومالی

    تعداد ارجاع‌ها از مراقبت‌های اولیه برای هر دو گروه مشابه بود، اما تعداد اسکن‌های سونوگرافی سه ماهه دوم تقریباً چهار برابر شد (جدول 1). تعداد حاملگی های خاتمه یافته به دلیل ناهنجاری جنینی از 9 مورد به 17 مورد در سال افزایش یافت.

    مجموع هزینه سالانه سونوگرافی زنان و زایمان در سال پس از معرفی سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین 115 047 پوند محاسبه شد (جدول 2). . چهل و نه درصد حجم کار مربوط به سونوگرافی ناهنجاری جنینی بود که قبل از معرفی این سرویس انجام نمی شد.

    افزایش خالص هزینه اسکن‌های معمول اولتراسوند ناهنجاری جنین با استفاده از تجزیه و تحلیل میانگین هزینه 56373 پوند بود که به موجب آن هزینه‌های سرمایه و خدمات برای حجم کار تقسیم می‌شوند. با در نظر گرفتن افزایش تعداد آمنیوسنتز، هزینه کل به 57573 پوند افزایش یافت - معادل هزینه 16 پوند برای هر بارداری (جدول 2).

    بروز کلی و الگوی ناهنجاری های قابل توجه در گروه های مورد مطالعه در هر دو سال مشابه بود (جدول 3). یک ناهنجاری قابل توجه به عنوان ناهنجاری که باعث یک عواقب زیانبار اجتناب ناپذیر بر کیفیت زندگی کودک می شود، تعریف شد.

    در طول 12 ماه اسکن معمول ناهنجاری جنین، 29 ناهنجاری قابل توجه در بارداری هایی رخ داد که در آن هیچ فاکتور خطر قبلی وجود نداشت، غربالگری بیوشیمیایی طبیعی بود و هیچ دلیل بالینی برای نگرانی وجود نداشت. این ناهنجاری ها تنها با اسکن معمول ناهنجاری جنین تشخیص داده شد.

     سیزده ناهنجاری مادرزادی با روش‌های دیگر شناسایی شد - به عنوان مثال، در رزرو سونوگرافی، غربالگری بیوشیمیایی، یا سونوگرافی انتخابی. 12 ناهنجاری قابل توجه توسط سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین نادیده گرفته شد که نشان دهنده اسکن منفی کاذب است. دو مرگ داخل رحمی با اسکن معمول ناهنجاری جنین کشف شد، اما این موارد در تجزیه و تحلیل لحاظ نشدند، زیرا تصور می‌شد که مرگ‌ها به زودی از نظر بالینی آشکار می‌شوند و بنابراین تشخیص سونوگرافی اولیه به طور قابل‌توجهی مدیریت را تغییر نداد. از آن ناهنجاری هایی که توسط سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین تشخیص داده شد، 11 مورد کشنده یا ناتوان کننده شدید در نظر گرفته شد و در هفت مورد از این حاملگی ها والدین بر اساس یافته های سونوگرافی خاتمه بارداری را انتخاب کردند. بیست و پنج نتیجه مثبت کاذب بودند - یعنی آن بارداری هایی که در آن سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین یک ناهنجاری را نشان داد که ممکن است انتظار می رود افزایش اضطراب والدین ایجاد کند، اما در گذشته بی اساس بود. 19 مورد از این کیست‌های شبکه کوروئید جدا شده بودند که هیچ نشانگر سونوگرافی دیگر برای آنیوپلوئیدی نداشتند.

    سه مورد اتساع لگن کلیه جنین یافت شد، اما سایر بررسی‌های کلیوی پس از تولد طبیعی بود، نوزادان بدون علامت بودند، و ناهنجاری سونوگرافی به طور کامل با پیگیری پس از زایمان در عرض 24 ماه برطرف شد. سه نتیجه مثبت کاذب دیگر، تشخیص های قبل از تولد ناهنجاری آدنوماتوئید کیستیک نوع III جدا شده ریه، بزرگ شدن سیسترنا مگنا و بطن کولومگالی خفیف بود. یافته‌های سونوگرافی در پی‌گیری اسکن‌های اولتراسوند قبل از زایمان بهبود یافت و حاملگی‌ها به پایان رسید. بررسی های پس از زایمان طبیعی بود و نوزادان بدون علامت بودند و در 24 ماه پیگیری به طور طبیعی رشد می کردند.

    12 اسکن ناهنجاری جنین منفی کاذب در طول 12 ماه اسکن معمول ناهنجاری جنین پیدا شد. ناهنجاری های قلبی، از جمله نقایص سپتوم دهلیزی-بطنی، جابجایی شریان های بزرگ، و کوآرکتاسیون آئورت با نقص سپتوم بطنی، مهم ترین گروه را نشان می دهند و عوارض و هزینه های درمان برای این ناهنجاری ها بیشترین بود. برخی دیگر از یافته‌های سونوگرافی منفی کاذب نسبتاً جزئی و سازگار با یک زندگی سالم بودند - به عنوان مثال، آپلازی یک طرفه کلیه، تالیپ‌هایی که نیاز به جراحی دارند، و کاهش بدشکلی یک پا.

    با استفاده از تخمین‌های موجود از هزینه مراقبت (به‌روزرسانی شده به ارقام سال 1993 با فرض تورم 5 درصد)، ما سعی کردیم سود هزینه انجام سونوگرافی معمولی در مقابل ناهنجاری انتخابی جنین را در هفته‌های 18 تا 20 بارداری در بیمارستان خود محاسبه کنیم.

    در طول 12 ماه اولتراسوند ناهنجاری انتخابی جنین، 10 نوزاد با ناهنجاری های مادرزادی عمده متولد شدند که در دوران بارداری شناسایی نشده بودند، اما در اسکن معمول ناهنجاری جنین ممکن است در گذشته نگریسته شود. جدول 4 هزینه های مراقبت فردی تخمینی را برای این نوزادان نشان می دهد که در مجموع 1 044 795 پوند است. هفت ختم حاملگی انجام شده برای ناهنجاری جنینی که تنها در سونوگرافی ناهنجاری تشخیص داده شده است در طول 12 ماه اسکن معمول ناهنجاری جنین منجر به صرفه جویی مالی تخمینی در مراقبت شده است. هزینه های 1 015 546 پوند (جدول 5). این معادل سود مالی کلی 957 973 پوند است که هزینه 57 573 پوند ارائه خدمات غربالگری را در نظر می گیرد.

    در سال 1993، 673467 تولد در انگلستان و ولز رخ داد که در صورت انجام غربالگری در تمام بیمارستان های انگلستان و ولز، پس انداز بالقوه سالانه 169869190 پوند برای NHS به وجود آمد.

    بحث

     حدود 2% از تمام نوزادان با یک ناهنجاری ساختاری عمده متولد می شوند، 5 و 90% از نوزادان با ناهنجاری مادرزادی از زنانی متولد می شوند که هیچ فاکتور خطر بالینی قابل شناسایی ندارند. با اسکن باید بتوانیم نشان دهیم که افزایش تشخیص ناهنجاری های مادرزادی در جمعیت کم خطر هم مقرون به صرفه است و هم از نظر اجتماعی و اخلاقی قابل قبول است.

    مطالعات اولیه که به حساسیت سونوگرافی جنین برای تشخیص ناهنجاری‌های مادرزادی پرداخته بودند، بر حاملگی‌های پرخطر متمرکز بودند و حساسیت 95 درصدی را برای تشخیص نقایص ساختاری اصلی قبل از تولد در این گروه انتخاب شده نشان دادند. حاملگی های انتخاب نشده یا کم خطر وضوح تصویر دستگاه های اولتراسوند در سال های اخیر به طور قابل توجهی بهبود یافته است و بنابراین تجزیه و تحلیل نتایج باید به مطالعات اخیر محدود شود. چنین مطالعاتی میزان تشخیص ناهنجاری‌های جنینی را در جمعیت‌های مامایی انتخاب‌نشده از 40.4 درصد تا 74.4 درصد نشان می‌دهد. 8-11، با این حال، استفاده از یک جمعیت انتخاب‌نشده در نظر نمی‌گیرد که تعدادی از این حاملگی‌ها در معرض افزایش خطر درک شده هستند. به همین ترتیب، دلایل بالینی برای نگرانی ممکن است در دوران بارداری ایجاد شود و منجر به انجام سونوگرافی قبل از زایمان به دلایل دیگری شود. در بخش‌هایی مانند ما که با رزرو سونوگرافی در سه ماهه اول و آزمایش‌های معمول غربالگری بیوشیمیایی شامل AFP و â-hCG، تعدادی از ناهنجاری‌ها قبل از مراجعه بیماران برای اسکن ناهنجاری جنین در سه ماهه دوم تشخیص داده می‌شوند. به طور مشابه، ناهنجاری های مرتبط با تاخیر رشد داخل رحمی ممکن است واجد شرایط سونوگرافی سه ماهه سوم باشند. بنابراین درصدی از ناهنجاری ها توسط این سیاست انتخابی اولتراسوند شناسایی می شود.

    مطالب پیشنهادی: سونوگرافی غربالگری دوم ، عکس رنگی رحم، سونوگرافی شبانه روزی

    کارآزمایی RADIUS یک گروه واقعی از مادران "کم خطر" را بررسی کرد، به استثنای حاملگی هایی که هر نشانه دیگری برای سونوگرافی به غیر از غربالگری داشت. این مطالعه حساسیت 34.8 درصدی را در تشخیص حداقل یک ناهنجاری اصلی در گروه غربالگری شده با سونوگرافی (16.6 درصد قبل از 24 هفته) در مقایسه با 11 درصد در گروه کنترل (4.9 درصد قبل از هفته 24) نشان داد.12 متاسفانه سونوگرافیست های این مطالعه متشکل از تکنسین ها، متخصصین زنان و زایمان و ماماها با تجربه متغیر.

    در NHS در بریتانیا، تأثیر مالی یک سرویس باید توجیه شود. محاسبات هزینه های انجام شده و تجزیه و تحلیل هزینه-فایده دشوار است و می تواند در معرض تغییرات گسترده ای در ارزیابی ها باشد. هزینه اسکن ناهنجاری جنین به طور اجتناب ناپذیری بین مراکز متفاوت خواهد بود و به میزان توان مصرفی بیماران و تجهیزات و هزینه های staV بستگی دارد.

    مطالعات قبلی هزینه سونوگرافی سه ماهه دوم را در انگلستان 11 پوند و در سوئد 13 دلار تخمین زده است. یک مطالعه نروژی هزینه یک برنامه غربالگری سونوگرافی دو مرحله ای را در هفته 19 و 32 بارداری 250 دلار تخمین زده است. هزینه اسکن معمول ناهنجاری جنین در موسسه ما 16 پوند برای هر بارداری محاسبه شد.

    هزینه های مراقبت در این مقاله نشان دهنده بهترین تخمین از هزینه های متحمل شده در تشخیص قبل از تولد و مراقبت های پس از زایمان از نوزادان متولد شده با ناهنجاری ها است. مطالعه ما، علیرغم تعداد نسبتاً کمی که دارد، دارای مزیت ارائه داده های مقایسه ای برای بیماران اسکن شده در همان واحد توسط همان سونوگرافیست های با تجربه است و نتایج قابل دستیابی در یک مرکز اولیه مراقبت های زنان و زایمان را در یک موقعیت بالینی واقعی نشان می دهد. یک مطالعه چند مرکزی مزیت افزایش تعداد اما ضرر تنوع در تجهیزات و تخصص سونوگرافی بین بخش‌ها را دارد. همچنین، در حال حاضر مشکل خواهد بود زیرا بسیاری از واحدهای زایمان در انگلستان قبلا غربالگری معمول بارداری های کم خطر را اجرا کرده اند.

    انتظار می رود که تشخیص یک بیماری کشنده یا شدیداً ناتوان کننده که منجر به ختم بارداری شود، بیشترین پس انداز مالی بالقوه را داشته باشد. توجه به ختم حاملگی در این گروه منعکس کننده پیشینه اخلاقی، فرهنگی و مذهبی جمعیت است و این امر بر مزایای مالی برنامه غربالگری تأثیر می گذارد. با این حال، نگرانی در مورد پس انداز مالی بالقوه نباید اجازه دهد که برای خاتمه بارداری بر والدین فشار وارد شود. این وظیفه پزشک است که از ارائه مشاوره بهینه اطمینان حاصل کند تا والدین بتوانند آگاهانه انتخاب کنند. پیامدهای روانی ختم برای ناهنجاری جنین را نباید نادیده گرفت و مراقبت های فیزیکی حساس، حمایت روانی، مشاوره سوگ و توصیه های ژنتیکی را نباید نادیده گرفت.

    باید مورد توجه قرار گیرد مشاوره مورد نیاز برای هر ناهنجاری جنینی، چه با غربالگری بیوشیمیایی یا سونوگرافی تشخیص داده شود، مشابه است. قبل از انجام غربالگری و همچنین برای زنان «پرده مثبت» باید مشاوره داده شود.

    ما همچنین باید مزایای اطمینان خاطر را برای تعداد زیادی از والدینی که به درستی با اسکن ناهنجاری معمول اطمینان می‌دهند که جنینشان طبیعی است، بپذیریم. مطالعه‌ای که به تأثیر نمایش جنین زنان در صفحه اولتراسوند در زمان واقعی نگاه می‌کرد، نشان داد که این امر باعث افزایش آگاهی مادر از جنین در حال رشد و پایبندی بیشتر به توصیه‌های مراقبت‌های بهداشتی در دوران بارداری می‌شود.

    همچنین در بارداری هایی که در آن ناهنجاری مادرزادی از طریق بارداری تشخیص داده می شود و در آن بارداری ادامه می یابد، مزایای بالقوه ای نیز وجود دارد. یک مطالعه روی نوزادان مبتلا به گاستروشیزیس نشان داد که در گروه انتقال قبل از زایمان به طور قابل توجهی نیاز کمتری به تهویه کمکی بعد از عمل و ترخیص زودتر از خانه از خانه در مقایسه با گروه انتقال پس از زایمان وجود دارد. دانش قبل از تولد از یک ناهنجاری نیز ممکن است برای والدین مفید باشد، و به آنها فرصت می دهد تا خود را با خود وفق دهند. شرایط را از نظر احساسی و عملی برای دوره پس از زایمان آماده کنید، به خصوص اگر نیاز به انتقال به بخش اطفال منطقه باشد. می توان به والدین این فرصت را داد که از بخش نوزادان بازدید کنند و در مورد آن بحث کنند

    مدیریت مورد انتظار پس از زایمان با متخصصان مربوطه اگرچه اینها مزایای قابل توجهی هستند، اما ارزیابی عینی و بیان آنها به صورت پولی دشوار است. در مطالعه ما به طور رسمی سعی نکردیم نگرش والدین را نسبت به تشخیص یک ناهنجاری در سونوگرافی قبل از تولد ارزیابی کنیم، اما بازخورد غیررسمی مثبت بود.

    عواملی که با فواید مالی اسکن معمول ناهنجاری جنین مقابله می کنند، شامل افزایش نیاز به مشاوره و اضطراب ناشی از اسکن های مثبت کاذب، نامشخص یا منفی کاذب است. اسکن‌های ناهنجاری جنینی مثبت کاذب در مطالعه ما به ناچار باعث ایجاد اضطراب می‌شوند، اما اهمیت پیش‌آگهی آن‌ها زمانی که به‌عنوان ناهنجاری‌های مجزا در یک جمعیت کم خطر و بدون هیچ نشانگر دیگری برای نگرانی دیده می‌شود، نامشخص است، و بیان اضطراب ایجاد شده در شرایط پولی آسان نیست.

    اسکن منفی کاذب منبع آسیب روانی برای والدین است. غلبه ناهنجاری های قلبی جنین در گروه منفی کاذب ما با مطالعه قبلی مطابقت دارد که نشان می داد تشخیص قبل از تولد ناهنجاری های مادرزادی قلبی تنها در 2 درصد از نوزادان بستری در بخش فوق منطقه ای قلب و عروق کودکان و سپس همیشه در سه ماهه سوم رخ داده است. .17 به طور مشابه، مطالعه دیگری نشان داد که حساسیت سونوگرافی معمول قبل از زایمان برای تشخیص بیماری قلبی مادرزادی در جمعیت کم خطر پایین بود (14.3%). کوتاه شدن در آکندروپلازی یا برخی موارد بطن‌کولومگالی و ممکن است منجر به منفی کاذب سونوگرافی ناهنجاری جنین در سه ماهه دوم شود.

    ما در محاسبات خود برای هزینه های بالقوه دعوی قضایی در نظر نگرفته ایم، اما باید به خاطر داشته باشید که احتمال چنین هزینه هایی پس از نتایج مثبت یا منفی کاذب اولتراسوند به وجود می آید. مشاوره قبل از اسکن اولتراسوند باید تأکید کند که اسکن سونوگرافی ناهنجاری یک فرآیند غربالگری است و نمی توان انتظار داشت که تمام ناهنجاری ها را شناسایی کند، این امر به ویژه در مورد ناهنجاری های قلبی و جنین مبتلا به تریزومی 21 صادق است.

    مطالب پیشنهادی : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی

    نتیجه

    اسکن معمول اولتراسوند ناهنجاری جنین در بیمارستان ما منجر به صرفه جویی مالی برای NHS به دلیل خاتمه بارداری به دلیل شرایط کشنده یا ناتوان کننده شدید تشخیص داده شده شد، که در غیر این صورت پنهان می شد. همچنین مزایایی برای مدیریت قبل از تولد و پس از زایمان آن بارداری ها وجود داشت که ادامه یافت. این باید در برابر اضطراب ناشی از یافته های مثبت کاذب، نامشخص یا نامربوط پس از زایمان و خطر احتمالی هزینه های دادرسی ناشی از اسکن های مثبت یا منفی کاذب متعادل شود. وقتی همه این جنبه ها در نظر گرفته شود، ما معتقدیم که استفاده مداوم از اسکن سونوگرافی ناهنجاری جنین معمولی در بیمارستان ما موجه است.

    سود مالی به دست آمده در بیمارستان ما به مبلغ 957 973 پوند برای 3798 بارداری می تواند به عنوان پس انداز 169 869 190 پوندی در سراسر کشور در هر سال برای انگلستان و ولز پیش بینی شود. به نظر می رسد این یک استدلال مالی قوی برای پذیرش گسترده اسکن معمول ناهنجاری جنین باشد.

  • مرکز سونوگرافی سینه

    ما علاوه بر سایر تکنیک های تصویربرداری، سونوگرافیسینه را برای خدمات تشخیصی ممکن ارائه می دهیم.

    برای اکثر زنان بالای 35 سال، ماموگرافی همراه با سونوگرافی پستانبرای بررسی علائم پستان استفاده می شود. برای زنان زیر 35 سال، سونوگرافی سینه به تنهایی اغلب برای تعیین اینکه آیا توده سینه نیاز به بررسی بیشتر دارد کافی است.

    مهم است که به یاد داشته باشید که اکثر توده های سینه در این گروه سنی خوش خیم (غیر سرطانی) هستند.

    Breast Ultrasound Center

    جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد سونوگرافی سینه در مرکز الوند با پزشکان متخصص ما در ارتباط باشید
    تماس با الوند

    نوبت گیری آنلاین

    تصویربرداری اولتراسوند از پستان چیست؟


    تصویربرداری اولتراسوند یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. ایمن و بدون درد است. با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن تولید می کند. به تصویربرداری اولتراسوند سونوگرافی نیز گفته می شود. از یک پروب کوچک به نام مبدل و ژل استفاده می کند که مستقیماً روی پوست قرار می گیرد. امواج صوتی با فرکانس بالا از کاوشگر از طریق ژل به بدن منتقل می شود. کاوشگر صداهایی را که باز می گردند جمع آوری می کند. یک کامپیوتر از آن امواج صوتی ،برای ایجاد یک تصویر استفاده می کند. در معاینات سونوگرافی از اشعه ایکس استفاده نمی شود. از آنجایی که اولتراسوند تصاویر را در زمان واقعی می گیرد، می تواند ساختار و حرکت اندام های داخلی بدن را نشان دهد. این تصاویر همچنین می توانند جریان خون را در رگ های خونی نشان دهند.

    همچنین بخوانید: سونوگرافی چیست؟

    سونوگرافی داپلر یک تکنیک سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد را در بدن را ارزیابی می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا جریان خون را از طریق شریان ها و سیاهرگ ها در بدن ببیند و ارزیابی کند.

    سونوگرافی (US) پستان تصویری از ساختارهای داخلی سینه ایجاد می کند.

    در طول معاینه سونوگرافی پستان، سونوگرافیست یا پزشک ممکن است از تکنیک‌های داپلر برای ارزیابی جریان خون یا کمبود جریان در هر توده پستان استفاده کند. در برخی موارد، این ممکن است اطلاعات بیشتری در مورد علت توده ارائه دهد.

    سونوگرافی سینه چگونه کار می کند؟


    اولتراسوند از امواج صوتی برای تولید تصاویری از ساختارهای اعماق بدن استفاده می کند. اسکنر اولتراسوند امواج صوتی را به بدن می فرستد و سپس از بافت ها و اندام ها منعکس می شود. امواج صوتی در فرکانس‌های مختلف به گیرنده بازمی‌گردند و تشخیص این تغییرات ظریف به دستگاه سونوگرافی سینه اجازه می‌دهد تصویر دقیقی از آنچه در داخل سینه است ایجاد کند.

     

    چرا از سونوگرافی سینه استفاده می شود؟


    از آنجایی که سونوگرافی سینه از اشعه ایکس استفاده نمی کند، یک ابزار تشخیصی بی خطر است که می تواند به تعیین اینکه آیا یک ناحیه نگران کننده بافت طبیعی سینه، کیست سینه یا توده جامدی است که می تواند تومور سینه باشد، کمک کند. مشاور شما ممکن است از این تکنیک برای بررسی یک ناهنجاری مشاهده شده در ماموگرافی یا ناحیه ای از پستان که در طی معاینه بالینی توده ای در آن پیدا شده است استفاده کند.

    Breast Ultrasound Center

    سونوگرافی سینه چه زمانی انجام می شود؟

    - در بیماران در هر سنی برای بررسی مشکل پستان به عنوان مثال. توده، تغییر بافت، ترشح از نوک پستان

    - این اولین آزمایش تصویربرداری برای زنان باردار یا شیرده با علائم است

    - زمانی که ناحیه ای در ماموگرافی وجود دارد که باید با دقت بیشتری بررسی شود

    - برای بررسی اینکه آیا توده ها پر از مایع هستند (کیست) یا جامد (خوش خیم/تومور)

    - برای اینکه ببینیم ناحیه ضخیم شده بافت سینه است یا تومور

    - برای ایمپلنت سینه برای دیدن ایمپلنت و بافت سینه روی آن

    - برای بررسی یک ناحیه غیر طبیعی که در MRI مشاهده می شود

    - برای هدایت بیوپسی سوزنی توده های پستان

    مزایای تصویربرداری اولتراسوند پستان

    این رادیولوژیست ها را قادر می سازد تا تصویر واضح تری از بافت نرم داشته باشند تا بتوانند راحت تر به آنچه در سینه می گذرد پی ببرند.

    ممکن است به شناسایی و طبقه بندی مشکلات پستان که تفسیر آنها به تنهایی با استفاده از ماموگرافی آسان نیست کمک کند. این اغلب در زنان جوان‌تری که بافت سینه متراکمی دارند، دیده می‌شود

    این امکان تصویربرداری در زمان واقعی را فراهم می کند. و به تست های تشخیصی مانند بیوپسی سوزنی و آسپیراسیون با سوزن ظریف کمک می کند

    و می تواند تومورهای بالقوه سینه را از توده های بی ضرر سینه متمایز کند - این می تواند لوبول های چربی یا کیست های خوش خیم (غیر سرطانی) پستان باشد.

     

  • sonography/سونوگرافی خانم

    سونوگرافی خانم

    سونوگرافی خانم؛ سونوگرافی یک آزمایش پزشکی تشخیصی است که از امواج صوتی با فرکانس بالا (که امواج اولتراسوند نیز نامیده می شود) برای دیدن ساختارهای بدن و ایجاد تصویر استفاده می کند. به طور مناسب، این آزمایش به نام سونوگرافی نیز شناخته می شود.

    سونوگرافی از دستگاهی به نام مبدل بر روی سطح پوست برای ارسال امواج اولتراسوند و گوش دادن به اکو استفاده می کند. یک کامپیوتر امواج اولتراسوند را به یک تصویر تبدیل می کند. یک تکنسین آموزش دیده می تواند ساختارهای تصویر را ببیند، اندازه گیری و شناسایی کند. سپس یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تصاویر را می خواند تا به تشخیص مشکل یا مشکل در دست کمک کند.

    برای انجام سونوگرافی در مرکز الوند با ما تماس بگیرید.

    در این مقاله هدف و محدودیت های سونوگرافی توضیح داده شده است. برای ابهام‌زدایی از آزمون، این مقاله همچنین توضیح می‌دهد که قبل و در حین آزمون چه چیزی را باید انتظار داشت.

    هدف از سونوگرافی

    سونوگرافی تصویری زنده از آنچه در داخل بدن می گذرد را ثبت می کند. سونوگرافی برای ارزیابی اندازه، شکل و تراکم بافت‌ها برای کمک به تشخیص برخی شرایط پزشکی مفید است. به طور سنتی، تصویربرداری اولتراسوند برای نگاه کردن به شکم بدون نیاز به باز کردن شکم عالی است. سونوگرافی شکم اغلب برای تشخیص موارد زیر استفاده می شود:

        بیماری کیسه صفرا یا سنگ کیسه صفرا

        سنگ کلیه یا بیماری کلیوی

        بیماری کبد

        آپاندیسیت

        کیست های تخمدان

        حاملگی خارج رحمی

        رشد رحم یا فیبروم و سایر شرایط 

     

    sonography/سونوگرافی خانم

    سونوگرافی معمولاً برای نظارت بر رشد رحم و جنین در دوران بارداری استفاده می شود. همچنین می‌توان از آن برای ارزیابی غدد، توده‌های سینه، بیماری‌های مفصلی، بیماری‌های استخوانی، توده‌های بیضه یا هدایت سوزن‌ها در طول بیوپسی استفاده کرد.

     بیشتر بخوانید: سونوگرافی غربالگری دوم

    سونوگرافی همچنین می تواند جریان خون یا مایعی را که به سمت مبدل حرکت می کند یا از آن دور می شود، تشخیص دهد. از پوشش های رنگی روی تصویر برای نشان دادن جهت جریان استفاده می کند. بافت‌های بسیار سخت و متراکم یا فضاهای خالی، مانند اندام‌های پر از گاز، امواج اولتراسوند را هدایت نمی‌کنند و بنابراین در سونوگرافی قابل مشاهده نیستند.

     

    پزشکان اغلب قبل از حرکت به سمت فناوری های تصویربرداری که پتانسیل بیشتری برای عوارض دارند، سونوگرافی را سفارش می دهند. اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) شما را در معرض سطوح قابل توجهی از تابش قرار می دهد. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) از یک آهنربای بسیار قوی برای گرفتن تصویر استفاده می کند. قدرت آهنربای MRI می تواند استفاده از آن را در بیمارانی که فلز در بدنشان دارند (برای مثال بریس) محدود کند.

    خلاصه

    سونوگرافی بدون شک یکی از بهترین ابزارهایی است که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در اختیار دارند. این تست مانند دوربین عمل می کند و از بخشی از بدن عکس زنده می گیرد. این تصویر پزشک را قادر می سازد تا طیف گسترده ای از شرایط پزشکی را تشخیص دهد. برای بسیاری از والدین باردار، سونوگرافی می تواند دلیلی برای جشن گرفتن باشد اگر به آنها اطمینان دهد که بچه سالمی دارند.

    اقدامات احتیاطی و خطرات

     

    سونوگرافی یک آزمایش تصویربرداری غیر تهاجمی است که هیچ عارضه شناخته شده ای ندارد. تصور می شود امواج اولتراسوند بی ضرر هستند.

    در حالی که انرژی امواج اولتراسوند به طور بالقوه می تواند بافت ها را با قرار گرفتن در معرض طولانی مدت تحریک یا مختل کند، کامپیوتر قدرت صدا را تعدیل می کند. همچنین، یک تکنسین آموزش دیده از تکنیک هایی برای به حداقل رساندن زمان و زوایای نوردهی استفاده می کند و سونوگرافی را ایمن ترین آزمایشات تصویربرداری می کند.

    بیشتر بخوانید: عکس رنگی رحم

    قبل از سونوگرافی

    ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی سونوگرافی را به عنوان آزمایش خط اول، معمولاً همراه با آزمایش خون، سفارش می دهند. مطمئن شوید که از ارائه دهنده خود بپرسید که آیا باید دستورالعمل های خاصی را قبل از سونوگرافی دنبال کنید.

    در شرایط اضطراری، سونوگرافی معمولاً بلافاصله انجام می شود. برای انجام آزمایش در تاریخ آینده، متوجه شوید که آیا باید قبل از آزمایش چیزی بخورید یا ننوشید. به عنوان مثال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی اغلب از بیماران می خواهند که شش ساعت قبل از سونوگرافی شکم برای مشاهده کیسه صفرا نخورند و ننوشند. اما ممکن است به شما بگویند قبل از سونوگرافی مثانه چندین لیوان آب بنوشید و ادرار نکنید.

    زمان سنجی

     

    سونوگرافی معمولاً بیش از 30 دقیقه طول نمی کشد. در بیشتر موارد، حضور در حدود 15 دقیقه قبل از آزمون برای پر کردن فرم ها و احتمالا پاسخ دادن به سوالات دیگر مهم است. اگر آزمایش نیاز به نوشیدن مایعات برای پر کردن مثانه دارد، ممکن است لازم باشد قبل از آزمایش آب بنوشید.

     

    هنگامی که تکنسین همه تصاویر را دریافت کرد، با رادیولوژیست (یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی آموزش دیده برای خواندن تصاویر) بررسی می کند تا مطمئن شود که نیازی به نماهای دیگری نیست. پروتکل‌های پزشکی از رادیولوژیست می‌خواهد که تصاویر سونوگرافی را قبل از ارسال گزارش به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی تفسیر کند. سپس ارائه دهنده نتایج را با بیمار به اشتراک می گذارد.

    سونوگرافی در کجا انجام می شود؟

    سونوگرافی در اکثر مراکز تصویربرداری، بیمارستان ها و برخی مطب های زنان و زایمان انجام می شود. دستگاه سونوگرافی کمی شبیه یک کامپیوتر با میکروفون متصل به نظر می رسد - تقریباً شبیه دستگاه کارائوکه. معمولاً دستگاه سونوگرافی دقیقاً تا بالین می‌چرخد.

     بیشتر بخوانید: اکوی قلب جنین

    sonography/سونوگرافی خانم

    چه لباسی برای سونوگرافی مناسب است؟

    برای قرار ملاقات سونوگرافی چیزی راحت و آسان بپوشید. در بیشتر موارد، فقط باید پوستی را که تکنسین نیاز به دسترسی به آن دارد، در معرض دید قرار دهید. برای مثال، سونوگرافی شکم را می توان در حالی که شلوار و پیراهن می پوشید انجام داد. شما فقط باید پیراهن خود را به سمت بالا بکشید تا شکمتان نمایان شود. 

    در مورد سونوگرافی ترانس واژینال، شما باید زیر کمر را از تن بیرون بیاورید، از جمله لباس زیر

    هزینه و بیمه سلامت

    سونوگرافی یک تست تصویربرداری نسبتا ارزان است. این توسط اکثر بیمه نامه ها پوشش داده می شود و بسته به دلیلی که ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در وهله اول آن را سفارش داده است، ممکن است نیاز به پیش مجوز داشته باشد.

     

    سونوگرافی سه بعدی یا چهار بعدی یک آزمایش انتخابی است که برخی از والدین باردار در دوران بارداری انجام می دهند. تصویر سه بعدی رندر سه بعدی از کودک را نشان می دهد. 4D به یک تصویر متحرک از جنین در رحم اشاره دارد که در طول زمان ضبط شده است. این تست ها به عنوان تست های غیر درمانی شناخته می شوند و تحت پوشش اکثر بیمه نامه های درمانی نیستند.

    تست ایمن

    تصویربرداری اولتراسوند از آنچه FDA آن را "یک رکورد ایمنی عالی" می نامد استفاده می برد. خطرات مشابهی با سایر آزمایش‌های تصویربرداری (مانند اشعه ایکس) که از پرتوهای یونیزان استفاده می‌کنند، ندارد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی شبانه روزی
    در طول سونوگرافی

     در بسیاری از موارد، سونوگرافی قبل از اینکه متوجه شوید تمام می شود.

    سونوگرافی توسط یک تکنسین درست در کنار تخت انجام می شود. تکنسین از شما می‌خواهد که لباس‌هایتان را به اندازه‌ای در بیاورید که ناحیه‌ای که آزمایش انجام می‌شود در معرض دید قرار گیرد و روی تخت دراز بکشید.

    تکنسین مبدل را با ژل رسانا می پوشاند که شبیه ژله روان کننده است. در صورت امکان، بسته به ابزار و لوازم موجود، ژل گرم خواهد بود. سپس تکنسین مبدل را روی پوست می کشد، گاهی اوقات با فشار محکم. گاهی اوقات، فشار می تواند باعث ناراحتی خفیف شود.

     

    با استفاده از مبدل برای اشاره به مناطق مورد علاقه، تکنسین از رایانه برای گرفتن تصاویر استفاده می کند و ممکن است از ماوس برای کشیدن خطوط روی صفحه استفاده کند. خطوط به اندازه گیری اندازه کمک می کنند، مانند یک معیار مجازی. شما باید بتوانید کل پروسیجر را تماشا کنید و حتی در طول پروسه سوال بپرسید.

    پس از سونوگرافی

    وقتی سونوگرافی تمام شد، تکنسین معمولاً یک حوله برای پاک کردن ژل رسانا ارائه می دهد. هنگامی که تکنسین تأیید کرد که تمام تصاویر لازم گرفته شده است، شما آزاد خواهید بود که لباس بپوشید. هیچ دستورالعمل یا عوارض جانبی خاصی برای مدیریت وجود ندارد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی سه بعدی رحم

    چگونه از سونوگرافی در دوران بارداری استفاده می شود؟

    تفسیر نتایج

    معمولاً تفسیر سونوگرافی توسط رادیولوژیست فقط چند دقیقه طول می کشد. به طور معمول، نتایج سونوگرافی برای پزشک ارسال می شود تا با بیمار به اشتراک بگذارد. بنابراین اگر در بازه زمانی وعده داده شده از ارائه دهنده خود خبری نداشتید، حتما پیگیری کنید. در صورت لزوم می توانید یک کپی از گزارش رادیولوژیست و یک دیسک حاوی تصاویر اصلی را نیز درخواست کنید. برای بسیاری از والدین آینده، این کل سفر را ارزشمند می کند.

    خلاصه

    سونوگرافی برای ارزیابی، تشخیص و درمان طیف وسیعی از شرایط پزشکی، از توده‌ها گرفته تا سنگ‌های کلیه، استفاده می‌شود. تا کنون رایج ترین کاربرد آن بررسی رشد جنین و شنیدن ضربان قلب آن در دوران بارداری است. تصویر زنده ای که سونوگرافی می گیرد یک روش بدون درد و همچنین سریع است. در بسیاری از موارد، سونوگرافی از ابتدا تا انتها بیش از 30 دقیقه طول نمی کشد. دستورالعمل های ارائه دهنده خود را در مورد اینکه آیا باید قبل از آزمایش بخورید یا بنوشید، لباس راحت بپوشید، دنبال کنید و احتمالاً قبل از اینکه فرصتی برای استراحت کامل داشته باشید، آزمایش به پایان می رسد.

    سونوگرافی یکی از غیرتهاجمی ترین تست های تشخیصی پزشکی موجود است. این یک گزینه بی خطر برای بیمارانی است که باید بدانند در داخل بدنشان چه می گذرد. اگر تصاویر لازم است، از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بپرسید که آیا سونوگرافی برای شما گزینه ای است یا خیر.

    اکنون می خواهیم نگاهی به تاریخچه سونوگرافی بیندازیم 

    تاریخچه سونوگرافی در مامایی و زنان به مقاله کلاسیک لنست 1958 ایان دونالد و تیمش از گلاسکو برمی گردد. پنجاه سال بعد، تصور انجام رشته مامایی و زنان بدون یکی از انواع سونوگرافی موجود امروزی غیرممکن است. پیشرفت‌های فناوری مانند مدارهای حالت جامد، تصویربرداری در زمان واقعی، داپلر رنگی و پاور، سونوگرافی واژینال و تصویربرداری 3/4 بعدی توسط محققان بالینی به‌کار گرفته شده‌اند تا تحقیقات و مدیریت بیماران را در زمینه‌های متنوعی مانند ارزیابی رشد و سلامت جنین افزایش دهند.

    سونوگرافی غربالگری ، پیش بینی پره اکلامپسی و زایمان زودرس، تشخیص حاملگی خارج از رحم، ارزیابی توده های لگنی، غربالگری سرطان تخمدان و مدیریت باروری. روش های هدایت شده با اولتراسوند در حال حاضر اجزای ضروری درمان جنین و درمان IVF هستند. این تاریخچه مختصر توسط شخصی نوشته شده است که شاهد هر یک از این پیشرفت ها در طول دوران سونوگرافی بوده است و می تواند چشم اندازی به این اتفاقات مهم بدهد.

    اغلب دشوار است که بدانیم اکثر پیشرفت‌ها در پزشکی واقعاً چه زمانی شروع می‌شوند. آنها تمایل به تکامل دارند و بسیاری از مردم ادعا می کنند که اولین کسانی هستند که به پیشرفت دست یافته اند. با اولتراسوند در مامایی و زنان شکی وجود ندارد زیرا شروع بسیار مشخصی با مقاله کلاسیک لنست 1958 (دونالد و همکاران، 1958) توسط ایان دونالد، جان مک ویکار و تام براون داشت. ".

    در واقع این عنوان تاسف باری است زیرا مشخص نمی کند که چه چیزی واقعاً منحصر به فرد در مورد مقاله است، یعنی اینکه این مقاله کاملاً به مطالعات سونوگرافی در بالینی زنان و زایمان اختصاص یافته است و حاوی اولین تصاویر اولتراسوند از جنین و همچنین توده های زنانه است. ویژگی منحصر به فرد دیگر این بود که اینها اولین تصاویری بودند که با یک اسکنر تماسی مرکب که اولین دستگاه اسکن عملی بود گرفته شد.

    تمام پیشرفت‌های تشخیص اولتراسوند (یا سونوگرافی) در مامایی و زنان از این مقاله مهم برمی‌آیند و این تاریخچه کوتاه، ارزیابی شخصی از جدول زمانی بعدی رویدادها و پیشرفت‌های کلیدی تا به امروز است.

    نوشتن در مورد توسعه اولتراسوند پزشکی بدون اشاره به برخی از دانشمندان بزرگ قرن 19 و 20 که پیشرفت های مفهومی آنها راه را برای دستگاه سونوگرافی مدرن هموار کرد، کوته فکرانه است. توماس یانگ در سال 1801 "تغییر فاز" را در رابطه با امواج نور توصیف کرد، اما این مفهوم در سیستم های آرایه فازی اولتراسوند برای کنترل الگوهای تداخل استفاده می شود و در تولید تصاویر سه بعدی استفاده می شود.

     کریستین داپلر در سال 1842 آنچه را که ما اکنون "اثر داپلر" می نامیم در رابطه با حرکت ستارگان توصیف کرد، اما این اصل اکنون به عنوان مبنایی برای مطالعات جریان خون در عروق لگن و جنین استفاده می شود. پیر کوری در سال 1880 اثر الکتریکی پیزو را توصیف کرد که به موجب آن اعوجاج مکانیکی کریستال‌های سرامیکی باعث ایجاد بار الکتریکی می‌شد. عکس این اثر در همه مبدل ها برای تولید امواج اولتراسونیک استفاده می شود.

    شاگرد او پل لانگوین در سال 1915 اولین هیدروفون را ساخت که از امواج اولتراسونیک برای تعیین موقعیت و فاصله زیردریایی ها استفاده می کرد و اصل پشت اندازه گیری جنین و توده های شکمی با سونوگرافی است. توسعه رادار توسط واتسون-وات و تیمش با استفاده از امواج الکترومغناطیسی در سال 1943 بعدها برای تولید تصاویر دو بعدی برای امواج فراصوت اقتباس شد.

    اولین آشکارسازهای عیب فلزی ساده با اسکن A و اصلاحات این تجهیزات در سال 1949 توسط جورج لودویگ در MIT برای یافتن سنگ کیسه صفرا و جان جولیان وایلد در موسسه تحقیقات فنی در مینه سوتا برای تشخیص توده‌های سینه مورد استفاده قرار گرفت.

    در سال 1953 اینگه ادلر و کارل هرتز در دانشگاه لوند یک آشکارساز عیب فلزی را برای به دست آوردن ضبط های حالت M از قلب بزرگسالان اقتباس کردند. وایلد به همراه مهندسش جان رید اولین تصاویر دوبعدی را در سال 1952 منتشر کرد، اما تلاش های او به سمت شناسایی بافت به خصوص تومورهای سینه و تحسین برای تولید اولین تصاویر توموگرافی از آناتومی انسان باید به داگلاس هاوری در دنور برسد که مقاله برجسته خود را منتشر کرد. 

    با این حال، یک مشکل عمده در رویکرد هاوری وجود داشت که به غوطه ور کردن قسمتی از بدن که باید در آب بدون گاز مورد بررسی قرار می گرفت (به نام اسکن تاخیر آب) برای جلوگیری از پژواک مصنوعی از ساختارهای سطحی بستگی داشت.

     تجهیزات برای بیمار بی‌ظرافت و ناراحت کننده بودند و بعید به نظر می‌رسد که تشخیص اولتراسوند پیشرفتی را برای تبدیل شدن به گسترده‌ترین روش تصویربرداری در استفاده بالینی ایجاد کند، اگر توسعه اسکنر تماسی مرکب توسط دونالد نبود. و براون در اواخر دهه 1950.

    دونالد یک متخصص زنان و زایمان کاریزماتیک اسکاتلندی با موهای قرمز قد بلند با ذهنی درخشان و خلقی سریع بود. او سخاوتمندترین و اصولگراترین مردی بود که موضع ضد سقط جنین او را از افتخارات در کشور خود محروم کرد. او تا حدودی به خاطر معتاد بودن به کار بود، اما عمدتاً به این دلیل که بیماری شدید روماتیسمی قلب داشت (حداقل در سه نوبت به عمل دریچه میترال نیاز داشت) و هر لحظه برایش ارزشمند بود.

    احتمالاً خوش شانس بود که دونالد از کارهایی که در دنور انجام می شد اطلاع چندانی نداشت، بنابراین با دانش فنی راداری که در نیروی هوایی آموخته بود، با یک مهندس بسیار باهوش به نام تام براون و با کمک یک مهندس محلی گرد هم آمد. این شرکت اولین دستگاه اسکن سونوگرافی دوبعدی ترکیبی تماسی به نام Diasonograph را توسعه داد.

    او و تیمش مقاله پیشگام خود را در سال 1958 در Lancet منتشر کردند. این مقاله با فیزیک تکنیک‌های اسکن اولتراسوند، آزمایش‌های ایمنی، تصاویر اولتراسوند از بارداری، جنین و تومورهای زنان، و توصیفی واقعاً دقیق از نقاط قوت، ضعف و پتانسیل این تکنیک جدید تصاویر اولتراسوند خام و دوپایدار (یعنی کاملاً فاقد مقیاس خاکستری) و ایستا بودند و تصویر به آرامی روی یک لوله اشعه کاتدی با تکان دادن مبدل به آرامی روی شکم ایجاد می‌شد. اما تفنگ شروع شلیک شده بود و مسابقه اولتراسوند شروع شده بود.

    توسعه تجهیزات

    در طول دهه بعد تعداد زیادی دستگاه اسکن ثابت ساخته شد. آنها در ابتدا در مراکز تحقیقاتی ساخته شدند، جایی که همیشه وجود فیزیکدانان اختصاصی برای این روزهای قبل از ترانزیستور ضروری بود و تجهیزات مستعد ایجاد خطاهای الکترونیکی بودند. در مقایسه با دستگاه‌های اسکن دیجیتالی براق امروزی، Diasonograph معادل موتور تفاوت Babbage با لپ‌تاپ مدرن بود.

    ارتفاع آن 8 فوت بود و حدود یک سوم اتاق اسکن را اشغال می کرد. دروازه ای که کاوشگر را در خود جای داده بود بسیار بزرگ بود و باید بدون هیچ تلاش کوچکی برای تغییر هواپیمای اسکن کننده به صورت فیزیکی جابجا می شد. بسیاری از مردم، به ویژه آمریکایی ها، با نامهربانی آن را دایناسوروگرافی نامیدند. با این حال، ویژگی های مثبتی داشت که به کاربران اجازه می داد در بیومتری اولتراسوند پیشرو باشند. به عنوان مثال، بهترین وضوح تصویر را در مقایسه با رقبای خود داشت.

    قاب دروازه‌ای سفت و سخت به این معنی بود که اسکن‌های تکرارپذیر را می‌توان در هر زاویه و در هر صفحه‌ای انجام داد، اگرچه اگر جنین حرکت می‌کرد به معنای شروع دوباره فرآیند خط‌بندی است که می‌تواند زمان‌بر باشد. کاوشگر روی یک سیستم قرقره قرار داشت و می‌توان آن را به راحتی از شکم زن عبور داد، زیرا تصویر ثابت روی اسیلوسکوپ ساخته شد.

     اولین ماشین تماسی که در آمریکا ساخته شد، Physionics (برای تبدیل شدن به ماشین Picker) بود که از آزمایشگاه هاوری در دنور سرچشمه گرفت و برای اسکن ObGyn توسط هوراس تامسون و کن گوتسفلد استفاده شد. این یک بازوی اسکن مفصلی داشت که به راحتی قابل دستکاری بود، اما به دست آوردن هواپیماهای تکرارپذیر را دشوارتر می کرد و وضوح و حساسیت به اکوهای سطح پایین در ابتدا ضعیف بود.

    ماشین های سبک مشابه در وین توسط Kretztechnic (استفاده شده توسط آلفرد کراتوچویل)، در کپنهاگ توسط Hewlett Packard (مورد استفاده توسط ینس بنگ و هانس هندریک هولم) و در ژاپن توسط Aloka (استفاده شده توسط Hsiao Takeuchi) ساخته شد.

    هم Kretztechnic و هم Aloka در اواسط دهه 1960 مبدل های تجاری ترانس واژینال را توسعه دادند، اما پتانسیل اسکن ترانس واژینال تا زمان ظهور تصویربرداری واقعی محقق نشد. دو ماشین کاملاً متفاوت در مقایسه با ماشین‌های استاتیکی که در بالا توضیح داده شد نیز در اواسط دهه 1960 ساخته شدند. در آلمان، مهندس ریچارد سولدنر که برای توسعه زیمنس کار می کرد

    در آزمایشگاه آکوستیک مشترک المنافع در استرالیا، جورج کاسوف، یکی از درخشان‌ترین مهندسان تاریخ اولتراسوند پزشکی، اسکنر استاتیک Octason را در سال 1962 ساخت. این دستگاه از اصل هوری در اسکن تأخیر آب پیروی می‌کرد و بیمار رو به پایین روی یک مخزن پلاستیکی دراز می‌کشید.

    مقدار زیادی آب گاز زدایی شده با وجود عدم وجود پژواک مصنوعی در زیر سطح پوست، تصاویر در ابتدا کیفیت متوسطی داشتند و تا زمانی که مبدل اسکن توسط Kossoff در اواخر دهه 1960 اختراع شد که به این تجهیزات برجستگی خاصی بخشید.

    مبدل اسکن امکان نمایش انعکاس‌های پراکنده را در سایه‌های خاکستری فراهم می‌کند، بنابراین ظاهری از بافت بافت می‌دهد و مفهوم اسکن مقیاس خاکستری را معرفی می‌کند. تصاویر Octason mark 2 در اواخر دهه 1960 برای نشان دادن آناتومی جنین بسیار خوب بودند، اما زمان درخشندگی Octason پس از معرفی مبدل اسکن به دستگاه‌های اسکن استاتیک تماسی کوتاه بود و راحتی تجهیزات دوم برنده روز شد.

    مطالعات بالینی

    دونالد و تیمش با بهره مندی از اولویت به پیشرفت های اولیه ای دست یافتند و در سال 1963 تشخیص اولیه خال هیداتید (با ظاهر طوفانی آن)، ارزیابی و رشد کیسه اولیه حاملگی (با تکنیک مثانه کامل) و تشخیص عوارض اولیه بارداری (دونالد، 1962).

    جفت نگاری: مکان دقیق جفت، جام مقدس تشخیص قبل از تولد در اوایل دهه 1960 بود، زیرا جفت پراویا علت مرگ و میر قابل توجه مادران به دلیل خونریزی شدید در اواخر بارداری بود. بسیاری از روش‌های رادیوایزوتوپ در این زمان مورد استفاده قرار گرفتند، اما آنها قادر به تعریف دقیق لبه جفت تحتانی نبودند.

    در سال 1966 کن گوتسفلد و گروه دنور اولین مقاله را در مورد جفت شناسی اولتراسوند منتشر کردند (Gottesfeld et al., 1966) اگرچه آنها قادر به تجسم جفت خلفی نبودند (پراویا خلفی توسط فضای خلفی سر جنین مشخص می شد) و چنین نبود. تا سال 1968 که دونالد و اوساما عبدالله در یک مطالعه بزرگتر (دونالد و عبدالله، 1968) و با تجهیزات برتر خود توانستند جفت را در همه مکان ها از جمله پریویا خلفی نشان دهند.

    بیومتری جنین: مطالعات اولیه در بیومتری جنین با استفاده از اندازه گیری A-اسکن کور قطر دو جدایی (BPD) آغاز شد و جیمز ویلاکز از بخش دونالد مقاله جالبی را در مورد رشد سر در سه ماهه سوم منتشر کرد که نرخ های مختلف رشد را بین رشد محدود نشان می داد. و به طور معمول جنین در حال رشد.

     با این حال، روش ذاتاً نادرست بود و برای بیومتری معنی دار به دقت نیاز بود. این توسط یکی از ثبت کنندگان دونالد، استوارت کمپبل، ارائه شد که تکنیک B mode را در سال 1968 توصیف کرد، جایی که پژواک خط وسط سر جنین به صورت دو بعدی مشاهده شد و سپس یک اندازه گیری اسکن A بین برجستگی های جداری در عریض ترین نقطه انجام شد. چند سال بعد تا زمانی که کالیپرهای روی صفحه معرفی شدند دیگر نیازی به A-scan نبود.

     کمپل نشان داد که پژواک خط وسط را می توان به طور قابل اعتماد از هفته 13 بارداری مشاهده کرد و به زودی نشان داد که سفالومتری سه ماهه دوم روش موثری برای تعیین تاریخ بارداری در زنان با تاریخ نامشخص است که مفهوم تاریخ انتظار سونوگرافی (EDD) را معرفی می کند (Campbell, 1969) ).

    به دنبال این، او اولین نمودار سفالومتری را از 13 تا 40 هفتگی ایجاد کرد و از آن برای شناسایی جنین IUGR با نشان دادن کاهش شدید رشد قطر دو جداری در سه ماهه سوم استفاده کرد (Campbell and Dewhurst, 1971). نمودارهای سفالومتری متعاقباً توسط مانفرد هانسمان، آلفرد کراتوچویل، رودی صباغا و بسیاری دیگر تولید شد و سفالومتری سریال برای سال‌ها به روش استاندارد اندازه‌گیری رشد جنین تبدیل شد.

    عیب فقط اندازه گیری سر جنین این است که مغز آخرین ساختاری است که در محدودیت رشد تحت تأثیر قرار می گیرد و هوراس تامپسون و اد ماکوفسکی از دنور در سال 1971 اندازه گیری دور قفسه سینه (TC) و مفهوم پیش بینی وزن جنین را با استفاده از ترکیبی معرفی کردند. این اندازه گیری و BPD (تامپسون و ماکوفسکی، 1971).

     Manfred Hansmann در بن این نتایج را تأیید کرد و عدم تقارن بین اندازه‌گیری BPD و دور سینه در جنین‌های محدود شده با رشد داخل رحمی (IUGR) را نشان داد. استوارت کمپبل که اکنون به بیمارستان ملکه شارلوت در لندن نقل مکان کرده بود، معتقد بود که مشکلات ذاتی در تکرارپذیری با اندازه گیری TC وجود دارد، زیرا قفسه سینه در جنین مخروطی است و هیچ نشانگر قابل اعتمادی برای نشان دادن سطح اسکن وجود ندارد.

    او در سال 1975 اندازه گیری دور شکم (AC) را در سطح ورید نافی داخل شکمی به عنوان یک اندازه گیری قابل اعتمادتر معرفی کرد و از آن زمان به یک اندازه گیری استاندارد تبدیل شد (کمپبل و ویلکین، 1975). از آنجایی که اندازه گیری AC در سطح کبد است که شدیدترین اندام آسیب دیده در IUGR است، نسبت دور سر به دور شکم به عنوان وسیله ای برای تشخیص جنین IUGR در امان از مغز معرفی شد.

    ارزش غربالگری معمول جمعیت مامایی برای تاریخ گذاری دقیق، تشخیص زودهنگام حاملگی دوقلو و محل جفت اولین بار توسط لارس گرنرت و پر پرسون از مالمو نشان داده شد (گرنرت و همکاران، 1978) که تکامل یک برنامه غربالگری معمول را در بیش از حد توصیف کردند.

    یک دوره 5 ساله؛ 24 درصد از زنان دارای EDD نامشخص بودند و 95 درصد از زنان در 12 روز پس از پیش‌بینی سونوگرافی زایمان کردند. همچنین 95 درصد از دوقلوها در سه ماهه دوم تشخیص داده شدند در حالی که 70 درصد قبل از شروع برنامه تشخیص داده شدند.

    اوایل بارداری: کراتوچویل با استفاده از مبدل ترانس واژینال خود حرکت قلب جنین را با اسکن A از هفته هفتم بارداری در سال 1967 نشان داد، اما بیشتر مطالعات در دهه 60 و اوایل دهه 70 از طریق شکم با تکنیک مثانه کامل انجام شد. برای مثال، بنگ و هولم از مدرسه کپنهاگ، ضربان قلب جنین را از هفته دهم بارداری در سال 1968 شناسایی کردند (Bang and Holm، 1968).

    کار اصلی در ارزیابی اولیه بارداری توسط هیو رابینسون از مدرسه گلاسکو انجام شد. در سال 1973 با استفاده از دیاسونوگرافی بهبودیافته، اولین نمودارهای بیومتری دقیق از طول تاج تاج جنین از هفته 7 تا 16 بارداری را تهیه کرد. اندازه‌گیری‌های او آنقدر دقیق بود که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند (رابینسون، 1973).

    با استفاده از تجهیزات ترکیبی حالت A و B، او متعاقبا نمودارهایی از ضربان قلب جنین از هفته 7 بارداری تهیه کرد و نشان داد که میزان تشخیص 100٪ است. او اولین کسی بود که به اهمیت پیش آگهی یافتن ضربان قلب جنین در هفته هشتم بارداری در رابطه با مرگ بعدی جنین اشاره کرد (رابینسون و شاو-دان، 1973). این کار تأثیر عمیقی بر مدیریت بیماران با تهدید سقط داشت.

    ناهنجاری های جنینی: گزارش های حکایتی از تشخیص پیش از تولد ناهنجاری های مادرزادی در زنان مبتلا به پلی هیدرآمنیوس در اواخر سه ماهه دوم یا سوم توسط برتیل ساندن در سال 1964 (یک مورد آنسفالی) و ویلیام گرت در سال 1970 تهیه شد که یک مورد کلیه های پلی کیستیک را توصیف کردند.

     تشخیص قبل از تولد سونوگرافی واقعاً با مقاله Lancet توسط کمپبل و گروهش آغاز شد که در سال 1972 تشخیص آنسفالی را در هفته 17 گزارش کردند که منجر به ختم انتخابی حاملگی شد (کمپبل و همکاران، 1972). پس از این، او به طور سیستماتیک ستون فقرات جنین را در زنان با AFP افزایش یافته سرم بررسی کرد و تشخیص اسپینا بیفیدا را در سال 1975 گزارش کرد.

    در سال 1977 او توانست 329 حاملگی پرخطر را گزارش کند که بین هفته های 16 تا 20 مورد بررسی قرار گرفتند که در آنها سونوگرافی 25 مورد از 28 نقص لوله عصبی را تشخیص داد. 10 مورد از 13 مورد اسپینا بیفیدا با منفی کاذب ضایعات پایین ساکرال تشخیص داده شد (کمپبل، 1977).

     در ایالات متحده آمریکا، جان هابینز و تیمش در ییل در سال 1978 تشخیص قبل از تولد چندین ناهنجاری از جمله نقص‌های کاهش اندام را توصیف کردند (Hobbins et al., 1979). استفاده گسترده از سونوگرافی در تشخیص قبل از تولد با اختراع دستگاه‌های اسکن بلادرنگ به وجود آمد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی غربالگری اول ، سونوگرافی غربالگری دوم

    توسعه تجهیزات

    اسکنرهای زمان واقعی بخش مکانیکی توسط چندین شرکت مانند Aloka و Kretztechnic در اوایل تا اواسط دهه 70 معرفی شدند، اما این اسکنرها به سرعت توسط آرایه خطی چند عنصری و اسکنرهای آرایه فازی در اواسط تا اواخر دهه 1970 جایگزین شدند.

    با توجه به پیشرفت‌های عظیم در فناوری مدارهای مجتمع که در این زمان اتفاق افتاد، ماشین‌ها کوچک و متحرک بودند و از آنجایی که هزینه کمتری داشتند، یک بخش به جای یک اسکنر بزرگ استاتیک، چندین دستگاه را داشت. اکنون می توان حرکات جنین را دنبال کرد و زاویه کاوشگر را فوراً برای شناسایی صفحه مورد نظر تنظیم کرد.

    سونوگرافی و همکاران پژوهشی می توانند به سرعت آموزش ببینند و از آنجایی که بیومتری کامل جنین را می توان در عرض چند دقیقه به دست آورد، غربالگری کل جمعیت مامایی اکنون امکان پذیر بود. اولین اسکنر بلادرنگ آرایه خطی تجاری، ADR یک شرکت کوچک بود که توسط مارتین ویلکاکس در تمپ آریزونا تأسیس شد.

    در ابتدا فقط 64 خط داشت، بنابراین وضوح ضعیف بود، اما نسخه دوم ADR 2130 در سال 1975 دارای بیش از 500 خط و فوکوس فازی بود و می توانست از نظر وضوح با اسکنرهای ساکن رقابت کند. اکثر شرکت‌های بزرگ اولتراسوند طی چند سال آینده تجهیزات بلادرنگ تولید کردند که با درجه‌ای از پیچیدگی به یکدیگر جهش کردند، اما توسعه Acuson 128 توسط Sam Maslak در سال 1983 با نرم‌افزار تشکیل‌دهنده پرتو پیشرفته (به نام سونوگرافی کامپیوتری) استانداردهای جدیدی را در هر دو ایجاد کرد.

    وضوح فضایی و کنتراست در سال 1985 Kretztechnic اولین مبدل بخش مکانیکی اندواژینال عملی را تولید کرد که برای بهبود تکنیک جمع آوری تخمک در IVF طراحی شده بود. این مبدل‌ها تصاویر عالی ارائه می‌کردند، اما ارتعاشات کاوشگر یک نقطه ضعف بود و تا پایان دهه 1990، اکثر سازندگان پروب‌های چند عنصری کوچکی را توسعه دادند که وضوح عالی را ارائه می‌داد.

    تا سال 1985، آلوکا تصویربرداری داپلر رنگی (که در اصل نقشه‌برداری جریان رنگ نامیده می‌شد) را در تجهیزات بلادرنگ خود گنجانده بود و این به سرعت توسط سایر تولیدکنندگان بزرگ دنبال شد. تا سال 1990 رنگ در پروب ترانس واژینال برای بررسی زنان در دسترس بود.

    در پایان دهه 1990 تصویربرداری هارمونیک معرفی شد که حتی وضوح تصویر را بیشتر بهبود بخشید. اگرچه مطالعات اولیه بر روی تصویربرداری سه بعدی در ژاپن توسط Kazunon Baba در سال 1984 آغاز شد، اما تا زمانی که نسل سوم 530D Voluson در اواسط دهه 1990 تولید شد، جهان متقاعد شد که اولتراسوند 3D/4D نقش مهمی در هر دو بازی دارد.

    تصویربرداری زنان و زایمان بیشتر اعتبار برای ترویج این فناوری جدید باید به برنارد بنوا، پزشک فرانسوی شاغل در نیس تعلق گیرد که تصاویر سه بعدی خیره کننده ای از جنین به خصوص در سه ماهه اول بارداری منتشر کرد. بنابراین می توان گفت که (به غیر از چند اصلاح) دستگاه اسکن بلادرنگ مدرن با مبدل های شکمی و اندواژینال با وضوح بالا، تصویربرداری هارمونیک، امکانات داپلر رنگی و قدرتی با گزینه 3D/4D تا سال 2000 وارد بازار شد.

    مطالعات بالینی در مامایی

    توسعه اسکن بلادرنگ یک تأثیر دموکراتیک کننده بزرگ در اسکن زنان و زایمان بود که دیگر محدود به گروه نخبه ای از متخصصان در چند مرکز بزرگ نبود. ارزان بودن اسکنرهای بلادرنگ اکنون به طور گسترده در دسترس بود و بسیاری از پزشکان با تجربه اسکن استاتیک از اینکه پزشکان، ماماها و سونوگرافیست های جوان خود تقریباً یک شبه به سرعت در اسکن متخصص شدند شگفت زده شدند (و نه کمی ناراحت).

    بیومتری جنین: سهولت دستکاری کاوشگر به این معنی است که بسیاری از ساختارهای جنین اندازه گیری شده و تعداد زیادی نمودار از سطوح و اندام های مختلف ساخته شده است. به عنوان مثال نمودارهای قطر بین مداری (Mayden et al., 1982)، استخوان های بلند، طول پا، طول گوش، اندازه تقریباً هر اندام جنینی و نسبت های متعدد بین پارامترهایی مانند استخوان ران به پا در فضایی چند تولید شده است.

     سال ها. با این حال، اندازه‌گیری‌های استاندارد CRL، BPD، دور سر و دور شکم که در دوران استاتیک ایجاد شدند، اندازه‌گیری‌های استاندارد بیومتریک جنین برای ارزیابی رشد تنها با اضافه کردن طول استخوان ران (که اکنون اندازه‌گیری آسان‌تر بود) در معادلات جنین باقی ماندند. پیش بینی وزن و رشد (هدلاک و همکاران، 1985).

    فعالیت جنین: مطالعات رفتار جنین توسط رهبران زیست شناسی رشد مانند جفری داوز در آکسفورد و هاینز پرچتل در نایمگان الهام گرفته شده است. توانایی دنبال کردن حرکات جنین توسط سونوگرافی، علاقه زیادی را برانگیخت که آیا کمی کردن این حرکات و به خصوص حرکات تنفسی جنین ممکن است در ارزیابی سلامت جنین مفید باشد یا خیر.

     در اواخر دهه 1970، مطالعات دقیق با استفاده از نشانگرهای رویداد بر روی یک ضبط کننده نمودار توسط گروه هایی به رهبری کارل مارسال در مالمو (مارسال و همکاران، 1976)، جان پاتریک در لندن، انتاریو و آلیستر رابرتز در لندن انجام شد. زمان، بروز و تعداد اپیزودهای حرکتی یا نفس های جنینی به صورت کمی ارزیابی شد و حالت های رفتاری مشخص شد.

    هم حرکات تنفسی جنین و هم فعالیت جنین اپیزودیک هستند و به ندرت همخوانی دارند، بنابراین مفهوم اندازه گیری کل فعالیت جنین در یک دوره 30 دقیقه ای مورد استفاده قرار گرفت.

     اگرچه ارتباطی بین کاهش فعالیت کل و IUGR وجود داشت، اما این آزمون به دلیل تنوع فیزیولوژیکی زیاد در بروز هر دو تنفس و فعالیت حرکتی، ارزش پیش‌بینی پایینی برای یک تست مثبت داشت (مارسال، 1978). به همین دلیل در اروپا اندازه گیری فعالیت جنین به عنوان ابزاری برای ارزیابی سلامت جنین از بین رفت.

     اما در ایالات متحده آمریکا فرانک منینگ و لری پلات در سال 1980 هر دوی این معیارها را در یک آزمایش 30 دقیقه ای پروفایل بیوفیزیکی جنین (Manning et al., 1980) وارد کردند که شامل ارزیابی مایع آمنیوتیک، تون جنین و تست بدون استرس (CTG) بود.

     از قلب جنین این آزمایش با تغییرات جزئی به عنوان پایه اصلی ارزیابی سلامت جنین در ایالات متحده برای بیش از 20 سال تبدیل شد. با این حال، در اروپا، محققان به طور فزاینده ای به سونوگرافی داپلر روی آوردند تا این مشکل را در مورد چگونگی ارزیابی موثر سلامت جنین و بهینه سازی زمان زایمان در صورت به خطر انداختن جنین حل کنند.

    بیشتر بخوانید: الاستوگرافی کبد در تهران ، سونوگرافی واژینال در تهران

    ارزیابی داپلر: نمایش شکل موج شریان نافی با استفاده از داپلر موج پیوسته کور (CW) در اواسط دهه 1960 از اوزاکا، ژاپن و در سال 1977 توسط D.E گزارش شد. فیتزجرالد و جان درام از دوبلین با استفاده از اسکن‌های استاتیک دوبعدی برای شناسایی محل قرارگیری کاوشگر، هیچ یک از این دو گروه مشاهدات خود را دنبال نکردند.

     دو گروه مطالعات داپلر پالس روی جنین را آغاز کردند. در استرالیا، رابرت گیل که با گروه Kossoff کار می کرد، سرعت جریان را در ورید نافی اندازه گیری کرد (گیل و همکاران، 1981). با این حال طول مسیر طولانی Octason از اندازه گیری جریان شریانی با سرعت بالا جلوگیری کرد و این سیستم برای مطالعات داپلر بالینی غیرعملی بود.

    استورلا ایک نس که در بخش کارل مارسال در مالمو کار می کند، اولین سیستم آرایه خطی دوبلکس را توصیف کرد (Eik-Nes و همکاران، 1980) که در آن یک کاوشگر داپلر پالسی افست با زاویه ثابت 52 درجه متصل شده بود. او سرعت جریان را از آئورت جنین اندازه گیری کرد و دریافت که در جنین های IUGR کاهش یافته است.

    تجهیزاتی شبیه به سیستم داپلر دوبلکس Malmo توسط کارگران چندین واحد دانشگاهی در اوایل تا اواسط دهه 1980 در سراسر اروپا برای تعریف پاسخ گردش خون جنین به هیپوکسی استفاده شد. مشخص شد که اندازه‌گیری‌های سرعت مطلق نسبت به آنالیز شکل موج پایین‌تر بودند، به‌ویژه شاخص ضربان‌پذیری در ارزیابی تغییرات در گردش خون جنین تا هیپوکسی. یوری ولادیمیروف در روتردام اولین کسی بود که توجه را به افزایش جبرانی در گردش خون مغزی یا "متمرکز شدن گردش خون جنینی" مرتبط با جنین های IUGR جلب کرد (ولادیمیروف و همکاران، 1986).

     ولادیمیروف همچنین تغییرات گردش خون را با حالات رفتاری مرتبط کرد (ولادیمیروف 1994) در حالی که کمپبل، دیوید گریفین و کیپروس نیکولایدس در بیمارستان کالج کینگ در لندن این تغییرات را با گازهای خونی که توسط کوردوسنتز به دست می‌آیند مرتبط کردند (بیلاردو و همکاران، 1990).

    در استرالیا برایان ترودینگر و وارویک گیلز اهمیت شکل موج شریان نافی را دوباره کشف کردند و اهمیت جریان دیاستولیک انتهایی غایب و معکوس را مشخص کردند (Trudinger et al., 1986). در سال 1983 کمپبل و گروهش شکل موج شریان رحمی و ظاهر بریدگی را توصیف کردند که همراه با شاخص مقاومت بالا با پره اکلامپسی همراه بود (Campbell et al., 1982). گروه او متعاقباً از این یافته برای غربالگری جمعیت باردار در هفته 24 بارداری برای پیش بینی پیشرفت بعدی پره اکلامپسی و IUGR استفاده کردند و حساسیت بالایی برای اشکال شدید این شرایط نشان دادند (Harrington et al., 1996).

    ظهور داپلر رنگی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از دستگاه اولتراسوند، تجسم عروق جنین را بسیار آسان‌تر کرد و تقریباً همه شریان‌های جنینی (مانند شریان کلیوی، اسپلانکنیک، مغزی) مورد بررسی قرار گرفت و نمودارهایی از تغییرات PI حاملگی تحت شرایط مختلف تهیه شد.

    شرایط بالینی در اوایل دهه 90، عروق اصلی مورد مطالعه برای ارزیابی سلامت جنین، شریان نافی و شریان مغزی میانی بودند. اگرچه اینها مفید بودند، اما در تعیین زمان بهینه برای زایمان جنین آسیب دیده بهتر از CTG قبل از تولد نبودند. این باعث شد تا چندین گروه سمت وریدی گردش خون جنین را بررسی کنند.

    مطالعات اولیه بر روی ورید اجوف تحتانی متمرکز بود، اما در سال 1991 در مقاله برجسته Lancet، Torvid Kiserud از گروه Eik-Nes در Trontheim، نروژ، اندازه گیری ضربان پذیری مجرای وریدی را توصیف کرد (Kiserud et al., 1991) به عنوان یک معیار کلیدی برای عملکرد قلب و نشانگر خفگی جنین ایجاد شده است.

    با تجهیزات مدرن، ارزیابی داپلر گردش خون جنین به ویژه شریان‌های مغزی نافی و میانی و مجرای وریدی به عنوان یک نیاز اساسی در ارزیابی سلامت جنین و زمان زایمان جنین آسیب‌دیده مطرح شده است. یکی دیگر از کاربردهای مهم داپلر استفاده از آن به عنوان روشی غیرتهاجمی برای تشخیص کم خونی در جنین های واکسینه شده با Rh بود که توسط جیانکارلو ماری و گروه در دانشگاه ییل به دنبال مقاله ای در مجله پزشکی نیوانگلند در سال 2000 رایج شد (Mari et al.، 2000).

    پیش بینی پره اکلامپسی و IUGR توسط داپلر شریان رحمی توسط Nicolaides در یک مطالعات چند مرکزی بسیار بزرگ مورد بررسی قرار گرفت. آنها در سال 2001 نشان دادند که انجام PI شریان رحمی در هفته 23، 85 درصد از زنانی را که به پره اکلامپسی شدید مبتلا می شوند، تنها با نرخ مثبت 5 درصدی غربالگری پیش بینی می کند (Papageorghiou et al., 2001).

     یکی از مشکلات این است که به نظر نمی رسد پیشگیری توسط عواملی مانند آسپرین با دوز پایین موثر باشد. Nicolaides و دیگران اکنون در حال بررسی امکان غربالگری پره اکلامپسی در سه ماهه اول (زمانی که درمان پیشگیرانه موثر به نظر می رسد) با استفاده از داپلر شریان رحم و نشانگرهای بیوشیمیایی مانند PlGF و PAPP-A هستند (Akolekar et al., 2013).

    زایمان زودرس: زایمان زودرس بزرگترین علت مرگ و معلولیت نوزادان است و مراقبت از نوزاد نارس بسیار گران است. اگرچه علل زایمان زودرس خودبخودی زیاد است و به طور کامل شناخته نشده است، یک مسیر نهایی رایج کوتاه شدن و از بین رفتن دهانه رحم است.

    چندین مطالعه در اوایل دهه 1980 با استفاده از سونوگرافی ترانس شکمی توجه را به ارتباط بین دهانه رحم کوتاه و قیف کردن با ناتوانی دهانه رحم جلب کرد. فرانک اندرسن از Ann Arbor Michigan اولین کسی بود که توجه را به برتری اسکن ترانس واژینال جلب کرد (Andersen et al., 1990) و خطری را برای زایمان زودرس بر اساس طول دهانه رحم ایجاد کرد.

    مطالعات بعدی توسط Jay Iams از کلمبوس، اوهایو (Iams و همکاران، 1996)، Kypros Nicolaides از کالج کینگ، لندن تایید کرده است که غربالگری در حدود 23-24 هفته بارداری، درصد زیادی از زنان را که به زایمان زودرس می‌روند، پیش‌بینی می‌کند.

    به عنوان مثال، نیکولایدس بیش از 32000 زن را در هفته 23 غربالگری کرد و توانست 50 درصد از زنانی را که قبل از هفته 33 بارداری زایمان می کردند، با استفاده از طول دهانه رحم 15 میلی متری تشخیص دهد (هیت و همکاران، 1998).

    متأسفانه به نظر نمی رسد که سرکلاژ دهانه رحم در طولانی شدن بارداری در این زنان موثر باشد، اما دو مطالعه بزرگ از گروه نیکولایدز در لندن و گروه رابرت رومرو در دانشگاه ایالتی وین، دیترویت نشان داده اند که پس از غربالگری جهانی بین 19 تا 24 هفته، با درمان روزانه با پروژسترون واژینال می توان به طولانی شدن قابل توجه بارداری در زنان مبتلا به سرویکس کوتاه شده با سونوگرافی دست یافت (رومرو و همکاران، 2011).

    غربالگری ناهنجاری جنین: پس از معرفی اسکن بلادرنگ، تعداد زیادی مقاله مروری وجود داشت که تجربیات مراکز درجه سوم در تشخیص طیف وسیعی از ناهنجاری‌های تقریباً هر اندام بدن جنین را مستند می‌کرد. در اواسط دهه 1980، اکثر بیمارستان ها غربالگری ناهنجاری های جنینی را به عنوان بخشی از اسکن روتین هفته بیستم معرفی کردند.

    بسیاری از مطالعات منتشر شده در این زمان نامعتبر بودند، زیرا تشخیص کم ناهنجاری ها در نوزاد تازه متولد شده بود (شیوع باید بین 2 تا 3 درصد باشد). یک مطالعه چند مرکزی بحث‌برانگیز آمریکایی (RADIUS) که در سال 1993 منتشر شد (Ewigman et al., 1993) نرخ تشخیص پایین 17 درصد را برای تشخیص زودهنگام ناهنجاری‌های جنینی نشان داد، اما این تجربه در مراکز اروپایی نبود.

     مطالعات چند مرکزی به عنوان یک قاعده نرخ تشخیص کمتری نسبت به مطالعات انجام شده از مراکز منفرد داشتند. به عنوان مثال در مطالعه چند مرکزی بزرگ بلژیکی سالواتور لوی که بین سال‌های 1990 و 1992 انجام شد، تنها 40 درصد از جنین‌های دارای ناهنجاری قبل از هفته 23 شناسایی شدند (لوی و همکاران، 1991) در حالی که کاررا در یک مرکز واحد در بارسلونا نرخ تشخیص را 85 درصد گزارش کرد. دوره زمانی مشابه (کاررا و همکاران، 1995).

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    نقایص قلبی جنین: برای اولین بار تشخیص ناهنجاری های قلبی اکنون امکان پذیر بود. در سال 1980، دو مقاله موفقیت آمیز در مورد اکوکاردیوگرافی واقعی جنین توسط لیندسی آلن از بیمارستان کالج کینگ لندن و چارلز کلینمن از ییل منتشر شد.

    در مطالعه کلاسیک خود، آلن (Allan et al., 1980) اولین کسی بود که معاینه سیستماتیک قلب را برای نشان دادن نمای 4 محفظه و مجاری خروجی توصیف کرد و تصاویر منتشر شده از 8 نمای کلاسیک اولتراسوند را همراه با همبستگی های آناتومیک منتشر کرد و یکی از آنها بود. اولین موردی که غربالگری روتین را برای ناهنجاری های قلبی جنین ترویج کرد.

    در سال 1997 S-J Yoo (Yoo et al., 1997) یک نمای کلاسیک اضافی را توصیف کرد، یعنی نمای 3 رگ از مجاری خروجی. ظهور داپلر رنگی مطالعات جریان داخل قلب را با گروه‌هایی که توسط گرگ دیور (DeVore و همکاران، 1987)، رابیه چائویی و اولریش گمبروخ هدایت می‌شد، تسهیل کرد.

    ناهنجاری‌های کروموزوم جنین: قبل از انقلاب واقعی، آمنیوسنتز به گروه «پرخطر» زنان بالای 35 سال ارائه می‌شد، اما این سیاست نتوانست 70 درصد از نوزادان مبتلا به سندرم داون را که از زنان جوان‌تر به دنیا آمده بودند، تشخیص دهد.

    در سال 1985، بریل بناسراف و گروهش در بوستون برای اولین بار توضیح دادند که افزایش اندازه‌گیری چین‌های پوستی نوکال در سه ماهه دوم با سندرم داون مرتبط است (بناسراف و همکاران، 1985) و متعاقباً سایر مارکرهای کلاسیک سه ماهه دوم بارداری کوتاه‌شده فمور و پیلکتازی را شرح دادند.

    برای اولین بار به زنان جوان تر می توان آمنیوسنتز را بر اساس ترکیبی از نشانگرها پیشنهاد داد. پیشرفت تعیین کننده در سال 1992 زمانی که Kypros Nicolaides از King's در لندن، اندازه گیری سه ماهه اول شفافیت نوکال را در تشخیص سندرم داون توصیف کرد (Nicolaides et al., 1992) رخ داد.

     نیکولایدس و گروهش متعاقباً ارتباط افزایش شفافیت نوکال، عدم وجود استخوان بینی، نارسایی تریکوسپید و افزایش مجرای وریدی PI را با سندرم داون نشان دادند. آنها این نشانگرهای اولتراسوند را با اندازه گیری PAPP-A سرم و HCG آزاد بتا (به نام نشانگرهای زیستی ترکیبی) ترکیب کرده اند تا نسبت احتمال وجود سندرم داون را فراهم کنند.

    با برنامه بیومارکر ترکیبی، 90 درصد از جنین های سندرم داون برای 5 درصد نرخ مثبت صفحه نمایش تشخیص داده می شوند. (Nicolaides، 2011) با ارائه CVS به عنوان تست تشخیصی برای زنان در معرض خطر، این برنامه غربالگری در سراسر جهان پذیرفته شده است.

    با این حال، این احتمالاً با ظهور آزمایش DNA بدون سلول تغییر می کند (لو و همکاران، 1997). مطالعات اخیر نشان داده است که غربالگری cfDNA در نمونه خون مادر در هفته 10 بارداری (به نام تست غیر تهاجمی قبل از تولد یا NIPT) بیش از 99٪ موارد تریزومی 21 را برای نرخ مثبت کاذب حدود 0.1٪ تشخیص می دهد (Chiu et al. .، 2011) که بهبود قابل توجهی در بیومارکرهای ترکیبی اولتراسوند و بیوشیمی است.

    علاوه بر این در آینده احتمالاً cfDNA قادر به غربالگری طیف وسیعی از اختلالات کروموزومی و ژنتیکی خواهد بود. در حال حاضر "آزمایش احتمالی" با ترکیب نشانگرهای زیستی و cfDNA برای کاهش هزینه توصیه می‌شود، اما تردیدی وجود ندارد که NIPT در آینده نه چندان دور به روش انتخابی تبدیل خواهد شد.

    روش های تهاجمی: اهمیت شناسایی موقعیت سوزن در طول آمنیوسنتز برای اولین بار توسط ینس بنگ در کپنهاگ در سال 1973 (Bang and Northeved, 1972) در دوران اسکن استاتیک برجسته شد، اما تعداد کمی از پزشکان از مبدل او با سوراخ مرکزی استفاده کردند و در این مورد اسکن کردند.

     قبل از عمل معمولاً از زمان برای شناسایی یک مخزن مایع در دسترس عاری از جفت استفاده می شد. ظهور اسکن بلادرنگ امکان انجام روش‌های تهاجمی را تحت دید پیوسته فراهم می‌کند، بنابراین ضربه‌های خونی را کاهش می‌دهد و از آسیب جفت، بند ناف یا جنین جلوگیری می‌کند.

    در سال 1974 فتوسکوپی توسط جان هابینز و موریس ماهونی در دانشگاه ییل برای تشخیص قبل از تولد هموگلوبینوپاتی ها معرفی شد (هابینز و ماهونی، 1974) از گلبول های قرمز جنین که از صفحه جفتی به دست آمده بودند. بسیاری بر این باور بودند که این تکنیک جایگزین روش‌های هدایت‌شونده اولتراسوند می‌شود، به ویژه زمانی که رادک و کمپبل در کینگز در لندن دریافت خون خالص جنین از ورید ناف را با این روش توصیف کردند و نیلز هانمن و یان مور با ابزاری مشابه بافت جفتی را از طریق ترانس‌سرویکس برای تشخیص ژنتیکی به دست آوردند.

    . با این حال در سال 1983 فرناند دافوس و همکارانش از پاریس نمونه‌گیری خون خالص جنین را از داخل بند ناف با سوزن مستقیم هدایت‌شونده اولتراسوند با استفاده از دو اپراتور معرفی کردند (دافوس و همکاران، 1983) و متعاقباً نیکولایدز از کینگز روش تک اپراتور دو دست را کامل کرد و نام برد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    آن کوردوسنتز او و تیمش از این تکنیک برای ارزیابی شدت کم خونی جنینی در بیماری رزوس استفاده کردند و بنابراین جایگزین روش قدیمی مبتنی بر اندازه گیری بیلی روبین در مایع آمنیوتیک شدند (Nicolaides et al., 1988). نیکولایدس و دیگران مانند جورجیو پاردی در میلان نیز از این تکنیک برای ارزیابی جنبه‌های وضعیت باز اسید جنین و بیوشیمی در جنین IUGR استفاده کردند (پاردی و همکاران، 1987).

     میخ دیگری در تابوت برای فتوسکوپی با معرفی پرزهای کوریونیک با سوزن ظریف سه ماهه اول بارداری (CVS) توسط استین اسمیت جنسن و هانمن در سال 1984 (Smidt-Jensen et al., 1984) ایجاد شد، تکنیکی که مورد استفاده قرار گرفت. به طور جهانی برای تشخیص قبل از تولد نقایص ژنتیکی و کاریوتیپ جنین.

    درمان جنینی: درمان بیماری رزوس شدید در جنین با تزریق داخل صفاقی تحت هدایت اشعه ایکس توسط لیلی در سال 1959 آغاز شد. هانسمن در سال 1968 از قابلیت "زمان واقعی" ویدوسون برای ساده کردن این روش به روش هدایت اولتراسوند استفاده کرد (هانسمن و لانگ، 1971).

    با این حال دسترسی به گردش خون جنین باعث توسعه روش های درمانی ابتدا با فتوسکوپی (Rodeck et al., 1981) و سپس توسط کوردوسنتز مانند انتقال خون جنین در بیماری شدید رزوس (Nicolaides et al., 1986) و انتقال پلاکت برای ترومبوسیت آلویمیونی شد. . روش‌های سوزن‌زنی کنترل‌شده با اولتراسوند نیز برای وارد کردن شنت‌ها برای رفع انسداد در دستگاه ادراری و بطن‌های مغزی یا تخلیه مایع از پلورال افیوژن استفاده شد، اما هیچ‌کدام از این روش‌ها به طور قابل‌توجهی نتیجه را بهبود نمی‌بخشد و در مورد بطن‌کولومگالی، این وضعیت اغلب ایجاد می‌شود.

    بدتر دو روش جراحی قبل از تولد که مفید نشان داده شده اند شامل استفاده ترکیبی از اولتراسوند و فتوسکوپی است. در سال 1995، ایو ویل و نیکولایدس از کالج کینگ در لندن، اثربخشی ابلیشن لیزری در عروق جفتی ارتباطی را در درمان سندرم انتقال خون دوقلو به دوقلو نشان دادند (ویل و همکاران، 1992) و نشان داده شده است که این تکنیک برتر است.

    به آمنیوسنتز درمانی از نظر بقای جنین. در سال 1998 گروه هریسون در سانفرانسیسکو انسداد نای جنین را توسط جراحی فتوسکوپی هدایت شده با اولتراسوند برای درمان فتق دیافراگم شدید توصیف کردند و متعاقباً یان دپرست در لوون، ادوارد گراتاکوس در بارسلونا و کیپروس نیکولایدس در لندن این وضعیت نتیجه آندوسکوپی آندوسکوپی را توصیف کردند. در یک بهبود قابل توجه در نتیجه.

    مطالعات بالینی در زنان

    پیشرفت در اسکن زنان پس از معرفی پروب ترانس واژینال زمان واقعی در اواسط دهه 1980 سریع بود. قبل از این تجسم اندام‌های لگنی، بیمار باید مثانه‌ای متسع داشته باشد که نه تنها مکرراً باعث ناراحتی او می‌شد، بلکه اغلب ساختار مورد نظر را فراتر از فاصله کانونی مبدل می‌برد. علیرغم این مهم، مطالعاتی با اسکنرهای ساکن انجام شد.

    به دنبال مشاهدات اولیه دونالد از ویژگی های تومورهای بدخیم تخمدان پاتریشیا مورلی و الیس بارنت از گلاسکو در سال 1970 تشخیص افتراقی توده های تخمدانی را با سونوگرافی توصیف کردند. در سال 1981 نیک کادار و روبرتو رومرو از ییل (Kadar et al., 1981) ناحیه تبعیض آمیز (یعنی حداقل سطح hCG که باید با کیسه داخل رحمی مرتبط باشد) را برای تشخیص حاملگی خارج از رحم توصیف کردند.

    در سال 1979، یواخیم هاکلوئر، یک پزشک آلمانی که در گلاسکو روی ساباتیک کار می کرد، مقاله کلاسیک خود را در مورد ردیابی رشد فولیکولی تخمدان منتشر کرد (هاکلور و رابینسون، 1978) و ارتباط بین اندازه فولیکول و استرادیول سرم را نشان داد.

    در سال 1985 جودیت آدامز که در واحد هوارد جاکوبز در لندن کار می کرد، پارامترهای سونوگرافی کلاسیک را برای تشخیص تخمدان پلی کیستیک تعیین کرد و متعاقباً نشان داد که PCO 23 درصد از جمعیت زنان را در طول سال های باروری تحت تأثیر قرار می دهد. با این حال ظهور سونوگرافی ترانس واژینال تاثیر تشخیصی سونوگرافی در زنان را تغییر داد.

    اختلالات اولیه حاملگی: اهمیت درک جنین زایی طبیعی توسط ایلان تیمور-تریچ از دانشگاه کلمبیا، نیویورک که مفهوم "سونو جنین شناسی" ترانس واژینال را در اواخر دهه 1980 مطرح کرد (Timor-Tritsch et al., 1992) و متعاقباً تاکید شد. او و سایر کارگران تشخیص ناهنجاری های اولیه جنینی را تشریح کردند.

    تشخیص مستقیم حاملگی خارج از رحم نیز با پروب ترانس واژینال متحول شد. دیوید نیبرگ و روی فیلی از سانفرانسیسکو (نیبرگ و همکاران، 1987) و برونو کاچیاتوره از فنلاند در اواخر دهه 1980 بسیاری از تظاهرات سونوگرافی این بیماری را توصیف کردند و میزان موفقیت تشخیصی را بیش از 90 درصد گزارش کردند.

     در دهه 1990 تقریباً هر بیمارستان دارای یک واحد تشخیص اورژانس بود که در آن زنان مبتلا به درد لگن و خونریزی توسط یک اسکن ترانس واژینال متخصص و یک آزمایش خون حساس بتا hCG مورد ارزیابی قرار گرفتند.

    توده‌های لگنی: TVS تمایز بیشتری بین توده‌های خوش‌خیم و بدخیم ایجاد می‌کند و تلاش‌های متعددی برای ایجاد یک سیستم امتیازدهی از پارامترهای مورفولوژیکی برای تعریف بهتر تشخیص افتراقی وجود داشت. ساسونه و تیمور تریچ در بیمارستان نیویورک برای اولین بار چنین سیستم امتیازدهی را توصیف کردند.

    ظهور داپلر رنگی امکان تشخیص رگ زایی در تومورها را فراهم کرد و در سال 1989 تام بورن و کمپبل در کینگز عروق خونی بالا را با افزایش جریان اوج سرعت با توده های بدخیم نشان دادند. Anil Tailor از همان گروه یک مدل رگرسیون چندگانه با ترکیب معیارهای مورفولوژیکی و جریان خون ایجاد کرد.

    اخیراً یک کارآزمایی چند مرکزی اروپایی (IOTA) به رهبری دیرک تیمرمن از لوون و لیل والنتین از لوند، مدل های پیچیده ای را برای تشخیص توده های خوش خیم از بدخیم ایجاد کرده است (Timmerman et al., 2005). در حالی که این مدل‌ها اطلاعات مفیدی را ارائه کرده‌اند، اما نشان داده نشده‌اند که در افتراق تومورهای خوش‌خیم از بدخیم نسبت به ارزیابی ذهنی توسط یک ناظر با تجربه برتری دارند.

     مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    غربالگری بدخیمی: سرطان تخمدان بالاترین میزان مرگ و میر را در بین تمام سرطان های زنانه دارد زیرا در مراحل اولیه بدون علامت است. کمپبل و تیمش در کینگز در لندن در سال 1989 (کمپبل و همکاران، 1989) و جان ون ناگل در لکسینگتون، کنتاکی در سال 1991 با استفاده از سونوگرافی ترانس واژینال، هر دو نرخ بالای تشخیص سرطان تخمدان را گزارش کردند که اکثر آنها در مرحله 1 بودند اما به دلیل تعداد بالای کیست های خوش خیم، نرخ عمل به ازای هر سرطان شناسایی شده به طور غیرقابل قبولی بالا بود.

     در سال 1999 ایان جاکوبز در دانشگاه کالج لندن مفهوم غربالگری سرطان تخمدان چندوجهی را معرفی کرد که در آن اندازه‌گیری‌های سریال CA125 به عنوان تست غربالگری پشتیبان‌گیری شده توسط TVS در موارد مثبت صفحه نمایش برای کاهش میزان مثبت کاذب مورد استفاده قرار گرفت.

    او از آن زمان یک برنامه غربالگری تصادفی چند مرکزی در بریتانیا (UKCTOCS) راه اندازی کرده است که در حال حاضر ادامه دارد، اما داده های اولیه منتشر شده (Menon و همکاران، 2009) نشان دهنده نرخ بالای تشخیص سرطان اپیتلیال با تنها 2.7 عمل در هر سرطان است.

    پزشکی باروری: ظهور TVS، پزشکی باروری را به ویژه نظارت و روش های مرتبط با IVF متحول کرد. به طور سنتی به دنبال کار پیشگام مجموعه تخمک پاتریک استپتو با لاپاراسکوپی ساخته شد، اما در سال 1990 سوزان لنز از واحد ینس بنگ در کپنهاگ، آسپیراسیون عرضی تخمک ها را با هدایت اولتراسوند توصیف کرد (لنز، 1981). جان پارسونز در کینگز از تکنیک کپنهاگ استفاده کرد تا IVF را به یک روش کاملاً غیرمجاز برای بیمار تبدیل کند.

    در سال 1995 Wilfred Feichtinger و Pieter Kemeter از وین، آسپیراسیون تخمک ترانس واژینال را با یک راهنمای سوزنی متصل به پروب ترانس واژینال توصیف کردند (Feichtinger and Kemeter، 1986) و این اکنون به روش استاندارد تبدیل شده است.

    سونوگرافی ترانس واژینال در ارزیابی ذخیره تخمدان از طریق اندازه گیری تعداد فولیکول های آنترال که اولین بار توسط Reuss و همکارانش در سال 1996 در دانشگاه کلمبیا، نیویورک توصیف شد، قابل اعتماد است (Reuss et al., 1996). داپلر همچنین برای ارزیابی ذخیره تخمدان با اندازه گیری جریان استرومایی و صلاحیت و بلوغ فولیکولی با اندازه گیری جریان خون اطراف فولیکولی استفاده شده است (Nargund et al., 1996).

     

    مطالعات بالینی در سونوگرافی 3D/4D

    ظهور تصویربرداری اولتراسوند سه بعدی منجر به انبوهی از انتشارات در تمجید از فضایل این روش جدید شده است، اما به سختی می توان شواهد قابل توجهی از مزایای قطعی به دست آورد. بیشتر ناهنجاری‌های جنینی را می‌توان با سونوگرافی دو بعدی با وضوح بالا تشخیص داد و اغلب پزشکان گزارش می‌دهند که به ندرت به اضافه کردن سه بعدی نیاز است.

     تقریباً تمام مطالعات سه بعدی با Voluson که ابتدا توسط Kretztechnic معرفی شد و اکنون توسط جنرال الکتریک ساخته شده است، انجام شده است. کارگران اولیه در این زمینه و مدافعان قوی اولتراسوند سه بعدی عبارتند از Dolores Pretorius از لس آنجلس، Kazunori Baba از ژاپن و Eberhard Merz از آلمان.

    سونوگرافی سه بعدی در نشان دادن نقایص سطحی جنین مانند شکاف های صورت برتری دارد و مطالعات انجام شده از چندین گروه نشان داده است که این تکنیک حساسیت بالایی برای تشخیص عیوب کام ثانویه دارد که به ندرت توسط سونوگرافی دو بعدی تشخیص داده می شوند (کمپبل، 2007).

    در اکوی قلب جنین، گرفتن حجمی از قلب جنین در حال تپش (که همبستگی تصویر فضایی-زمانی یا STIC نامیده می شود) امکان مطالعه برش های توموگرافی آناتومی قلب و حرکت در حرکت آهسته را فراهم می کند. طرفداران این فناوری Greg DeVore در ایالات متحده آمریکا و Rabih Chaoui در آلمان هستند.

    داوور یورکوویچ از کینگز در لندن نشان داد که در تشخیص و طبقه بندی ناهنجاری های مادرزادی رحم، تصویربرداری سه بعدی از رحم نسبت به تصویربرداری دو بعدی برتری دارد (Jurkovic et al., 1995). کمی سازی حجمی عروق و جریان (شاخص های جریان سه بعدی) جایگزینی برای سرعت سنجی داپلر در ارزیابی جریان درون یک اندام ارائه می دهد.

    نیک رین فنینگ از ناتینگهام اطلاعات جالبی در مورد جریان آندومتر و لانه گزینی جنین نشان داده است، اما هنوز این روش از نظر بالینی مفید نبوده است. با این حال این گروه نشان داده‌اند که نرم‌افزار سه بعدی که اندازه‌گیری خودکار حجم فولیکول (SonoAVC) را تولید می‌کند، امکان اندازه‌گیری سریع‌تر تعداد فولیکول‌های آنترال و ردیابی رشد فولیکولی در طول و یک چرخه IVF را فراهم می‌کند (Raine-Fenning و همکاران، 2009).

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    تصویربرداری سونوگرافی سه بعدی Real Time (یعنی 4 بعدی) برای نشان دادن حرکات جنین بسیار مفید است و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار در بهبود پیوند مادر و جنین فواید واقعی دارد. سونوگرافی 3D/4D بسیار "کار در حال انجام" است و پیشرفت های فنی بیشتر مانند پروب ماتریکس بدون شک راه را برای پیشرفت های بیشتر در تصویربرداری زنان و زایمان در آینده هموار خواهد کرد.

    وقتی از رئیس سابق کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان پرسیده شد که سه پیشرفت مهم در تخصص او در قرن بیستم چه بوده است، او پاسخ داد: اولتراسوند، اولتراسوند و سونوگرافی. بررسی اجمالی ارائه شده در بالا نمی تواند به طیف وسیعی از اثرات مفید معاینه اولتراسوند در بهبود سلامت زنان و نوزادان در نیمه دوم قرن بیستم پاسخ دهد.

    ویژگی های اسکن اولتراسوند تقریباً در هر کاری که ما در مامایی و زنان انجام می دهیم. پیشرفت‌های بزرگی که در این فصل توضیح داده شد به دلیل رابطه همزیستی بین مهندسان باهوش و پزشکانی است که از هر پیشرفت جدید به نفع بیماران خود بهره‌برداری می‌کردند و سپس آنچه را که بعداً مورد نیاز بود به مهندسان بازخورد می‌دادند.

    سونوگرافی از این نظر منحصر به فرد است که حتی برای کوچکترین جنین ایمن است و معاینه راحت است و هیچ ناراحتی ایجاد نمی کند. در واقع برای اکثر بیماران معاینه اولتراسوند هم لذت بخش و هم آموزنده است. بزرگترین مشکل سونوگرافی این است که نتایج هنوز هم بسیار به مهارت اپراتور بستگی دارد.

     فضا به من اجازه نمی دهد که از معلمان بزرگ سونوگرافی یا سازمان هایی مانند انجمن بین المللی سونوگرافی در زنان و زایمان (ISUOG) و بنیاد پزشکی جنین (FMF) که برای بهبود دانش و عملکرد پزشکان اختصاص داده شده اند، تمجید کنم. سونوگرافیست ها و پرستارانی که از تجهیزات سونوگرافی در تمرینات روزمره استفاده می کنند. بدون این معلمان و مربیان، پیشرفت های توصیف شده در این فصل هرگز نمی توانست در عمل بالینی معرفی شود.

  • بهترین مرکز سونوگرافی تهران

    بهترین مرکز سونوگرافی تهران؛ بین 99 و 100 چقدر تفاوت وجود دارد؟ فقط یکی! آیا می توانیم آن را نادیده بگیریم؟ اگر برای خرید چیزی در مغازه هستید، بله، به راحتی می توانید چنین مبلغی را نادیده بگیرید، اما در مورد گزارش های بهداشتی چطور؟ در مورد داروهایی که مقدار مواد شیمیایی در آنها نیز ثابت است چطور؟

    سونوگرافیتشخیصی برای بررسی بیماری یا وضعیت علائم و نشانه های فرد انجام می شود. تشخیص نقش مهمی در زندگی ما دارد. پزشکان آزمایش های تشخیصی را برای برنامه ریزی درمان ما انجام می دهند. سونوگرافی از آن دسته آزمایشاتی است که نیاز به دقت بالایی دارد. بنابراین، نتایج تمام آزمایشات انجام شده باید دقیق باشد.

    اگر پزشک شما بخواهد به اتفاقات داخل بدن شما نگاه دقیق تری داشته باشد، سونوگرافی برای شما تجویز می شود. اکثر زنان در دوران بارداری خود تحت سونوگرافی قرار می گیرند، اما معمولاً برای تشخیص اختلالات پزشکی نیز تجویز می شود. اگر انتخاب مناسبی نداشته باشید، آزمایش سونوگرافی یک امر گران قیمت خواهد بود. اولویت باید به مراکزی داده شود که نزدیک هستند.

    برای رزرو نوبت جهت انجام سونوگرافی در مرکز الوند با ما تماس بگیرید.

    sonography/بهترین مرکز سونوگرافی تهران

    سونوگرافی چیست؟

    اولتراسوند یک آزمایش تصویربرداری غیر تهاجمی است که در آن از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تولید تصاویری از ساختار داخلی بدن استفاده می شود. با استفاده از دستگاه سونوگرافی انجام می شود. هیچ تشعشع مضر تولید نمی شود و این یک روش بدون درد است.

    همچنین بخوانید: اکوکاردیوگرافی قلب جنین، سونوگرافی غربالگری

    چرا نوع مرکز تشخیصی که انتخاب می کنید اهمیت زیادی دارد؟

    سونوگرافی توسط پزشک برای اطلاع از وضعیت بدن شما تجویز می شود. با مشاهده نتایج اسکن، او می تواند درمان مناسب را برای شما تجویز کند. نتایج اسکن باید دقیق باشد و باید توسط رادیولوژیست واجد شرایط انجام شود و بخشی جدایی ناپذیر از تیم انجام سونوگرافی در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند است. 

    سایر مواردی که باید در مورد سونوگرافی بدانید

        آماده سازی کاملاً به نوع سونوگرافی بستگی دارد. ممکن است در آن روزها ناشتا باشید یا مجبور شوید آب زیادی بنوشید.

        سونوگرافی روشی بی خطر است و هیچ اثر مضری برای انسان ندارد.

    چهار دسته اصلی برای سونوگرافی

        عمومی - تجهیزات پیکربندی شده برای چندین برنامه.

        عروقی - با نرم‌افزار و مبدل‌های مخصوص برای شریان کاروتید، ارزیابی ترومبوز ورید عمقی و مطالعات عروق محیطی پیکربندی شده است.

        مراقبت‌های بهداشتی زنان (OB/GYN) - نرم‌افزار و مبدل‌هایی که به صراحت برای برنامه‌های کاربردی سلامت زنان ارائه می‌شوند.

        قلب (اکوکاردیوگرافی) - شامل استفاده از سونوگرافی برای ارزیابی اندازه و عملکرد قلب و عروق اطراف است.

        با ظهور تکنولوژی، فرآیند تشخیص بسیار آسان شده است. در یک شهر ده ها مرکز تشخیص وجود دارد، اما به کجا مراجعه کنیم؟ از چند سال گذشته، بسیاری از مراکز سونوگرافی دستگاه های کامل و پیشرفته ای برای ارائه گزارش های دقیق ندارند. به همین دلیل، بیماران درمان اشتباهی دریافت می کنند، پول زیادی را به باد می دهند و جان خود را از دست می دهند.

        بنابراین، باید اطمینان حاصل کند که گزارش های دریافت شده پس از سونوگرافی دقیق هستند. اما چگونه می توان آن را دانست؟ آیا اقداماتی وجود دارد که بتوانیم انجام دهیم که به ما کمک کند تشخیص دهیم که آیا گزارش ناقص است یا خیر؟ هیچ فاکتوری قبل از انتخاب مرکز سونوگرافی مناسب وجود دارد؟ بیایید در این مورد به تفصیل بحث کنیم:

    sonography/بهترین مرکز سونوگرافی تهران

        فناوری مورد استفاده مرکز سونوگرافی را بررسی کنید

       تجربه دوره بارداری برای یک خانواده، به ویژه یک مادر، منحصر به فرد است. همه ی افراد خانواده بهترین ها را برای سلامت مادر و نوزاد متولد نشده در داخل خانه می خواهد. تمام داروها، رژیم غذایی یا هر عارضه ای از طریق سونوگرافی منتقل می شود.

        بنابراین، یک مرکز سونوگرافی برای انجام آزمایش باید دارای بروزترین تکنولوژی ها باشد. حتی امروزه، بیشتر مراکز از فناوری قدیمی دوبعدی استفاده می کنند که تصاویر خاکستری و تار تولید می کند. برخی از مراکز پیشرفته اکنون دارای فناوری سه بعدی و حتی چهار بعدی هستند. بنابراین، اگر به راحتی می توانید به چنین مراکز پیشرفته ای دسترسی پیدا کنید، باید به آنها مراجعه کنید.

        سونوگرافیست های با تجربه

        دومین عامل مهم، سونوگرافیست های مجرب هستند. انتخاب مرکز اولتراسوند با فناوری سه بعدی تضمین نمی کند که بهترین نتایج را به دست آورید. این به این دلیل است که دستگاه قرار است توسط یک انسان اداره شود. بنابراین مرکز باید همیشه در دسترس سونوگرافیست های ماهر باشد!

     همچنین بخوانید: سونوگرافی چیست؟، سونوگرافی سه بعدی رحم،سونوگرافی خانم

        روند نوبت دهی

        سومین مؤلفه مهم روند نوبت دهی است. شما نمی توانید ساعت های طولانی بیرون روی نیمکت های اتاق انتظار بنشینید. یک مرکز سونوگرافی باید گزینه های مناسبی برای رزرو قرار داشته باشد و کارکنان باید همیشه در دسترس باشند. مرکز سونوگرافی باید  365 روز در سال باز باشد.

        تحویل گزارشات

        اینکه چقدر سریعتر گزارش ها را دریافت می کنید، سوال دیگری است که باید در نظر داشت. اگر مرکز سونوگرافی تمام ماشین آلات و کادر آموزش دیده را داشته باشد، همان روز یا روز بعد گزارشات را دریافت خواهید کرد اما نه بیشتر از آن!

        برخی از مراکز سونوگرافی متقلب به دلیل کمبود پرسنل یا ماشین آلات، نمونه را به مرکز تشخیص دیگر ارسال می کنند. بنابراین توصیه می شود از چنین مراکز سونوگرافی دوری کنید.

        قیمت گذاری

        آخرین عاملی که می آید قیمت است. اگرچه فناوری 2 بعدی تصاویر عالی را ارائه می دهد، تقریباً برای همه مقرون به صرفه است. مراکز سونوگرافی مجهز به فناوری سه بعدی یا چهار بعدی ممکن است پرهزینه باشند. همچنین در همین دسته باید کیفیت و قیمت را با هم مقایسه کنید. فقط با نام تجاری مرکز سونوگرافی همراهی نکنید. بودجه شما باید در مورد مرکز سونوگرافی مناسب تصمیم بگیرد.

    به طور خلاصه می توان گفت که انتخاب مرکز سونوگرافی کار سختی نیست، اما باید به تمام عوامل فوق توجه کرد! به طور عمده تجهیزات مدرن، متخصصان آموزش دیده و قیمت اصلی یک مرکز سونوگرافی عالی را ایجاد می کند. اکثر مراکز معتبر سونوگرافی توسط پزشکان معتبر اداره می شوند.

    اگر هنوز هنگام انتخاب درست سردرگم هستید، می توانید رتبه بندی مرکز سونوگرافی را در اینترنت یا پلتفرم های رسانه های اجتماعی بررسی کنید. مراکز معتبر مطمئناً وب سایتی برای مدیریت بهتر خدمات خواهند داشت. با مراجعه به وب سایت می توانید از جزئیات پزشکان و سایر کارکنان مطلع شوید. بنابراین، اینها نیز برخی از عوامل غیرمستقیم در انتخاب مرکز سونوگرافی هستند.

     

    مرکز رادیولوژی و سونوگرافی الوند در ارائه بهترین خدمات پیشگام است 

     

     

  • سونوگرافی سینه یا پستان


    سونوگرافی سینه چیست؟
    سونوگرافی پستان یک آزمایش پزشکی غیرتهاجمی است که از امواج صوتی (نه اشعه ایکس) از یک واحد دستی به نام مبدل برای تولید تصاویری از داخل سینه استفاده می کند.

    در صورتی که ماموگرافی دیجیتالشما توده ای را نشان دهد یا اگر توده ای در طول معاینه پستان احساس شود که ممکن است در ماموگرافی دیده شود یا نباشد، آزمایش سونوگرافی ممکن است مفید باشد. معاینه سونوگرافی پستان به عنوان یک آزمایش غربالگری محسوب نمی شود و جایگزین ماموگرافی نیز نمی شود.

    دستگاه اولتراسوند می تواند تصویری ایجاد کند که اغلب به رادیولوژیست اجازه می دهد بین کیست پر از مایع و توده جامد تمایز قائل شود. ماموگرافی این تمایز را ایجاد نمی کند، اگرچه در تشخیص میکروکلسیفیکاسیون ها که می تواند نشانه اولیه سرطان سینه باشد، بهتر از سونوگرافی است.

    Breast or breast ultrasound/سونوگرافی سینه یا پستان

    برای انجام انواع سونوگرافی شامل سونوگرافی سه بعدی رحم، سونوگرافی تیروئید از جمله سونوگرافی خانم در مرکز سونوگرافی الوند با ما تماس بگیرید

    تجهیزات سونوگرافی


    دستگاه اولتراسوند دستگاهی است که شامل یک کامپیوتر، لوازم الکترونیکی، یک صفحه نمایش و یک مبدل است. مبدل وسیله ای کوچک و دستی است که توسط یک سیم مخصوص به اسکنر متصل می شود. مبدل امواج صوتی نامفهوم را به سینه می فرستد و سپس پژواک های برگشتی را از بافت سینه تشخیص می دهد. تصویر اولتراسوند بلافاصله بر روی صفحه نمایش دستگاه قابل مشاهده است، که بسیار شبیه یک کامپیوتر یا مانیتور تلویزیون است.

    کاربردهای رایج سونوگرافی سینه:


    یافته های مشاهده شده در ماموگرافی دیجیتال یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی را بیشتر ارزیابی کنید.
    یک توده قابل لمس پستان را ارزیابی کنید. برای تعیین اینکه آیا توده سینه پر از مایع است (کیست) یا توده جامد.
    سعی کنید علت علائم پستان مانند درد کانونی، قرمزی یا ترشحات نوک سینه را پیدا کنید.
    زنان زیر 30 سال یا زنانی که ممکن است باردار یا شیرده باشند و یک توده قابل لمس داشته باشند، تصویر کنید.
    برای روش های کم تهاجمی مانند آسپیراسیون کیست یا بیوپسی با سوزن مرکزی راهنمایی ارائه دهید.
    چگونه برای آزمون آماده شوم؟
    از شما خواسته می‌شود که لباس‌های خود را از کمر به بالا درآورید و در طول عمل یک لباس مخصوص بپوشید، بنابراین حتماً یک تاپ به راحتی بپوشید.

    روش چگونه انجام می شود؟


    روی میز امتحان به پشت دراز خواهید کشید و دستتان را بالای سرتان بالا ببرید. یک ژل بر پایه آب که گرم شده است روی ناحیه سینه مورد مطالعه اعمال می شود. این ژل به ترانسدیوسر کمک می کند تا با سینه تماس پیدا کند و هوای بین مبدل و پوست را از بین می برد. سپس رادیولوژیست مبدل را روی پوست قرار می دهد و آن را به جلو و عقب در ناحیه مورد نظر حرکت می دهد

    مدت زمان آزمون چقدر است؟


    معاینه اولتراسوند بسته به یافته های ماموگرافی و معاینه فیزیکی معمولاً در 15 تا 30 دقیقه تکمیل می شود.

    در حین و بعد از سونوگرافی چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟


    اکثر معاینات سونوگرافی کاملاً بدون درد هستند. به طور کلی هیچ ناراحتی از فشار وجود ندارد زیرا مبدل بر روی ناحیه مورد بررسی فشار داده می شود. اگر ناحیه‌ای دارید که از قبل حساس شده است، ممکن است مقداری فشار یا درد موقتی جزئی از مبدل احساس کنید.

    چه کسی آزمون را تفسیر می کند؟


    یک رادیولوژیست، یک پزشک آموزش دیده برای تفسیر تست های رادیولوژی پستان، تصاویر را ارزیابی می کند و گزارش امضا شده ای را برای پزشک ارجاع دهنده شما ارسال می کند.

    نتایج خودرا چگونه میتوانم دریافت کنم؟ رادیولوژیست نتایج سونوگرافی را پس از انجام آزمایش با شما در میان می گذارد.

    تشخیص زودهنگام از طریق غربالگری جامع پستان در درمان سرطان پستان کلیدی است.  که سرطان پستان موضعی و زود تشخیص داده شود. غربالگری کامل سرطان سینه بهترین ابزار برای تشخیص زودهنگام است. هنگامی که بیشتر زنان به تشخیص سرطان سینه فکر می کنند، به طور خودکار به ماموگرافی فکر می کنند. ماموگرافی برای ارزیابی بافت غیرطبیعی سینه کاملا ضروری است، اما سونوگرافی پستان به همان اندازه مهم است.

    سونوگرافی پستان یک آزمایش تصویربرداری بی خطر و بدون درد است که از امواج صوتی برای بررسی اینکه آیا توده سینه یک توده جامد است یا پر از مایع (کیست) استفاده می کند. در عوض، امواج صوتی که آزمایش از آن برای تولید تصویری از ساختارهای داخلی سینه استفاده می‌کند.

    در حالی که سونوگرافی سینه جایگزین نیاز به ماموگرافی نمی شود، این نوع غربالگری سینه می تواند نتایج غیرطبیعی را بررسی کند.در حال حاضر، سونوگرافی پستان تنها آزمایش غیر تهاجمی برای تعیین کیست بودن توده غیرطبیعی است. بدون سونوگرافی پستان، تنها راه تشخیص کیست از طریق بیوپسی پستان است که نیاز به خارج کردن مایع از طریق سوزن دارد.

    Breast or breast ultrasound/سونوگرافی سینه یا پستان

    چرا از سونوگرافی سینه استفاده می شود؟


    سونوگرافی پستان اغلب برای ارزیابی مشکلات تشخیص داده شده در طول معاینه فیزیکی معمول یا ماموگرافی استفاده می شود. اگر ماموگرافی شما یک توده غیرطبیعی را تشخیص داد، یا پزشک در طول معاینه دستی پستان، توده ای را احساس کرد، سونوگرافی سینه قدم مناسب بعدی است.

    در حالی که بیشتر توده ها خوش خیم هستند، تشخیص زودهنگام سرطان سینه تا حد زیادی نتیجه کلی شما را بهبود می بخشد. در زنانی که قبلاً سرطان سینه تشخیص داده شده است، از سونوگرافی سینه برای بررسی غدد لنفاوی زیر بغل استفاده می‌شود که نشان می‌دهد آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.

    سونوگرافی پستان نیز بهترین تست تشخیصی برای زنان جوان است که به طور طبیعی بافت سینه متراکم و غدد شیر فراوان دارند. تشخیص بافت غدد متراکم از توده های سرطانی در ماموگرافی سنتی دشوار است، بنابراین سونوگرافی پستان می تواند تصویر واضح تری ارائه دهد.

    اگر ماموگرافی انجام دهید، نتایج نشان می دهد که آیا بافت سینه متراکم دارید یا خیر. در مرکز سینه بدفورد در لس آنجلس، کالیفرنیا، دکتر ریچاردسون و دکتر ممسیک همیشه سونوگرافی پستان را برای ارزیابی تشخیصی کامل توصیه می کنند اگر بافت سینه متراکم دارید.

    برای زنان حامل ژن جهش یافته BRCA1 یا BRCA2، نگرانی وجود دارد که قرار گرفتن محدود در معرض اشعه تولید شده توسط ماموگرافی می تواند به DNA آسیب برساند. در مطالعه ای که توسط مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشگاه تورنتو، کانادا انجام شد، مشخص شد که هیچ ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض اشعه در ماموگرافی و سرطان سینه وجود ندارد. صرف نظر از این، استفاده از سونوگرافی این احتمال را که ممکن است در آینده نگران کننده باشد را از بین می برد.

  • fetal/سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟

    سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟

    سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟ از طریق غربالگری ژنتیکی، والدین می توانند احتمال داشتن فرزندی با نقص مادرزادی ژنتیکی مانند سندرم داون را کشف کنند. سونوگرافی همچنین در دوران بارداری برای غربالگری نقایص مادرزادی استفاده می شود. با این حال، هیچ یک از روش ها تشخیص رسمی را ارائه نمی دهد. اگر غربالگری ژنتیکی یا سونوگرافی نشان دهد که نوزاد ممکن است نقص مادرزادی داشته باشد، والدین ممکن است برای تعیین اینکه آیا نوزاد واقعاً نقص مادرزادی دارد یا خیر، آزمایش تشخیصی قبل از تولد انجام دهند.

    علاوه بر درک گزینه های غربالگری ژنتیکی، سونوگرافی و تست تشخیص قبل از تولد، ممکن است اطلاعات بیشتر در مورد انواع مختلف نقایص مادرزادی، نحوه درمان یا مدیریت آنها و تاثیر آنها بر کودکان و خانواده هایشان مفید باشد. .

    پزشک زنان شما احتمالاً غربالگری سه ماهه اول را برای سندرم داون ارائه می دهد. این غربالگری توسط کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان (ACOG) برای همه زنان باردار توصیه می شود. به استثنای غربالگری سه ماهه اول، آزمایش ژنتیک معمولاً فقط برای خانواده هایی ارائه می شود که برای یک بیماری ژنتیکی خاص در معرض خطر هستند.

    fetal/سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟

    برای رزرو نوبت جهت انجام آزمایشات غربالگری جنین در مرکز الوند با ما تماس بگیرید.

    غربالگری حامل: حتی قبل از باردار شدن، شما و همسرتان می‌توانید غربالگری شوید تا مشخص شود که آیا هر کدام از شما حامل ژن برخی اختلالات ارثی هستید یا خیر. در طول آزمایش، یک نمونه خون یا نمونه بافت از داخل گونه شما گرفته می شود و مورد آزمایش قرار می گیرد. غربالگری حامل را می توان قبل یا در طول بارداری انجام داد.

    غربالگری سه ماهه اول: بین هفته های 11 تا 13 بارداری، می توانید غربالگری سه ماهه اول بارداری را انجام دهید. این ارزیابی غیر تهاجمی شامل آزمایش خون و سونوگرافی جنین است. هدف از غربالگری سه ماهه اول بررسی نقایص ژنتیکی مربوط به قلب کودک شما یا سایر اختلالات ژنتیکی مانند سندرم داون است.

    غربالگری سه ماهه دوم: غربالگری هایی که بین 15 تا 20 هفته انجام می شوند، گاهی اوقات به عنوان صفحه نمایش سه گانه یا چهارگانه شناخته می شوند. این آزمایش‌ها شامل آزمایش‌های خونی است که دو هورمون مرتبط با بارداری را اندازه‌گیری می‌کند و سونوگرافی برای بررسی نقص‌های ژنتیکی مادرزادی. غربالگری های سه ماهه دوم نسبت به غربالگری های سه ماهه اول دقت کمتری دارند.

    غربالگری سه ماهه سوم: تنها غربالگری های ارائه شده در سه ماهه سوم، بررسی های معمولی است که در هر ویزیت قبل از تولد انجام می شود، مانند آزمایش ادرار، فشار خون و اندازه گیری رحم و ضربان قلب جنین. همچنین برای تعیین اینکه آیا نوعی باکتری دارید که می تواند در حین تولد به کودک شما منتقل شود، آزمایش خواهید شد. در صورت مثبت بودن تست، در حین زایمان آنتی بیوتیک مصرف می کنید تا از انتقال باکتری به جنین جلوگیری کنید.

    سونوگرافی غربالگری جنین

    سونوگرافی معمولا در دوران بارداری برای نظارت بر رشد جنین و تعیین تاریخ زایمان استفاده می شود. همچنین همراه با غربالگری ژنتیکی برای ارزیابی خطر ابتلای نوزاد به سندرم داون و سایر نقایص مادرزادی از جمله مشکلات قلبی استفاده می شود.

    هنگامی که سونوگرافی به این روش استفاده می شود، به آن اسکن نیمه شفاف یا اسکن NT می گویند. این روش زمانی انجام می شود که شما بین هفته های 11 تا 14 بارداری هستید زیرا در این مرحله از رشد، گردن کودک شما هنوز شفاف است. بنابراین، اسکن می‌تواند فضای خالی بافت پشت گردن نوزاد را اندازه‌گیری کند. اگر اسکن غیرطبیعی باشد، احتمالاً در سه ماهه اول، مایع بیشتری در پشت گردن جمع می شود.

    درباره سونوگرافی غربالگری

    در طول اسکن NT، یک دستگاه کوچک دستی که امواج صوتی منتشر می‌کند توسط پزشک روی شکم شما مالیده می‌شود. این امواج از جنین منعکس شده و به دستگاه سونوگرافی منعکس می‌شوند و تصویری روی صفحه نمایش از جنین و رحم شما ایجاد می‌کنند.

     

    مطالب مرتبط : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    پس از سونوگرافی غربالگری

    پس از اسکن NT، متخصص زنان در مورد نتایج غربالگری با شما صحبت خواهد کرد. دانستن این نکته مهم است که گاهی اوقات، حتی نوزادانی که از سونوگرافی معمولی استفاده می‌کنند، ممکن است دچار نقایص مادرزادی یا اختلالات ژنتیکی شوند که قابل تشخیص نیست.

     

    تست های تشخیصی قبل از تولد

    اگر در طی هر یک از این غربالگری ها نتیجه مثبتی داشتید، نشان دهنده وجود ناهنجاری کودک شما نیست، اما به این معنی است که باید آزمایش های تشخیصی قبل از تولد را با متخصص زنان خود در میان بگذارید. این معمولا شامل آزمایشات جنینی مانند نمونه برداری از پرزهای کوریونی (CVS) یا آمنیوسنتز می شود.

    آزمایشات قبل از تولد چیست و چرا اهمیت دارد؟

    تست های قبل از تولد آزمایش های پزشکی هستند که در دوران بارداری انجام می دهید. آن‌ها به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما کمک می‌کنند تا وضعیت شما و نوزادتان را دریابد.

    شما چندین بار در طول بارداری در معاینات مراقبت های دوران بارداری خود، چند آزمایش قبل از تولد انجام می دهید. این آزمایش‌ها مطمئن می‌شوند که شما و کودکتان سالم می‌مانید. آزمایش‌های دیگری نیز وجود دارد که در زمان‌های خاصی از بارداری انجام می‌شود. این آزمایشات قبل از تولد بررسی می کند که آیا کودک شما مشکلات سلامتی دارد، از جمله:

    نقائص هنگام تولد. اینها شرایط سلامتی هستند که در بدو تولد وجود دارند. آنها شکل یا عملکرد یک یا چند قسمت از بدن را تغییر می دهند. نقایص مادرزادی می تواند باعث مشکلاتی در سلامت کلی، نحوه رشد بدن یا نحوه عملکرد بدن شود.

    شرایط ژنتیکی و کروموزومی. این شرایط به دلیل تغییر در ژن ها و کروموزوم ها ایجاد می شود. یک ژن بخشی از سلول های بدن شما است که دستورالعمل هایی را برای نحوه رشد و عملکرد بدن شما ذخیره می کند. کروموزوم ساختار سلولی است که ژن ها را نگه می دارد. شرایط ژنتیکی شامل فیبروز کیستیک (که CF نیز نامیده می شود)، بیماری سلول داسی شکل و نقایص قلبی است. یک بیماری شایع کروموزومی سندرم داون است. گاهی اوقات این شرایط از والدین به فرزند منتقل می شود و گاهی خود به خود اتفاق می افتد.

    اگر سابقه بیماری خاصی در خانواده شما وجود دارد، ممکن است بخواهید با یک مشاور ژنتیک صحبت کنید. یک مشاور ژنتیک آموزش هایی دارد که به شما کمک می کند تا در مورد نقایص مادرزادی و سایر شرایط پزشکی که در خانواده ها وجود دارد و اینکه چگونه می توانند بر سلامت شما و سلامت کودک شما تأثیر بگذارند، درک کنید.

     

    تست های غربالگری و تست های تشخیصی چیست؟

    آزمایش‌های غربالگری بررسی می‌کنند که آیا احتمال ابتلای کودک شما به یک بیماری بیشتر است یا خیر، اما با اطمینان به شما نمی‌گویند که آیا کودک شما این بیماری را دارد یا خیر.

    آزمایشات تشخیصی به شما می گوید که آیا کودک شما وضعیت سلامتی دارد یا خیر. اگر یک آزمایش غربالگری نشان دهد که کودک شما در معرض خطر بالای یک وضعیت سلامتی است، ارائه دهنده شما ممکن است یک آزمایش تشخیصی را برای تأیید نتایج توصیه کند. برخی از تست های تشخیصی ممکن است خطراتی مانند سقط جنین برای کودک شما داشته باشد. سقط جنین زمانی است که نوزاد قبل از هفته بیستم بارداری در رحم می میرد.

    نتایج آزمایش غربالگری می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید که آیا می خواهید یک آزمایش تشخیصی انجام دهید یا خیر. ممکن است بخواهید بدانید که آیا کودک شما وضعیت سلامتی دارد یا خیر. اگر تصمیم به انجام یک آزمایش تشخیصی دارید، می توانید در مورد وضعیت کودک خود و نحوه مراقبت از کودک خود پس از تولد بیشتر بدانید. شما همچنین می توانید برای زایمان در بیمارستانی برنامه ریزی کنید که بتواند مراقبت های پزشکی ویژه ای را به کودک شما ارائه دهد.

     

    در تمام دوران بارداری چه آزمایشاتی انجام می دهید؟

    این آزمایشات قبل از تولد ممکن است چندین بار در طول بارداری انجام شود:

    بررسی فشار خون. پزشک فشار خون شما را چک می کند تا مطمئن شود که پره اکلامپسی ندارید. پره اکلامپسی فشار خون بالایی است که می تواند بعد از هفته بیستم بارداری اتفاق بیفتد. پره اکلامپسی می تواند مشکلات جدی در دوران بارداری ایجاد کند.

    آزمایش ادرار. پزشک ادرار شما را از نظر عفونت، مانند عفونت مثانه یا کلیه، و سایر شرایط مانند پره اکلامپسی بررسی می کند. وجود پروتئین در ادرار ممکن است نشانه پره اکلامپسی باشد.

    آزمایشات خون پزشک خون شما را برای عفونت های خاص مانند سیفلیس، هپاتیت B و HIV بررسی می کند. آزمایش خون شما همچنین برای تعیین گروه خونی و فاکتور Rh و بررسی کم خونی استفاده می شود. کم خونی زمانی است که شما گلبول های قرمز سالم کافی برای حمل اکسیژن به بقیه بدن خود ندارید. فاکتور Rh پروتئینی است که اکثر افراد روی گلبول های قرمز خون خود دارند. اگر شما آن را نداشته باشید و کودکتان داشته باشد، می تواند باعث ایجاد بیماری Rh در کودک شما شود. درمان در دوران بارداری می تواند از بیماری Rh جلوگیری کند.

    ارائه دهنده شما احتمالاً وزن شما را در هر معاینه مراقبت های دوران بارداری بررسی می کند تا مطمئن شود که مقدار مناسبی به دست می آورید.

    چه آزمایش های بارداری در سه ماهه اول انجام می شود؟

    ممکن است در سه ماهه اول (ماه های 1، 2 و 3) چندین آزمایش انجام دهید. با ارائه دهنده خود صحبت کنید تا بدانید کدام آزمایش برای شما مناسب است. غربالگری سه ماهه اول

    غربالگری سه ماهه اول چیست؟

    غربالگری سه ماهه اول شامل سونوگرافی جنین و آزمایش خون برای مادر است. این کار در سه ماهه اول بارداری، در هفته های 1 تا 12 یا 13 انجام می شود. می تواند به کشف خطر ابتلای نوزاد به نقص های مادرزادی خاص کمک کند. این شامل نقص های کروموزومی مانند سندرم داون (تریزومی 21) یا تریزومی 18 یا 13 است.

     

    غربالگری سه ماهه اول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

    تست اولتراسوند برای شفافیت نوکال جنین (NT). در این آزمایش از سونوگرافی برای مشاهده پشت گردن نوزاد استفاده می شود. افزایش مایع یا ضخیم شدن پوست را بررسی می کند. اینها ممکن است به معنای نقص باشد.

     مقالات پیشنهادی: 

    آزمایشات خون آزمایش خون 2 ماده موجود در خون همه زنان باردار را اندازه گیری می کند:

    پروتئین پلاسما مرتبط با بارداری (PAPP-A). این پروتئین در اوایل بارداری توسط جفت ساخته می شود. سطوح غیر طبیعی می تواند به معنای افزایش خطر نقص کروموزوم باشد.

    گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG). این هورمون در اوایل بارداری توسط جفت ساخته می شود. سطوح غیر طبیعی می تواند به معنای افزایش خطر نقص کروموزوم باشد.

     

    غربالگری DNA جنین بدون سلول با این کار DNA نوزادی که در خون شما وجود دارد آزمایش می شود. کروموزوم های غیر طبیعی خاصی را بررسی می کند. همچنین می تواند نقص در کروموزوم های جنسی جنین (X یاY) را بررسی کند. غربالگری DNA جنین بدون سلول، نقایص ساختاری مادرزادی، مانند اسپینا بیفیدا یا نقص در دیواره شکم را پیدا نمی کند.

     

    اگر غربالگری سه ماهه اول غیر طبیعی باشد، ممکن است برای تشخیص نیاز به آزمایش بیشتری داشته باشید. این ممکن است شامل نمونه برداری از پرزهای کوریونی، آمنیوسنتز یا سونوگرافی دیگر باشد.

     

    چرا ممکن است به غربالگری سه ماهه اول نیاز داشته باشم؟

    غربالگری سه ماهه اول می تواند تشخیص دهد که آیا نوزاد ممکن است نقص مادرزادی داشته باشد یا خیر. آزمایش غربالگری معمولاً در پایان سه ماهه اول به همه زنان باردار ارائه می شود. آزمایش DNA جنین بدون سلول ممکن است برای زنان در معرض خطر، مانند زنان بالای 35 سال، ارائه شود.

     

    خطرات غربالگری سه ماهه اول چیست؟

    غربالگری سه ماهه اول شامل سونوگرافی و آزمایش خون است. اینها تست های کم خطر هستند. اما اگر آزمایشات در زمان مناسب در دوران بارداری انجام نشود، ممکن است نتایج اشتباه باشد. برای مثال، اگر تاریخ سررسید شما اشتباه محاسبه شده باشد، ممکن است این اتفاق بیفتد. این می تواند باعث نگرانی و نگرانی بی مورد برای شما و شریک زندگی تان شود.

     

    غربالگری سه ماهه اول 100٪ دقیق نیست. این فقط یک آزمایش غربالگری است تا ببیند آیا خطر افزایش نقص مادرزادی وجود دارد یا خیر. همچنین به شما کمک می کند تا ببینید که آیا در دوران بارداری به آزمایش یا نظارت بیشتری نیاز دارید یا خیر.

     

    نتایج مثبت کاذب می تواند مشکلی را در زمانی که کودک واقعا سالم است نشان دهد. نتایج منفی کاذب زمانی که کودک واقعاً مشکل سلامتی داشته باشد، یک نتیجه طبیعی را نشان می دهد.

     

    چگونه برای غربالگری سه ماهه اول آماده شوم؟

    برای آماده شدن برای سونوگرافی یا آزمایش خون نیازی به انجام کار خاصی ندارید.

     

    در غربالگری سه ماهه اول چه اتفاقی می افتد؟

    غربالگری سه ماهه اول معمولاً شامل آزمایشات زیر است. آنها بین هفته های 10 و 14 انجام می شوند:

    تست اولتراسوند. معمولا سونوگرافی ترانس واژینال برای مشاهده نوزاد انجام می شود. در این آزمایش، یک مبدل کوچک اولتراسوند وارد واژن می شود.

    آزمایش خون. خون از ورید گرفته می شود و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود. آزمایش خون بدون سلول DNA جنین ممکن است در اوایل هفته 9 انجام شود.

     

    بعد از غربالگری سه ماهه اول چه اتفاقی می افتد؟

    پس از انجام آزمایشات، برای بررسی نتایج با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود ملاقات خواهید کرد. غربالگری سه ماهه اول 100% دقیق نیست و تشخیص نمی دهد. اگر نتایج غیرطبیعی باشد، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما در مورد آزمایشات بعدی برای تشخیص صحبت می‌کند. در صورت لزوم، آزمایش ژنتیک و مشاوره به شما پیشنهاد می شود.

     

    مراحل بعدی

    قبل از اینکه با آزمایش یا روش موافقت کنید، مطمئن شوید که:

    نام آزمون یا روش

    دلیل انجام آزمایش یا روش

    چه نتایجی را باید انتظار داشت و چه معنایی دارند

    خطرات و مزایای آزمایش یا روش

     

    عوارض جانبی یا عوارض احتمالی چیست؟

    زمان و مکان شما برای انجام آزمایش یا روش

    چه کسی این آزمایش یا روش را انجام خواهد داد و صلاحیت آن شخص چیست

    اگر آزمایش یا روش را انجام نمی دادید چه اتفاقی می افتاد

    هر گونه آزمایش یا روش جایگزین که باید در مورد آن فکر کنید

    چه زمانی و چگونه به نتایج خواهید رسید

    اگر سؤال یا مشکلی دارید، پس از آزمون یا روش با چه کسی تماس بگیرید

    چقدر باید برای آزمایش یا روش بپردازید

     

    مطالب مرتبط : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    غربالگری حامل برای شرایط ژنتیکی. این آزمایش غربالگری خون یا بزاق شما را بررسی می‌کند تا ببیند آیا شما ناقل برخی بیماری‌های ژنتیکی هستید که می‌تواند بر جنین شما تأثیر بگذارد. اگر ناقل هستید، به این معنی است که خودتان این بیماری را ندارید، اما یک تغییر ژنتیکی دارید که می توانید آن را به کودک خود منتقل کنید. اگر هم شما و هم همسرتان ناقل یک بیماری هستید، خطر ابتلای کودک شما به این بیماری بیشتر است. غربالگری حامل را می توان قبل از بارداری یا در هفته های اولیه بارداری انجام داد. اگر نتایج نشان دهد که شما یا شریک زندگیتان ناقل بیماری هستید، ممکن است بتوانید بفهمید که آیا کودک شما این بیماری را دارد یا ناقل این بیماری است. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد اینکه چه آزمایش های غربالگری حامل ممکن است برای شما مناسب باشد صحبت کنید.

    آزمایش DNA جنین بدون سلول (که غربالگری یا آزمایش غیرتهاجمی قبل از تولد نیز نامیده می شود). این آزمایش غربالگری خون شما را از نظر DNA جنین بررسی می کند. DNA برای شرایط ژنتیکی خاصی مانند سندرم داون بررسی می شود. این آزمایش بعد از 9 هفته بارداری انجام می شود. اگر سونوگرافی نشان دهد که کودک شما ممکن است نقص مادرزادی داشته باشد یا اگر قبلاً نوزادی با نقص مادرزادی داشته اید، ممکن است ارائه دهنده شما این آزمایش را توصیه کند. اگر این آزمایش را انجام دهید، ممکن است ارائه‌دهنده شما انجام یک آزمایش تشخیصی مانند آمنیوسنتز را برای تأیید نتایج توصیه کند.

    نمونه برداری از پرزهای کوریونی (که CVS نیز نامیده می شود). این آزمایش تشخیصی بافت جفت را بررسی می کند تا ببیند آیا کودک شما یک بیماری ژنتیکی دارد یا خیر. CVS در هفته 10 تا 13 بارداری انجام می شود. اگر بیش از 35 سال سن دارید، اگر سابقه بیماری های ژنتیکی در خانواده شما وجود داشته باشد، یا اگر غربالگری سه ماهه اول نشان می دهد که کودک شما در معرض افزایش خطر نقص مادرزادی است، ممکن است ارائه دهنده شما بخواهد CVS داشته باشید.

    سونوگرافی اولیه (که سونوگرافی سه ماهه اول نیز نامیده می شود). سونوگرافی از امواج صوتی و صفحه نمایش کامپیوتر برای ایجاد تصویری از جنین در داخل رحم استفاده می کند. ارائه دهنده شما ممکن است از سونوگرافی زودهنگام برای اطمینان از باردار بودن یا تعیین تاریخ بارداری خود استفاده کند تا بدانید در طول بارداری (چند هفته) هستید.

    غربالگری سه ماهه اول. این آزمایش غربالگری شامل یک آزمایش خون و یک سونوگرافی برای بررسی اینکه آیا کودک شما ممکن است در معرض خطر برخی از نقایص مادرزادی مانند سندرم داون و نقایص قلبی باشد یا خیر. این آزمایش معمولا بین هفته های 11 تا 13 بارداری انجام می شود.

    چه آزمایشاتی در سه ماهه دوم انجام می شود؟

    ارائه دهنده شما ممکن است این آزمایشات قبل از تولد را در سه ماهه دوم بارداری (ماه های 4، 5 و 6 بارداری) به شما پیشنهاد دهد:

    غربالگری خون مادر (که به آن غربالگری چهارگانه نیز گفته می شود). این آزمایش غربالگری خون شما را بررسی می کند تا ببیند آیا کودک شما ممکن است در معرض خطر برخی از نقایص مادرزادی مانند سندرم داون باشد یا خیر. این صفحه نمایش چهارگانه نامیده می شود زیرا 4 ماده را در خون شما اندازه گیری می کند: آلفا فتوپروتئین (AFP)، استریول، گنادوستروپین جفتی انسانی (hCG) و اینهیبین A. این آزمایش بین هفته های 15 تا 22 بارداری انجام می شود.

    سونوگرافی. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما سونوگرافی را بین هفته های 18 تا 22 بارداری انجام می دهد. سونوگرافی رشد و نمو کودک شما را بررسی می کند و هرگونه نقص مادرزادی را بررسی می کند.

    آمنیوسنتز در طول آمنیوسنتز، نمونه ای از مایع آمنیوتیک از اطراف نوزاد گرفته می شود. این مایع برای بررسی اینکه آیا کودک شما نقص مادرزادی یا بیماری ژنتیکی دارد، آزمایش می شود. این آزمایش معمولا بین هفته های 15 تا 20 بارداری انجام می شود. اگر بیش از 35 سال سن دارید، اگر سابقه بیماری های ژنتیکی در خانواده شما وجود داشته باشد، یا اگر غربالگری سه ماهه اول نشان می دهد که کودک شما در معرض افزایش خطر نقص مادرزادی است، ممکن است پزشک از شما بخواهد که آمنیوسنتز انجام دهید.

    غربالگری گلوکز این آزمایش غربالگری بررسی می کند که آیا ممکن است دیابت بارداری داشته باشید یا خیر. این نوعی دیابت است که برخی از زنان در دوران بارداری به آن مبتلا می شوند. این آزمایش را بین هفته های 24 تا 28 بارداری انجام می دهید.

    مطالب مرتبط: سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    چه آزمایشاتی در سه ماهه سوم بارداری انجام می شود؟

    در سه ماهه آخر بارداری (ماههای 7، 8 و 9 بارداری)، پزشک ممکن است آزمایشی برای استرپتوکوک گروه B (که GBS نیز نامیده می شود) انجام دهد. استرپتوکوک گروه B عفونتی است که می توانید در حین تولد به نوزاد منتقل کنید. این آزمایش مایع دهانه رحم شما را بررسی می کند تا ببیند آیا GBS دارید یا خیر. این آزمایش معمولا بین هفته های 35 تا 37 بارداری انجام می شود.

    شمارش ضربه چیست و چگونه آنها را انجام می دهید؟

    شمارش ضربه (که شمارش حرکت جنین نیز نامیده می‌شود) راهی است که می‌توانید تعداد دفعات حرکت کودکتان را ردیابی کنید. در حدود 5 ماهگی (هفته 20) بارداری، باید شروع به احساس حرکت کودک در شکم خود کنید. کودک شما می تواند از یک طرف به طرف دیگر بچرخد و گاهی اوقات سر به پا می شود. به ارائه دهنده خود بگویید اگر:

    شما در هفته بیستم بارداری هستید و حرکت کودکتان را احساس نکرده اید.

    شما نگران این هستید که کودکتان حرکت نمی کند.

    شما متوجه تغییر در تعداد دفعات حرکت کودک خود می شوید، به خصوص اگر حرکت کاهش یابد.

    ارائه‌دهنده شما ممکن است از شما بخواهد که ضربات لگد را انجام دهید تا ببیند کودک شما چه زمانی و چند وقت یکبار حرکت می‌کند. در اینجا 2 راه برای انجام شمارش ضربه وجود دارد:

    هر روز، مدت زمانی که طول می کشد تا کودک شما 10 بار حرکت کند. اگر بیش از 2 ساعت طول کشید، به ارائه دهنده خود بگویید.

    ببینید در 1 ساعت چند حرکت احساس می کنید. این کار را 3 بار در هفته انجام دهید. اگر شماره تغییر کرد، به ارائه دهنده خود بگویید.

    می توانید در سه ماهه سوم بارداری خود شمارش ضربات را انجام دهید. اگر پزشک شما نگران حرکات کودک شما باشد، ممکن است آزمایشات دیگری را برای بررسی سلامت کودک شما انجام دهد.

     

    غربالگری ژنتیکی قبل از تولد

    همه زنان باید غربالگری ژنتیکی قبل از تولد را انجام دهند. بسیاری از زنان غربالگری ژنتیکی قبل از تولد را انتخاب می کنند.

     این به شما بستگی دارد که آیا این آزمایش ها را دوست دارید یا خیر.

    نتایج غربالگری ژنتیکی می تواند اطلاعات مهمی را ارائه دهد، اما همچنین می تواند منجر به انتخاب های دشوار شود. اگر آزمایشات نشان می داد که کودک شما یک بیماری جدی دارد، آیا بارداری را ادامه می دهید؟

     آیا می خواهید این اطلاعات را بدانید تا بتوانید برای تولد نوزادی که ممکن است نیاز به مراقبت ویژه داشته باشد آماده شوید؟

    اینها تصمیمات سخت و بسیار شخصی هستند. مهم نیست که چه انتخاب هایی دارید، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما در طول این فرآیند از شما حمایت می کند.

     

    دو نوع اصلی آزمایش خون وجود دارد.

     آزمایش خون استاندارد قبل از تولد، مواد شیمیایی موجود در خون را اندازه گیری می کند که احتمال نسبی ناهنجاری ها را نشان می دهد. اخیراً، آزمایش‌هایی در دسترس قرار گرفته‌اند که قادر به تشخیص DNA نوزاد در خون مادر هستند.

     هر آزمایشی که داشته باشید، باز هم یک آزمایش غربالگری است. چنین آزمایشی نمی تواند به طور قطعی وجود یا عدم وجود یک ناهنجاری را ثابت کند. این تست ها فقط شانس ها را تخمین می زنند. نتایج غیرطبیعی برای تشخیص یا اطمینان نیاز به آزمایش بیشتری دارد.

     

    غربالگری قبل از تولد چیست؟

    انواع مختلفی از آزمایش های غربالگری ژنتیکی قبل از تولد وجود دارد.

     اینکه کدام نوع برای شما در دسترس است بستگی به محل زندگی شما و مدت زمان بارداری شما دارد. اگر انتخاب کنید که غربالگری ژنتیکی انجام دهید، سونوگرافی (در صورت انجام) و نمونه خون برای آزمایش علائم برخی شرایط مورد استفاده قرار می گیرد.

    این ها شامل ناهنجاری های ژنتیکی (مانند تریزومی 18، سندرم داون) و نقایص لوله عصبی (مانند اسپینا بیفیدا) است.

    نتایج آزمایشات غربالگری قبل از تولد یک تشخیص نیست. آنها به شما این احتمال را می دهند که کودک شما یکی از این شرایط را داشته باشد. نتایج مثبت کاذب و منفی کاذب وجود دارد، بنابراین یک غربالگری مثبت به این معنی نیست که کودک شما تحت تأثیر قرار گرفته است.

     برای تشخیص صحیح، باید ارزیابی های بیشتری انجام دهید، مانند آزمایشات غیر تهاجمی قبل از تولد (که همچنین یک آزمایش غربالگری است، اما با دقت بیشتر)، یا آزمایش های تهاجمی مثل آمنیوسنتز یا نمونه برداری از پرزهای کوریونی.

     این دو روش تهاجمی (که در زیر توضیح داده شده است) می توانند وجود یا عدم وجود یک بیماری و نه فقط احتمال آن را تعیین کنند.

    از آنجا که آنها "تهاجمی" هستند و برای به دست آوردن سلول های جنینی نیاز به قرار دادن ابزاری در رحم دارند، خطر از دست دادن بارداری وجود دارد.

     

    تست غیر تهاجمی قبل از تولد چیست؟

    آزمایش غیر تهاجمی قبل از تولد (NIPT) یک روش نسبتا جدید و بسیار موثر برای غربالگری سندرم داون و سایر ناهنجاری های ژنتیکی مشابه است.

    این یک آزمایش خون است که DNA جنین بدون سلول را که در خون مادر وجود دارد اندازه گیری می کند. همچنین می‌تواند برای تعیین جنسیت جنین، شناسایی وجود جنین Rh مثبت در مادر Rh منفی و تعیین برخی ناهنجاری‌های ژنتیکی که از ژن‌های پدر منتقل می‌شوند، استفاده شود.

    احتمال تست ناموفق (بدون نتیجه)، منفی کاذب یا مثبت کاذب وجود دارد. این آزمایش قطعی نیست و تمام نتایج غربالگری مثبت باید با آزمایش‌های تهاجمی‌تر تشخیصی جنینی قبل از تصمیم‌ گیری تایید شوند.

     

    آمنیوسنتز چیست؟

    در این آزمایش، مقدار کمی مایع آمنیوتیک با یک سوزن که از طریق شکم شما وارد می شود، از رحم خارج می شود.

     پزشک از سونوگرافی برای هدایت سوزن به ناحیه ای دور از نوزاد استفاده می کند. برخی از سلول های کودک در مایع وجود دارد. این ها استخراج و برای ناهنجاری های ژنتیکی آزمایش می شوند.

     این آزمایش خطر سقط جنین پایین 0.5٪ -1٪ دارد. اگر جنینی دارید که ناهنجاری ژنتیکی تشخیص داده شده است، انتخاب ادامه یا خاتمه بارداری در اختیار شماست.

     

    نمونه برداری از پرزهای کوریونی چیست؟

    نمونه برداری از پرزهای کوریونیک یک آزمایش قبل از تولد است که در آن یک قطعه کوچک از بافت جفت از طریق دهانه رحم یا شکم گرفته می شود. سپس نمونه برای ناهنجاری های ژنتیکی مورد آزمایش قرار می گیرد.

    این آزمایش را می توان زودتر از آمنیوسنتز انجام داد، معمولاً بین 10 تا 13 هفته. همچنین خطر سقط جنین 1-2 درصدی را به همراه دارد. خطر کمی بیشتر از آمنیوسنتز است، اما مزیت آن این است که می‌توان تشخیص را زودتر در بارداری انجام داد.

     

    شفافیت نوکال چیست؟

    شفافیت نوکال مجموعه ای از مایعات زیر پوست گردن نوزاد است.

    این آزمایش ضخامت سیال را اندازه گیری می کند. اگر ضخیم تر از حد طبیعی باشد، به این معنی است که کودک ممکن است به سندرم داون یا سایر ناهنجاری های ژنتیکی مبتلا باشد. این آزمایش همچنین یک تشخیص نیست، اما اندازه گیری خطر را نشان می دهد.

     

    آزمایش تشخیصی قبل از تولد شامل آزمایش جنین قبل از تولد (قبل از تولد) برای تعیین اینکه آیا جنین دارای ناهنجاری های خاصی از جمله برخی اختلالات ژنتیکی ارثی یا خودبه خودی است یا خیر.

     

    اندازه گیری برخی مواد در خون زن باردار به همراه سونوگرافی می تواند به تخمین خطر ناهنجاری های ژنتیکی در جنین کمک کند.

    این آزمایش های خون و سونوگرافی ممکن است به عنوان بخشی از مراقبت های معمول در دوران بارداری انجام شود.

    اگر نتایج این آزمایشات حاکی از افزایش خطر باشد، پزشکان ممکن است آزمایشاتی را برای تجزیه و تحلیل مواد ژنتیکی جنین انجام دهند، مانند آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای کوریونی.

    آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای کوریونی تهاجمی است و خطرات بسیار کمی برای جنین دارد.

     

    برخی از آزمایش‌های تشخیصی قبل از تولد، مانند سونوگرافی و برخی آزمایش‌های خون، اغلب بخشی از مراقبت‌های معمول دوران بارداری هستند.

     سونوگرافی و آزمایش‌های خون بی‌خطر هستند و گاهی به تعیین اینکه آیا آزمایش‌های ژنتیکی تهاجمی‌تر قبل از تولد (نمونه‌گیری از پرزهای کوریونی، آمنیوسنتز و نمونه‌گیری خون ناف از راه پوست) نیاز است یا خیر کمک می‌کنند.

     معمولاً این آزمایش‌های تهاجمی ‌تر زمانی انجام می‌شوند که زوج‌ها در معرض خطر افزایش فرزندی با ناهنجاری ژنتیکی (مانند نقص لوله عصبی) یا ناهنجاری‌های کروموزومی (مخصوصاً زمانی که زن 35 سال یا بیشتر است) داشته باشند.

     با این حال، بسیاری از پزشکان این نوع آزمایش را به همه زنان باردار پیشنهاد می کنند و هر زن باردار می تواند آن را درخواست کند. این آزمایشات خطراتی دارند، هرچند بسیار اندک، به ویژه برای جنین.

     

    زوج ها باید خطرات را با پزشک خود در میان بگذارند و خطرات را در مقابل نیاز خود به دانستن بسنجید. به عنوان مثال، آن ها باید به این فکر کنند که آیا ندانستن نتایج آزمایش باعث اضطراب می شود و آیا دانستن اینکه یک ناهنجاری پیدا نشده است، باعث اطمینان خاطر می شود یا خیر.

    آن ها باید به این فکر کنند که آیا در صورت مشاهده ناهنجاری، دنبال سقط جنین می روند یا خیر. اگر این کار را نمی کنند، باید فکر کنند که آیا هنوز می خواهند قبل از تولد از یک ناهنجاری مطلع شوند (مثلاً برای آمادگی روانی) یا اینکه دانستن آن فقط باعث ناراحتی می شود.

     برای برخی از زوج ها، خطرات بیشتر از مزایای دانستن اینکه آیا نوزادشان ناهنجاری کروموزومی دارد یا خیر، بیشتر است، بنابراین آنها ترجیح می دهند آزمایش نشوند.

     

    اگر لقاح آزمایشگاهی انجام شود، گاهی اوقات می توان اختلالات ژنتیکی را قبل از انتقال تخمک بارور شده از ظرف کشت به رحم تشخیص داد (به نام تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی).

     

    غربالگری زن باردار

    اندازه ‌گیری سطوح برخی از مواد (به نام نشانگر) در خون می‌تواند به شناسایی زنانی که در معرض خطر ابتلا به مشکلاتی هستند، مانند داشتن نوزادی با نقص مغز یا نخاع (نقص لوله عصبی)، سندرم داون، سایر ناهنجاری‌های کروموزومی یا برخی نادرتر کمک کند.

     اختلالات ژنتیکی این آزمایشات خون هیچ خطری برای جنین ندارد. آن‌ها می‌توانند به تعیین دقیق‌تر خطر فردی زن برای داشتن نوزادی با ناهنجاری کمک کنند و بنابراین می‌توانند به زوج کمک کنند تا مزایای آزمایش‌های ژنتیکی تهاجمی قبل از تولد را ارزیابی کنند.

     

    پزشکان معمولاً آزمایش خون را برای اندازه‌ گیری نشانگرهای ناهنجاری‌های کروموزومی به عنوان بخشی از مراقبت‌های معمول دوران بارداری پیشنهاد می‌کنند.

     با این حال، برخی از زوج ها تصمیم می گیرند هیچ آزمایشی انجام ندهند. سایر زوج‌ها، مانند آن هایی که در معرض خطر بالای اختلالات خاص هستند، ممکن است این آزمایش‌های خون را نادیده بگیرند و مستقیماً به آزمایش‌های ژنتیکی تهاجمی قبل از تولد (مانند نمونه‌برداری از پرزهای کوریونی یا آمنیوسنتز) ادامه دهند. اگر زنان تصمیم به نمونه برداری از پرزهای کوریونی دارند، پزشکان معمولاً به آن ها توصیه می کنند که برای اندازه گیری سطح نشانگری به نام آلفا فتوپروتئین (پروتئینی که توسط جنین تولید می شود) نیز آزمایش خون انجام دهند.

     اندازه گیری سطح آلفا فتوپروتئین به پزشکان کمک می کند تا خطر نقایص مادرزادی مغز یا نخاع (نقص لوله عصبی) مانند اسپینا بیفیدا را تعیین کنند. نمونه برداری از پرزهای کوریونی این اطلاعات را نمی دهد.

     

    نشانگرها معمولاً در هفته 10 تا 13 بارداری (غربالگری سه ماهه اول) اندازه گیری می شوند. سایر مارکرها در هفته 16 تا 18 بارداری (غربالگری سه ماهه دوم) اندازه گیری می شوند.

     

    غربالگری سه ماهه اول

    غربالگری در سه ماهه اول معمولا شامل موارد زیر است

    آزمایش خون برای اندازه گیری سطح پروتئین جفت مرتبط با بارداری (تولید شده توسط جفت) و گنادوتروپین جفتی بتا در خون زن باردار

    سونوگرافی برای اندازه گیری فضای پر از مایع در نزدیکی پشت گردن جنین (به نام شفافیت نوکال جنین)

    آزمایش خون برای تخمین خطر ابتلا به سندرم داون انجام می شود. آنها ممکن است در حدود هفته 11 تا 14 بارداری انجام شوند.

     

    سونوگرافی می تواند به تخمین خطر ابتلا به سندرم داون و برخی دیگر از ناهنجاری های کروموزومی کمک کند. می تواند نشان دهد که آیا فضای پشت گردن جنین بزرگ شده است یا خیر. اگر چنین باشد، خطر این ناهنجاری ها افزایش می یابد.

     

    روش دیگر، آزمایش خون (به نام آزمایش اسید نوکلئیک جنینی بدون سلول [cfDNA]) ممکن است انجام شود.

     برای این آزمایش، قطعات کوچکی از DNA جنین که به مقدار بسیار ناچیز در خون زن باردار وجود دارد، آنالیز می شود. این آزمایش می‌تواند خطر ابتلا به سندرم داون و برخی دیگر از ناهنجاری‌های کروموزومی را در زوج‌هایی که در معرض خطر بالای داشتن جنین با ناهنجاری‌های کروموزومی هستند، به دقت تعیین کند. این آزمایش را می توان در اوایل هفته 10 بارداری انجام داد اما می تواند بعدا نیز انجام شود. بسیاری از پزشکان این آزمایش را به همه زنان باردار پیشنهاد می کنند

    غربالگری سه ماهه اول نتایج زودهنگام را ارائه می دهد. اگر نتایج غیرطبیعی باشد و زوج بخواهد، نمونه برداری از پرزهای کوریونی را می توان زودتر انجام داد تا مشخص شود که آیا سندرم داون وجود دارد یا خیر. آمنیوسنتز همچنین می تواند نشانگان داون را تشخیص دهد، اما معمولاً در اواخر بارداری انجام می شود.

     

    یکی از مزایای غربالگری سه ماهه اول این است که با نتایج زودتر، در صورت تمایل، سقط جنین را می توان زودتر انجام داد، زمانی که ایمن تر باشد.

     

    غربالگری سه ماهه دوم

    در سه ماهه دوم، نشانگرهای خون زن باردار اندازه گیری می شود و گاهی اوقات سونوگرافی برای ارزیابی خطر ابتلای جنین به ناهنجاری های خاص انجام می شود.

     

    نشانگرهای مهم شامل موارد زیر است:

     

    1. آلفا فتوپروتئین: پروتئینی است که توسط جنین تولید می شود
    2. استریول: هورمونی که از مواد تولید شده توسط جنین تشکیل می شود
    3. گنادوتروپین جفتی انسانی: هورمونی که توسط جفت تولید می شود
    4. Inhibin A: هورمونی است که توسط جفت تولید می شود

     

    سطح آلفا فتوپروتئین در خون معمولاً در همه زنان اندازه‌ گیری می‌شود، حتی زنانی که غربالگری سه ماهه اول بارداری یا نمونه‌ برداری از پرزهای کوریونی را انجام داده‌اند. سطح بالا ممکن است نشان دهنده افزایش خطر ابتلا به یکی از موارد زیر باشد:

     

    نوزاد مبتلا به نقص لوله عصبی مغز (مانند آنسفالی) یا نخاع (مانند اسپینا بیفیدا)

    نوزادی با نقص مادرزادی دیواره شکم

    عوارض بارداری بعدی، مانند سقط جنین، یا نوزادی که برای سن حاملگی کوچک است (کوچک برای مدتی که بارداری طول کشیده است)، یا مرگ جنین

     

    سونوگرافی در صورتی انجام می شود که آزمایش خون سطح غیر طبیعی آلفا فتوپروتئین را در یک زن باردار تشخیص دهد.

    می تواند با انجام موارد زیر کمک کند:

    • تایید طول بارداری
    • تعیین اینکه آیا بیش از یک جنین وجود دارد یا خیر
    • تعیین اینکه آیا جنین مرده است یا خیر
    • تشخیص بسیاری از نقایص مادرزادی

     

    سونوگرافی هدفمند با استفاده از تجهیزات با وضوح بالا در برخی از مراکز تخصصی قابل انجام است. جزئیات بیشتری را ارائه می دهد و ممکن است دقیق تر از سونوگرافی استاندارد باشد، به خصوص برای نقص های مادرزادی کوچک.

    سونوگرافی هدفمند انجام شده در سه ماهه دوم می تواند به تخمین خطر ناهنجاری کروموزومی کمک کند. هدف سونوگرافی هدف شناسایی برخی نقص‌های ساختاری مادرزادی است که نشان‌دهنده افزایش خطر ناهنجاری‌های کروموزومی است.

     این آزمایش همچنین می‌تواند تغییرات خاصی را در اندام‌هایی که بر عملکرد تأثیر نمی‌گذارند، اما ممکن است نشان‌دهنده افزایش خطر ناهنجاری‌های کروموزومی باشد، تشخیص دهد. با این حال، نتایج طبیعی لزوماً به این معنی نیست که خطر ناهنجاری کروموزومی وجود ندارد.

     

    اگر نتایج سونوگرافی طبیعی باشد، احتمال بروز مشکل در جنین کمتر است، اما شرایط خاصی مانند نقص لوله عصبی همچنان امکان پذیر است. بنابراین، چه نتایج سونوگرافی طبیعی باشد یا نه، بسیاری از پزشکان آمنیوسنتز را به همه زنان پیشنهاد می کنند.

     

    در صورت نیاز به آزمایشات بیشتر آمنیوسنتز انجام می شود. پزشکان را قادر می سازد تا سطح آلفا فتوپروتئین را در مایعی که جنین را احاطه کرده است (مایع آمنیوتیک) اندازه گیری کنند، کروموزوم های جنین را تجزیه و تحلیل کنند و تعیین کنند که آیا مایع آمنیوتیک حاوی آنزیمی به نام استیل کولین استراز است یا خیر. دانستن سطح آلفا فتوپروتئین و اینکه آیا استیل کولین استراز وجود دارد یا خیر، به پزشکان کمک می کند تا خطر را بهتر ارزیابی کنند.

     

    سطح بالای آلفا فتوپروتئین یا وجود استیل کولین استراز در مایع آمنیوتیک نشان می دهد:

     

    • نقص لوله عصبی
    • ناهنجاری در ساختار دیگری مانند مری، کلیه ها یا دیواره شکم
    • سطح بالای آلفا فتوپروتئین به علاوه استیل کولین استراز در مایع آمنیوتیک نشان دهنده خطر بالا

     

    نقص لوله عصبی، مانند آنسفالی یا اسپینا بیفیدا

    گاهی اوقات نمونه مایع آمنیوتیک با خون جنین آلوده می شود. این خون ممکن است سطح آلفا-فتوپروتئین را حتی زمانی که جنین دارای ناهنجاری نیست، افزایش دهد و تفسیر نتایج را سخت کند. در چنین مواردی ممکن است جنین هیچ گونه ناهنجاری نداشته باشد.

     

    غربالگری برای ناهنجاری های کروموزومی

    آزمایش خون برای اندازه گیری نشانگرهای دیگر (استریول و گنادوتروپین جفتی بتا انسانی) می تواند به تخمین خطر ابتلا به سندرم داون و سایر ناهنجاری های کروموزومی کمک کند.

     

     این آزمایش ممکن است برای زنانی که غربالگری سه ماهه اول را انجام داده اند ضروری نباشد. اندازه گیری استریول و گنادوتروپین جفتی بتا انسان به اضافه آلفا فتوپروتئین غربالگری سه گانه نامیده می شود. اینهیبین A نیز ممکن است اندازه گیری شود. اندازه گیری این چهار نشانگر را غربالگری چهارگانه می گویند.

     

    غربالگری سه گانه یا چهارگانه در حدود هفته 15 تا 20 بارداری انجام می شود. می تواند به تخمین خطر ابتلا به سندرم داون در جنین کمک کند. نتایج غربالگری چهارگانه تقریباً در 80 درصد موارد سندرم داون غیر طبیعی (مثبت) است. غربالگری سه گانه تقریباً به همان اندازه موارد را تشخیص می دهد. اگر خطر ابتلا به سندرم داون زیاد باشد، آمنیوسنتز در نظر گرفته می شود.

     

    آزمایش اسید نوکلئیک جنین [cfDNA] بدون سلول (آزمایش خون) ممکن است به جای آزمایش سه گانه یا چهارگانه انجام شود. برای این آزمایش قطعات کوچکی از DNA جنین در خون زن باردار آنالیز می شود.

     

    غربالگری ترکیبی سه ماهه اول و دوم بارداری

    برای دقیق‌ترین نتایج، هر دو گروه آزمایش - تست‌های سه ماهه اول و تست‌های سه ماهه دوم - انجام می‌شوند و نتایج هر دو با هم تجزیه و تحلیل می‌شوند. تا زمانی که نتایج سه ماهه دوم در دسترس نباشد، نتایج به زوج داده نمی شود. با این حال، اگر زوج‌ها زودتر اطلاعاتی را بخواهند، می‌توانند نوعی غربالگری را درخواست کنند که در طول سه ماهه اول نتایج را ارائه دهد.

     

    سپس غربالگری در سه ماهه دوم به میزان خطر نشان داده شده توسط نتایج غربالگری سه ماهه اول بستگی دارد:

     

    خطر بالا: آزمایش تهاجمی (نمونه برداری از پرزهای کوریونی یا آمنیوسنتز) بدون انجام غربالگری سه ماهه دوم (آزمایش خون برای اندازه گیری سطوح آلفا فتوپروتئین، استریول، گنادوتروپین جفتی بتا انسانی و گاهی اوقات اینهیبین A در مادر) ارائه می شود.

    خطر متوسط: غربالگری سه ماهه دوم ارائه می شود.

    کم خطر: غربالگری سه ماهه دوم برای سندرم داون ارائه نمی شود زیرا خطر سه ماهه اول بسیار پایین است.

    اگر نتایج غربالگری سه ماهه اول، سه ماهه دوم یا ترکیبی غیرطبیعی باشد، ممکن است برای تایید قطعی تشخیص، نمونه برداری آمنیوسنتز یا کوریونی ارائه شود. برخی از زوج‌ها ممکن است آزمایش‌های بیشتری را با آنالیز DNA بدون سلول (cf DNA) انجام دهند. با این حال، نتایج تجزیه و تحلیل cfDNA قطعی نیست. همچنین، آزمایش cfDNA ممکن است بسیار گران باشد و ممکن است آزمایش قطعی را به تاخیر بیندازد.

     

    زوج ها باید به خاطر داشته باشند که آزمایش های غربالگری همیشه دقیق نیستند. آنها ممکن است ناهنجاری ها را از دست بدهند، یا ممکن است ناهنجاری ها را در زمانی که هیچ کدام وجود ندارند نشان دهند.

    مراحل تشخیص قبل از تولد

    برای تشخیص ناهنجاری های ژنتیکی و کروموزومی در جنین می توان از چندین روش استفاده کرد. همه آنها به جز سونوگرافی، تهاجمی هستند (یعنی نیاز به قرار دادن ابزاری در بدن دارند) و خطر کمی برای جنین دارند.

     

    سونوگرافی

    سونوگرافی معمولا در دوران بارداری انجام می شود. هیچ خطر شناخته شده ای برای زن یا جنین ندارد. سونوگرافی می تواند کارهای زیر را انجام دهد:

     

    • طول بارداری را تایید کنید
    • جفت را پیدا کنید
    • زنده بودن جنین را مشخص کنید
    • تعداد جنین ها را مشخص کنید

     

    بعد از ماه سوم، نقایص ساختاری مشخصی از جمله مغز، نخاع، قلب، کلیه ها، معده، دیواره شکم و استخوان ها را شناسایی کنید.

    در سه ماهه دوم، نقایص ساختاری را شناسایی کنید که نشان دهنده افزایش خطر ناهنجاری کروموزومی در جنین است (به نام سونوگرافی هدفمند)

     

    هنگامی که یک زن باردار نتایج غیرطبیعی در آزمایش خون قبل از تولد یا سابقه خانوادگی نقایص مادرزادی (مانند نقایص مادرزادی قلب یا شکاف کام و لب) داشته باشد، اغلب از سونوگرافی برای بررسی ناهنجاری های جنین استفاده می شود.

     با این حال، نتایج طبیعی یک نوزاد طبیعی را تضمین نمی کند زیرا هیچ آزمایشی کاملا دقیق نیست. نتایج سونوگرافی ممکن است نشان دهنده ناهنجاری های کروموزومی در جنین باشد، اما سونوگرافی نمی تواند مشکل خاصی را تشخیص دهد. در چنین مواردی، آمنیوسنتز ممکن است توصیه شود.

     

    سونوگرافی قبل از نمونه برداری از پرزهای کوریونی و آمنیوسنتز برای تایید طول بارداری انجام می شود تا این اقدامات در زمان مناسب در دوران بارداری انجام شود. در طی این روش‌ها، سونوگرافی برای نظارت بر جنین و هدایت قرار دادن وسایل مورد استفاده قرار می‌گیرد.

     

    در برخی از مراکز پزشکی تخصصی می توان سونوگرافی هدفمند با استفاده از تجهیزات با وضوح بالا انجام داد. برای این آزمایش، متخصصان جنین را به دقت ارزیابی می کنند تا نقایص ساختاری را که نشان دهنده افزایش خطر ناهنجاری کروموزومی است بررسی کنند.

     

    سونوگرافی هدفمند می تواند جزئیات بیشتری نسبت به سونوگرافی معمولی ارائه دهد. بنابراین، این آزمایش ممکن است ناهنجاری‌های کوچک‌تر را تشخیص دهد و ناهنجاری‌ها را می‌توان زودتر، دقیق‌تر یا هر دو مشاهده کرد.

     

    آمنیوسنتز

    یکی از رایج ترین روش ها برای تشخیص ناهنجاری ها قبل از تولد، آمنیوسنتز است. اغلب به زنان بالای 35 سال پیشنهاد می‌شود، زیرا در مقایسه با زنان جوان‌تر در معرض خطر بیشتری برای داشتن جنین با ناهنجاری‌های کروموزومی هستند.

    با این حال، بسیاری از پزشکان این آزمایش را به همه زنان باردار پیشنهاد می کنند و هر زن باردار می تواند آن را درخواست کند، حتی اگر خطر او بالاتر از حد طبیعی نباشد.

     

    در این روش نمونه ای از مایعی که جنین را احاطه کرده است (مایع آمنیوتیک) برداشته و آنالیز می شود. آمنیوسنتز معمولاً در هفته 15 بارداری یا بعد از آن انجام می شود.

     مایع حاوی سلول هایی است که توسط جنین ریخته شده است. این سلول ها در آزمایشگاه رشد می کنند تا بتوان کروموزوم های موجود در آنها را تجزیه و تحلیل کرد.

    آمنیوسنتز پزشکان را قادر می سازد تا سطح آلفا فتوپروتئین (پروتئینی که توسط جنین تولید می شود) در مایع آمنیوتیک اندازه گیری کنند.

    این اندازه گیری با اطمینان بیشتری نسبت به اندازه گیری این سطح در خون زن نشان می دهد که آیا جنین نقص مغزی یا نخاعی دارد یا خیر.

     

    قبل از انجام عمل، سونوگرافی برای ارزیابی قلب جنین، تایید طول بارداری، تعیین محل جفت و مایع آمنیوتیک و تعیین تعداد جنین انجام می شود.

     

    پزشک یک سوزن را از طریق دیواره ی شکم وارد مایع آمنیوتیک می کند. گاهی اوقات ابتدا از یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن محل استفاده می شود. در حین عمل، سونوگرافی انجام می شود تا بتوان جنین را زیر نظر گرفت و سوزن را در جای خود هدایت کرد. مایع خارج می شود و سوزن خارج می شود.

     

    گاهی اوقات، مایع آمنیوتیک حاوی خون جنین است. چنین خونی ممکن است سطح آلفا فتوپروتئین را افزایش دهد و تفسیر نتایج را سخت کند.

     

    اگر زنان دارای خون Rh منفی باشند، پس از عمل به آنها گلوبولین ایمنی Rho(D) داده می شود تا از تولید آنتی بادی برای فاکتور Rh جلوگیری شود. هنگامی که زنی با خون Rh منفی، جنینی با خون Rh مثبت دارد (به نام ناسازگاری Rh)، اگر خون جنین با خون او تماس پیدا کند، ممکن است این آنتی بادی ها را تولید کند، همانطور که در طول آمنیوسنتز ممکن است اتفاق بیفتد. این آنتی بادی ها می توانند در جنین دارای خون Rh مثبت مشکلاتی ایجاد کنند. در صورتی که پدر خون Rh منفی داشته باشد نیازی به تزریق نیست زیرا در چنین مواقعی جنین همیشه خون Rh منفی دارد.

     

    آمنیوسنتز به ندرت برای زن یا جنین مشکل ایجاد می کند.

     موارد زیر ممکن است رخ دهد:

     

    • درد: برخی از زنان تا یک یا دو ساعت بعد احساس درد کمی دارند.
    • لکه بینی خون یا نشت مایع آمنیوتیک از واژن: حدود 1 تا 2 درصد از زنان این مشکلات را دارند، اما این مشکلات مدت زیادی طول نمی کشد و معمولاً بدون درمان متوقف می شود.
    • سقط جنین: احتمال سقط جنین به دلیل آمنیوسنتز حدود 1 در 500 تا 1000 است.
    • صدمات ناشی از سوزن به جنین: این آسیب ها بسیار نادر هستند.
    • آمنیوسنتز معمولاً زمانی انجام می شود که زنی دوقلو یا حتی جنین های بیشتری باردار باشد.

     

    نمونه برداری از پرزهای جفتی

    در نمونه برداری از پرزهای کوریونیک، پزشک نمونه کوچکی از پرزهای کوریونی را که برجستگی های کوچکی هستند که بخشی از جفت را تشکیل می دهند، برمی دارد. این روش برای تشخیص برخی اختلالات در جنین معمولا بین هفته های 10 تا 12 بارداری استفاده می شود.

     

    بر خلاف آمنیوسنتز، نمونه برداری از پرزهای کوریونی پزشکان را قادر به گرفتن نمونه مایع آمنیوتیک نمی کند. در نتیجه، پزشکان نمی توانند سطح آلفا فتوپروتئین در مایع آمنیوتیک را برای بررسی نقص های مغز و نخاع (نقص لوله عصبی) اندازه گیری کنند. پزشکان ممکن است پیشنهاد کنند که آمنیوسنتز یا آزمایش خون برای اندازه گیری آلفا فتوپروتئین در اواخر بارداری برای بررسی این نقایص انجام شود.

     

    مزیت اصلی نمونه برداری از پرزهای کوریونی این است که نتایج آن در بارداری خیلی زودتر از آمنیوسنتز در دسترس است. بنابراین، در صورت عدم تشخیص ناهنجاری، اضطراب زوج می تواند زودتر برطرف شود. اگر ناهنجاری زودتر تشخیص داده شود و زوجین تصمیم به خاتمه بارداری داشته باشند، می توان از روش های ساده تر و ایمن تر استفاده کرد. همچنین، تشخیص زودهنگام یک ناهنجاری ممکن است به زوجین زمان بیشتری بدهد تا برای تولد فرزندی با نیازهای خاص پزشکی آماده شوند.

     

    قبل از نمونه برداری از پرزهای کوریونی، سونوگرافی برای تعیین زنده بودن جنین، تایید طول بارداری، بررسی ناهنجاری های آشکار و تعیین مکان جفت انجام می شود.

     

    نمونه‌ای از پرزهای کوریونی را می‌توان از طریق دهانه رحم (از طریق ترانس‌سرویکس) یا دیواره شکم (از طریق شکم) برداشت.

     

    از طریق دهانه رحم: زن به پشت دراز می کشد در حالی که باسن و زانوهایش خم شده است، معمولاً برای معاینه لگن توسط رکاب های پاشنه یا زانو حمایت می شود.

     پزشک یک لوله نازک و انعطاف پذیر (کاتتر) را از طریق واژن و دهانه رحم وارد جفت می کند. برای اکثر زنان، این روش بسیار شبیه به تست پاپانیکولائو (پاپ تست) است، اما تعداد کمی از زنان آن را ناراحت‌کننده‌تر می‌دانند. این روش را نمی توان در زنانی که عفونت تناسلی فعال دارند (مانند تبخال تناسلی یا سوزاک) استفاده کرد.

    از طریق دیواره شکم: پزشک ناحیه ای از پوست روی شکم را بیهوش می کند و سوزنی را از طریق دیواره شکم وارد جفت می کند. اکثر زنان این روش را دردناک نمی دانند. اما برای برخی از زنان، ناحیه بالای شکم تا یک یا دو ساعت بعد کمی درد می کند.

    برای هر دو روش، پزشکان از سونوگرافی برای راهنمایی آن ها استفاده می کنند، زیرا آنها کاتتر یا سوزن را وارد می کنند و نمونه بافت را با یک سرنگ ساکشن می کنند. سپس نمونه برای تجزیه و تحلیل ارسال می شود. بسیاری از زنان برای یک یا دو روز پس از هر یک از این روش ها لکه بینی خفیف دارند.

     

    پس از نمونه برداری از پرزهای کوریونی، به زنانی که خون Rh منفی دارند و آنتی بادی برای فاکتور Rh ندارند، گلوبولین ایمنی Rho(D) تزریق می شود تا از تولید آنتی بادی برای فاکتور Rh جلوگیری شود. هنگامی که زنی با خون Rh منفی، جنینی با خون Rh مثبت دارد (به نام ناسازگاری Rh)، در صورت تماس خون جنین با خون او ممکن است این آنتی بادی ها را تولید کند، همانطور که در طول نمونه برداری از پرزهای کوریونی ممکن است اتفاق بیفتد. این آنتی بادی ها می توانند مشکلاتی را در جنین ایجاد کنند. در صورتی که پدر خون Rh منفی داشته باشد نیازی به تزریق نیست زیرا در چنین مواقعی جنین همیشه خون Rh منفی دارد.

     

    خطرات نمونه برداری از پرزهای کوریونی با خطر آمنیوسنتز قابل مقایسه است. شایع ترین خطر سقط جنین است که در حدود 1 در 500 عمل رخ می دهد.

     

    به ندرت، تشخیص ژنتیکی پس از نمونه برداری از پرزهای کوریونی نامشخص است و ممکن است آمنیوسنتز ضروری باشد. به طور کلی، دقت این دو روش قابل مقایسه است.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    نمونه گیری خون ناف از راه پوست

    در نمونه گیری خون از طریق پوست (از طریق پوست)، پزشک ابتدا ناحیه ای از پوست روی شکم را بی حس می کند. پزشک با هدایت سونوگرافی، سوزنی را از طریق دیواره شکم و رحم وارد بند ناف می کند. نمونه ای از خون جنین برداشته و آنالیز می شود و سوزن خارج می شود. نمونه گیری از راه پوست از طریق پوست یک روش تهاجمی است. ممکن است در حدود 1 از 100 روش باعث سقط جنین شود.

     

    در گذشته، زمانی که نیاز به تجزیه و تحلیل سریع کروموزوم بود، از نمونه ‌گیری خون ناف از راه پوست استفاده می‌شد، به‌ویژه در اواخر بارداری که سونوگرافی ناهنجاری‌هایی را در جنین تشخیص داد.

     با این حال، این روش در حال حاضر به ندرت برای این منظور استفاده می شود. در عوض، پزشکان ژن‌های موجود در سلول‌های مایع آمنیوتیک (که در طول آمنیوسنتز به دست می‌آیند) را تجزیه و تحلیل می‌کنند یا بخشی از جفت را (که در طول نمونه‌برداری از پرزهای کوریونی به دست می‌آیند) تجزیه و تحلیل می‌کنند. این آزمایش ها خطر کمتری دارند و نتایج را سریعتر ارائه می دهند.

     

    در حال حاضر، گاهی اوقات زمانی که پزشکان مشکوک به کم خونی جنین هستند، نمونه گیری از طریق پوست از طریق پوست انجام می شود. اگر جنین کم خونی شدید داشته باشد، می توان خون را در حالی که هنوز در بند ناف قرار می دهد از طریق سوزن به جنین تزریق کرد.

     

    آزمایش ژنتیک قبل از لانه گزینی

    هنگامی که لقاح آزمایشگاهی (لوله آزمایش) انجام می شود، پزشکان گاهی اوقات می توانند اختلالات ژنتیکی را در جنین قبل از انتقال به رحم زن تشخیص دهند. آزمایش ژنتیک قبل از لانه گزینی نیاز به تخصص فنی دارد و هزینه بالایی دارد. این آزمایش‌ها عمدتاً برای زوج‌هایی استفاده می‌شود که در معرض خطر بالای بچه دار شدن با برخی اختلالات ژنتیکی (مانند فیبروز کیستیک) یا ناهنجاری‌های کروموزومی هستند. با این حال، تکنیک‌های جدیدتر ممکن است هزینه‌ها را کاهش داده و آزمایش‌ها را به طور گسترده‌تری در دسترس قرار دهند.

     

    اینکه آیا استفاده روتین از آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای غربالگری جنین ها از نظر ناهنجاری های کروموزومی، شانس بارداری موفق را افزایش می دهد، بحث برانگیز است.

  • sonography/انواع سونوگرافی

    انواع سونوگرافی

    انواع سونوگرافی؛ از امواج صوتی با فرکانس بالا و کامپیوتر برای ایجاد تصاویری از رگ های خونی، بافت ها و اندام ها استفاده می کند. امواج صوتی از قسمت‌های بدن منعکس می‌شوند و تصویری را مانند سونار روی یک زیردریایی ارسال می‌کنند. سپس یک کامپیوتر به سیگنال های ارسال شده توسط امواج صوتی نگاه می کند و با استفاده از این سیگنال ها تصویری از بدن ایجاد می کند.

    سونوگرافی برای مشاهده اندام های داخلی در حین عملکرد و ارزیابی دمیدن خون در عروق مختلف استفاده می شود. روش های اولتراسوند اغلب برای بررسی بسیاری از قسمت های بدن مانند شکم، سینه ها، لگن زنان، پروستات، کیسه بیضه، تیروئید و پاراتیروئید و سیستم عروقی استفاده می شود. در دوران بارداری، سونوگرافی برای ارزیابی رشد جنین انجام می شود.

    sonography/انواع سونوگرافی

    در صورتی که هر گونه پرسشی در خصوص سونوگرافی دارید و یا برای رزرو نوبت جهت سونوگرافی با ما تماس بگیرید.

    انواع مختلف سونوگرافی چیست

    تکنیک های مختلف سونوگرافی برای شرایط مختلف وجود دارد.

    هیستروسونوگرافی، همچنین به نام:

    سونوگرافی انفوزیون سالین

    سونو هیستروگرافی

    سونوگرافی - رحم

    سونوگرافی زنان و زایمان، همچنین به نام:

    سونوگرافی - مامایی

    اولتراسوند - شکم، همچنین به نام:

    سونوگرافی شکم

    اولتراسوند - شکم (کودکان)، همچنین به نام:

    سونوگرافی کودکان (اطفال) - شکم

    سونوگرافی کودکان - شکم

    سونوگرافی - شکم (کودکان)

    سونوگرافی - پستان، همچنین به نام:

    سونوگرافی سینه

    اولتراسوند - کاروتید، همچنین به نام:

    تصویربرداری سونوگرافی کاروتید

    سونوگرافی - کاروتید

    اولتراسوند - عمومی، همچنین به نام:

    سونوگرافی عمومی

    اولتراسوند - اسکلتی عضلانی، همچنین به نام:

    سونوگرافی اسکلتی عضلانی

    سونوگرافی - عضلانی اسکلتی

    سونوگرافی - لگن، همچنین به نام:

    سونوگرافی لگن

    سونوگرافی - پروستات

    اولتراسوند - کیسه بیضه، همچنین به نام:

    سونوگرافی اسکروتوم

    سونوگرافی - کیسه بیضه

    سونوگرافی تیروئید، همچنین به نام:

    سونوگرافی - عروقی

    اولتراسوند - وریدی (اندام ها)، همچنین به نام:

    سونوگرافی، وریدی - اندام ها

    بیوپسی پستان با هدایت اولتراسوند، همچنین به نام:

    بیوپسی سینه، سونوگرافی هدایت شده

    بیوپسی پستان، با هدایت اولتراسوند

    بیوپسی سوزنی از پستان، با هدایت اولتراسوند

    سونوگرافی شکم کودکان

    در تصویربرداری اولتراسوند کودکان (اطفال) از شکم از امواج صوتی برای تولید تصاویری از داخل بدن استفاده می شود. از تشعشعات استفاده نمی کند و اثرات مضر شناخته شده ای ندارد. برای ارزیابی علل درد شکم، لگن یا کیسه بیضه در کودکان بسیار مفید است.

    آمادگی بستگی به نوع امتحان دارد. هنگام برنامه ریزی سونوگرافی فرزندتان، بپرسید که آیا دستورالعمل خاصی برای خوردن و آشامیدن قبل از معاینه وجود دارد یا خیر. کودک شما باید لباس گشاد و راحت بپوشد و ممکن است از او خواسته شود که لباس مجلسی بپوشد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    تصویربرداری اولتراسوند شکم چیست؟

    تصویربرداری اولتراسوند یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. ایمن و بدون درد است. با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن تولید می کند. به تصویربرداری اولتراسوند سونوگرافی نیز گفته می شود. از یک پروب کوچک به نام مبدل و ژل استفاده می کند که مستقیماً روی پوست قرار می گیرد. امواج صوتی با فرکانس بالا از کاوشگر از طریق ژل به بدن حرکت می کنند. کاوشگر صداهایی را که به عقب باز می گردند جمع آوری می کند. یک کامپیوتر از آن امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر استفاده می کند. در معاینات سونوگرافی از اشعه (اشعه ایکس) استفاده نمی شود. از آنجایی که اولتراسوند تصاویر را در زمان واقعی می گیرد، می تواند ساختار و حرکت اندام های داخلی بدن را نشان دهد. این تصاویر همچنین می توانند جریان خون را در رگ های خونی نشان دهند.

    تصویربرداری اولتراسوند شکم کودکان (اطفال) تصاویری از اندام های شکمی تولید می کند.

    در برخی موارد، پزشک ممکن است برای ارزیابی جریان خون در شریان ها و وریدهای شکمی خاص، تصویربرداری سونوگرافی داپلر را همراه با سونوگرافی شکمی درخواست کند.

    سونوگرافی داپلر یک تکنیک سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد را در بدن ارزیابی می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا جریان خون را از طریق شریان ها و سیاهرگ ها در بدن ببیند و ارزیابی کند.

    برخی از کاربردهای رایج این روش چیست؟

    سونوگرافی شکم ممکن است برای ارزیابی اندازه و ظاهر موارد زیر انجام شود:

    ضمیمه

    معده / پیلور

    کبد

    کیسه صفرا

    طحال

    پانکراس

    روده ها

    کلیه ها

    مثانه

    بیضه ها

    تخمدان ها

    رحم

    سونوگرافی شکم همچنین می تواند:

    کمک به تعیین منبع درد شکم، مانند سنگ کیسه صفرا، سنگ کلیه، آبسه یا آپاندیس ملتهب ناشی از آپاندیسیت

    کمک به تشخیص وجود و علت بزرگ شدن اندام شکمی

    محل مایع غیر طبیعی در شکم را شناسایی کنید

    کمک به تعیین علل استفراغ در نوزادان جوان

    سونوگرافی داپلر به پزشک کمک می کند تا موارد زیر را ببیند و ارزیابی کند:

    انسداد جریان خون (مانند لخته)

    تنگ شدن عروق

    تومورها و ناهنجاری های مادرزادی عروقی

    کاهش یا عدم وجود جریان خون به اندام های مختلف مانند بیضه ها یا تخمدان ها

    افزایش جریان خون که ممکن است نشانه عفونت باشد

    سونوگرافی داپلر همچنین می تواند به پزشک کمک کند تا پیچ خوردگی (پیچ خوردگی) غیر طبیعی بیضه یا تخمدان را ارزیابی کند. پیچ خوردگی ممکن است جریان خون مناسب به بیضه یا تخمدان را محدود کند و در نتیجه درد کیسه بیضه یا شکم ایجاد کند.

    از آنجایی که سونوگرافی تصاویر بی‌درنگ ارائه می‌کند، پزشکان ممکن است از آن برای راهنمایی روش‌ها، از جمله بیوپسی سوزنی استفاده کنند. بیوپسی ها از سوزن برای استخراج نمونه های بافت برای آزمایش آزمایشگاهی استفاده می کنند. پزشکان همچنین از سونوگرافی برای هدایت قرار دادن کاتتر یا سایر وسایل تخلیه استفاده می کنند. این به اطمینان از قرارگیری ایمن و دقیق کمک می کند.

     

    چگونه برای سونوگرافی شکم آماده شویم؟

    کودک شما باید برای معاینه سونوگرافی لباس راحت و گشاد بپوشد.

    هنگام برنامه ریزی معاینه فرزندتان لطفاً بپرسید که آیا دستورالعمل خاصی در مورد خوردن و آشامیدن قبل از امتحان وجود دارد یا خیر.

    ممکن است از شما خواسته شود تا چند ساعت قبل از معاینه از خوردن و نوشیدن خودداری کنید تا کیسه صفرا و اندام های فوقانی شکم را بهتر مشاهده کنید.

    از سوی دیگر، ممکن است از کودک شما خواسته شود که یک تا دو ساعت قبل از معاینه چندین لیوان آب بنوشد و از ادرار کردن خودداری کند. این اطمینان حاصل می کند که مثانه کودک شما در هنگام شروع اسکن به طور معقولی پر است.

    دستگاه سونوگرافی چگونه است؟

    دستگاه های اولتراسوند از یک کنسول کامپیوتر، مانیتور ویدئو و یک مبدل متصل تشکیل شده است. مبدل یک دستگاه کوچک دستی است که شبیه میکروفون است. برخی از امتحانات ممکن است از مبدل های مختلف (با قابلیت های مختلف) در طول یک امتحان استفاده کنند. مبدل امواج صوتی غیرقابل شنیدن و با فرکانس بالا را به داخل بدنه می فرستد و به پژواک های برگشتی گوش می دهد. همین اصول در مورد سونارهای مورد استفاده قایق ها و زیردریایی ها نیز صدق می کند.

    تکنسین مقدار کمی ژل را روی ناحیه مورد بررسی قرار می دهد و مبدل را در آنجا قرار می دهد. این ژل به امواج صوتی اجازه می دهد تا بین مبدل و ناحیه مورد بررسی به عقب و جلو حرکت کنند. تصویر اولتراسوند بلافاصله روی یک مانیتور ویدیویی قابل مشاهده است. کامپیوتر تصویر را بر اساس بلندی (دامنه)، گام (فرکانس) و زمان لازم برای بازگشت سیگنال اولتراسوند به مبدل ایجاد می کند. همچنین در نظر می گیرد که صدا از چه نوع ساختار بدن و/یا بافتی عبور می کند.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    این کار چگونه است؟

    تصویربرداری اولتراسوند از همان اصول سونار استفاده می کند که خفاش ها، کشتی ها و ماهیگیران از آن استفاده می کنند. هنگامی که یک موج صوتی به یک جسم برخورد می کند، به عقب باز می گردد یا پژواک می دهد. با اندازه گیری این امواج پژواک، می توان میزان فاصله جسم و همچنین اندازه، شکل و قوام آن را تعیین کرد. این شامل اینکه آیا جسم جامد است یا پر از مایع است.

    پزشکان از اولتراسوند برای تشخیص تغییرات ظاهری اندام‌ها، بافت‌ها و عروق و تشخیص توده‌های غیرطبیعی مانند تومورها استفاده می‌کنند.

    در معاینه اولتراسوند، یک مبدل هم امواج صوتی را ارسال می کند و هم امواج پژواک (بازگشت) را ضبط می کند. هنگامی که مبدل بر روی پوست فشار داده می شود، پالس های کوچکی از امواج صوتی غیرقابل شنیدن و فرکانس بالا را به بدن می فرستد. همانطور که امواج صوتی از اندام‌ها، مایعات و بافت‌های داخلی منعکس می‌شوند، گیرنده حساس در مبدل تغییرات کوچکی را در زیر و بم و جهت صدا ثبت می‌کند. یک کامپیوتر فوراً این امواج امضا را اندازه گیری می کند و آنها را به صورت تصاویر بلادرنگ بر روی مانیتور نمایش می دهد. تکنسین معمولاً یک یا چند فریم از تصاویر متحرک را به عنوان تصاویر ثابت می گیرد. آنها همچنین ممکن است حلقه های ویدئویی کوتاهی از تصاویر را ذخیره کنند.

    سونوگرافی داپلر، یک تکنیک ویژه سونوگرافی، جهت و سرعت سلول های خونی را هنگام حرکت در عروق اندازه گیری می کند. حرکت سلول های خونی باعث تغییر در گام امواج صوتی منعکس شده (به نام اثر داپلر) می شود. یک کامپیوتر صداها را جمع آوری و پردازش می کند و نمودارها یا تصاویر رنگی ایجاد می کند که نشان دهنده جریان خون در رگ های خونی است.

    روش چگونه انجام می شود؟

    برای اکثر معاینات اولتراسوند، شما رو به بالا روی میز امتحانی که می تواند کج یا جابجا شود، دراز می کشید. بیماران ممکن است برای بهبود کیفیت تصاویر به هر دو طرف برگردند.

    تکنسین یک ژل شفاف مبتنی بر آب را در ناحیه تحت معاینه بدن اعمال می کند. این به مبدل کمک می کند تا تماس ایمن با بدن برقرار کند. همچنین به از بین بردن حفره های هوا بین مبدل و پوست کمک می کند که می تواند مانع از عبور امواج صوتی به بدن شما شود. تکنسین یا رادیولوژیست مبدل را روی پوست در مکان های مختلف قرار می دهد و ناحیه مورد نظر را جارو می کند. آنها همچنین ممکن است پرتو صدا را از مکان دیگری زاویه دهند تا منطقه مورد نظر را بهتر ببینند.

    پزشکان سونوگرافی داپلر را با همان مبدل انجام می دهند.

    وقتی معاینه کامل شد، ممکن است تکنسین از شما بخواهد لباس بپوشید و منتظر بمانید تا تصاویر سونوگرافی را بررسی کند.

    معاینه سونوگرافی معمولا در عرض 30 دقیقه کامل می شود.

    فرزند من در حین و بعد از عمل چه چیزی را تجربه خواهد کرد؟

    اکثر معاینات سونوگرافی بدون درد، سریع و به راحتی قابل تحمل هستند.

    کودک شما رو به بالا روی میز معاینه دراز خواهد کشید. تکنسین یا رادیولوژیست ممکن است از بیمار بخواهد که پهلو به پهلو بچرخد یا در قسمتی از معاینه وضعیت مستعد خود را حفظ کند. رادیولوژیست یا تکنسین ژل گرم را روی پوست پخش می کند، سپس مبدل را محکم روی شکم فشار داده و حرکت می دهد. مبدل به جلو و عقب حرکت می کند تا تصاویر مورد نظر گرفته شود. ممکن است ناراحتی جزئی در اثر فشار وجود داشته باشد زیرا مبدل بر روی ناحیه مورد بررسی فشار داده می شود.

    اگر ناحیه مورد اسکن حساس باشد، کودک شما ممکن است فشار یا درد جزئی احساس کند.

    اگر یک مطالعه سونوگرافی داپلر انجام شود، کودک شما ممکن است صداهای نبض مانندی را بشنود که با نظارت و اندازه گیری جریان خون تغییر می کند.

    پس از اتمام معاینه، ژل از روی پوست کودک شما پاک می شود.

    پس از امتحان، کودکان باید بتوانند فعالیت های عادی خود را از سر بگیرند.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    چه کسی نتایج را تفسیر می کند و چگونه آنها را به دست می آوریم؟

    یک رادیولوژیست، یک دکتر آموزش دیده برای نظارت و تفسیر معاینات رادیولوژی، تصاویر را تجزیه و تحلیل خواهد کرد. رادیولوژیست گزارش امضا شده ای را برای پزشکی که درخواست معاینه کرده است ارسال می کند. سپس پزشک شما نتایج را با شما در میان می گذارد. در برخی موارد، رادیولوژیست ممکن است نتایج را پس از معاینه با شما در میان بگذارد.

    ممکن است نیاز به یک معاینه بعدی داشته باشید. اگر چنین است، پزشک دلیل آن را توضیح خواهد داد. گاهی اوقات یک معاینه بعدی یک مشکل بالقوه را با تعداد بازدیدهای بیشتر یا یک تکنیک تصویربرداری خاص ارزیابی می کند. همچنین ممکن است ببیند آیا در طول زمان تغییری در یک موضوع ایجاد شده است یا خیر. معاینات بعدی اغلب بهترین راه برای دیدن اینکه آیا درمان موثر است یا مشکلی نیاز به توجه دارد.

     

    مزایا در مقابل خطرات چیست؟

    فواید

    اکثر اسکن های اولتراسوند غیرتهاجمی هستند (بدون سوزن یا تزریق).

    گاهی اوقات، معاینه سونوگرافی ممکن است به طور موقت ناراحت کننده باشد، اما نباید دردناک باشد.

    سونوگرافی به طور گسترده ای در دسترس است، استفاده از آن آسان است و نسبت به سایر روش های تصویربرداری ارزان تر است.

    تصویربرداری اولتراسوند بسیار ایمن است و از اشعه استفاده نمی کند.

    اسکن اولتراسوند تصویر واضحی از بافت های نرم ارائه می دهد که در تصاویر اشعه ایکس به خوبی نشان داده نمی شوند.

    سونوگرافی برای ارزیابی درد شکم، لگن یا کیسه بیضه در کودکان بسیار مفید است.

    خطرات

    سونوگرافی تشخیصی استاندارد هیچ اثر مضر شناخته شده ای برای انسان ندارد.

    محدودیت های تصویربرداری اولتراسوند شکم چیست؟

    امواج اولتراسوند توسط هوا یا گاز مختل می شوند. بنابراین، سونوگرافی یک تکنیک تصویربرداری ایده آل برای روده پر از هوا یا اندام هایی که توسط روده پوشانده شده اند، نیست. سونوگرافی برای تصویربرداری از ریه های پر از هوا مفید نیست، اما ممکن است برای تشخیص مایع اطراف یا درون ریه ها استفاده شود. به طور مشابه، اولتراسوند نمی تواند به استخوان نفوذ کند، اما ممکن است برای تصویربرداری از شکستگی استخوان یا برای عفونت اطراف استخوان استفاده شود.

    تصویربرداری از بیماران بزرگ با سونوگرافی دشوارتر است زیرا مقادیر بیشتری از بافت امواج صوتی را با عبور از عمق بدن ضعیف می‌کند و باید برای تجزیه و تحلیل به مبدل بازگردند.

    سونوگرافی - کاروتید

    سونوگرافی کاروتید از امواج صوتی برای تولید تصاویری از شریان های کاروتید در گردن استفاده می کند که خون را از قلب به مغز می برند. مطالعه سونوگرافی داپلر - تکنیکی که جریان خون را از طریق رگ خونی ارزیابی می کند - معمولاً بخشی از این معاینه است. اغلب برای غربالگری بیماران از نظر انسداد یا تنگ شدن شریان های کاروتید استفاده می شود، وضعیتی به نام تنگی که ممکن است خطر سکته را افزایش دهد.

    برای این روش به آمادگی کمی یا بدون نیاز است. جواهرات را در خانه بگذارید و لباس های گشاد و راحت بپوشید. یک پیراهن یا بلوز گشاد و یقه باز ایده آل است.

    تصویربرداری اولتراسوند کاروتید چیست؟

    تصویربرداری اولتراسوند یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. ایمن و بدون درد است. با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن تولید می کند. به تصویربرداری اولتراسوند سونوگرافی نیز گفته می شود. از یک پروب کوچک به نام مبدل و ژل استفاده می کند که مستقیماً روی پوست قرار می گیرد. امواج صوتی با فرکانس بالا از کاوشگر از طریق ژل به بدن حرکت می کنند. کاوشگر صداهایی را که به عقب باز می گردند جمع آوری می کند. یک کامپیوتر از آن امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر استفاده می کند. در معاینات سونوگرافی از اشعه (اشعه ایکس) استفاده نمی شود. از آنجایی که اولتراسوند تصاویر را در زمان واقعی می گیرد، می تواند ساختار و حرکت اندام های داخلی بدن را نشان دهد. این تصاویر همچنین می توانند جریان خون را در رگ های خونی نشان دهند.

    سونوگرافی از دو شریان کاروتید بدن که در هر طرف گردن قرار دارند و خون را از قلب به مغز می‌برند، تصاویر دقیقی از این عروق خونی و اطلاعاتی در مورد جریان خون در آنها ارائه می‌دهد.

    مطالعه سونوگرافی داپلر معمولاً بخشی جدایی ناپذیر از معاینه اولتراسوند کاروتید است.

    سونوگرافی داپلر یک تکنیک سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد را در بدن ارزیابی می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا جریان خون را از طریق شریان ها و سیاهرگ ها در بدن ببیند و ارزیابی کند.

    مقالات پیشنهادی : فیبروسکن چیست؟ ؛  سونوگرافی بارداری ؛ سونوگرافی خانم ؛ ماموگرافی دیجیتال ؛ اندومتریوز

    برخی از کاربردهای رایج این روش چیست؟  

    سونوگرافی کاروتید اغلب برای تشخیص تنگی یا تنگی شریان کاروتید انجام می شود، وضعیتی که به طور قابل توجهی خطر سکته را افزایش می دهد.

    هدف اصلی سونوگرافی کاروتید غربالگری بیماران از نظر انسداد یا تنگ شدن شریان های کاروتید آنهاست که در صورت وجود ممکن است خطر سکته مغزی را افزایش دهد. اگر تنگی قابل توجهی تشخیص داده شود، ممکن است یک درمان جامع آغاز شود.

    همچنین ممکن است در صورتی که بیمار فشار خون بالا یا بروت کاروتید (با تلفظ brU-E) داشته باشد - صدای غیر طبیعی در گردن که با گوشی پزشکی شنیده می شود، انجام شود. در برخی موارد، برای آماده سازی برای جراحی بای پس عروق کرونر نیز انجام می شود. سایر عوامل خطر که نیاز به سونوگرافی کاروتید دارند عبارتند از:

    دیابت

    افزایش کلسترول خون

    سابقه خانوادگی سکته مغزی یا بیماری قلبی

    سونوگرافی کاروتید نیز برای موارد زیر انجام می شود:

    هماتوم را پیدا کنید، مجموعه ای از خون لخته شده که ممکن است جریان خون را کند کرده و در نهایت متوقف کند.

    وضعیت شریان کاروتید را پس از جراحی برای بازگرداندن جریان خون طبیعی بررسی کنید.

    بررسی موقعیت استنت فلزی که برای حفظ جریان خون کاروتید قرار داده شده است.

    سونوگرافی داپلر به پزشک کمک می کند تا موارد زیر را ببیند و ارزیابی کند:

    انسداد جریان خون (مانند لخته)

    تنگ شدن عروق

    تومورها و ناهنجاری های مادرزادی عروقی

    کاهش یا عدم وجود جریان خون به اندام های مختلف مانند بیضه ها یا تخمدان ها

    افزایش جریان خون که ممکن است نشانه عفونت باشد

    در کودکان، سونوگرافی داپلر برای موارد زیر استفاده می شود:

    ارزیابی جریان خون

    پیش بینی خطر بالاتر سکته مغزی در کودکان مبتلا به بیماری سلول داسی شکل.

    تشخیص ناهنجاری در عروق خونی، غدد لنفاوی و عروق لنفاوی.

     مقالات پیشنهادی: بهترین زمان برای سونوگرافی واژینال ؛ سونوگرافی غربالگری دوم ؛ سونوگرافی غربالگری اول

    چگونه باید آماده شویم ؟

    لباس راحت و گشاد بپوشید. ممکن است لازم باشد تمام لباس ها و جواهرات را در ناحیه مورد بررسی بردارید.

    یک پیراهن یا بلوز گشاد و یقه باز ایده آل است.

    معاینه سونوگرافی به حرکت بسیار حساس است و کودک فعال یا گریان می تواند روند معاینه را طولانی کند. برای اطمینان از یک تجربه روان، اغلب به توضیح روش قبل از امتحان به کودک کمک می کند. کتاب، اسباب‌بازی‌های کوچک، موسیقی یا بازی‌ها را به همراه داشته باشید تا حواس کودک را پرت کند و زمان را سریع بگذراند. اتاق امتحان ممکن است تلویزیون داشته باشد. با خیال راحت کانال مورد علاقه فرزندتان را بخواهید.

    هیچ آمادگی دیگری لازم نیست.

    وقتی معاینه کامل شد، ممکن است تکنسین از شما بخواهد لباس بپوشید و منتظر بمانید تا تصاویر سونوگرافی را بررسی کند.

    انشعابات شریان های کاروتید داخل سر را نمی توان مستقیماً دید اما با سونوگرافی داپلر در کودکان مبتلا به سلول داسی شکل قابل ارزیابی است. با قرار دادن مبدل بر روی شقیقه کودک و ثبت جریان خون در مرکز جمجمه انجام می شود.

    این معاینه اولتراسوند معمولا در عرض 30 تا 45 دقیقه کامل می شود.

     

    در حین و بعد از عمل چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

    اکثر معاینات سونوگرافی بدون درد، سریع و به راحتی قابل تحمل هستند.

    پس از دراز کشیدن روی میز معاینه، رادیولوژیست یا سونوگرافیک مقداری ژل گرم و مبتنی بر آب را روی پوست شما می‌مالد و سپس مبدل را محکم روی بدن شما قرار می‌دهد. آنها آن را به سمت جلو و عقب در منطقه مورد نظر حرکت می دهند تا تصاویر مورد نظر را ثبت کنند. معمولاً هیچ ناراحتی از فشار وجود ندارد زیرا آنها مبدل را روی ناحیه تحت بررسی فشار می دهند.

    اگر اسکن روی یک ناحیه حساس انجام شود، ممکن است فشار یا درد جزئی از مبدل احساس کنید.

    ممکن است لازم باشد سر خود را کج کنید یا بچرخانید تا بهترین نوردهی داشته باشید، زیرا مبدل در تمام طول گردن شما از هر دو طرف جاروب می شود تا نماهایی از شریان از منظرهای مختلف به دست آید. همچنین به پایین نگه داشتن بازو و شانه شما کمک می کند. سر شما برای ثابت نگه داشتن آن پشتیبانی می شود.

    پس از تکمیل تصویربرداری، تکنسین ژل شفاف اولتراسوند را از روی پوست شما پاک می کند. هر قسمتی که باقی بماند به سرعت خشک می شود. ژل اولتراسوند معمولاً لباس را لکه دار یا تغییر رنگ نمی دهد.

    پس از معاینه سونوگرافی، باید بتوانید بلافاصله فعالیت های عادی خود را از سر بگیرید.

     

    مزایا در مقابل خطرات چیست؟

    فواید

    اکثر اسکن های اولتراسوند غیرتهاجمی هستند (بدون سوزن یا تزریق).

    گاهی اوقات، معاینه سونوگرافی ممکن است به طور موقت ناراحت کننده باشد، اما نباید دردناک باشد.

    سونوگرافی به طور گسترده ای در دسترس است، استفاده از آن آسان است و نسبت به سایر روش های تصویربرداری ارزان تر است.

    تصویربرداری اولتراسوند بسیار ایمن است و از اشعه استفاده نمی کند.

    اسکن اولتراسوند تصویر واضحی از بافت های نرم ارائه می دهد که در تصاویر اشعه ایکس به خوبی نشان داده نمی شوند.

    اگر معاینه اولتراسوند کاروتید باریک شدن یک یا هر دو شریان کاروتید را نشان داد، می توان برای بازگرداندن جریان آزاد خون به مغز، درمان انجام داد. در نتیجه از بسیاری از سکته ها جلوگیری می شود.

    خطرات

    سونوگرافی تشخیصی استاندارد هیچ اثر مضر شناخته شده ای برای انسان ندارد.

    در نزدیک به 50 سال تجربه، سونوگرافی کاروتید یک روش بدون خطر است.

    محدودیت های تصویربرداری اولتراسوند کاروتید چیست؟

    سونوگرافی کاروتید ممکن است دشوار یا غیرممکن باشد اگر بیمار یک پانسمان زخم یا اسکار جراحی در گردن داشته باشد.

    معاینه یک بیمار گاه به گاه به دلیل اندازه یا کانتور گردن دشوار است.

    رسوبات کلسیم در دیواره شریان کاروتید ممکن است ارزیابی عروق را دشوار کند.

    مقدار کمی پلاک نرم که پژواک های سطح پایین تولید می کند ممکن است شناسایی نشود.

    اولتراسوند نمی تواند کل طول رگ را تجسم کند زیرا آخرین قسمت شریان کاروتید از طریق استخوان در پایه جمجمه حرکت می کند. برای ارزیابی کامل تر، بیماران ممکن است نیاز به انجام CT یاMRI از شریان های کاروتید داشته باشند.

    انواع مختلفی از اسکن اولتراسوند بسته به قسمتی از بدن که مورد بررسی قرار می گیرد وجود دارد.

    سونوگرافی خارجی، داخلی و آندوسکوپی وجود دارد.

     سونوگرافی خارجی شامل استفاده از یک حسگر اولتراسونیک است که به عنوان مبدل یا فرستنده گیرنده نیز شناخته می شود که روی پوست بیمار قرار می گیرد و روی قسمتی از بدن که مورد معاینه قرار می گیرد حرکت می کند. ژل اولتراسوند برای بهبود حرکت مبدل و اطمینان از تماس مداوم بین پوست و مبدل بر روی پوست اعمال می شود.

    مبدل امواج اولتراسونیک را در پالس هایی تولید می کند که از طریق پوست به بدن می گذرد و توسط قسمت های مختلف بدن منعکس می شود. امواج منعکس شده توسط مبدل شناسایی می شوند و سپس توسط کامپیوتری که به مبدل متصل است تبدیل می شوند. سپس کامپیوتر یک تصویر بلادرنگ روی مانیتور تولید می کند و همچنین می تواند برای بررسی بیشتر ضبط شود.

     سونوگرافی خارجی برای بررسی رشد جنین در رحم، کلیه ها، قلب، کیسه صفرا، کبد و اندام های تناسلی مادر باردار استفاده می شود.

    اسکن سونوگرافی داخلی شامل قرار دادن یک پروب اولتراسوند در واژن (ترانس واژینال) یا رکتوم (ترانس رکتال) است. در طی یک روش سونوگرافی ترانس واژینال، از امواج اولتراسوند برای بررسی اندام های تناسلی زن، از جمله رحم، دهانه رحم و واژن استفاده می شود.

     روش اولتراسوند ترانس رکتال (TRUS) یا سونوگرافی پروستات یک روش سونوگرافی است که در تشخیص بیماری های پروستات با ارسال امواج صوتی از طریق دیواره راست روده به غده پروستات و بافت های اطراف آن استفاده می شود.

    سونوگرافی آندوسکوپی (EUS) و یا اکو آندوسکوپی یک روش در پزشکی است که در آن آندوسکوپی (قرار دادن پروب در اندام توخالی) با اولتراسوند ترکیب می شود تا تصاویری را از اندام های داخلی قفسه سینه و شکم به دست آید. سونوگرافی آندوسکوپی معمولاً در قسمت فوقانی دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی استفاده می شود.

    روش دیگر اکوکاردیوگرافی ترانس مری (TEE) است که روشی جایگزین برای انجام اکوکاردیوگرام است. در طی یک اکوکاردیوگرافی ترانس مری یک پروب تخصصی حاوی مبدل اولتراسوند از مری بیمار عبور داده می شود. روش های آندوسکوپی ممکن است ناراحت کننده باشد و در نتیجه ممکن است قبل از عمل به بیمار مسکن داده شود.

    سونوگرافی که با نام اولتراسوند نیز شناخته می شود، یکی از پرکاربردترین اشکال تصویربرداری تشخیصی مراقبت های بهداشتی است. سونوگرافی نقش مهمی در تشخیص، نظارت و درمان طیف وسیعی از شرایط پزشکی دارد.

    سونوگرافی توسط امواج صوتی با فرکانس بالا امکان پذیر می شود که از بافت و اندام های بدن منعکس می شود و سیگنال های الکتریکی تولید می کند. سپس این سیگنال ها به رایانه ای فرستاده می شود که آنها را به تصویر تبدیل می کند.

    سونوگرافی و اولتراسوند اصطلاحاتی هستند که برای توصیف یک روش تشخیصی استفاده می‌شوند که متخصصان مراقبت‌های بهداشتی از آن برای مشاهده عملکرد درونی بدن استفاده می‌کنند. انجمن سونوگرافی پزشکی تشخیصی گزارش می دهد که استفاده از اولتراسوند دومین روش تصویربرداری تشخیصی پرکاربرد پس از اشعه ایکس است.

    برخلاف اسکن اشعه ایکس و توموگرافی کامپیوتری (CT)، روش‌های اولتراسوند بیماران را در معرض اشعه قرار نمی‌دهند. و بر خلاف تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، آن‌ها به آهن‌رباهایی که می‌توانند استفاده از آن‌ها را برای بیمارانی که فلز در بدن خود دارند، جلوگیری کند، تکیه نمی‌کنند.

    سونوگرافی اغلب بر روی انواع دیگر روش‌های تصویربرداری استفاده می‌شود، زیرا این فناوری عبارت است از:

    قابل حمل

    بی خطر

    غیر تهاجمی

    سونوگرافی از امواج صوتی استفاده می کند که برای انسان قابل شنیدن نیست، اما تعداد و سرعت آنها بر اساس چگالی جسمی که با آن برخورد می کنند، متفاوت است. این تنوع در امواج صوتی به تولید تصاویری کمک می کند که تفاوت بین بافت های متراکم تر و سخت تر بدن را نشان می دهد. به عنوان مثال، این نوع بافت ها، امواج صوتی بیشتری را برمی گرداند که منجر به ایجاد نقاط روشن تر در تصویر اولتراسوند می شود.

    برای اندازه گیری تفاوت امواج صوتی، متخصصان سونوگرافی از دستگاهی به نام مبدل استفاده می کنند. مبدل امواج با فرکانس بالا تولید می کند که باعث پژواک می شود. در روش‌های تشخیصی اولتراسوند مدرن، این پژواک‌ها سیگنال‌های الکتریکی تولید می‌کنند که کامپیوتر برای تولید تصاویر بصری واضح ترجمه می‌کند.

    متخصصان مراقبت های بهداشتی می توانند این تصاویر را برای تشخیص بیماری، اندازه گیری رشد و درمان شرایط پزشکی ارزیابی کنند.

    مقالات پیشنهادی : سونوگرافی خانم در تهران ؛ سونوگرافی سه بعدی رحم ؛ سونوگرافی واژینال در تهران

    از جمله انواع سونوگرافی موارد زیر می باشد.

    سونوگرافی استخوان - تراکم استخوان را ارزیابی می کند

    سونوگرافی داپلر - جریان خون در قلب و عروق خونی را اندازه گیری می کند

    الاستوگرافی - تومورها را در بین بافت های سالم پیدا می کند

    سونوگرافی متمرکز با شدت بالا (HIFU) - بافت غیر طبیعی را از بین می برد یا اصلاح می کند

    سونوگرافی درمانی - بافت را گرم یا تجزیه می کند

    چگونه یک متخصص سونوگرافی یک روش سونوگرافی را انجام می دهد؟

    سونوگرافیست های تشخیصی پزشکی متخصصان پزشکی هستند که تجهیزات تصویربرداری را کار می کنند و با استفاده از دستگاه های اولتراسوند معاینات سونوگرافی تشخیصی را انجام می دهند. در طول عمل، سونوگرافیک ژلی را روی پوست بیمار اعمال می کند که با کاهش فضای هوا بین پوست بیمار و مبدل اولتراسوند به عنوان یک محیط رسانا عمل می کند. گاهی اوقات متخصص سونوگرافی از مبدلی استفاده می کند که می تواند در بدن قرار داده شود تا تصاویر هدفمندتری تولید کند.

    پژواک امواج صوتی به مبدل برخورد می‌کند و سیگنال‌های الکتریکی تولید می‌کند که به اسکنر اولتراسوند فرستاده می‌شود و به تصویری قابل مشاهده تبدیل می‌شود که اندازه، شکل و چگالی آناتومی داخل بدن را نشان می‌دهد. سپس رادیولوژیست مطالعه سونوگرافی را تفسیر می کند.

    انواع روش های سونوگرافی

    اگر بیمار درد، تورم یا علائم دیگری را که نیاز به نمای داخلی اندام‌ها دارد، داشته باشد، ممکن است یک سونوگرافی تجویز کند. متخصصان پزشکی نیز اغلب از سونوگرافی تشخیصی برای نظارت بر رشد جنین استفاده می کنند.

    سونوگرافی می تواند به ارزیابی سلامت شکم، قلب، چشم ها و سیستم های عروقی و اسکلتی عضلانی کمک کند. در زیر برخی از کاربردهای رایج معاینات سونوگرافی تشخیصی آورده شده است.

    سونوگرافی در غربالگری پستان

    یک روش اولتراسوند اغلب همراه با ماموگرافی است، به ویژه برای زنان با بافت متراکم یا ایمپلنت، یا کسانی که شیر می دهند. سونوگرافی می تواند تصویر واضح تری از توده ها ارائه دهد، به تشخیص کیست ها و هدایت بیوپسی کمک کند.

    سونوگرافی در زنان

    متخصصان پزشکی اغلب از ابزارهای اولتراسوند برای شناسایی بیماری های زنان و مشکلات ناباروری استفاده می کنند. آنها می توانند تصاویری را بگیرند که شرایطی مانند:

    آبسه ها

    اندومتریوز

    بیماری التهابی لگن

    توده های لگنی

    سونوگرافی در بیماری های قلبی

    اولتراسوند می تواند به متخصصان مراقبت های بهداشتی کمک کند تا مناطق نگران کننده را در بدن پیدا کنند و به جلوگیری از مشکلات مربوط به قلب مانند سکته مغزی و فشار خون بالا کمک کند. سونوگرافی به شناسایی آسیب های قلبی، نقایص یا سایر ناهنجاری های بافت قلبی کمک می کند. استفاده از روش‌های اولتراسوند می‌تواند به نشان دادن وجود پلاک، شاخص بیماری عروق کرونر کمک کند.

    سونوگرافی برای آسیب های اسکلتی عضلانی

    آسیب‌های بافت نرم را می‌توان با استفاده از تصویربرداری سونوگرافی بررسی و روشن کرد که می‌تواند آسیب عصبی، تومور یا صدمات را در مناطقی مانند زانو یا لگن نشان دهد. پزشکان همچنین می توانند حرکت تاندون ها را در دست و مچ برای تشخیص و درمان سندرم تونل کارپال ارزیابی کنند.

    سونوگرافی در بارداری

    معاینات اولتراسوند می تواند به نظارت بر رشد جنین کمک کند و می تواند به محافظت در برابر مشکلات مربوط به بارداری پرخطر از جمله زایمان زودرس کمک کند. با استفاده از سونوگرافی، پزشکان می توانند احتمال چند قلوزایی، موقعیت قرارگیری نوزاد و تاریخ تخمینی زایمان را تعیین کنند. تصاویر سه بعدی یا ویدیو ممکن است حرکات کودک را نشان دهد.

    سونوگرافی در سرطان پروستات

    متخصصان پزشکی اغلب به سونوگرافی تکیه می کنند تا به آنها در جمع آوری دقیق نمونه بافت یا بیوپسی کمک کند. این آزمایش‌ها که معمولاً همراه با سایر آزمایش‌ها برای ارزیابی سطوح آنتی ژن اختصاصی پروستات انجام می‌شوند، می‌توانند به شناسایی و درمان سرطان پروستات کمک کنند.

  • مباحث ایمنی رادیولوژی

    مباحث ایمنی رادیولوژی ؛ بیهوشی چیست و چگونه عمل می کند؟ بیهوشی از داروها یا روش های دیگر برای ایجاد از دست دادن آگاهی و جلوگیری از احساس درد استفاده می کند. آسایش و ایمنی بیمار را در طی اقدامات پزشکی افزایش می دهد. معاینات تصویربرداری پزشکی ممکن است از بیهوشی مراقبتی موضعی، منطقه ای، عمومی یا تحت نظارت استفاده کنند.

     اگر سوالی در مورد انواع سونوگرافی و رادیولوژی دارید و یا پزشک شما برایتان سونوگرافی یا رادیولوژی تجویز کرده است می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید. انواع سونوگرافی و رادیولوژی در مرکز الوند با بروزترین تجهیزات روزدنیا و حضوری کادری متخصص انجام می شود. 

    بی حسی موضعی

    یک بی حس کننده موضعی ناحیه تحت درمان را بی حس می کند و درد و احساس را مسدود یا کاهش می دهد.

    بی حسی موضعی سیگنال های الکتریکی را که حس درد را از اعصاب حسی به مغز منتقل می کند، مسدود می کند. این فقط بر حس در ناحیه تحت درمان و اطراف آن تأثیر می گذارد. بر حافظه یا توانایی تنفس بیمار تأثیری نمی گذارد.

    هنگامی که بیمار آرام است و می تواند ناراحتی را تحمل کند، پزشکان به تنهایی از بی حسی موضعی برای اقدامات کوتاه مدت استفاده می کنند. آنها همچنین ممکن است از داروهای دیگری استفاده کنند که می تواند بر حافظه، اضطراب و احساس درد در مناطقی غیر از ناحیه درمان تأثیر بگذارد.

    بی حس کننده های موضعی ممکن است بر روی پوست (به صورت موضعی)، زیر پوست (زیر جلدی) و به صورت منطقه ای تجویز شوند.

    بی حسی موضعی - یک کرم، چسب یا اسپری - سطح پوست را بی حس می کند. پوست دارو را جذب می کند و در محل استفاده از آن بی حسی ایجاد می کند. اسپری بی حس کننده پوشش داخلی بینی، دهان یا گلو را بی حس می کند.

    تزریق بی حسی زیر جلدی رشته های عصبی سطح پوست و بلافاصله زیر آن را بی حس می کند.

    radiology/مباحث ایمنی رادیولوژی

    بی حسی منطقه ای ناحیه عمومی بی حسی را ایجاد می کند. انواع بی حسی منطقه ای عبارتند از:

    بی حسی با بلوک نخاعی (بلاک سابراکنوئید) یک بی حس کننده موضعی را به فضای زیر عنکبوتیه که ناحیه اطراف نخاع حاوی مایع مغزی نخاعی است، تزریق می کند. این مایع به عنوان نوعی بالشتک عمل می کند که از نخاع محافظت می کند و آن را احاطه می کند. بی حسی موضعی در سراسر این مایع پخش می شود و پس از چند دقیقه سیگنال های درد را که به مغز شما می رسد مسدود می کند.

    بی‌حسی اپیدورال معمولاً به دوز بیشتری از بی‌حسی موضعی نیاز دارد، زیرا باید از بافت‌های بیشتری عبور کند. اغلب لازم است که بیمار یک خط داخل وریدی (IV) برای تزریق مایعات در طی یک روش اپیدورال داشته باشد. داروی بی حسی به فضای اپیدورال ستون فقرات تزریق می شود. این بیرونی ترین فضای کانال نخاعی است. این شامل طناب نخاعی، مایع نخاعی و فضای زیر عنکبوتیه است که در بالا ذکر شد. یک سوزن مخصوص در این ناحیه قرار داده می شود و یک کاتتر کوچک در محل قرار می گیرد تا در صورت نیاز داروی بی حسی را تحویل دهد. پس از عمل برداشته می شود. پس از چند دقیقه، "احساس" (سیگنال های درد از ناحیه مورد نظر) از سفر به مغز شما جلوگیری می کند.

    یک بلوک عصبی یک بی حس کننده موضعی را به نواحی خاصی تزریق می کند تا سیگنال های درد را از عصب(های) آن ناحیه مسدود کند. این باعث تسکین موقت درد می شود.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    بیهوشی عمومی

    تحت بیهوشی عمومی، بیمار بی اطلاع است و دردی را احساس نمی کند. از آنجایی که بیمار بدون کمک نمی تواند نفس بکشد، دستگاه تنفس مورد نیاز است.

    یک لوله تنفسی یا سایر دستگاه های راه هوایی بیهوشی عمومی را ارائه می دهد و ایمنی بیمار را به حداکثر می رساند. در بیهوشی عمومی از انواع داروها و روش ها استفاده می شود. رایج ترین روش از طریق تنفس گاز پس از تزریق داخل وریدی (IV) است. بیمار گازهایی را تنفس می کند که توسط ریه ها جذب شده و از طریق جریان خون به مغز و نخاع می رسد

    متخصص بیهوشی بیهوشی عمومی را انجام می دهد. این پزشک سه سال دوره آموزشی تخصصی بیهوشی را فراتر از دانشکده پزشکی می گذراند. یک پرستار بیهوشی آموزش دیده خاص نیز ممکن است بیهوشی عمومی را تحت نظارت یک متخصص بیهوشی ارائه دهد. ارائه‌دهنده بیهوشی در کنار بیمار می‌ماند و ضربان قلب، نوار قلب، فشار خون و اکسیژن رسانی را به دقت کنترل می‌کند.

    بیماران معمولاً هیچ خاطره ای از آنچه در طول بیهوشی عمومی رخ داده است ندارند. به ندرت برخی از بیماران رویدادها را به خاطر می آورند.

     

    آرامبخشی عمیق/ مراقبت از بیهوشی تحت نظارت

    آرام بخش ها داروهایی هستند که توانایی بیمار را برای احساس و یا به خاطر سپردن درد کاهش می دهند. پزشکان معمولاً آنها را از طریق ورید از طریق کاتتر IV می دهند. یک متخصص بیهوشی، بیهوشی، یا متخصص غیر بیهوشی واجد شرایط، آرامبخشی عمیق ارائه می کند.

    آرام‌بخشی عمیق (مراقبت‌های بیهوشی تحت نظارت) به بیمار اجازه می‌دهد بدون کمک دستگاه تنفس نفس بکشد. درد را تسکین می دهد، ناراحتی را کاهش می دهد و احتمال یادآوری یک روش دردناک را کاهش می دهد.

    سطوح آرام بخشی وجود دارد. بیمار قبل از اینکه وارد آرامبخشی عمیق شود از سطوح حداقل و متوسط ​​عبور می کند. یک متخصص بیهوشی ممکن است همیشه این سطوح را تجویز نکند. سطح آرامبخشی نشان دهنده توانایی بیمار در احساس و پاسخ به درد و دستورات کلامی است.

    آرامبخشی حداقل/متوسط

    تحت آرام‌بخشی حداقل یا متوسط، بیماران می‌توانند به سؤالات پاسخ دهند، دستورالعمل‌ها را دنبال کنند و بدون کمک نفس بکشند. در طول آرامبخشی حداقل یا متوسط، احساس درد یا ناراحتی بیمار بسیار کسل کننده است یا احساس نمی شود. اگر بیمار ناراحتی بیش از حد را تجربه کند، ممکن است یک دوز اضافی آرامبخش تجویز شود. آرامبخشی حداقل یا متوسط ​​برای روش هایی که بیمار باید به پزشک پاسخ دهد یا برای آنهایی که ممکن است عارضه آرام بخشی عمیق داشته باشد، خوب است. بهبودی از این نوع آرامبخش معمولاً بسیار سریعتر است.

     

    کدام معاینات تصویربرداری ممکن است نیاز به بیهوشی یا آرام بخش داشته باشند؟

    برخی از بیمارانی که تحت تصویربرداری (مثلاً MRI) قرار می‌گیرند، ممکن است به آرام‌بخشی یا بیهوشی عمومی نیاز داشته باشند تا آرام بمانند و بی حرکت دراز بکشند.

     

    داروهای آرام بخش یا بیهوشی کمک می کند:

    بیمارانی که اضطراب، ترس از فضاهای بسته یا شرایط پزشکی دارند که مانع از بی حرکت ماندن آنها برای معاینه می شود.

    نوزادان، کودکان و نوجوانانی که نمی توانند ثابت بمانند و مسیرها را درک کنند.

    بسیاری از روش‌های رایج رادیولوژی مداخله‌ای کودکان، مانند قرار دادن خط PICC، نیاز به آرام‌بخشی دارند. برای اطلاعات مختص به کودکان به صفحه آرامبخشی کودکان مراجعه کنید.

     

    برخی از روش ها ممکن است از دو نوع مختلف بیهوشی استفاده کنند. آنژیوگرافی، آنژیوپلاستی، بیوپسی و آمبولیزاسیون ممکن است از یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن پوست در جایی که از سوزن یا کاتتر استفاده می شود و از آرامبخشی عمیق یا بیهوشی عمومی برای حفظ آرامش و آرامش بیمار استفاده شود.

     

    آیا جایگزینی برای بیهوشی و آرامبخشی وجود دارد؟

    بیماران ممکن است رویکردهای عاری از مواد مخدر مانند راهنمایی در آرامش، چارچوب مجدد پریشانی و هیپنوتیزم را انتخاب کنند. این روش ها درد، اضطراب و عوارض جانبی آرام بخش مانند حالت تهوع را کاهش می دهند. آنها همچنین می توانند به بیماران در غلبه بر کلاستروفوبیا در طول معاینه MRI کمک کنند.

    از مرکز خود بپرسید که آیا روش های بدون دارو در دسترس است یا خیر. این نوع راهنمایی بیمار به یک عضو تیم پزشکی آموزش دیده نیاز دارد. زبان تسکین دهنده و عبارت موثر به بیماران کمک می کند تا بهترین راه حل های آسایش را در حین شرکت در مراقبت از خود بیابند.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    چگونه باید برای آزمایش تصویربرداری یا درمان با بیهوشی آماده شوم؟

    برای آماده شدن برای عمل خود با بیهوشی:

    در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید، از جمله مکمل های گیاهی و ویتامین ها، به پزشک خود بگویید. ممکن است پزشک به شما توصیه کند که مصرف آسپرین، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) یا سایر داروهای معمولی را برای مدتی قبل از عمل متوقف کنید.

    هر گونه حساسیت به غذا، دارو یا مواد حاجب را فهرست کنید.

    هرگونه سابقه خانوادگی مشکلات ناشی از بیهوشی، هر گونه شرایط پزشکی یا بیماری اخیر از جمله هرگونه عفونت اخیر دستگاه تنفسی فوقانی (سرماخوردگی یا آنفولانزا) را گزارش دهید.

    در مورد جراحی های قبلی خود، هرگونه مشکل در بیهوشی یا ناهنجاری های راه هوایی که ممکن است داشته باشید، به پزشک خود اطلاع دهید.

    پزشک ممکن است خون شما را برای ارزیابی توانایی شما در تشکیل لخته خون و تعیین نحوه عملکرد کبد و کلیه ها آزمایش کند.

    پزشک همچنین ممکن است معاینه فیزیکی و سایر آزمایشات را انجام دهد.

    اگر احتمال بارداری یا شیردهی وجود دارد، به پزشک یا تکنسین خود اطلاع دهید. برای اطلاعات بیشتر در مورد بارداری، شیردهی و تصویربرداری به صفحه ایمنی در اشعه ایکس مراجعه کنید.

    ممکن است پزشک به شما بگوید که تا هشت ساعت قبل از دریافت آرامبخش یا بیهوشی چیزی نخورید یا ننوشید. برخی از موسسات ممکن است به شما اجازه دهند قبل از امتحان چند جرعه نوشیدنی بنوشید. این دستورالعمل ها ممکن است بر اساس روش، سن بیمار و سابقه پزشکی یا دستورالعمل های موسسه متفاوت باشد.

    ممکن است از شما خواسته شود که لباس های خود را در بیاورید و در حین امتحان یک روپوش بپوشید. جواهرات، عینک، پروتزهای مصنوعی و هر گونه اجسام فلزی یا لباسی که ممکن است با تصاویر تداخل داشته باشد را بردارید.

    اگر آرامبخش یا بیهوشی عمومی دارید، شخصی باید شما را به خانه برساند. بیهوشی ممکن است حافظه شما را تا 24 ساعت مختل کند و توانایی شما را برای تمرکز، تصمیم گیری و کار با ماشین آلات به خطر بیندازد.

     

    بیهوشی چقدر ایمن است؟

    بیهوشی و آرامبخش به طور کلی برای اکثر بیماران بی خطر است.

    برخی از مطالعات نشان داده اند که کودکان زیر چهار سال ممکن است عوارض نامطلوبی را به دنبال بیهوشی طولانی مدت یا مکرر تجربه کنند. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. برای اطلاعات بیشتر در مورد تحقیقات بیهوشی کودکان، به SmartTots.org مراجعه کنید.

    صرف نظر از سطح آرامبخش یا بیهوشی مورد استفاده، یک متخصص مراقبت های بهداشتی آموزش دیده به دقت بیمار را تحت نظر دارد.

    عوارض جانبی و واکنش های نامطلوب و آلرژیک

    عوارض جانبی جدی و واکنش های آلرژیک ناشی از بیهوشی نادر است.

    پس از آرام بخش یا بیهوشی عمومی، برخی از بیماران ممکن است حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه، سردرد، گلودرد، تغییرات فشار خون و درد داشته باشند. این عوارض معمولاً خفیف، مختصر و قابل درمان هستند.

    برخی از بیماران، چه بزرگسالان و چه کودکان، ممکن است به آرامبخشی کافی نرسند. پزشک با بیهوشی عمومی، عمل را مجدداً برنامه ریزی می کند.

    عوارض بیهوشی جدی تر نادر است. احتمال بروز آنها در بیمارانی با شرایط پزشکی پیچیده و جدی بیشتر است.

     

    در حین و بعد از آزمایش چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

    در طول آزمایش

    پزشک دستگاه‌های خاصی را برای نظارت بر ضربان قلب و سایر عملکردهای حیاتی بدن وصل می‌کند. اگر بیهوشی عمومی داشته باشید، تحت مراقبت مستقیم یک متخصص بیهوشی برای کل عمل بیهوش خواهید بود.

    پزشکان معمولاً از طریق کاتتر IV آرام بخش می دهند. هنگامی که پزشک یا پرستار کاتتر را وارد می کند ممکن است فشار خفیفی یا نیشگون گرفتن شدید احساس کنید، اما نباید هیچ ناراحتی جدی را تجربه کنید.

     

    بعد از آزمایش

    اگر فقط یک بی حسی موضعی دریافت کرده اید، بسته به عمل باید بتوانید به زودی به خانه بروید. اگر بیهوشی عمومی دریافت کردید، تا زمانی که به سطح هوشیاری طبیعی خود برسید در اتاق ریکاوری خواهید ماند.

    دارو تا 24 ساعت طول می کشد تا از بدن شما خارج شود. ممکن است احساس خستگی کنید. حداقل 24 ساعت پس از بیهوشی نباید رانندگی کنید، تجهیزات را کار کنید یا تصمیمات مهمی بگیرید.

    واکنش کودکان به آرامبخش ها و بیهوشی ها متفاوت است. برخی ممکن است آشفته، تسلی ناپذیر یا بی قرار شوند. برخی دیگر ممکن است در بقیه روز خواب آلود و ناپایدار روی پاهای خود باشند.

    اکثر بیماران اطفال می توانند در عرض شش تا هشت ساعت فعالیت عادی خود را از سر بگیرند. کودکان را به مدت 12 تا 24 ساعت پس از آرامبخشی تحت نظر بگیرید. فعالیت هایی که نیاز به هماهنگی و تعادل دارند، مانند شنا، کوهنوردی و دوچرخه سواری را به مدت 24 ساعت به تاخیر بیندازید.

     

    بارداری و بیهوشی

    قبل از هر معاینه تصویربرداری، زنان باید همیشه در صورت بارداری به پزشک خود اطلاع دهند. بسیاری از آزمایش‌های تصویربرداری در دوران بارداری انجام نمی‌شوند، مگر اینکه از نظر پزشکی ضروری باشند و نمی‌توان آنها را به تأخیر انداخت.

    هنگامی که در دوران بارداری نیاز به بیهوشی یا آرامبخش باشد، پزشکان از مادران و نوزادان متولد نشده آنها محافظت می کنند. زنانی که در دوران بارداری نگران جراحی و بیهوشی هستند باید با پزشک خود مشورت کنند.

    زنان شیرده باید قبل از مصرف هر گونه دارویی که از شیر مادر عبور می کند با پزشک خود مشورت کنند. برای اطلاعات بیشتر در مورد بارداری، شیردهی و تصویربرداری به صفحه ایمنی در اشعه ایکس مراجعه کنید.

    مواد کنتراست

    مواد کنتراست چیست و چگونه کار می کنند؟

    هنگامی که یک پزشک نیاز به درک آنچه در بدن ما دارد اتفاق می افتد، اغلب درخواست می کند که بیمار تحت معاینه تصویربرداری قرار گیرد. معاینات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، اولتراسوند، توموگرافی کامپیوتری (CT)، رزونانس مغناطیسی (MRI) و فلوروسکوپی بر اساس توانایی آنها برای نشان دادن اطلاعات خاص در مورد ساختارهای درون بدن انتخاب می شوند. مواد کنتراست که برای بهبود ارزش تشخیصی آن معاینات تصویربرداری استفاده می شوند.

    مواد کنتراست رنگ هایی نیستند که برای همیشه اندام های داخلی را تغییر رنگ دهند. آنها موادی هستند که به طور موقت نحوه تعامل اشعه ایکس یا سایر ابزارهای تصویربرداری با بدن را تغییر می دهند. مواد مورد بحث در این مقاله تشعشع تولید نمی کنند.

    هنگامی که مواد کنتراست قبل از معاینه تصویربرداری وارد بدن می شوند، ساختارها یا بافت های خاصی در بدن را در تصاویر متفاوت از آنچه در صورت عدم استفاده از ماده کنتراست انجام می شد، نشان می دهند. مواد کنتراست به تشخیص یا "تضاد" مناطق انتخاب شده بدن از بافت اطراف کمک می کنند. این به پزشکان کمک می کند تا با بهبود دید اندام ها، رگ های خونی یا بافت های خاص، شرایط پزشکی را تشخیص دهند.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    مواد کنتراست به یکی از سه راه وارد بدن می شوند. اونها می تونند... باشند:

    بلعیده شده (خوراکی یا خوراکی)

    توسط تنقیه (از طریق رکتوم داده می شود)

    تزریق شده به رگ خونی (ورید یا شریان؛ همچنین به عنوان تزریق داخل وریدی یا داخل شریانی)

    پس از معاینه تصویربرداری با ماده حاجب، این ماده توسط بدن جذب می شود یا از طریق ادرار یا حرکات روده دفع می شود.

     

    انواع مختلفی از مواد کنتراست وجود دارد:

    ترکیبات مبتنی بر ید و سولفات باریم در آزمایشات تصویربرداری اشعه ایکس و توموگرافی کامپیوتری (CT) استفاده می شود.

    مواد کنتراست می توانند ساختار شیمیایی داشته باشند که شامل ید، یک عنصر شیمیایی طبیعی است. این مواد کنتراست را می توان به وریدها یا شریان ها، داخل دیسک ها یا فضاهای مایع ستون فقرات و سایر حفره های بدن تزریق کرد.

    باریم سولفات رایج ترین ماده حاجب است که از طریق دهان یا خوراکی مصرف می شود. همچنین به صورت مقعدی استفاده می شود و به اشکال مختلفی موجود است، از جمله:

    پودری که قبل از مصرف با آب مخلوط می شود

    مایع

    چسباندن

    قرص

    هنگامی که مواد کنتراست بر پایه ید و سولفات باریم در ناحیه خاصی از بدن وجود دارند، توانایی عبور اشعه ایکس را مسدود یا محدود می کنند. در نتیجه، رگ های خونی، اندام ها و سایر بافت های بدن که به طور موقت حاوی ترکیبات مبتنی بر ید یا باریم هستند، ظاهر خود را در تصاویر اشعه ایکس یا سی تی تغییر می دهند.

    گادولینیوم جزء کلیدی ماده حاجب است که اغلب در معاینات تشدید مغناطیسی (MR) استفاده می شود. هنگامی که این ماده در بدن وجود دارد، خواص مغناطیسی مولکول های آب مجاور را تغییر می دهد که کیفیت تصاویر MR را افزایش می دهد.

    نمک (آب نمک) و گاز (مانند هوا) نیز به عنوان مواد کنتراست در معاینات تصویربرداری استفاده می شود. میکرو حباب‌ها و میکروسفرها برای آزمایش‌های تصویربرداری اولتراسوند، به‌ویژه آزمایش‌های قلب اعمال شده‌اند.

     

    در کدام آزمون های تصویربرداری از مواد کنتراست استفاده می شود؟

    مواد کنتراست خوراکی

    مواد حاجب سولفات باریم که بلعیده می شوند یا از طریق دهان (به صورت خوراکی) تجویز می شوند، برای بهبود تصاویر استاندارد اشعه ایکس، فلوروسکوپی و سی تی دستگاه گوارش (GI) استفاده می شوند، از جمله:

    حلق

    مری

    معده

    روده کوچک

    روده بزرگ (کولون)

    در برخی شرایط، مواد حاجب مبتنی بر ید برای مصرف خوراکی جایگزین مواد کنتراست باریم-سولفات می شوند.

     

    مواد کنتراست رکتال

    مواد کنتراست سولفات باریم که توسط تنقیه (رکتال) تجویز می‌شوند، برای بهبود تصاویر استاندارد اشعه ایکس، فلوروسکوپی و سی‌تی از قسمت پایینی دستگاه گوارش (کولون و رکتوم) استفاده می‌شوند. در برخی شرایط، مواد حاجب مبتنی بر ید برای تجویز رکتوم جایگزین مواد کنتراست باریم-سولفات می شوند.

    مواد حاجب داخل وریدی

    بر پایه ید و گادولینیوم

    مواد حاجب مبتنی بر ید که به داخل ورید (به صورت داخل وریدی) تزریق می‌شوند برای تقویت عکس‌های اشعه ایکس (از جمله تصاویر فلوروسکوپی) و CT استفاده می‌شوند. گادولینیوم تزریق شده به داخل ورید (به صورت داخل وریدی) برای بهبود تصاویر MR استفاده می شود. به طور معمول، از این موارد برای تقویت استفاده می شود:

    اندام های داخلی شامل قلب، ریه ها، کبد، غدد فوق کلیوی، کلیه ها، پانکراس، کیسه صفرا، طحال، رحم و مثانه

    دستگاه گوارش شامل معده، روده کوچک و روده بزرگ

    شریان ها و وریدهای بدن، از جمله عروق مغز، گردن، قفسه سینه، شکم، لگن و پاها

    بافت های نرم بدن از جمله ماهیچه ها، چربی و پوست

    ویژگی های مغز

    ویژگی های سینه

    مواد کنتراست میکروحباب

    مواد کنتراست میکروحباب حباب های کوچکی از گاز تزریقی هستند که در یک پوسته نگهدارنده نگه داشته می شوند. آنها بسیار کوچک هستند - کوچکتر از یک گلبول قرمز - و دارای درجه بالایی از "اکوژنیسیته" یا توانایی انعکاس امواج اولتراسوند هستند. سازه هایی با اکوژنیسیته بالاتر در سونوگرافی روشن تر به نظر می رسند. هنگامی که میکروحباب‌ها وارد جریان خون می‌شوند، فناوری اولتراسوند می‌تواند تفاوت‌های اکوژنیک بین گاز موجود در میکروحباب‌ها و بافت‌های اطراف بدن را ثبت کند و تصویر اولتراسوند با کنتراست افزایش‌یافته تولید کند. میکرو حباب ها معمولاً در عرض 10 تا 15 دقیقه حل می شوند و گاز درون آنها از طریق بازدم از بدن خارج می شود. سونوگرافی با کنتراست با میکروحباب ها روشی راحت و نسبتا ارزان برای بهبود تجسم جریان خون است و از اشعه استفاده نمی کند. این یک گزینه مفید برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کسانی که به مواد حاجب مورد استفاده برای تصویربرداری MR و/یا CT آلرژی دارند، است.

    مواد کنتراست میکروحباب می توانند هدفمند یا بدون هدف باشند. سونوگرافی بدون هدف با کنتراست - روش رایج تر - با ارزیابی جریان خون در قلب و سایر اندام ها به تشخیص بیماری های خاص کمک می کند. در سونوگرافی هدفمند با کنتراست، مولکول‌های خاصی به سطح میکروحباب‌ها متصل می‌شوند. پس از تزریق، میکروحباب‌ها به محل‌های بافت هدف خاصی متصل می‌شوند و باعث افزایش سیگنال اولتراسوند در محل‌ها می‌شوند.

     

    سونوگرافی با کنتراست با میکروحباب ها در ارزیابی موارد زیر استفاده می شود:

    پرفیوژن خون در اندام ها

    ترومبوز، مانند انفارکتوس میوکارد

    ناهنجاری در قلب

    توده های کبد و کلیه

    فعالیت التهابی در بیماری التهابی روده

    پاسخ درمانی شیمی درمانی

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    مواد کنتراست چقدر ایمن هستند؟

    مواد کنتراست داروهای بی خطری هستند. عوارض جانبی از خفیف تا شدید رخ می دهد، اما واکنش های شدید بسیار نادر است. در حالی که واکنش های آلرژیک جدی یا سایر واکنش ها به مواد حاجب نادر است، بخش های رادیولوژی برای مقابله با آنها مجهز هستند.

     

    چگونه باید برای روش تصویربرداری خود با ماده حاجب آماده شوم؟

    قبل از ورود به محل آزمایش، دستورالعمل های خاصی در مورد نحوه آماده شدن برای امتحان به شما داده می شود. از آنجایی که مواد حاجب خطر کمی برای ایجاد واکنش آلرژیک یا واکنش نامطلوب دارند، باید هر یک از شرایط زیر را به پزشک خود اطلاع دهید. این شرایط می تواند بر دستورالعمل هایی که به شما داده می شود تأثیر بگذارد.

    واکنش های آلرژیک قبلی به مواد کنتراست

    آلرژی به غذا، دارو، رنگ، مواد نگهدارنده یا حیوانات

    داروهایی که مصرف می کنید، از جمله مکمل های گیاهی

    بیماری های اخیر، جراحی ها یا سایر شرایط پزشکی

    سابقه آسم و تب یونجه

    سابقه بیماری قلبی، دیابت، بیماری کلیوی، مشکلات تیروئید یا کم خونی داسی شکل

    عوارض جانبی و واکنش های نامطلوب و آلرژیک

    مواد کنتراست سولفات باریم

    اگر این عوارض جانبی خفیف مواد حاجب باریم سولفات شدید شد یا از بین نرفت، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

    گرفتگی معده

    اسهال

    حالت تهوع

    استفراغ

    یبوست

    فوراً در مورد هر یک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

    خارش

    سرخ پوست

    تورم گلو

    مشکل در تنفس یا بلع

    گرفتگی صدا

    تحریک

    گیجی

    ضربان قلب سریع

    رنگ پوست مایل به آبی

    شما در معرض خطر بیشتری برای واکنش نامطلوب به مواد کنتراست باریم سولفات هستید اگر:

    سابقه آسم، تب یونجه یا سایر آلرژی‌ها دارید که خطر واکنش آلرژیک به مواد افزودنی موجود در عامل باریم سولفات را افزایش می‌دهد.

    شما مبتلا به فیبروز کیستیک هستید که خطر انسداد روده کوچک را افزایش می دهد.

    شما به شدت کم آب هستید، که ممکن است باعث یبوست شدید شود.

    شما دچار انسداد یا سوراخ شدن روده هستید که ممکن است توسط یک عامل باریم سولفات بدتر شود.

    مواد کنتراست مبتنی بر ید

    درصد بسیار کمی از بیماران ممکن است یک واکنش تاخیری همراه با بثورات ایجاد کنند که می تواند ساعت ها تا روزها پس از معاینه تصویربرداری با ماده حاجب مبتنی بر ید رخ دهد. بیشتر آنها خفیف هستند، اما بثورات شدید ممکن است پس از مشورت با پزشک خود نیاز به دارو داشته باشند

     

    اگر این عوارض جانبی خفیف یا متوسط ​​مواد حاجب مبتنی بر ید شدید شد یا از بین نرفت، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

     

    واکنش های خفیف عبارتند از:

    تهوع و استفراغ

    سردرد

    خارش

    گرگرفتگی

    بثورات پوستی خفیف یا کهیر

    واکنش های متوسط ​​عبارتند از:

    بثورات پوستی شدید یا کهیر

    خس خس سینه

    ریتم غیر طبیعی قلب

    فشار خون بالا یا پایین

    تنگی نفس یا مشکل در تنفس

    فوراً در مورد هر یک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    واکنش های شدید عبارتند از:

    مشکل در تنفس

    ایست قلبی

    تورم گلو یا سایر قسمت های بدن

    تشنج

    فشار خون پایین عمیق

    نفروپاتی ناشی از کنتراست

    بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (کلیه) باید قبل از دریافت مواد حاجب مبتنی بر ید توسط ورید یا شریان مورد توجه ویژه قرار گیرند. چنین بیمارانی در معرض خطر ابتلا به نفروپاتی ناشی از ماده حاجب (CIN) هستند، وضعیتی که در آن عملکرد کلیه که قبلاً دچار اختلال شده است طی چند روز پس از تجویز ماده حاجب بدتر می شود. بیشتر تحقیقاتی که CIN را با مواد حاجب مبتنی بر ید مرتبط می‌کند، بر اساس مواد حاجب قدیمی‌تری است که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، و برخی از مطالعات اخیر هیچ افزایش خطر CIN را در بیمارانی که مواد حاجب مبتنی بر ید دریافت کرده‌اند، نشان نداده‌اند. اگر عملکرد کلیه شما مختل شده باشد، پزشک مزایای سی تی کنتراست تقویت شده را در برابر هر خطری ارزیابی می کند.

    بیماران در معرض خطر

    برخی از شرایط خطر واکنش آلرژیک یا نامطلوب به مواد حاجب مبتنی بر ید را افزایش می دهند. افزایش خطر واکنش آلرژیک یا نامطلوب به ماده حاجب لزوماً به این معنی نیست که بیمار نمی تواند تحت معاینه تصویربرداری با مواد حاجب قرار گیرد. گاهی اوقات داروها قبل از تجویز ماده حاجب برای کاهش خطر واکنش آلرژیک در بیماران مستعد تجویز می شوند.

    شرایطی که ممکن است خطر را افزایش دهد عبارتند از:

    واکنش های نامطلوب قبلی به مواد حاجب مبتنی بر ید

    سابقه آسم

    سابقه آلرژی

    بیماری قلبی

    کم آبی بدن

    کم خونی داسی شکل، پلی سیتمی و میلوما

    بیماری کلیوی

    استفاده از داروهایی مانند مسدود کننده های بتا، NSAID ها، اینترلوکین 2

    دریافت مقدار زیادی ماده حاجب در 24 ساعت گذشته

    MR-Gadolinium

    ماده حاجب مورد استفاده در ام آر آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) به نام گادولینیوم نسبت به مواد مبتنی بر ید که برای اشعه ایکس و سی تی اسکن استفاده می شود، کمتر احتمال دارد که واکنش آلرژیک ایجاد کند. به ندرت، بیماران به مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم حساسیت دارند و دچار کهیر و خارش چشم می شوند. واکنش ها معمولا خفیف هستند و به راحتی با دارو کنترل می شوند. واکنش های شدید نادر است.

    فیبروز سیستمیک نفروژنیک (NSF)، ضخیم شدن پوست، اندام ها و سایر بافت ها، یک عارضه نادر در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی است که تحت MR با ماده حاجب قرار می گیرند. ممکن است در برخی از بیماران مبتلا به بیماری شدید کلیوی از مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم خودداری شود.

    شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پس از MRI ​​با کنتراست، ممکن است آثار کوچکی از گادولینیوم در اندام‌های مختلف بدن، از جمله مغز، باقی بماند. در حالی که هیچ اثر منفی شناخته شده ای از این وجود ندارد، پزشک شما ممکن است هنگام انتخاب ماده حاجب، احتباس گادولینیوم را در نظر بگیرد. بسیاری از مواد کنتراست مبتنی بر گادولینیوم موجود است که هر کدام مشخصات ایمنی خاص خود را دارند. تصمیم گیری در مورد استفاده از مواد ممکن است تحت تأثیر بخشی از بدن که تصویربرداری می شود، هزینه مواد و عوامل دیگر باشد. این تصمیمات به ویژه در بیمارانی که احتمالاً تحت چندین اسکن MRI با مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم قرار می گیرند، مانند بیماران اطفال، بیماران سرطانی و افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بسیار مهم است.

    قبل و بعد از دریافت ماده حاجب چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

    ماده کنتراست خوراکی و رکتال باریم سولفات

    اگر در طول معاینه از ماده حاجب سولفات باریم (به صورت خوراکی یا مقعدی) استفاده شود، از شما خواسته می شود تا چند ساعت قبل از شروع امتحان غذا نخورید. اگر ماده حاجب از طریق رکتوم داده شود، ممکن است از شما خواسته شود که روده بزرگ خود را با رژیم غذایی و داروی خاصی (احتمالاً شامل تنقیه) قبل از معاینه پاکسازی کنید.

    اگر ماده حاجب را قورت دهید، ممکن است طعم آن کمی ناخوشایند باشد. با این حال، اکثر بیماران به راحتی می توانند آن را تحمل کنند.

    اگر ماده حاجب شما توسط تنقیه داده شود، می توانید انتظار داشته باشید که احساس پری شکم و نیاز فزاینده به دفع مایع را تجربه کنید. ناراحتی خفیف مدت زیادی طول نخواهد کشید.

    این ایده خوبی است که پس از معاینه تصویربرداری حاوی ماده حاجب بر پایه باریم، مایعات مصرفی خود را افزایش دهید تا به حذف ماده حاجب از بدن شما کمک کند.

    مواد کنتراست باریم سولفات با مدفوع از بدن دفع می شوند. می توانید انتظار داشته باشید که حرکات روده برای چند روز سفید باشد. برخی از بیماران ممکن است در 12 تا 24 ساعت اول تغییراتی را در الگوی حرکات طبیعی روده خود تجربه کنند.

     

    مواد کنتراست مبتنی بر ید

    هنگامی که یک ماده حاجب مبتنی بر ید به جریان خون شما تزریق می شود، ممکن است احساس گرما و برافروختگی و طعم فلزی در دهان داشته باشید که برای چند دقیقه طول می کشد.

    سوزن ممکن است هنگام وارد کردن آن باعث ناراحتی شما شود. پس از برداشتن آن، ممکن است مقداری کبودی را تجربه کنید.

    این ایده خوبی است که پس از معاینه تصویربرداری حاوی ماده حاجب مبتنی بر ید، مایعات مصرفی خود را افزایش دهید تا به حذف ماده حاجب از بدن شما کمک کند.

    مواد کنتراست مبتنی بر گادولینیوم

    هنگامی که گادولینیوم تزریق می شود، احساس خنکی در محل تزریق، معمولاً بازو برای یک یا دو دقیقه طبیعی است.

    سوزن ممکن است هنگام وارد کردن آن باعث ناراحتی شما شود. پس از برداشتن آن، ممکن است مقداری کبودی را تجربه کنید.

    برای تمام تجویزهای فوق از مواد حاجب (سولفات باریم، بر پایه ید، و بر پایه گادولینیوم):

    اگر آرامبخش نشده اید، دوره نقاهت لازم نیست. می توانید بلافاصله پس از امتحان فعالیت های معمول و رژیم غذایی عادی خود را از سر بگیرید. افزایش مصرف مایعات به حذف مواد کنتراست از بدن شما کمک می کند. 

    حاملگی و مواد حاجب

    قبل از هر معاینه تصویربرداری، زنان باید در صورت وجود هرگونه احتمال باردار بودن، همیشه به پزشک یا تکنسین اشعه ایکس اطلاع دهند. از بسیاری از آزمایش های تصویربرداری و تجویز مواد حاجب در دوران بارداری برای به حداقل رساندن خطر برای نوزاد اجتناب می شود.

     

    برای تصویربرداری CT، اگر یک زن باردار باید تحت تصویربرداری با ماده حاجب مبتنی بر ید قرار گیرد، بیمار باید با پزشک ارجاع کننده و رادیولوژیست خود صحبت کند تا خطرات و مزایای بالقوه اسکن کنتراست را درک کند.

     

    برای تصویربرداری MR، معمولاً به دلیل خطر ناشناخته برای نوزاد، از تجویز ماده حاجب گادولینیوم اجتناب می شود. با این حال، ممکن است زمانی استفاده شود که اطلاعات مهم را فقط با استفاده از ماده حاجب مبتنی بر گادولینیوم به دست آوریم.

     

    مواد حاجب داخل وریدی (ید و گادولینیوم) و شیردهی:

    تولید کنندگان کنتراست داخل وریدی دستورالعمل های ویژه ای را برای مادرانی که شیر می دهند ارائه می دهند. آنها توصیه می کنند که مادران نباید به مدت 24 تا 48 ساعت پس از تجویز ماده حاجب به نوزاد خود شیر دهند. با این حال، هم کالج آمریکایی رادیولوژی (ACR) و هم انجمن اروپایی رادیولوژی ادراری تناسلی خاطرنشان می کنند که داده های موجود نشان می دهد که ادامه شیردهی پس از دریافت حاجب داخل وریدی بی خطر است. کتابچه راهنمای رسانه های کنتراست از ACR بیان می کند:

     

    "بررسی متون شواهدی نشان نمی‌دهد که مصرف خوراکی مقدار ناچیزی از ماده حاجب گادولینیوم که در شیر مادر ترشح می‌شود توسط یک نوزاد، اثرات سمی ایجاد می‌کند. بنابراین، ما معتقدیم که داده‌های موجود نشان می‌دهد که این ماده برای مادر بی‌خطر است. و شیرخوار پس از دریافت چنین عاملی به شیردهی ادامه دهد.

     

    اگر مادر همچنان نگران هرگونه عوارض احتمالی باشد، باید به او فرصت داده شود تا پس از دریافت ماده حاجب گادولینیوم، تصمیم آگاهانه ای در مورد ادامه یا پرهیز موقت از شیردهی بگیرد. در صورت تمايل مادر، با بيان فعال و دور انداختن شير مادر از هر دو سينه در آن دوره، به مدت 24 ساعت از شيردهي خودداري مي كند. با پیش بینی این موضوع، او ممکن است بخواهد قبل از مطالعه حاجب از پمپ سینه برای دریافت شیر ​​برای تغذیه نوزاد در طول دوره 24 ساعته پس از معاینه استفاده کند.

  • سونوگرافی چیست؟

    سونوگرافی چیست؟ سونوگرافی تشخیصی را به عنوان یک بررسی پزشکی تعریف می کند که از امواج صوتی با فرکانس بالا (سونوگرافی) برای ارزیابی اندام ها، بافت ها و جریان خون در داخل بدن و تولید تصاویر استفاده می کند. امواج صوتی تصاویر اولتراسوند از آنچه در داخل بدن می گذرد ایجاد می کند.

     پزشکان از سونوگرافی در زنان، مردان و کودکان برای به دست آوردن بینش پیشرفته در مورد عملکرد درونی بدن استفاده می کنند. در واقع، پس از معاینه اشعه ایکس، سونوگرافی پرکاربردترین شکل تصویربرداری تشخیصی است که امروزه در دسترس است.

    sonography/سونوگرافی چیست؟

      اگر سوالی در مورد سونوگرافی دارید و یا پزشک برایتان سونوگرافی تجویز کرده است می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماسبگیرید.

    با استفاده از سونوگرافی، پزشکان می‌توانند انواع شرایط سلامت زنان از بیماری قلبی گرفته تا ناهنجاری‌های سینه تا چندین مشکل زنان را به دقت بررسی کنند و در عین حال روش‌های تهاجمی را محدود کنند.

    سونوگرافی می تواند به تشخیص طیف گسترده ای از شرایط در مردان کمک کند، از بیماری قلبی گرفته تا ناهنجاری های غده پروستات یا بیضه ها. در مورد کودکان، پزشکان معمولا از سونوگرافی برای تشخیص انواع بیماری ها و اختلالات استفاده می کنند. یک پزشک ممکن است از سونوگرافی برای بررسی دستگاه گوارش کودک از نظر علائم آپاندیسیت یا ساختار استخوان نوزاد برای مشکلات هم ترازی مانند دررفتگی مادرزادی لگن یا اسپینا بیفیدا استفاده کند. معاینه اولتراسوند سر می تواند هیدروسفالی (آب روی مغز)، خونریزی داخل جمجمه (خونریزی در جمجمه) و سایر شرایط سر را تشخیص دهد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    علیرغم سیستم های پیشرفته و پیشرفته امروزی، سونوگرافی همچنان علمی است که بر اساس موج صوتی ساده ساخته شده است. پزشکان با ارسال امواج صوتی با فرکانس بالا به بدن، پژواک هایی را که از بافت ها و اندام های بدن منعکس می شود، به تصاویر رنگارنگ و بصری تبدیل می کنند که اطلاعات پزشکی ارزشمندی را ارائه می دهند. بیماری قلبی، سکته مغزی، ناهنجاری‌های شکم یا دستگاه تناسلی، سنگ‌های صفراوی، آسیب کبدی و اختلال عملکرد کلیه، همگی نشانه‌های آشکاری دارند که سونوگرافی می‌تواند به شناسایی آنها کمک کند.

    سونوگرافی ایمن، مقرون به صرفه و غیر تهاجمی نیز قابل حمل است. بیماران بسیار بیمار یا شکننده، که ممکن است نتوانند بدون خطر آسیب بیشتر به آزمایشگاه رادیولوژی سفر کنند، می‌توانند آزمایشگاه را برایشان چرخاند. سونوگرافی به پزشکان کمک می کند تا تشخیص دهند و بهترین و موثرترین وسیله ممکن برای دستیابی به سلامت را تعیین کنند.

    در طول معاینه اولتراسوند، یک متخصص سونوگرافی از ابزاری به نام مبدل یا پروب در ناحیه مورد بررسی بدن بیمار استفاده می کند. این کاوشگر صدایی با فرکانس بالا منتشر می کند که برای گوش انسان قابل شنیدن نیست. همانطور که کاوشگر به اطراف حرکت می کند، پژواک هایی را ضبط می کند، زیرا امواج صوتی به دستگاه اولتراسوند باز می گردند تا اندازه، شکل و قوام بافت های نرم و اندام ها را تعیین کنند. این اطلاعات در زمان واقعی برای تولید تصاویر بر روی صفحه نمایش کامپیوتر ارسال می شود.

    معاینات اولتراسوند اطلاعات کلیدی تشخیصی را در مورد وضعیت پزشکی بیمار به پزشکان ارائه می دهد و به درمان و مراقبت از آنها کمک می کند. سونوگرافی های تشخیصی پزشکی توسط پزشکان درخواست داده می شود، توسط سونوگرافیست ها انجام می شود و توسط رادیولوژیست یا سایر متخصصان پزشکی با تخصص در زمینه سونوگرافی تفسیر و گزارش می شود. سونوگرافیست ها متخصصان پزشکی هستند که برای انجام این آزمایشات آموزش دیده اند.

    نقش یک متخصص سونوگرافی

    سونوگرافی کارآگاهان پزشکی هستند. آنها از آموزش اولتراسوند، مهارت‌های فنی و درک بدن انسان و سیستم‌های آن برای تصمیم‌گیری در مورد طبیعی یا غیرعادی بودن ساختارها استفاده می‌کنند و با یافتن سرنخ‌هایی در طول معاینه، تحقیقات خود را تطبیق می‌دهند. این اطلاعات سپس توسط پزشکان برای تعیین درمان لازم یا اقدامات بعدی برای بیمار استفاده می شود.

    کیفیت معاینه سونوگرافی بسیار به مهارت سونوگرافیست که اسکن را انجام داده است بستگی دارد. اگر آنها کارآگاه بزرگی نباشند که تمام شواهد را در اختیار بگیرد و همه سرنخ ها را پیدا کند، پس حل پرونده دشوار است. همچنین، هیچ دو مورد یکسان نیستند، بنابراین روز سونوگرافی هرگز کسل کننده نیست.

    نقش سونوگرافی تشخیصی پزشکی حرفه ای متنوع و پویا است و سونوگرافیست ها در بسیاری از زمینه های مراقبت های بهداشتی فعال هستند. این متخصصان بهداشتی متحد در مراکز مختلف مراقبت های بهداشتی به کار گرفته می شوند. بیمارستان ها همه رده های سونوگرافی را استخدام می کنند. سونوگرافیست های عمومی اغلب در بخش های تصویربرداری تشخیصی عمومی کار می کنند. سونوگرافی قلب و عروق ممکن است در بخش قلب و عروق یا واحدهای عروقی مراکز مراقبت عالی کار کنند. کلینیک ها بر اساس تمرکز خود در زمینه مراقبت از بیمار، فرصت های شغلی متنوعی را ارائه می دهند. سونوگرافیست ها همچنین ممکن است مربیان، متخصصان برنامه یا نمایندگان فروش در شرکت های تجهیزات پزشکی شوند یا در تحقیقات شرکت کنند.

    در معاینه سونوگرافی چه انتظاری داریم

    اگر پزشک شما را برای معاینه سونوگرافی ارجاع دهد، در اینجا چیزی است که باید بدانید. اولاً، سونوگرافی زمانی که توسط سونوگرافیست واجد شرایط و معتبر استفاده شود و به درستی تحت نظارت باشد، ایمن در نظر گرفته می شود.

    قبل از رفتن، بیمارستان یا کلینیک ممکن است اطلاعاتی در مورد آمادگی برای معاینه سونوگرافی به شما ارائه دهد. این دستورالعمل ها می تواند برای داشتن یک تست کامل و بهینه ضروری باشد، بنابراین لطفاً آنها را دنبال کنید. سونوگرافی یک معاینه پزشکی است، و در مرکز از شما خواسته می‌شود که درباره اطلاعات سلامتی خود صحبت کنید و ممکن است از شما خواسته شود که لباس‌ها را تنظیم/درآورید یا لباس‌های خود را عوض کنید.

    در ابتدای معاینه سونوگرافی، باید انتظار داشته باشید که یک متخصص سونوگرافی سوالات مربوط به اسکنی را که توسط پزشک دستور داده شده است بپرسد تا درک بهتری از وضعیت داشته باشد. برخی از رایج ترین معاینات اولتراسوند عبارتند از: شکم، لگن، رحم و لوله های فالوپ، تیروئید، کیسه بیضه، سینه، ساختار اسکلتی- عضلانی، قلب (قلب)، شریان ها و وریدها. از آنجایی که کیفیت یک امتحان به شدت به آموزش و مهارت سونوگرافیست شما بستگی دارد، می توانید بپرسید که آیا آنها دارای مدرک هستند یا خیر.

    سپس سونوگرافیست ژل اولتراسوند و پروب را مستقیماً روی ناحیه مورد نظر قرار می دهد و شروع به حرکت پروب و تنظیم دستگاه می کند تا بهترین دید را از ناحیه تحت بررسی داشته باشد. در طول بررسی، تصاویری از آنچه سونوگرافیک می بیند گرفته می شود تا به پزشکان نشان داده شود. معاینات سونوگرافی زمان بر است. زمان اسکن بسته به امتحان متفاوت است و می تواند از حدود 25 دقیقه تا بیش از یک ساعت و نیم متغیر باشد.

    افراد پشتیبان بیمار ممکن است در طول معاینه شما اجازه ورود به اتاق اسکن را نداشته باشند، بسته به خط مشی سایت، به سونوگرافیست اجازه می دهد تا به طور کامل بر معاینه تمرکز کند. برای اسکن های مامایی، پس از انجام بخش فنی معاینه، افراد پشتیبانی ممکن است اجازه ورود به اتاق را داشته باشند.

    سونوگرافیک خلاصه ای از آنچه دیده اند تهیه می کند و این به همراه تصاویر برای گزارش نهایی به پزشک منتقل می شود. پزشکی که گزارش معاینه اولتراسوند را تهیه می کند به یافته های سونوگرافیک در مورد تاریخچه، علائم و تحقیقات بیمار تکیه می کند.

    وظیفه سونوگرافیست که نتایج معاینه شما را در اختیار شما قرار دهد. پزشک نتایج را معمولاً در قرار ملاقات بعدی به شما می دهد.

     

    تاریخچه سونوگرافی

    سال 1998 پنجاهمین سالگرد سونوگرافی تشخیصی بود. از اواخر دهه 1940، زمانی که اسکن روی بیماران نشسته در برجک های تفنگ پر از آب انجام شد تا اواخر دهه 1990، زمانی که داپلر رنگی (همانطور که در گزارش های هواشناسی تلویزیون دیده می شود) رنگ را به تصاویر سیاه و سفید معرفی کرد، سونوگرافی همیشه در خط مقدم بود.

    پزشکی مدرن

     اولین شکل اولتراسوند، به نام SONAR، در کشتی های جنگی در طول جنگ جهانی دوم برای جهت یابی در دریاها با جهش امواج صوتی از کف اقیانوس و تفسیر پژواک استفاده شد. در اواخر دهه 1940، دانشمندان آزمایش این امواج صوتی را به عنوان روشی جدید برای تصویربرداری از بدن انسان شبیه به اشعه ایکس آغاز کردند. در دهه‌های 1950 و 1960، پزشکان از سونوگرافی برای بیماران قلبی استفاده می‌کردند، در حالی که در موارد مامایی، زنان و زایمان و کاربردهای شکمی نیز فعالیت می‌کردند. این تصاویر اولیه شبیه یک خروجی لرزه نگار (یک رکورد از یک زلزله) با خوشه ها و خطوط بودند که امواج صوتی بازگشتی را به تصویر می کشیدند. در دهه 1970، تصویربرداری در مقیاس خاکستری معرفی شد که اولین فرصت را برای پزشکان فراهم کرد تا مقطعی از آناتومی یک فرد را ببینند. در اوایل دهه 1980، نرم افزارهای کامپیوتری به فناوری اولتراسوند ملحق شدند تا عصر اولتراسوند مدرن را آغاز کنند. امروزه سونوگرافی یک ابزار تشخیصی پیچیده و یکپارچه کامپیوتری است که بینش بصری پویا و واضحی را در مورد بدن انسان ارائه می دهد.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    زنان و زایمان

    یک پزشک می تواند از سونوگرافی برای تشخیص طیف وسیعی از بیماری های زنان استفاده کند. برای افرادی که درد لگن را تجربه می کنند، سونوگرافی ممکن است به عنوان بخشی از یک معاینه استاندارد لگن برای یافتن یا رد شرایطی مانند خونریزی داخلی، بیماری التهابی لگن، آبسه، توده های لگنی و اندومتریوز استفاده شود.

    اگر پزشکان به هر یک از این مشکلات مشکوک شوند، معاینه اولتراسوند می تواند این نگرانی ها را تایید یا شناسایی کند. سونوگرافی همچنین می تواند به رفع مشکلات ناباروری کمک کند. سیستم‌های جدید اولتراسوند با وضوح بالاتر به پزشکان اجازه می‌دهند تا به طور ایمن سیستم تولید مثل را در مراحل اولیه رشد جنین در فرآیند باروری بررسی و بررسی کنند.

     

    بارداری

    سونوگرافی می تواند در بارداری پرخطر مفید باشد. پزشکان با بررسی اندازه دهانه رحم می توانند زایمان زودرس را پیش بینی کنند. آنها همچنین می توانند باز بودن لوله فالوپ را غربالگری کنند و حاملگی خارج از رحم را تشخیص دهند (زمانی که تخمک بارور شده در خارج از رحم رشد می کند).

     

    تصویربرداری از جنین

    از آنجایی که اولتراسوند از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر خود استفاده می کند، نشان داده شده است که هم برای مادر و هم برای کودک بی خطر است. معاینه کامل جنین با استفاده از سونوگرافی شامل تصویربرداری از سر، قلب، کلیه ها، ستون فقرات، معده، بند ناف، مثانه و جفت نوزاد برای تعیین وجود هر گونه ناهنجاری است. از همین معاینه جنین نیز می توان برای بررسی احتمال چند قلو، جهت گیری غیرعادی و در صورت قرارگیری صحیح جنین، جنسیت را نیز تعیین کرد. با اندازه گیری جنین، پزشک می تواند سن حاملگی نوزاد را نیز تعیین کند تا به تاریخ بارداری کمک کند.

    در برخی موارد، در اوایل سه ماهه اول، ممکن است یک معاینه ویژه با استفاده از یک مبدل آندوواژینال (داخل واژن) برای بررسی شرایطی که با معاینه استاندارد و پرکاربرد ترانس شکمی (خارج شکم) به راحتی قابل تشخیص نیستند، انجام شود.

     

    تصویربرداری از سینه

    بعد از سرطان پوست، سرطان سینه شایع ترین نوع سرطان در بین زنان است. بر اساس گزارش بنیاد سرطان سینه سوزان جی کومن، هر ساله در ایالات متحده بیش از 200000 زن به سرطان سینه تهاجمی و 64000 زن مبتلا به سرطان پستان غیرتهاجمی تشخیص داده می شوند. همچنین سالانه بیش از 2000 مورد در مردان مبتلا به سرطان سینه در ایالات متحده تشخیص داده می شود. داده ها نشان می دهد که 95 درصد از بیمارانی که سرطان آنها در مراحل اولیه تشخیص داده می شود، نسبت به بیمارانی که سرطان آنها در مراحل بعدی تشخیص داده می شود، نرخ بقای بیشتری دارند.

    به عنوان کمکی برای ماموگرافی، سونوگرافی می تواند یک برنامه تصویربرداری اولیه از پستان برای زنان زیر 40 سال باشد که سینه های متراکم دارند، یا کاشت سینه دارند، یا شیر می دهند. سونوگرافی همچنین می‌تواند به پزشکان در ارزیابی توده‌هایی که در ماموگرافی شناسایی می‌شوند کمک کند، به تشخیص کیست‌ها و راهنمایی بیوپسی پستان کمک کند. اگر 35 سال یا بیشتر دارید، پزشکان هر سال معاینه پستان را به عنوان بخشی از برنامه بهداشتی روتین شما پیشنهاد می کنند.

     

    بیماری قلبی

    بر اساس گزارش انجمن قلب آمریکا، بیماری های قلبی عروقی عامل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است و 17.3 میلیون مرگ در سال را شامل می شود. زمانی که همه انواع سرطان با هم ترکیب شوند، بیماری قلبی قاتل شماره 1 زنان است.

    با استفاده از اولتراسوند، پزشکان می‌توانند نقاط مشکل‌ساز را مشخص کنند و بیماران از بیماری‌های قلبی خطرناک و همچنین سکته مغزی و فشار خون بالا اجتناب کنند. با استفاده از سونوگرافی، پزشک می تواند از عضله قلب تصویربرداری کند تا آسیب، نقایص مادرزادی یا ناهنجاری های ارثی را تشخیص دهد. با تصویربرداری از شریان کاروتید با استفاده از سونوگرافی داپلر رنگی، پزشکان می توانند ایجاد پلاک را که پیش ساز بیماری بالقوه و کشنده عروق کرونر است، بررسی کنند. در برخی موارد، این می تواند به پیش بینی شانس ابتلا به بیماری عروق کرونر کمک کند و به پزشکان این فرصت را می دهد تا گزینه های درمانی اولیه را تجویز کنند.

     

    سرطان پروستات

    طبق گزارش بنیاد سرطان پروستات، سرطان پروستات شایع ترین سرطان غیر پوستی در بین مردان آمریکایی است و از هر هفت مرد یک نفر در طول زندگی به آن مبتلا می شود. سن بالا، نژاد آفریقایی آمریکایی و سابقه خانوادگی سرطان پروستات همگی می توانند شانس تشخیص این بیماری را افزایش دهند.

    همانند سایر سرطان ها که علت آن ناشناخته است، تشخیص زودهنگام با ارزش ترین سلاح در این نبرد است. اگر مشکوک به مشکلی در پروستات باشد، سونوگرافی می تواند به پزشک یا رادیولوژیست اجازه دهد تا نمونه بافت یا بیوپسی را از نواحی پروستات به طور دقیق تهیه کند. این معاینه با استفاده از یک کاوشگر کوچک انجام می شود و ممکن است همراه با سایر معاینات، از جمله آزمایش خون مهم آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) انجام شود. اکثر مردان مبتلا به سرطان پروستات سطوح بالایی از آنتی ژن اختصاصی پروستات را نشان می دهند، پروتئینی که توسط غده پروستات تولید می شود.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم 

    عضلانی اسکلتی

    سونوگرافی می تواند برای تعیین آسیب بافت نرم مانند آسیب عصبی، گانگلیون ها (تومورهای در حال رشد روی تاندون) یا سایر آسیب های سطحی استفاده شود. سونوگرافی به پزشکی ورزشی اجازه می دهد تا آسیب های مرتبط با ورزش را بررسی کند، مانند رباط های تحت فشار در زانو یا روتاتور کاف آسیب دیده. توانایی مشاهده دقیق تاندون‌های متحرک دست برای جراحان ارتوپدی و دست از مزایای بالینی قابل توجهی برخوردار است. با استفاده از سونوگرافی، پزشکان می توانند ساختارهای داخلی اعصاب مچ دست را ببینند تا مشخص کنند که آیا آنها به دام افتاده اند یا متورم شده اند که به طور بالقوه باعث ایجاد سندرم تونل کارپال می شود. آسیب‌های عضلانی به مچ پا، لگن، زانو یا آرنج نیز می‌تواند با استفاده از این روش تشخیصی قابل حمل و ایمن برطرف شود.

    نقش فعالی در معاینه سونوگرافی خود داشته باشید

    به عنوان یک بیمار، شما باید نقش فعالی در حصول اطمینان از اینکه سونوگرافی شما بیشترین اطلاعات تشخیصی ممکن را ارائه می دهد، داشته باشید. این کار با پرسیدن سؤالاتی در مورد آنچه درگیر است و پیروی از دستورالعمل های پزشک در مورد روش های قبل از معاینه، مانند نوشیدن آب قبل از معاینه زایمان، شروع می شود.

     

    این همچنین شامل درخواست برای انجام معاینه توسط یک سونوگرافیست معتبر نیز می شود. ثبت سونوگرافی پزشکی تشخیصی آمریکا که صلاحیت سونوگرافیست ها را آزمایش می کند، بیش از 90000 سونوگرافیست را برای انجام معاینه اولتراسوند گواهینامه صادر کرده است. پس از دریافت گواهی، این افراد از اعتبارنامه استفاده می کنند، درست مانند پرستاران که از اعتبار RN استفاده می کنند. چهار مدرک RDMS - سونوگرافی تشخیصی پزشکی ثبت شده است. RDCS - سونوگرافی تشخیصی قلب ثبت شده. RVT - متخصص عروق ثبت شده؛ و RPVI - پزشک ثبت شده در تفسیر عروق.

    سونوگرافی‌ها آزمایش‌های تشخیصی غیرتهاجمی هستند که برای ارزیابی اندام‌ها یا ساختارهای درون بدن انجام می‌شوند. اولتراسوند از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده می کند که از بافت مورد بررسی بازتاب می کند و از صداهای ضبط شده برای ایجاد تصویر استفاده می شود. سونوگرافی بی خطر و بدون درد است. برخلاف تصویربرداری اشعه ایکس، اولتراسوند هیچ گونه قرار گرفتن در معرض اشعه یونیزان را شامل نمی شود. سونوگرافی بیشتر برای بررسی رشد جنین در دوران بارداری استفاده می شود، اما کاربردهای بالینی زیادی نیز دارد. در صورتی که فرد دچار درد، تورم یا سایر ناهنجاری‌هایی باشد که نیاز به دید داخلی از اندام‌ها دارد، پزشکان ممکن است سونوگرافی را تجویز کنند. در زیر اطلاعات بیشتری در مورد انواع مختلف سونوگرافی و کاربرد آنها خواهید یافت.

     مقالات پیشنهادی: سونوگرافی بارداری ، الاستوگرافی با سونوگرافی چیست؟ ، سونوگرافی سینه چیست و چرا انجام می شود؟

    سونوگرافی مامایی (بارداری) - این سونوگرافی ها برای تعیین جنسیت یا تاریخ زایمان نوزاد انجام می شود. آنها همچنین می توانند تشخیص دهند که آیا حاملگی دوقلو یا چند قلو وجود دارد. علاوه بر این، آنها می توانند مشکلات یا عوارض احتمالی رحم مانند نقایص مادرزادی، موقعیت بریچ یا مشکلات جفت را تشخیص دهند.

    سونوگرافی های تشخیصی - پزشکان از سونوگرافی برای تشخیص طیف گسترده ای از شرایط استفاده می کنند.

    • سونوگرافی شکم – کبد، پانکراس، کلیه ها، کیسه صفرا، طحال، آئورت، آپاندیس و IVC را ارزیابی می کند.
    • سونوگرافی لگن – تخمدان ها، دهانه رحم، واژن، لوله های فالوپ، رحم، بیضه ها، غده پروستات، روده ها و مثانه را ارزیابی می کند.

     

    سه روش برای سونوگرافی لگن وجود دارد:

    1. سونوگرافی ترانس ابدومینال – ترانس شکمی کاملا خارجی است. یک ژل روی شکم قرار می گیرد و سپس یک واحد دستی به آرامی در اطراف معده حرکت می کند. این واحد امواج صوتی پرانرژی را ارسال می کند که تصویری به نام سونوگرافی را روی یک کامپیوتر یا مانیتور تلویزیون ایجاد می کند. سونوگرافی ترانس شکمی هم برای اهداف تشخیصی و هم برای مامایی استفاده می شود.

     

    1. سونوگرافی ترانس واژینال برای ارزیابی تخمدان ها، رحم، دهانه رحم، لوله ها و ناحیه لگن زنان انجام می شود. کاوشگر اولتراسوند به واژن وارد می شود و امواج صوتی را که از ساختارهای اطراف منعکس می شود، ارسال می کند. یک کامپیوتر این امواج را دریافت می کند و تصاویری ایجاد می کند که پزشکان می توانند از آنها برای کمک به تشخیص بیماری هایی مانند سرطان دهانه رحم استفاده کنند.
    2. سونوگرافی ترانس رکتال – ترانس رکتال (TRUS) برای ارزیابی شرایط غده پروستات و بافت های اطراف آن انجام می شود. این روش شامل قرار دادن یک پروب اولتراسوند در رکتوم بیمار است. سپس امواج صوتی از طریق دیواره رکتوم ارسال و دریافت می شود که تصاویری از غده پروستات تولید می کند. معاینات TRUS می تواند به تشخیص علائمی مانند مشکل در ادرار کردن، بررسی ندول، تشخیص ناهنجاری ها و تعیین بزرگ شدن غده پروستات کمک کند.

     

    • سونوگرافی قفسه سینه – ریه ها، نای، مری، غدد لنفاوی و قلب را ارزیابی می کند. سونوگرافی قلب و دریچه های آن را اکوکاردیوگرام می نامند. سونوگرافی قفسه سینه برای تجسم سریع اندام ها و ساختارهای قفسه سینه از خارج از بدن انجام می شود. آنها همچنین می توانند جریان خون در اندام های قفسه سینه را ارزیابی کنند و تشخیص دهند که آیا مایع در حفره قفسه سینه یا ریه ها وجود دارد یا خیر.

     

    سونوگرافی کمک بصری - سونوگرافی گاهی اوقات در طی اقدامات پزشکی انجام می شود تا به پزشکان کمک کند تا سوزن را در رگ های خونی هدایت کنند یا در هنگام آسپیراسیون با سوزن ظریف هنگامی که پزشک یک قطعه کوچک از بافت را برای آزمایش بیوپسی برمی دارد.

     

    سونوگرافی های درمانی – سونوگرافی های درمانی بیشتر توسط فیزیوتراپ ها یا مربیان ورزشی برای درمان آسیب هایی مانند کشیدگی عضلات یا زانوی دونده استفاده می شود. پزشکی ورزشی اغلب از درمان اولتراسوند برای توانبخشی بسیاری از آسیب‌های کمر یا مفاصل یا شرایط مزمن استفاده می‌کند. اولتراسوند درمانی باعث ایجاد لرزش می شود که می تواند ترمیم آسیب های بافت نرم را تحریک کرده و درد را تسکین دهد.

     مقالات پیشنهادی : سونوگرافی واژینال در تهران ؛ بخش تخصصی تصویر برداری جنین ، مرکز سونوگرافی سینه

    انواع مختلف تصویربرداری اولتراسوند:

    • سونوگرافی داپلر – سونوگرافی داپلر سرعت و جهت سلول های خونی را هنگام حرکت در بدن اندازه گیری می کند. سونوگرافی داپلر می تواند به پزشکان کمک کند تا انسداد، لخته شدن و باریک شدن رگ های خونی را که ممکن است در اثر پلاک ایجاد می شود، مشاهده کنند.

     

    • سونوگرافی استخوان – سونوگرافی استخوان تصاویری از استخوان ها ایجاد می کند که می تواند برای ارزیابی شکنندگی استخوان و کمک به تشخیص پوکی استخوان استفاده شود.

     

    • اکوکاردیوگرام – این سونوگرافی ها تصاویری از قلب و دریچه های اطراف آن ایجاد می کنند.
    • اولتراسوندهای سه بعدی و چهار بعدی – اولتراسوندهای سه بعدی به جای تصاویر دو بعدی مسطح با اولتراسوندهای سنتی، تفسیرهای سه بعدی ایجاد می کنند. سونوگرافی 4 بعدی تصاویر سه بعدی را ایجاد می کند، اما در حرکتی مانند ضربان قلب.

     

    سونوگرافی یک آزمایش بسیار رایج است که به دلایل مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. در دوران بارداری، ممکن است سونوگرافی های غربالگری یا سونوگرافی هایی که به دنبال مشکلات خاص هستند (سونوگرافی های هدفمند) داشته باشید. آزمایشات ممکن است روی شکم یا از طریق واژن شما (سونوگرافی ترانس واژینال) انجام شود. همچنین ممکن است پزشک اکوکاردیوگرام جنین را برای بررسی رگ‌های خونی قلب کودک توصیه کند.

     

    در زیر اطلاعاتی در مورد انواع مختلف آزمایشات سونوگرافی که ممکن است در دوران بارداری خود انجام دهید آورده شده است. یک تکنسین تخصصی به نام سونوگرافیک به احتمال زیاد آزمایشات را انجام می دهد، اما ممکن است پزشک شما سونوگرافی انجام دهد.

     

    آزمون غربالگری عمومی

    معاینه غربالگری معمولاً بین هفته 18 تا 20 بارداری شما برای غربالگری ناهنجاری های عمده جنین انجام می شود.

    این معاینه اولیه به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما کمک می‌کند تا مغز، صورت، شکل سر، قلب، شکم، کلیه‌ها، مثانه، ستون فقرات، و شکل دست و پای کودک شما را ارزیابی کند.

    این شامل شمردن انگشتان دست و پا نمی شود.

    امتحان هدفمند

    یک معاینه هدفمند شامل معاینه دقیق قلب کودک شما (اکوکاردیوگرام جنین)، اندازه گیری تمام استخوان های بلند، شمارش انگشتان دست، و شناسایی کیسه صفرا و سایر قسمت های آناتومی کودک شما است.

    این آزمون تا 90 دقیقه طول می کشد.

    این معاینه تنها در صورتی انجام می شود که یکی از فرزندان قبلی شما دارای ناهنجاری خاصی باشد، شما بیماری داشته باشید که می تواند به کودک شما منتقل شود یا کودک شما دارای یک ناهنجاری شناسایی شده باشد.

    معاینه سونوگرافی ترانس واژینال

    این معاینه به سونوگرافیست اجازه می دهد تا ساختارها را به وضوح ببیند. سونوگرافی یک پروب بلند و نازک را وارد واژن شما می کند. دردناک نیست و فقط باید فشار و خیس شدن خفیف ژل را احساس کنید.

    گاهی اوقات برای تعیین محل جفت استفاده می شود.

    شما معاینه را با مثانه پر آغاز خواهید کرد، اما ممکن است به شما اجازه داده شود که مثانه خود را قبل از شروع خود معاینه واژینال تخلیه کنید.

    گاهی اوقات ممکن است هم سونوگرافی شکم و هم سونوگرافی ترانس واژینال را در طول یک دوره آزمایش انجام دهید.

    اکوکاردیوگرافی جنین

    اکوکاردیوگرام جنین رگ‌های خونی را که از قلب جنین خارج می‌شوند را به تصویر می‌کشد. از آنجا که این رگ های خونی اغلب به سختی دیده می شوند، آزمایش ممکن است بیشتر از حد انتظار طول بکشد.

  • آیا پرتوهای پزشکی تشخیصی بی خطر است؟

    ایمنی و خطرات

    برای پاسخ به این سؤال که آیا پرتوهای پزشکی - به معنای پرتوهایی که برای تشخیص یا درمان یک بیماری پزشکی استفاده می شود - ایمن است یا خیر، باید ایمنی تعریف شود. امن یعنی چی؟ آیا به این معنی است:

    هیچ خطری وجود ندارد؟

    خطر بسیار کوچک است؟

    سود بیشتر از خطر است؟

    اگر کسی به شما بگوید هوا امن است، به این معنی است:

    هوا عاری از آلاینده است؟

    که تنفس هوا در هر روز بی خطر است؟

    قرار گرفتن کوتاه مدت در معرض سطوح پایین آلاینده ایمن است، اما قرار گرفتن در معرض مداوم ممکن است ایمن نباشد؟

    بسیاری از فعالیت ها نوعی خطر را به همراه دارند. ایمن نامیدن چیزی معمولاً به این معنی است که خطر کم دارد، نه خطر صفر. ریسک صفر تقریبا غیرممکن است.

    تصویری که مقیاس ریسک فعالیت را نشان می دهد.

    ایمنی برای هر کسی متفاوت است. به عنوان مثال، افراد مبتلا به آسم آلودگی را به خوبی تحمل نمی کنند. آنچه برای افراد بدون آسم ایمن است لزوما برای افراد مبتلا به آسم بی خطر نیست.

    یک عمل یا محصول تنها در صورتی ایمن تلقی می شود که خطر مرتبط با آن بسیار کم باشد. این در مورد اشعه ایکس پزشکی، دارو یا هر دارویی صادق است. با این حال، فقط بیمارانی که نیاز به تصویربرداری تشخیصی دارند باید معاینه تصویربرداری انجام دهند.

    radiology/مزایا و خطرات رادیولوژی

     

      اگر سوالی در مورد رادیولوژی یا سونوگرافی دارید و یا پزشک برایتان رادیولوژی یا سونوگرافی تجویز کرده است می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید.

    ایمنی و تشعشع

    تشعشعات پس زمینه به طور طبیعی در همه جای محیط وجود دارد. این سطوح پس زمینه تشعشع به وضوح بی خطر هستند. اگر آنها نبودند، زندگی روی زمین شکوفا نمی شد. با این حال، ما می دانیم که تشعشعات پتانسیل ایجاد سرطان را دارد.

    درجه ایمنی بستگی به سطح قرار گرفتن در معرض دارد. سطوح بسیار بالای تشعشعات (سطوحی بسیار بالاتر از تشعشعات پس‌زمینه یا مقادیری بیش از مقادیر مورد استفاده در تصویربرداری تشخیصی) ممکن است باعث ایجاد سرطان در مراحل بعدی زندگی شود.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

     

    تنها درصد کمی از افرادی که به شدت در معرض تشعشع هستند، در مراحل بعدی زندگی به سرطان ناشی از تشعشع مبتلا می شوند. این شامل افرادی می شود که:

    • در معرض تشعشعات ناشی از سلاح های هسته ای
    • درگیر حوادث تشعشعی
    • برای سرطان موجود با پرتودرمانی درمان می شود.

    پتانسیل ابتلا به سرطان ناشی از تشعشع بستگی به میزان قرار گرفتن در معرض تابش و تجمع قرار گرفتن در معرض در طولانی مدت دارد. سطوح کمتر قرار گرفتن در معرض - تشعشعات پس زمینه، معاینات پزشکی هسته ای، اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا اشعه ایکس تشخیصی- خطرات کمی دارد.

     

    با این وجود، حجم زیادی از شواهد غیرمستقیم نشان می‌دهد که سطوح تشخیصی تابش احتمالاً با سطح پایین خطر ابتلا به بیماری سال‌ها پس از قرار گرفتن در معرض آن مرتبط است. چنین رویدادی بسیار نادر خواهد بود. مزایا برای بیمارانی که بیمار یا مجروح هستند به قدری قابل توجه است که خطر تشعشع به یک عامل جزئی در مراقبت های بهداشتی آنها تبدیل می شود.

     

    برخی از معاینات تصویربرداری برای غربالگری بیماری در افراد سالم استفاده می شود. ماموگرافی سالانه سرطان سینه را زود تشخیص می دهد، زمانی که بتوان آن را با موفقیت درمان کرد. تشخیص و درمان زودهنگام بسیار بیشتر از هر خطر پرتویی است. با این تعریف، معاینه امن است.

     

    هنگامی که در مقادیر زیاد استفاده می شود یا زمانی که معاینات زیادی انجام می شود، خطر قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس افزایش می یابد. در برخی موارد، دوز انباشته شده از معاینات متعدد می تواند به سطوحی برسد که خطر ابتلا به سرطان القایی شناسایی شده باشد. این می تواند پس از پنج یا شش بار تکرار انواع خاصی از معاینات تصویربرداری در برخی از بیماران بزرگسال رخ دهد. برای برخی از شرایط پزشکی بسیار جدی، معاینات متعدد ضروری است و فواید آن بسیار بیشتر از خطر است.

     

    ایمنی در اولویت است. برای ایمن بودن، پزشکان باید از اشعه ایکس فقط در مقادیر لازم برای مراقبت های پزشکی مناسب استفاده کنند. برای مثال، عکس‌برداری با اشعه ایکس برای کودکان کوچک‌تر می‌شود و معاینات متعدد به موارد ضروری محدود می‌شود. از آنجایی که نوزادان کوچک هستند، معاینات تشخیصی می توانند از تشعشعات بسیار کمتری برای دریافت تصاویر لازم استفاده کنند.

     

    پس از 100 سال تحقیق، اثبات اینکه اشعه ایکس تشخیصی تک و با دوز پایین باعث سرطان می شود، غیرممکن بوده است. استفاده از معاینات تشخیصی فقط در صورت لزوم مهم است. معاینه ضروری بی خطر است.

    من سی تی اسکن های زیادی انجام داده ام. آیا باید نگران باشم؟

    هیچ محدودیتی برای تعداد اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) وجود ندارد. سی تی اسکن اطلاعات حیاتی را ارائه می دهد. هنگامی که یک بیمار به شدت بیمار تحت چندین آزمایش CT قرار گرفته است، معاینات برای تشخیص و درمان مهم بودند.

     

    مراقبت های بعدی پزشکی به ندرت برای قرار گرفتن در معرض اشعه از معاینات تشخیصی مورد نیاز است. اثرات ناشی از تشعشع بسیار نادر است که قابل توجه نباشد و استثنائات غیرعادی هستند. یکی از نمونه‌های استثنا ممکن است یک بیمار اطفال باشد که آزمایش‌های سی تی زیادی داشته است. مناسب است که این قرار گرفتن در معرض اشعه به عنوان بخشی از تاریخچه پزشکی کودک گنجانده شود.

     

    سن و حساسیت به تشعشع

    سن نقش مهمی در حساسیت به تابش دارد. بزرگسالان نسبت به کودکان در معرض خطر کمتری برای شرایط بهداشتی ناشی از تشعشع، مانند مشکلات تیروئید هستند.

    در بیماران 60 ساله و بالاتر، قرار گرفتن در معرض تابش مشکل مهمی نیست. بافت های بدن بیماران مسن تر نسبت به اثرات پرتوها حساسیت کمتری دارند. همچنین توجه به این نکته مهم است که بیماری هایی که بیماران مسن را تحت تاثیر قرار می دهند در مقایسه با بیماری هایی که کودکان را تحت تاثیر قرار می دهند بیشتر به سی تی اسکن نیاز دارند.

     

    سی تی اسکن و ایمنی در برابر اشعه

    مطالعات نشان می دهد که خطر سرطان ناشی از سی تی اسکن بسیار کم است.

    گاهی اوقات، وضعیت سلامتی شما نیاز به یک آزمایش تصویربرداری دارد که از اشعه یونیزان استفاده می کند. اگر نگرانی دارید، در مورد نیاز و اهمیت معاینه با پزشک خود صحبت کنید. رادیولوژیست شما همچنین می تواند اهمیت معاینه و همچنین هرگونه خطر را توضیح دهد.

    CT یک فناوری تصویربرداری اثبات شده و نجات بخش است. این به پزشک اجازه می دهد تا درون بدن را ببیند. در 15 تا 20 سال گذشته،CT به روش‌هایی که قبلاً هرگز فکر نمی‌کردیم، به درمان کمک کرده است. مهمتر از آن، به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد که آیا هیچ درمانی لازم نیست.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    سی تی اسکن هرگز نباید از کودک یا بزرگسالی که دارای بیماری است که در آن اسکن می تواند اطلاعات مهم مراقبت های بهداشتی را ارائه دهد، دریغ کرد. ممکن است جان بیمار را نجات دهد.

     

    سوالی که باید بپرسید این است: "در مورد مراقبت های بهداشتی و آزمایش های تصویربرداری تشخیصی چه باید کرد؟" بیماران باید مطمئن شوند که وضعیت پزشکی آنها هر بار مطابق با مراقبت های پزشکی مناسب ارزیابی و مدیریت می شود.

     

    سوالاتی که باید پرسید:

     

    این معاینه تصویربرداری چه تاثیری بر درمان من خواهد داشت؟

    برای یک بیمار سرطانی که تحت شیمی درمانی تحت هدایت CT قرار می گیرد، پاسخ روشن است. برای بیماران مبتلا به بیماری های خوش خیم، پاسخ ممکن است کمتر واضح باشد.

    به یاد داشته باشید: سی تی اسکن اطلاعات ارزشمندی را در اختیار پزشک قرار می دهد و می تواند تسکین بزرگی برای شما باشد.

    آیا روش تصویربرداری جایگزینی وجود دارد که از تابش استفاده نکند؟

    در برخی موارد، سونوگرافی یا MRI نیز ممکن است مناسب باشد. در موارد دیگر سی تی یا اشعه ایکس بهترین معاینه خواهد بود.

    از انجام این گفتگو با پزشک خود نترسید.

    تاریخچه تصویربرداری شما

    سابقه تصویربرداری خود را ثبت کنید. ممکن است در آینده مفید باشد. ممکن است از یک مرکز به مرکز دیگر نقل مکان کنید، و سابقه تصویربرداری شما (کپی از معاینات و گزارشات) ممکن است نباشد.

     

    کارت تاریخچه تصویربرداری پزشکی

    دانلود کارت تاریخچه تصویربرداری پزشکی

    اگر به بیمارستان دیگری ارجاع می‌شوید، معاینات اخیر انجام شده در یک مرکز لزوماً نیازی به تکرار ندارند. هنگامی که به یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا مرکز دیگری می روید، کپی از امتحانات قبلی را با خود ببرید. این می تواند از تکرار بی مورد امتحان جلوگیری کند.

    ثبت دقیق تاریخچه تصویربرداری پزشکی شما می تواند به ارتقای مراقبت بهینه از بسیاری از شرایط پزشکی کمک کند. به عنوان مثال، بیماران مبتلا به بیماری های مزمن، مانند سنگ کلیه یا بیماری کرون، ممکن است نیاز به آزمایش های سی تی زیادی داشته باشند. نگه داشتن تاریخچه معاینات و بحث در مورد مدیریت وضعیت خود با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی به شما کمک می کند تا اطمینان حاصل کنید که از اشعه به طور عاقلانه استفاده می شود.

     

    تصویربرداری سی تی یک ابزار پزشکی قدرتمند است که جان افراد زیادی را نجات داده است، اما بدون خطر نیست. با این حال، زمانی که بیمار به مراقبت های پزشکی نیاز دارد، مزایای آن بیشتر از خطرات آن است.

    آیا خطر تشعشع به سن بستگی دارد؟

    هنگامی که دوزهای برابر پرتو داده می شود، خطرات برای کودکان و نوجوانان بیشتر از بزرگسالان است. کودکان به سرعت رشد می کنند و سلول های آنها به تشعشع حساس تر هستند. از آنجایی که اثرات تشعشعات سال ها طول می کشد، جوانی آنها زمان رخ دادن هر گونه اثرات بالقوه پرتوهای یونیزان را طولانی می کند. با این حال، دوز تابش مورد نیاز برای گرفتن عکس از کودکان بسیار کمتر از سطوح بزرگسالان است. از آنجایی که سطوح دوز کمتر تشعشع برای کودکان و نوجوانان استفاده می شود، خطر مرتبط با معاینات آنها نباید بیشتر از بزرگسالان باشد و اغلب بسیار کمتر است.

     

    با افزایش سن، قرار گرفتن در معرض تابش کمتر نگران کننده می شود. بافت های بدن بیماران مسن تر نسبت به اثرات پرتوها حساسیت کمتری دارند. معاینات تشخیصی مانند توموگرافی کامپیوتری (CT)می تواند در تشخیص و درمان بیماران مسن تر مهم باشد.

    تصویربرداری پزشکی می تواند در هر سنی برای کمک به تشخیص و درمان بسیاری از بیماری ها یا شرایط بسیار مفید باشد. اگر فردی در هر سنی درگیر یک تصادف شدید رانندگی شود، سی تی اسکن می‌تواند راهی سریع و بدون درد برای تشخیص آسیب‌های داخلی مهم و شاید بحرانی باشد که مشخص نیست.

    radiology/مزایا و خطرات رادیولوژی

     

    تصویر سی تی

     

    حتی اگر نتایج CTنرمال باشد و هیچ آسیب داخلی حیاتی را نشان ندهد، این اطلاعات ارزشمند است. نتایج ممکن است منجر به تشخیص مناسب تری شود که می تواند از جراحی غیر ضروری جلوگیری کند و بهبودی را تسریع کند. سایر شرایط پزشکی که تصویربرداری ممکن است نشان دهد:

    کیست ها

    بزرگ شدن غدد لنفاوی

    یک آنوریسم

    بیماری التهابی روده

    خونریزی در شکم

    وجود اجسام خارجی

    نوزاد متولد نشده یک زن باردار شاید بیشترین حساسیت را نسبت به اشعه دارد. معاینات تصویربرداری تشخیصی که زنان باردار را در معرض تشعشعات یونیزان قرار می‌دهند باید تنها پس از احراز نیاز به معاینه و با بررسی دقیق جنین انجام شوند. تعداد محدودی از آزمایش‌های تصویربرداری که به درستی انجام شده‌اند، هیچ نگرانی برای نقص‌های رشدی نشان نمی‌دهند. با این حال، خطر اثرات بلندمدت سلامتی، اگرچه کم است، اما نامشخص است. اگر باردار هستید، قبل از انجام هرگونه آزمایش تصویربرداری با استفاده از پرتوهای یونیزان، به کادر پزشکی اطلاع دهید.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    تصویربرداری پزشکی می تواند یک ابزار پزشکی ضروری برای تسریع درمان و بهبودی باشد. اگر ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما فکر می‌کند که شما، یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان ممکن است یک بیماری مهم پزشکی داشته باشید، به دلیل ترس از قرار گرفتن در معرض تشعشع نباید از معاینه تشخیصی خودداری کرد. خطر مرتبط با این آزمایش ها در مقایسه با کمک ارائه شده توسط آزمایش تصویربرداری بسیار ناچیز است.

    آیا آزمایش های غربالگری ارزش دارد؟

    معاینات غربالگری آزمایشاتی هستند که بر روی گروه بزرگی از افراد بدون علامت که ممکن است بیماری ناشناخته ای داشته باشند انجام می شود. هدف از معاینات غربالگری کشف یک بیماری در مراحل اولیه است تا بتوان آن را با موفقیت درمان کرد.

     

    غربالگری جمعیت بدون علامت

    کشف بیماری فقط در زیرمجموعه ای از جمعیت بزرگتر اتفاق می افتد.

    مزایای کشف زودهنگام برای زیرمجموعه باید بر هر خطر بالقوه سلامتی مرتبط با فرآیند غربالگری جمعیت بزرگتر باشد. چنین خطراتی شامل خطر تشعشع مرتبط با ماموگرافی برای غربالگری سرطان سینه و سی تی مورد استفاده برای غربالگری سرطان ریه است.

    یک برنامه غربالگری ابتدا باید جمعیتی را که در معرض خطر ابتلا به بیماری ناشناخته هستند شناسایی کند.

     

    ویژگی های جمعیت باید تعریف شود:

    با سن

    بر اساس جنسیت

    توسط عوامل دیگر، مانند قومیت یا سابقه خانوادگی بیماری

    ماموگرافی نمونه ای از یک برنامه غربالگری موفق برای زنان بالای 40 سال است. این برنامه، بیش از 40 سال است که منجر به کاهش میزان مرگ و میر ناشی از سرطان سینه در زنان شده است. هیچ مدرکی دال بر افزایش میزان سرطان سینه به دلیل قرار گرفتن در معرض تابش در سطح پایین وجود ندارد.

     

    غربالگری ماموگرافی کار می کند. آیا سایر تست های غربالگری نیز می توانند موثر باشند؟ معاینات غربالگری را برای موارد زیر در نظر بگیرید:

    سرطان روده بزرگ

    سرطان ریه

    آزمایشات نمره کلسیم برای تشخیص زودهنگام بیماری قلبی

    غربالگری توموگرافی کامپیوتری (CT) برای سرطان روده بزرگ، که سی تی کولونوگرافی (CTC) یا کولونوسکوپی مجازی نامیده می شود، به دلیل توانایی آن در یافتن سرطان های اولیه کولون مورد توجه قرار گرفته است. شواهد امروزی حاکی از آن است که سرطان کولون شناسایی نشده به اندازه کافی در جمعیت عمومی شیوع دارد تا معاینه غربالگری هر پنج سال یک بار را توجیه کند.

    هدف، کشف زودهنگام سرطان روده بزرگ است، زمانی که بتوان آن را قبل از گسترش از بین برد. در سال 2017، انجمن سرطان آمریکا توصیه کرد که افراد بالای 50 سال در معرض خطر متوسط:

    • سیگموئیدوسکوپی انعطاف پذیر هر 5 سال یکبار یا
    • کولونوسکوپی هر 10 سال یکبار یا
    • تنقیه باریم دو کنتراست هر 5 سال یکبار یا
    • سی تی کولونوگرافی (کولونوسکوپی مجازی) هر 5 سال یکبار
    • تصویر امتیازدهی CT کلسیم
    • نمره دهی سی تی کلسیم

    کارآزمایی ملی غربالگری ریه نشان داد که غربالگری با سی تی می‌تواند برای سیگاری‌های شدید فعلی و سابق در معرض خطر بالای سرطان ریه مفید باشد. این کارآزمایی بالینی که یک دهه طول کشید، CT هلیکال با دوز پایین را به عنوان اولین تست غربالگری معتبر با پتانسیل کاهش مرگ و میر ناشی از سرطان ریه، معرفی کرد. برای کسب اطلاعات بیشتر از صفحه سی تی سی سی سینه ما دیدن کنید.

     

    در برخی مطالعات علمی، از CT برای بررسی میزان کلسیم در قلب استفاده می شود. نمرات بالای کلسیم می تواند نشانه ای از بیماری قلبی در افراد بدون علائم باشد. قرار گرفتن در معرض تشعشع لازم برای انجام این معاینات با فناوری‌های جدید CT به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. بنابراین، بسیاری بر این باورند که این معاینه ممکن است برای افرادی که ممکن است در مراحل اولیه بیماری قلبی باشند، اما علائمی از خود نشان نمی دهند، مفید باشد.

     

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    بیمار تحت سی تی اسکن.

    در مورد غربالگری سی تی کل بدن عموم مردم چطور؟ در حال حاضر به نظر نمی رسد که مزایا قرار گرفتن در معرض تابش را توجیه کند. در حال حاضر، تعداد زیادی از مطالعات بالینی برای تعیین اینکه آیا این یا سایر انواع معاینات غربالگری CT برای بهبود سلامت موثر هستند، انجام می شود. برای اطلاعات بیشتر به صفحه آزمایشات بالینی ما مراجعه کنید.

    آیا روش های تصویربرداری تشخیصی پزشکی می توانند مشکلات تولید مثلی در آینده ایجاد کنند؟

    هیچ موردی از مشکلات تولید مثلی مربوط به دوز پرتو از معاینات تشخیصی در والدین آینده وجود نداشته است. دوز از معاینات تشخیصی رایج برای ایجاد مشکلات ناباروری دائمی یا ناهنجاری های ژنتیکی قابل تشخیص در کودکان آینده بسیار کم است.

     

    گاهی اوقات به بیمارانی که معاینه تصویربرداری تشخیصی انجام داده اند توصیه می شود قبل از باردار شدن 6 تا 12 ماه صبر کنند. این نوع تاخیرها ارتباطی با تاثیرات معاینه تصویربرداری ندارند. این توصیه معمولاً بر اساس یک موضوع پزشکی اساسی است که ممکن است به تاخیر انداختن بارداری را توصیه یا ضروری کند. به عنوان مثال، معاینه تصویربرداری ممکن است وضعیت پزشکی جدیدی را برای بیمار نشان دهد که ممکن است در آینده به مراقبت های پزشکی نیاز داشته باشد. در صورت باردار شدن بیمار ممکن است این مراقبت به تعویق بیفتد. یا ممکن است پزشک بخواهد که بیمار قبل از باردار شدن به طور کامل از یک بیماری بهبود یابد. اگرچه توصیه به تاخیر بر اساس یک دلیل پزشکی است و به تشعشعات مربوط نمی شود، اما می تواند منجر به سوء تفاهم های تاسف بار در مورد اثرات پرتو شود. بیماران باید این مسائل را با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارند.

     

    عامل تعیین کننده واقعی برای اینکه آیا یک زن باید تلاش برای باردار شدن را به تاخیر بیندازد، وضعیت کلی پزشکی او است. اگر دلیلی وجود داشته باشد که انتظار داشته باشیم که سلامت زن در طول یک دوره تاخیر بهبود یابد، یا اینکه برای اطمینان از اینکه درمان آینده یک بیماری در اثر بارداری به خطر نمی افتد، ترجیح داده می شود، توصیه ای برای به تاخیر انداختن بارداری مناسب است.

    آیا معاینات می تواند به نوزاد زن باردار آسیب برساند؟

    معاینات تصویربرداری پزشکی به طور کلی در دوران بارداری بی خطر هستند. اگر باردار هستید، زمانی که پزشک شما برای تعیین دوره مراقبت پزشکی آینده شما ضروری بداند، انجام معاینه تصویربرداری قابل قبول است. به خاطر داشته باشید که سلامتی شما برای سلامت کودک شما مهم است.

     

    روش‌های تصویربرداری سونوگرافی و رزونانس مغناطیسی (MRI) از شکلی از تابش "غیر یونیزه کننده" استفاده می‌کنند که بسیار متفاوت از اشعه ایکس است. به همین دلیل، سونوگرافی معمولاً در دوران بارداری مورد استفاده قرار می گیرد، بدون اینکه هیچ مورد شناخته شده ای برای آسیب رساندن به جنین از چنین روشی وجود داشته باشد. اگرچه به اندازه سونوگرافی استفاده نمی شود، اما همین امر در مورد MRI نیز صادق است.

     

    رادیوگرافی، فلوروسکوپی، توموگرافی کامپیوتری (CT) و معاینات تصویربرداری پزشکی هسته ای همگی از اشعه ایکس برای تولید تصاویر استفاده می کنند. اشعه ایکس نمونه ای از پرتوهای یونیزان است. این نوع تشعشع زمانی که در مقادیر زیاد ارسال می شود می تواند مضر باشد، اما در این نوع معاینات تصویربرداری پزشکی به ندرت به چنین مقادیری می رسد. بنابراین، خطر بالقوه بسیار کوچک است. با این وجود، مهم است که پزشک شما زمانی که معاینه اشعه ایکس، سی تی یا تصویربرداری هسته ای در نظر گرفته می شود، بداند که باردار هستید. آگاهی از بارداری خود می تواند به پزشک کمک کند تا مناسب ترین معاینه تصویربرداری را برای وضعیت شما انتخاب کند و قرار گرفتن در معرض تشعشعات را تا حد امکان پایین نگه دارد تا اطلاعات لازم را تولید کند.

     

    اگر بعد از بارداری معاینه اشعه ایکس یا سی تی انجام داده اید، اما قبل از اینکه متوجه شوید باردار هستید، نباید بیش از حد نگران باشید. در واقع، معاینات تصویربرداری که شامل لگن نمی شود، تابش بسیار کمی را به نوزاد یا جنین می رساند. این مقدار کمتر از مقداری است که کودک از تشعشعات موجود در محیط طبیعی ما دریافت می کند. هر زن باردار هر روز به مقدار کم در معرض تشعشعات محیط طبیعی خود قرار می گیرد.

     radiology/مزایا و خطرات رادیولوژی

    یک معاینه CT با برنامه ریزی دقیق، اشعه را در سطوحی که رشد و تکامل جنین شما را در معرض خطر قرار دهد، ارسال نمی کند. با انجام چندین آزمایش CT لگن، خطرات افزایش می یابد. اگر زمانی که نمی دانستید باردار هستید، سی تی لگن خود را معاینه کرده اید، باید این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید. پزشک شما ممکن است انجام دوز تشعشع و تجزیه و تحلیل خطر را در نظر بگیرد. چنین تحلیلی احتمالاً نشان خواهد داد که پرتوهای پزشکی کودک شما را در معرض خطر افزایش نمی‌دهد. شما باید توصیه های متخصص زنان و زایمان خود را دنبال کنید تا از بارداری سالم برای کودک خود اطمینان حاصل کنید.

    آیا خطر تشعشع به جنسیت بستگی دارد؟

    وضعیت سلامت مردان در مقابل زنان و پسران در مقابل دختران به دلیل تفاوت در جنسیت آنها می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. این بدون توجه به هر گونه قرار گرفتن در معرض تشعشع صادق است. عکسی که گروه متنوعی از مردم را نشان می دهد.

    بسیاری از مطالعات نشان داده اند که تعدادی از بیماری های عمده تحت تاثیر جنسیت قرار دارند. همین امر در مورد خطرات احتمالی مرتبط با قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس یا تشعشعات ناشی از مواد رادیواکتیو (همچنین پرتوهای یونیزان) صادق است.

     

    تصویر سینه

    به عنوان مثال، سینه‌های زنانه نسبت به سینه‌های مردانه به تشعشعات یونیزان حساس‌تر هستند. در حالی که مردان ممکن است به سرطان سینه مبتلا شوند، بسیار نادر است. خطر سرطان سینه ناشی از تشعشع در مردان بسیار کم است. لازم به ذکر است که خطر تشعشعات برای هر دو جنس با افزایش سن کاهش می یابد. ببینید آیا خطر تشعشع به سن بستگی دارد؟

     

    زنان بیشتر در معرض خطر تشعشعات هستند:

     

    سرطان ریه

    سرطان تیروئید

    سرطان پستان

    برای اطلاعات بیشتر در مورد سرطان احتمالی ناشی از قرار گرفتن در معرض اشعه، به پرتوهای پزشکی ایمنی و تشخیصی مراجعه کنید.

    خطر تصویربرداری پزشکی برای نسل های آینده چقدر است؟

    ما می دانیم که دوزهای بسیار بالای تابش می تواند به تخمک یا اسپرم آسیب برساند یا از بین ببرد. با این حال، رادیولوژی تشخیصی (به عنوان مثال، اشعه ایکس یا CT) فقط از دوزهای کم اشعه استفاده می کند. این دوزها بسیار کمتر از دوزهایی هستند که می توانند اثرات مخربی برای تخمک یا اسپرم ایجاد کنند. تحقیقات زیادی در مورد اثرات ژنتیکی احتمالی بر فرزندان، پس از قرار گرفتن والدین در معرض سطوح پایین تشعشعات انجام شده است. هیچ یک از این تحقیقات هیچ گونه اثر منفی را شناسایی نکرده است. بنابراین، تشعشعات تشخیصی که شامل قرار دادن اندام های تناسلی در معرض سطوح پایین تشعشع است، از نظر اثرات ژنتیکی ایمن تلقی می شود.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    اگر بیضه ها یا تخمدان ها مستقیماً در معرض اشعه قرار نگیرند، قرار گرفتن در معرض اشعه با اسپرم یا تخمک معمولاً ناچیز است. حتی اگر سلول‌های تولید مثل مستقیماً در معرض خطر قرار گیرند، دوز حاصل از معاینه تشخیصی اساساً هیچ خطری ندارد. هیچ مطالعه ای نشان نداده است که قرار گرفتن در معرض تشعشعات سطح پایین با تخمک یا اسپرم باعث نقص مادرزادی یا سقط جنین می شود. بنابراین، ریسک بسیار کوچک است (در اصل صفر). به عبارت دیگر، این خطر کمتر از سه درصد احتمال کلی است که همه جنین‌ها دارای نقص مادرزادی ناشی از عوامل غیرمرتبط با تشعشع هستند.

    جالب اینجاست که بسیاری از بیماران سرطانی که پس از دوزهای بالای پرتودرمانی با شیمی‌درمانی، ناباروری موقت را تجربه کرده‌اند، گزارش کرده‌اند که پس از بهبودی، فرزندان سالمی به دنیا آورده‌اند. به عبارت دیگر، برای کسانی که باروری را حفظ می‌کنند یا دوباره به دست می‌آورند، هیچ اثر پایدار ثابت شده تابش با فرزندانشان مرتبط نیست.

    چه مقدار دوز از روش های مختلف تصویربرداری دریافت می کنم؟

    وقتی صحبت از دوز تابش می شود، همه روش های تصویربرداری یکسان نیستند. برخی از روش‌ها، مانند سونوگرافی و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، از اشعه یونیزان استفاده نمی‌کنند. روش هایی که از پرتوهای یونیزان (مانند اشعه ایکس استاندارد یا توموگرافی کامپیوتری) یا مواد رادیواکتیو (پزشکی هسته ای) استفاده می کنند، از نظر دوز بسیار متفاوت هستند. دوز تابش به نوع روش و قسمتی از بدن که مورد بررسی قرار می گیرد بستگی دارد.

     

    ریسک بالقوه را می توان به روش های مختلفی بیان کرد. دوز تشعشع را می توان با سطوح تابش طبیعی موجود در محیط مقایسه کرد، یا با دوزهای مجاز برای افرادی که به عنوان بخشی از کار خود در معرض تابش هستند مقایسه کرد. گاهی اوقات دوز تشعشع به طور خاص در واحدها یا عباراتی که به نوع یا میزان قرار گرفتن در معرض آن مربوط می شود، توصیف می شود.

     

    دوز موثر

    اشعه ایکس مچ پا

    اشعه ایکس مچ پا

    دوز موثر مقدار دوزی است که برای ارزیابی خطرات ناشی از روش های تصویربرداری پزشکی تشخیصی استفاده می شود. معمولاً بر حسب میلی‌سیورت (mSv) بیان می‌شود.

     

    دوز موثر فاکتورهای زیادی از جمله حساسیت اندام ها و بافت های مختلف بدن را در نظر می گیرد.

     

    برای مثال، رادیوگرافی مچ پا دوز موثر متفاوتی نسبت به آنژیوگرافی عروق کرونر دارد.

     

    با این حال، دوز موثر برای یک بیمار خاص در نظر گرفته نشده است. این یک ریسک تخمین زده شده بر اساس یک فرد متوسط ​​است. خطر واقعی برای بیمار بسته به اندازه، جنسیت یا سلامت بیمار و همچنین نوع روش ممکن است بیشتر یا کمتر باشد.

     

    تشعشعات پس زمینه طبیعی در ایالات متحده

    ما همیشه در معرض تشعشعات پس زمینه هستیم. از هوا، آسمان، زمین و غذایی که می خوریم می آید. برای محیط ما طبیعی است.

     

    برای در نظر گرفتن دوز از تصویربرداری پزشکی، دوز تصویربرداری را با زمان لازم برای رسیدن به همان دوز از تابش پس‌زمینه طبیعی مقایسه می‌کنیم.

     

    بیش از یک سال، دوز ما از تابش پس‌زمینه طبیعی تقریباً 3 mSv است.

     

    تصویری که منابع تابش پس زمینه طبیعی را نشان می دهد. سطوح خطر کیفی

    خطر ناچیز: کمتر از 2 روز قرار گرفتن در معرض پس زمینه طبیعی

     

    حداقل خطر: بیش از 2 روز و تا 1 ماه قرار گرفتن در معرض پس زمینه طبیعی

     

    خطر بسیار کم: بیش از 1 ماه و تا 8 ماه قرار گرفتن در معرض پس زمینه طبیعی

     

    کم خطر: بیش از 8 ماه و تا 6 سال قرار گرفتن در معرض پس زمینه طبیعی

     

    خطر متوسط: بیش از 6 سال قرار گرفتن در معرض پس زمینه طبیعی

    چقدر تشعشع زیاد است؟

    سوال: "چه میزان از پرتوهای پزشکی زیاد است؟" پاسخ قطعی ندارد

     

    مقدار پرتوهای پزشکی که نیازهای سلامتی شما را برآورده می کند، تنها چیزی است که لازم است.

    نیاز کم - عکسبرداری با اشعه ایکس از مچ پا شکسته

    نیاز متوسط ​​- سی تی اسکن برای آپاندیسیت بزرگسالان

    نیاز زیاد - سی تی اسکن های متعدد پس از یک حادثه آسیب زا

    یک سوال بهتر این است: برای مراقبت از وضعیت من چه مقدار در معرض اشعه لازم است؟

    هیچ پاسخ ثابتی وجود ندارد.

    بستگی به شرایط پزشکی شما دارد.

    از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و رادیولوژیست خود در مورد مزایای معاینه و میزان قرار گرفتن در معرض اشعه درگیر بپرسید.

    از پزشک خود دو سوال بپرسید:

    آیا تصمیمات در مورد مراقبت های بهداشتی من از معاینه تصویربرداری من تعیین می شود؟

    شما و ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود باید با هم کار کنید تا تصمیم بگیرید چه چیزی برای شما ضروری و بهترین است.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    یکی از سؤالات بعدی ممکن است این باشد: آیا عکس برداری با اشعه ایکس، سی تی اسکن یا تصویربرداری هسته ای بهترین معاینه است یا سایر معاینات مانند سونوگرافی، تصویربرداری تشدید مغناطیسی یا آزمایشات آزمایشگاهی نیز مؤثر هستند؟

     

    پزشک شما ممکن است بگوید:

    معاینه اولتراسوند نسبت به آنچه ما سعی در دیدن آن داریم حساس نخواهد بود.

    معاینه MRI بیشتر طول می کشد و در حال حاضر بهترین آزمایش نیست. ممکن است بعداً به آن نیاز داشته باشیم.

    معاینه CT برای شرایطی که ممکن است داشته باشید بسیار حساس است و ما باید دریابیم که آیا تشخیص ما درست است یا خیر.

     

    اگر نتایج معاینه مسیر مراقبت پزشکی آینده شما را تعیین نکند، غیرضروری است.

     

    گاهی اوقات، یک اشعه ایکس اضافی، سی تی اسکن یا آزمایش تصویربرداری هسته ای ممکن است به تعیین پیشرفت درمان یا بهبود کمک کند. در این صورت معاینه ضروری است.

     

    هیچ پاسخ مشخصی برای این سوال وجود ندارد: "چقدر پرتوهای پزشکی بیش از حد است؟" پزشکان باید آنچه لازم است را تجویز کنند، از استفاده بیش از حد خودداری کنند و با خیال راحت از روش های تصویربرداری برای مراقبت های بهداشتی خود استفاده کنند.

     

    پاسخ به نیاز پزشکی شما بستگی دارد. پرسیدن سوالات می تواند به شما کمک کند تا بفهمید چرا به معاینه نیاز دارید و کدام یک برای مراقبت های بهداشتی شما بهترین است.

     

    چگونه می توانم به تضمین کیفیت در مراقبت های بهداشتی تصویربرداری پزشکی کمک کنم؟

    بپرسید که آیا این مرکز توسط یک سازمان حرفه ای مراقبت های بهداشتی معتبر است یا خیر. این مرکز برای نشان دادن این وضعیت، گواهی اعتبار را نمایش می دهد. برای پیدا کردن یک ارائه دهنده انکولوژی تصویربرداری پزشکی یا تشعشع در جامعه خود، می توانید پایگاه داده امکانات معتبر ACR را جستجو کنید.

    مشارکت بین بیمار و متخصص مراقبت های بهداشتی منجر به مراقبت بهتر و ایمن تر می شود.

    مزایای سی تی اسکن چیست؟

    بر اساس اکثر بررسی های پزشکی، توموگرافی کامپیوتری (CT یا اسکنCAT) به عنوان یکی از پنج پیشرفت پزشکی برتر در 50 سال گذشته رتبه بندی شده است. CT به عنوان یک ابزار تشخیص پزشکی آنقدر ارزشمند است که جایزه نوبل پزشکی در سال 1979 به مخترعان اعطا شد.

     

    چگونه کار می کند

    تصویر اشعه ایکس از بدن.

    تصویر اشعه ایکس ساختارهای داخلی بدن را نشان می دهد

    هر دو سی تی و اشعه ایکس معمولی از ساختارهای داخلی بدن عکس می گیرند. در اشعه ایکس معمولی، ساختارها با هم همپوشانی دارند. به عنوان مثال، دنده ها روی ریه و قلب قرار گرفته اند. در یک عکس اشعه ایکس، ساختارهای نگرانی پزشکی اغلب توسط سایر اندام ها یا استخوان ها پنهان می شوند و تشخیص را دشوار می کنند.

     radiology/مزایا و خطرات رادیولوژی

    تصویر سی تی ساختارهای داخلی بدن را نشان می دهد

    در تصویر CT، ساختارهای همپوشانی حذف می‌شوند و آناتومی داخلی را آشکارتر می‌کنند.

     

    در طول تصویربرداری CT، یک لوله اشعه ایکس به دور بیمار می چرخد ​​تا چندین تصویر از زوایای مختلف جمع آوری شود. این تصاویر در رایانه ای ذخیره می شوند که آنها را تجزیه و تحلیل می کند تا با حذف ساختارهای پوشاننده، تصویر جدیدی ایجاد کند.

     

    تصاویر سی تی به رادیولوژیست ها و سایر پزشکان اجازه می دهد تا ساختارهای داخلی را شناسایی کرده و شکل، اندازه، تراکم و بافت آنها را ببینند. این اطلاعات دقیق را می توان برای تعیین اینکه آیا یک مشکل پزشکی وجود دارد، ارائه وسعت و محل دقیق مشکل، و فاش کردن جزئیات مهم دیگری که می تواند به پزشک در تعیین بهترین درمان کمک کند، استفاده شود. در صورت عدم وجود ناهنجاری ممکن است تصاویر نیز نشان دهند.

     

    سی تی اسکن که هیچ ناهنجاری را نشان نمی دهد، همچنان داده های مفیدی را ارائه می دهد. این اطلاعات با تمرکز توجه به دور از نگرانی های پزشکی غیر ضروری به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی کمک می کند.

     

    اسکنرهای سی تی مدرن این اطلاعات را در چند ثانیه - گاهی در کسری از ثانیه - بسته به معاینه به دست می آورند.

    مجموعه ای از تصاویر حاصل از سی تی اسکن.

     

    فواید

    مزایای سی تی شامل مدیریت پزشکی موثرتر به وسیله:

    • تعیین زمان لازم برای جراحی
    • کاهش نیاز به جراحی های اکتشافی
    • بهبود تشخیص و درمان سرطان
    • کاهش مدت بستری شدن در بیمارستان
    • هدایت درمان شرایط رایج مانند آسیب، بیماری قلبی و سکته مغزی
    • بهبود قرار دادن بیمار در مناطق مناسب مراقبت، مانند واحدهای مراقبت ویژه

    در اتاق اورژانس، بیماران را می توان به سرعت اسکن کرد تا پزشکان بتوانند به سرعت وضعیت آنها را ارزیابی کنند. جراحی اورژانسی ممکن است برای توقف خونریزی داخلی لازم باشد. تصاویر سی تی به جراحان نشان می دهد که دقیقا کجا باید عمل کنند. بدون این اطلاعات، موفقیت جراحی به شدت به خطر می افتد. خطر قرار گرفتن در معرض پرتوهای ناشی از CT در مقایسه با مزایای یک جراحی خوب برنامه ریزی شده بسیار ناچیز است.

     

    سی تی اسکن اطلاعات پزشکی را ارائه می دهد که با سایر معاینات تصویربرداری مانند سونوگرافی، MRI، SPECT، PET یا پزشکی هسته ای متفاوت است. هر تکنیک تصویربرداری مزایا و محدودیت هایی دارد. مزایای اصلیCT توانایی های آن در موارد زیر است:

     

    به سرعت تصاویر را به دست آورید.

    اطلاعات واضح و مشخص ارائه کنید.

    در حین معاینه یک قسمت کوچک یا تمام بدن را تصویر کنید.

    هیچ روش تصویربرداری دیگری این مزایا را در یک جلسه ترکیب نمی کند.

    دوز تشعشع چیست؟

    یک دوز پرتوهای پزشکی مانند دوز دارو نیست. وقتی صحبت از دوز تابش می شود، انواع مختلف و واحدهای اندازه گیری وجود دارد. دوز تابش یک موضوع پیچیده است.

     

    چرا روش های مختلفی برای اندازه گیری دوز تابش وجود دارد؟

    وقتی به یک دوز دارو فکر می کنید، به اندازه گیری مطلق مقداری که مصرف می کنید فکر می کنید. اما تشعشع با مقداری که می گیرید اندازه گیری نمی شود.

     

    تابش معاینات پزشکی شبیه نور خورشید است. تأثیر نور خورشید بر روی پوست به شدت نور و مدت زمان ماندن فرد در آن بستگی دارد.

     

    عوامل تاثیر نور خورشید:

     

    شدت

    طول مدت قرار گرفتن در معرض

    حساسیت پوست

    مردم اغلب میزان قرار گرفتن در معرض نور خورشید را بر اساس تأثیری که بر پوستشان می گذارد توصیف می کنند. ممکن است دوستان بگویند "تو آفتاب زیادی گرفتی". یا، "تو قرمزی، این باید درد داشته باشد." آنها میزان نور خورشید را که شما در معرض آن قرار گرفته اید، با آنچه می بینند اندازه گیری می کنند.

    به همین ترتیب، دوز تشعشع به ما در مورد تأثیر تابش بر بافت می گوید. دوز پرتو را می توان به روش های مختلفی اندازه گیری کرد.

     

    اشعه ایکس از دست.

    دوزهای تشعشع

    این دوزهای مختلف چه چیزی می توانند به ما بگویند:

    دوز جذب شده برای ارزیابی پتانسیل تغییرات بیوشیمیایی در بافت های خاص استفاده می شود.

    دوز معادل برای ارزیابی میزان آسیب بیولوژیکی مورد انتظار از دوز جذب شده استفاده می شود. (انواع مختلف تشعشعات دارای خواص مخرب متفاوتی هستند.)

    دوز موثر برای ارزیابی پتانسیل اثرات طولانی مدتی که ممکن است در آینده رخ دهد استفاده می شود.

    تعاریف

    بیایید با یادگیری معنای دوز شروع کنیم.

     

    دوز جذب شده غلظت انرژی است که در اثر قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزان در بافت رسوب می کند. نکته: در این مورد به معنای انرژی جذب شده توسط بافت انسان است.

     

    اشعه ایکس بر خلاف نور خورشید می تواند به اعماق بدن نفوذ کند و انرژی را در اندام های داخلی ذخیره کند. اشعه ایکس حتی می تواند از بدن فرد عبور کند.

     

    دوز جذب شده شدت انرژی ته نشین شده در هر مقدار کمی از بافت که در هر نقطه از بدن قرار دارد را توصیف می کند.

     

    واحد اندازه گیری دوز جذب شده میلی گری (mGy) است.

     

    اگر سی تی بالای شکم خود را انجام دهید، دوز جذب شده به قفسه سینه شما بسیار کم است، زیرا فقط در معرض مقدار کمی پرتوهای پراکنده قرار گرفته است. دوز جذب شده در معده، لوزالمعده، کبد و سایر اندام ها بیشترین میزان را دارد، زیرا مستقیماً در معرض آن قرار گرفته اند.

     

    تعریف 2

     

    دوز معادل مقداری است که خواص مخرب انواع مختلف تابش را در نظر می گیرد. (همه تشعشعات یکسان نیستند.)

     

    دوز جذب شده در مقابل دوز معادل

     

    تفاوت بین دوز جذب شده در بافت و دوز معادل:

     

    تصویر رادیوگرافی از شانه.

    دوز جذب شده به ما می گوید که انرژی در حجم کمی از بافت ذخیره شده است.

    دوز معادل تاثیری را که نوع تابش بر روی آن بافت می گذارد، نشان می دهد.

    از آنجایی که تمام پرتوهای مورد استفاده در پزشکی تشخیصی دارای پتانسیل کم آسیب یکسانی هستند، دوز جذب شده و دوز معادل آن از نظر عددی یکسان هستند. فقط واحدها متفاوت است.

     

    برای تشعشعات تشخیصی: دوز معادل بر حسب میلی سیورت (mSv) = دوز جذب شده بر حسب mGy.

     

    تعریف 3

     

    دوز موثر یک مقدار محاسبه شده است که بر حسب mSv اندازه گیری می شود و سه عامل را در نظر می گیرد:

     

    دوز جذب شده به تمام اندام های بدن،

    سطح آسیب نسبی تشعشع، و

    حساسیت هر اندام به تابش

    دوز موثر: مقدار دوز موثر به ما کمک می کند تا حساسیت را در نظر بگیریم.

     

    قسمت های مختلف بدن نسبت به تشعشع حساسیت های متفاوتی دارند. به عنوان مثال، سر نسبت به قفسه سینه حساسیت کمتری دارد.

     

    دوز موثر به خطر کلی درازمدت برای فرد از یک روش مربوط می شود و برای مقایسه خطرات ناشی از روش های مختلف مفید است.

     

    دوز موثر برای یک بیمار خاص در نظر گرفته نشده است.

     

    خطر واقعی برای بیمار بسته به اندازه بیمار و نوع روش ممکن است بیشتر یا کمتر باشد.

     

    اگر سی تی شکم دارید دوز شکم چقدر است؟

    دوز معمولی جذب شده: 20 میلی گری

    دوز معادل معمولی: 20 mSv

    دوز موثر معمولی: 15 mSv

    چه دوزی باید برای ارزیابی خطرات بالقوه درازمدت از رویه های مختلف استفاده شود؟

    دوز جذب شده و اندازه گیری دوز معادل را می توان برای ارزیابی خطر کوتاه مدت برای بافت ها استفاده کرد. (کوتاه مدت هفته تا ماه است.)

     

    برای انجام معاینات تشخیصی مناسب، هیچ اثر کوتاه مدتی از قرار گرفتن در معرض تابش وجود نخواهد داشت، بنابراین دوز جذب شده و دوز معادل آن چندان مفید نیستند.

     

    برای بیماران، مهم ترین مقدار دوز، دوز موثر است، زیرا امکان مقایسه ساده خطرات طولانی مدت را فراهم می کند.

     

    مقالات پیشنهادی  : 

    سونوگرافی آنومالی 

     سونوگرافی غربالگری 

     سونوگرافی خانم 

     الاستوگرافی 

     اکوی قلب جنین

    به طور خلاصه

    دوز پرتو مانند دارو نیست. دوز پرتو با دوز دارو یکسان نیست.

     

    دوز تابش اشکال مختلفی دارد و شامل: دوز جذبی، دوز معادل و دوز موثر است.

     

    مقادیر مختلفی وجود دارد که دوز در آنها اندازه گیری می شود (به عنوان مثال، mGy، mSv). مقادیر دوز دیگری نیز وجود دارد که مورد بحث قرار نگرفته است.

     

    مفاهیم دوز تشعشع ممکن است گیج کننده باشد. شما و رادیولوژیست یا فیزیکدان پزشکی خود باید برای پاسخ دادن به سوالاتی که در مورد دوز پرتو دارید با یکدیگر همکاری کنید.

    جامعه رادیولوژی برای مدیریت مناسب قرار گرفتن در معرض تشعشع چه می کند؟

    تصویربرداری پزشکی مزایای فوق العاده ای در مراقبت از بیماران ارائه می دهد. در حالی که احتمالاً برخی از خطرات بالقوه ناشی از تشعشعات وجود دارد، این خطر - در صورت وجود - آنقدر کوچک است که اثبات آن دشوار است. خطر مشکوک تا حدی بر اساس پیش بینی های ناشی از بروز سرطان القایی در جمعیت بزرگی از افرادی است که در معرض سطوح تشعشع بسیار بالاتر از آنچه در تصویربرداری تشخیصی با آن مواجه می شوند، است. آنچه ما می دانیم این است که حتی خطرات بالقوه کوچک را می توان با کاهش قرار گرفتن در معرض تشعشعات کاهش داد. حرفه پزشکی سخت کار می کند تا اطمینان حاصل کند که به بیماران تست های تصویربرداری مناسب داده می شود که تا حد امکان از اشعه کمتری استفاده می کنند.

     

    حرفه رادیولوژی برای به حداقل رساندن خطرات برای بیماران چه می کند؟

    چندین چیز:

    رادیولوژیست و مشاوره با بیمار متخصصان تصویربرداری پزشکی و پرتودرمانی اهمیت پایین نگه داشتن دوز پرتو برای بیماران خود را تا حد لازم می دانند، در حالی که همچنان از مقدار کافی برای اطمینان از دریافت تصویر با کیفیت تشخیصی استفاده می کنند. عمل به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض تشعشع برای بیماران، کارکنان پزشکی و دیگران در عمل های رادیولوژی استاندارد شده است.

    نشستی متشکل از رادیولوژیست های برجسته، فیزیکدانان پزشکی و سایر اعضای جامعه رادیولوژی در سال 2006 تشکیل شد تا به رشد مواجهه با تشعشعات در تصویربرداری پزشکی و پیشنهاد روش هایی برای مدیریت خطرات برای بیماران بپردازد. کاغذ سفید عمومی پانل در سال 2007 منتشر شد و در سال 2010 به روز شد.

    برنامه‌های اعتباربخشی، مانند برنامه‌هایی که توسط کالج رادیولوژی آمریکا (ACR) ارائه می‌شود، به امکاناتی اعتبار می‌دهند که صلاحیت تصویربرداری آنها را ایجاد کرده‌اند. صلاحیت تصویربرداری به این معنی است که مرکز به دستورالعمل ها پایبند است، از پرسنل با صلاحیت های مناسب استفاده می کند و آگاهی آنها را از نیاز به کنترل کیفیت مستمر شامل تجهیزات و پرسنل خود نشان می دهد. تأسیساتی که به دنبال تأییدیه برای روش های تصویربرداری که از پرتوهای یونیزان استفاده می کنند باید نشان دهند که دوز آنها از سطوح تعیین شده تجاوز نمی کند.

    معیارهای مناسبت که توسط ACR توسعه یافته است، برای کمک به پزشکان ارجاع کننده و رادیولوژیست ها در تجویز بهترین معاینه رادیولوژی برای بیمارانشان بر اساس علائم و شرایط طراحی شده است. هر گزینه سطح تشعشع نسبی مرتبط با روش مورد بررسی را نشان می دهد. این به کاهش تعداد معاینات کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که ابتدا مناسب ترین امتحان انجام می شود.

    ثبت فهرست دوز برای مراکز CT در سراسر کشور در دسترس است. این یک مخزن اطلاعات مربوط به دوز است که می تواند مکانیسمی را برای مقایسه امتحانات آنها با سایر مراکز در سطح ملی، منطقه ای و محلی فراهم کند. با مقایسه خود با دیگران، تأسیسات می توانند تعیین کنند که آیا دوز تابش حاصل از روش های آنها در محدوده مناسب است یا خیر.

    عکس rel=هیئت رادیولوژی آمریکا از رادیولوژیست های معتبر می خواهد که با مسائل ایمنی در برابر اشعه آشنا باشند. مدیریت تشعشع جزئی از معاینات صدور گواهینامه هیئت مدیره آنها است. هیئت همچنین بخش مشابهی را در حفظ معیارهای صدور گواهینامه برای رادیولوژیست هایی که در ابتدا گواهینامه دریافت کرده اند گنجانده است. مواد شامل فرصت هایی برای خود ارزیابی و همچنین بهبود کیفیت تمرین در حفاظت در برابر تشعشع است. این بدان معناست که آموزش مداوم در مدیریت پرتو برای متخصصان تصویربرداری پزشکی دارای گواهی هیئت مدیره مورد نیاز است.

     

    تکنسین های رادیولوژیک خبره، تکنسین های پزشکی هسته ای و پرتودرمانگران در طول تحصیل آموزش های گسترده ای در زمینه ایمنی و حفاظت در برابر اشعه دریافت می کنند. آنها در طول امتحانات گواهینامه خود در مورد این موضوعات مورد آزمایش قرار می گیرند. علاوه بر این، بسیاری از ایالت‌ها که به متخصصان تصویربرداری پزشکی مجوز می‌دهند، از آن‌ها می‌خواهند که اعتبارات آموزش مداوم در موضوعات ایمنی پرتو را کسب کنند.

     

  • اکوقلب جنین در تهران

    اکوقلب جنین در تهران؛بیماری قلبی مادرزادی (CHD) یک اختلال در قلب نوزاد است که در بدو تولد وجود دارد. این یکی از شایع ترین نوع نقایص مادرزادی است. اکوی قلب جنین یا اکوکاردیوگرافی جنین یک آزمایش اولتراسوند است که توسط پزشکان برای بررسی بیماری مادرزادی قلبی در نوزادان متولد نشده استفاده می شود.

    قلب کودک مدت کوتاهی پس از لقاح شروع به شکل گیری می کند و تا هفته هشتم بارداری کامل می شود. قلب به عنوان یک ساختار لوله مانند شروع می شود که می پیچد و به قلب و دریچه های قلب جدا می شود. بیماری مادرزادی قلبی زمانی رخ می دهد که قلب در بدو تولد به درستی پیچ خورده یا تقسیم نشود.

    h/اکوقلب جنین در تهران

    اکوکاردیوگرافی جنین چیست؟

    اکوکاردیوگرافی جنین یک سونوگرافی جامع از قلب جنین است. مبدل یک دوربین کوچک است که امواج صوتی اولتراسونیک را منتشر می کند و روی شکم مادر باردار قرار می گیرد.

    برای اطلاع بیشتر در مورد مرکز سونوگرافی سینه و سونوگرافی واژینال در تهران و سونوگرافی بارداری  در  تماس با الوند باشید.

    امواج اولتراسوند از قلب کودک منعکس می شود و به دوربین منتقل می شود، که تصویر متحرکی از بخش های مختلف قلب را برای تجزیه و تحلیل پزشک ارائه می دهد. جریان خون در سراسر قلب نوزاد را می توان با استفاده از امواج صوتی نیز تشخیص داد. این به پزشک اجازه می دهد تا آناتومی و عملکرد قلب نوزاد متولد نشده را ارزیابی کند.

    شما یا کودکتان در نتیجه این آزمایش هیچ گونه ناراحتی یا آسیبی را تجربه نخواهید کرد. به دلیل پیچیدگی قلب در حال رشد نوزاد و تعداد چیزهایی که پزشک به دنبال آن است، به طور معمول بین 30 دقیقه تا 2 ساعت طول می کشد تا این روش تکمیل شود. ‌

    این سونوگرافی مانند هر سونوگرافی دیگری است که در دوران بارداری شما انجام می شود و تنها وجه تمایز آن این است که فقط برای بررسی قلب کودک شما و نه هیچ ساختار دیگری استفاده می شود.

    قبل از انجام آزمایش، مهم است که تا آنجا که می توانید اطلاعات بیشتری در مورد سابقه قلبی خانوادگی خود، نقایص قلبی خود در صورت وجود، سوابق پزشکی یا هر جزئیات دیگری که ممکن است مورد نیاز باشد ارائه دهید.

    سونوگرافی غربالگری جنین یک روش مهم در دوران بارداری شما است زیرا تشخیص CHD در اسرع وقت ضروری است. نقایص مادرزادی قلب می تواند خفیف و همچنین شدید باشد. CHD خفیف ممکن است سوراخی در قلب کودک شما باشد، در حالی که در مورد شدیدتر ممکن است قسمت هایی از دست رفته باشد.

    برخی ممکن است در حالی که نوزاد هنوز در رحم است نیاز به ترمیم جراحی داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است به مرور زمان خود به خود بهبود پیدا کنند. تشخیص زودهنگام می تواند به متخصص قلب اطفال کمک کند تا در مورد شدت مشکل قلبی فرزندتان با شما مشورت کند.

    چگونه اکو جنین بر سلامت شما تأثیر می گذارد؟

    هم مادر و هم جنین در اکو جنین ایمن هستند. هیچ خطر قابل توجهی در ارتباط با این نوع سونوگرافی وجود ندارد زیرا از اشعه استفاده نمی کند. با این حال، انجام نشدن یک آزمایش پیشنهادی مانند این می تواند کودک شما را پس از تولد در معرض خطر قرار دهد.

    اگر ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما اکو جنین را توصیه نمی‌کند اما می‌خواهید آرامشی را که سونوگرافی می‌تواند به ارمغان بیاورد، به او بگویید تا بتوانید با هم کار کنید تا متوجه شوید چه چیزی برای شما و کودکتان بهتر است.

    هر چند اکو جنین مجموعه ای از محدودیت های خاص خود را دارد. ممکن است نتواند تمام مشکلات تولد را تشخیص دهد یا ممکن است به طور نادرست وجود نقص مادرزادی را در زمانی که وجود ندارد نشان دهد.

    سونوگرافی مامایی

    سونوگرافی مامایی از امواج صوتی برای تولید تصاویری از نوزاد (جنین یا جنین) در داخل یک زن باردار و همچنین رحم و تخمدان مادر استفاده می کند. از تشعشعات یونیزان استفاده نمی کند، اثرات مضر شناخته شده ای ندارد و روش ارجح برای نظارت بر زنان باردار و نوزادان متولد نشده آنها است. مطالعه سونوگرافی داپلر - تکنیکی که جریان خون را در بند ناف، جنین یا جفت ارزیابی می‌کند - ممکن است بخشی از این معاینه باشد.

    این روش نیاز به آماده سازی خاصی ندارد. از آنجایی که برای این معاینه فقط قسمت پایین شکم شما باید در معرض دید قرار گیرد، ممکن است بخواهید لباسی گشاد و دو تکه بپوشید. جواهرات را در خانه بگذارید.

    هیچ زمان مناسبی برای یادگیری اینکه کودک شما نقص قلبی دارد وجود ندارد. در حالی که پیشرفت های بزرگی در جراحی قلب نوزادان حاصل شده است، هیچ راهی برای آماده شدن برای چنین اخباری وجود ندارد. با این حال، زمانی که تشخیص زودهنگام انجام شود، پیش آگهی می تواند بسیار بهتر باشد. اکثر نوزادان مبتلا به نقایص مادرزادی قلب (نقایبی که قبل از تولد ایجاد می شوند) تحت درمان قرار می گیرند و به زندگی عادی ادامه می دهند. وقتی پزشکان نقایص قلبی را در رحم تشخیص می‌دهند، والدین قبل از تولد نوزادشان زمان دارند تا شرایط را درک کنند و بپذیرند. پزشکان اطلاعات مورد نیاز خود را برای نظارت دقیق بر نوزاد و برنامه ریزی برای مناسب ترین مراقبت قبل، هنگام و بعد از تولد دارند. در برخی موارد، قبل از تولد می توان به مادران برای درمان مشکلات خاص، از جمله ناهنجاری های ریتم یا عملکرد قلب، دارو داد.

    آزمایش پیشرفته تشخیص زودهنگام را ممکن می سازد

    ما اکنون فناوری تشخیص ناهنجاری های قلبی در جنین ها را در اوایل سه ماهه دوم داریم. اگر در طول سه ماهه اول اولتراسوند پیشرفته و با وضوح بالا، شفافیت ضخیم نوکال (مجموعه مایع زیر پوست در پشت گردن نوزاد) را تشخیص دهیم، ممکن است نشان دهنده خطر ابتلای نوزاد باشد. در این صورت، اکوکاردیوگرافی جنین را در سه ماهه دوم برنامه ریزی می کنیم. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و سایر ابزارها نیز می توانند نگاهی دقیق به قلب نوزاد به ما ارائه دهند. متأسفانه، همه پزشکان از در دسترس بودن این خدمات آگاه نیستند یا بیماران خود را در معرض خطر نمی دانند. کمتر از نیمی از نقایص مادرزادی قلب قبل از تولد تشخیص داده می شوند. بنابراین، در آوریل 2014، انجمن قلب آمریکا دستورالعمل های به روز شده ای را در مورد تشخیص، مدیریت و درمان مشکلات مادرزادی قلب در رحم به منظور ترویج مداخله زودتر منتشر کرد.

    چه کسی در معرض خطر است؟

    بیماری قلبی مادرزادی چندان رایج نیست. تقریباً از هر 1000 نوزاد 8 نوزاد با نقص قلبی (کمتر از یک درصد) متولد می شوند. اکثر نقایص مادرزادی قلب هیچ علت شناخته شده ای ندارند. با این حال، شرایطی وجود دارد که زنان را در معرض خطر بیشتری برای داشتن نوزادی با چنین نقصی قرار می دهد. این شامل:

    خودتان دچار نقص قلبی هستید

    داشتن والدین یا خواهر و برادری که با نقص قلبی متولد شده اند

    مصرف داروی ضد تشنج در سه ماهه اول بارداری

    مصرف لیتیوم برای درمان افسردگی

    مصرف مسکن هایی به نام داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDS) در سه ماهه سوم بارداری

    چاقی

    بارداری با دیابت

    باردار شدن از طریق IVF

    داشتن نوزادی با ناهنجاری های کروموزومی، مانند سندرم داون

    چه کاری می توانی انجام بدهی؟

    اگر در معرض خطر بالاتری قرار دارید، آزمایش سه ماهه اول توسط متخصص طب جنین مادر می تواند ناهنجاری های قلبی را در اوایل هفته 11 تا 13 تشخیص دهد. اگر آزمایشات نشان دهنده یک مشکل بالقوه باشد، متخصص ممکن است اکوکاردیوگرافی جنین را توصیه کند. مرکز بارداری پرخطر یکی از معدود مراکز درمانی در غرب ایالات متحده است که اکوکاردیوگرافی سه ماهه اول را انجام می دهد. برای مادر، این آزمایش بدون درد شبیه سونوگرافی است. اگر بیماری مادرزادی قلبی تشخیص داده شود، متخصص طب جنین مادر شما می‌تواند با متخصص زنان و زایمان و متخصص قلب کودکان برای برنامه‌ریزی مؤثرترین مراقبت همکاری کند. شما باید از مشاوران کمک بخواهید تا به شما کمک کنند تا با هر غم و اندوهی که ممکن است تجربه کنید کنار بیایید، آموزش های لازم را دریافت کنید و شما را برای درمان مورد نیاز پس از تولد آماده کنید. بسته به پیچیدگی نقص، ممکن است کودک شما در یک یا دو سال اول زندگی خود پس از تولد نیاز به نظارت داشته باشد. نقایص پیچیده قلبی ممکن است نیاز به درمان فوری در بدو تولد یا در سال اول داشته باشند. درمان می تواند از دارو تا جراحی متفاوت باشد. بسیاری از جراحی هایی که زمانی به عنوان روش های قلب باز انجام می شد، اکنون با استفاده از یک کاتتر کوچک از طریق ورید انجام می شود. شاید دانستن اینکه بیش از یک میلیون بزرگسال با نقایص مادرزادی در ایالات متحده زندگی می کنند مفید باشد. تقریباً همه کودکانی که اکنون با نقص قلبی متولد می شوند تا بزرگسالی زنده می مانند و زندگی فعال و سالمی دارند.

    پیشرو در پزشکی جنین مادر

    مرکز بارداری الوند در خط مقدم تشخیص و مدیریت ناهنجاری های جنینی است و جزو 10 مرکز اولیه در کشور بود که در اکوکاردیوگرافی جنین معتبر بود. متخصصان طب جنین مادر و پرستاران ما خوشحال هستند که در مورد هرگونه سوالی که ممکن است در مورد بارداری و بیماری مادرزادی قلبی داشته باشید با شما صحبت کنند.

    ارزیابی و مدیریت ما در مورد بارداری های پرخطر شامل مراقبت های جامع و خدمات پزشکی برای مادران و نوزادان متولد نشده آنها می شود. پزشکان طب مادر و جنین ما (پریناتولوژیست) آموزش های پیشرفته ای را در زمینه ارزیابی جنین و روش های تشخیصی و درمانی درون رحمی گذرانده اند. آنها آموزش های پیشرفته ای در ارزیابی و مدیریت مادران مبتلا به شرایط پزشکی دارند که ممکن است بر بارداری تأثیر بگذارد یا تحت تأثیر قرار گیرد.

     

     

  • سونوگرافی آنومالی چیست؟

    سونوگرافی آنومالی چیست؟ تبریک میگم مامان شما در نیمه راه بارداری خود هستید. پس از ماه‌ها پر از حالت تهوع، خستگی و اضطراب، به این نقطه عطف بزرگ رسیده‌اید.

    علاوه بر این، زمان سونوگرافی بزرگ 20 هفته ای شما فرا رسیده است.

     در سونو گرافی آنومالی یک تکنسین اندازه‌گیری‌های مهمی را انجام می‌دهد، مطمئن می‌شود که همه چیز همانطور که باید پیش می‌رود، و احتمالاً می‌تواند جنسیت کودک در حال رشد شما را شناسایی کند (اگر می‌خواهید آن بخش کلیدی اطلاعات را یاد بگیرید، به شما بستگی دارد).

    c/سونوگرافی آنومالی چیست؟

    اگر سوالی در مورد رادیولوژی یا سونوگرافی دارید ویا پزشک برایتان رادیولوژی یا سونوگرافی تجویز کرده است

    می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید.

    بهتر از همه، شما احتمالاً با تعداد زیادی عکس چاپ شده از بسته گرانبهای خود که می توانید از آنها لذت ببرید و با خوشحالی با خانواده و دوستان به اشتراک بگذارید، از جدول معاینه دور شوید.

    این یک تجربه هیجان انگیز است، اما تجربه ای که اغلب با اعصاب و استرس مشخص می شود. این می تواند یک رویداد شاد - اما همچنین یک رویداد نگران کننده باشد.

    آیا می خواهید برای همه چیزهایی که سونوگرافی 20 هفته ای به همراه دارد آماده باشید؟ ما پشت - و شکم در حال رشد شما - را پوشانده‌ایم.

    سونوگرافی 20 هفته چیست؟

    سونوگرافی 20 هفته ای که بین هفته های 18 تا 22 بارداری برنامه ریزی شده است، اغلب به عنوان اسکن آناتومی نیز شناخته می شود.

    این سونوگرافی از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده می کند که تصویر متحرکی از عملکرد داخلی شما و تغییر شکل کودک شما ایجاد می کند.

    یک تکنسین سونوگرافی به آرامی یک مبدل یا گره اولتراسوند را که با ژل گرم پوشانده شده است را در اطراف شکم شما حرکت می دهد تا اندازه گیری های کلیدی را به دست آورد و رشد و تکامل کودک شما را ارزیابی کند.

    شما همچنین یک ایده کلی از اندازه کودک خود و اینکه آیا آنها در حال رشد هستند، بزرگ، کوچک، یا درست به هدف دریافت خواهید کرد.

    چه اندازه گیری هایی انجام می شود؟

    تکنسین سونوگرافی با دقت اندازه گیری هایی را انجام می دهد تا مطمئن شود رشد کودک شما در مسیر درستی قرار دارد.

    آنها نوزاد شما را اندازه گیری می کنند:

    مغز

    قلب

    کلیه ها

    معده

    مثانه

    دیافراگم

    اندام تناسلی

    صورت

    قفسه سینه

    بازوها

    پاها

    پا

    دست ها

    آنها همچنین ستون فقرات را بررسی می کنند تا مطمئن شوند که مهره ها در یک راستا قرار دارند و کاملاً توسط پوست کودک شما پوشانده شده است.

    در طول سونوگرافی، ریتم شیرین ضربان قلب کودک خود را خواهید شنید. محدوده ضربان قلب طبیعی در این مرحله از بارداری 120 تا 180 ضربه در دقیقه است.

    تکنسین سونوگرافی همچنین بند ناف را بررسی می کند تا مطمئن شود که با شکم مطابقت دارد و دارای سه رگ است. جفت شما نیز در کانون توجه خواهد بود، زیرا تکنسین هر گونه خطر جفت سرراهی را ارزیابی می کند.

    آنها مطمئن خواهند شد که شما مایع آمنیوتیک کافی برای قرار دادن شناگر کوچک خود دارید.

    و در نهایت، آنها ممکن است برای بررسی اینکه دهانه رحم شما طولانی و بسته باقی مانده است (اگر کوتاه شده و/یا اصلا باز شده باشد، ممکن است در معرض خطر زایمان زودرس قرار داشته باشید) از یک سونوگرافی ترانس واژینال استفاده کنند.

    مقالات بیشتر: از فیبروسکن چیست؟ ، الاستوگرافی با سونوگرافی چیست؟ ، سونوگرافی سینه چیست و چرا انجام می شود؟ ، بیوپسی سینه 

    تشخیص جنسیت کودک

    در طول اسکن آنومالی یا غربالگری جنین، یک تکنسین ممکن است بتواند جنسیت کودک شما را نیز تعیین کند.

    بسته به موقعیت کودک و سطح همکاری او، تکنسین سونوگرافی معمولاً قادر است لابیا و کلیتوریس یا آلت تناسلی و بیضه را تشخیص دهد.

    البته، اگر می‌خواهید بر اساس آنچه روی صفحه مشاهده می‌شود، بدانید، این کاملاً انتخاب  شماست. از دست دادن تمام عزم خود در لحظه می تواند وسوسه انگیز باشد، اما بسیاری از تصمیم می گیرند که منتظر روز بزرگ زایمان باشند.

    اگر قصد دارید جنسیت کودکتان را غافلگیر کنید، حتماً از قبل به متخصص سونوگرافی بارداری خود اطلاع دهید تا به طور تصادفی چیزی را فاش نکند. (این اتفاق می افتد!)

    همچنین شایان ذکر است که همیشه یک حاشیه کوچک از خطای احتمالی در تعیین جنسیت وجود دارد (در مورد یک شگفتی بزرگ زایمان صحبت کنید!).

    اگر کودک شما در موقعیت مناسب قرار نگیرد، برقراری تماس با اطمینان کامل برای یک تکنسین می تواند چالش برانگیزتر باشد.

    چه اندازه گیری هایی انجام می شود؟

    تکنسین سونوگرافی با دقت اندازه گیری هایی را انجام می دهد تا مطمئن شود رشد کودک شما در مسیر درستی قرار دارد.

    آنها نوزاد شما را اندازه گیری می کنند:

    مغز

    قلب

    کلیه ها

    معده

    مثانه

    دیافراگم

    اندام تناسلی

    صورت

    قفسه سینه

    بازوها

    پاها

    پا

    دست ها

    آنها همچنین ستون فقرات را بررسی می کنند تا مطمئن شوند که مهره ها در یک راستا قرار دارند و کاملاً توسط پوست کودک شما پوشانده شده است.

    در طول سونوگرافی، ریتم شیرین ضربان قلب کودک خود را خواهید شنید. محدوده ضربان قلب طبیعی در این مرحله از بارداری 120 تا 180 ضربه در دقیقه است.

    تکنسین سونوگرافی همچنین بند ناف را بررسی می کند تا مطمئن شود که با شکم مطابقت دارد و دارای سه رگ است. جفت شما نیز در کانون توجه خواهد بود، زیرا تکنسین هر گونه خطر جفت سرراهی را ارزیابی می کند.

    آنها مطمئن خواهند شد که شما مایع آمنیوتیک کافی برای قرار دادن شناگر کوچک خود دارید.

    و در نهایت، آنها ممکن است برای بررسی اینکه دهانه رحم شما طولانی و بسته باقی مانده است (اگر کوتاه شده و/یا اصلا باز شده باشد، ممکن است در معرض خطر زایمان زودرس قرار داشته باشید) از یک سونوگرافی ترانس واژینال استفاده کنند.

    تشخیص جنسیت کودک

    در طول اسکن آناتومی، یک تکنسین ممکن است بتواند جنسیت کودک شما را نیز تعیین کند.

    بسته به موقعیت کودک و سطح همکاری او، تکنسین سونوگرافی معمولاً قادر است لابیا و کلیتوریس یا آلت تناسلی و بیضه را تشخیص دهد.

    البته، اگر می‌خواهید بر اساس آنچه روی صفحه مشاهده می‌شود، بدانید، این کاملاً تماس شماست. از دست دادن تمام عزم خود در لحظه می تواند وسوسه انگیز باشد، اما بسیاری از والدینی که به زودی به دنیا می آیند تصمیم می گیرند که منتظر روز بزرگ زایمان باشند.

    اگر قصد دارید جنسیت کودکتان را غافلگیر کنید، حتماً از قبل به متخصص سونوگرافی خود اطلاع دهید تا به طور تصادفی چیزی را فاش نکند. (هشدار اسپویلر - این اتفاق می افتد!)

    همچنین شایان ذکر است که همیشه یک حاشیه کوچک از خطای احتمالی در تعیین جنسیت وجود دارد (در مورد یک شگفتی بزرگ زایمان صحبت کنید!).

    اگر کودک شما در موقعیت مناسب قرار نگیرد، برقراری تماس با اطمینان کامل برای یک تکنسین می تواند چالش برانگیزتر باشد.

    در نوبت 20 هفته ای سونوگرافی چه انتظاری باید داشته باشید؟

    برای مدتی در آنجا برنامه ریزی کنید

    سونوگرافی 20 هفته ای یک قرار ملاقات داخل و خارج نیست، بنابراین زمان زیادی را به خود اختصاص دهید. آن را در جلسات کاری یا سایر تعهدات مهم برنامه ریزی نکنید.

    شما می توانید برای سونوگرافی 45 دقیقه یا بیش از یک ساعت آنجا باشید.

    اغلب به این بستگی دارد که قطعه کوچک شما در آن روز چقدر سازگار است. همچنین ممکن است پس از اتمام سونوگرافی با پزشک خود ملاقات کنید.

    ممکن است کمی کار ببرد

    ممکن است یک تکنسین زمان ببرد تا تمام اندازه گیری های مورد نیاز خود را بدست آورد.

    و اگر کودک نمی‌خواهد پای چپ خود را نشان دهد یا به شما و فن‌آوری‌تان حالت کامل جلویی بدهد، ممکن است مجبور شوید ژیمناستیک واقعی را انجام دهید تا آن کوچولو را در موقعیت مناسب قرار دهید.

    بعلاوه، اگر انتظار چندتایی دارید، باید این روند را تا زمانی که هر دو (یا همه!) کوچولوهای سرسخت شما قسمت مربوط به خود را انجام دهند، تکرار کنید.

     شما در شرف نزدیک شدن به کودک (یا نوزادان) خود هستید!

    اگر اتفاقی بیفتد که کودک شما کمکی به حرکت موثر این فرآیند نمی کند، ممکن است تکنسین از شما بخواهد که جابجا شوید، سریع قدم بزنید، وضعیت خود را تغییر دهید یا چیزی بنوشید تا به کودک انگیزه دهید.

    این فناوری ممکن است به آرامی با چوب دستی به شکم یا پهلوی شما فشار بیاورد تا سعی کند کودک شما را در جای خود نگه دارد.

    بدانید که می توانید درخواست استراحت کنید

    اگر مکنده شست شما (شاید بتوانید این عادت اولیه را تشخیص دهید) کمی لجبازانه رفتار می کند، نگران نباشید.

    شما و تکنسینتان با هم کار خواهید کرد و خلاقیت خواهید داشت تا اندازه گیری ها و دیدگاه های لازم را به دست آورید. اما این را هم بدانید که اگر کمی طول بکشد، مکث کردن اشکالی ندارد.

    اگر احساس ناراحتی می کنید یا به چند دقیقه نیاز دارید، فقط صحبت کنید. اگر به یک تنفس یا استراحت در حمام نیاز دارید، مشکلی نیست (و کاملاً قابل درک است).

    باید منتظر پاسخ ها باشید

    تکنسین ممکن است در حین قرار ملاقات شما بسیار پرحرف نباشد - بالاخره آنها سر کار سخت هستند.

    برخی ممکن است برخی از به روز رسانی ها را در طول فرآیند به شما ارائه دهند. دیگران ممکن است نه. برخی ممکن است اجازه پاسخگویی به برخی سوالات را نداشته باشند. همه چیز به خط مشی عمل شما بستگی دارد.

    اگر پاسخ یا تضمینی دریافت نمی‌کنید، یک متخصص احتمالاً از پزشک می‌خواهد اسکن‌ها را بررسی کند و در عوض بعد از اتمام سونوگرافی با شما صحبت کند.

    یک نفر پشتیبان بیاورید - نه جمعیت

    کل این فرآیند می تواند استرس زا باشد. ممکن است بتوانید یک شریک یا پشتیبان در اتاق همراه خود داشته باشید. با این حال، برای آوردن تمام خانواده برنامه ریزی نکنید.

    بسته به خط مشی بیمارستان، مطب پزشک یا مرکز پزشکی خود، می توانید تعداد محدودی بازدیدکننده داشته باشید، بنابراین قبل از برنامه ریزی با آنها مشورت کنید.

    همه مایلند یک نگاه کوتاه به کودک داشته باشند، اما هدف اصلی از ویزیت اطلاعاتی برای پزشک شما است. مهم این است که شما و فناوریتان بتوانید کار را انجام دهید.

    سونوگرافی غربالگری 20 هفته ای

    این سونوگرافی دقیق، که گاهی اوقات اسکن اواسط بارداری و یا اسکن ناهنجاری نامیده می شود، اغلب در هفته های 18 تا 21 بارداری انجام می شود.

    اسکن غربالگری 20 هفته ای به همه ارائه می شود، اما اگر نمی خواهید نیازی به انجام آن ندارید.

    این اسکن رشد فیزیکی جنین شما را بررسی می کند، اگرچه نمی تواند همه شرایط را تشخیص دهد.

    اسکن غربالگری 20 هفته ای مثل اسکن 12 هفته ای انجام می شود. این یک تصویر سیاه و سفید دوبعدی ایجاد می کند که نمای جانبی ازجنین  را نشان می دهد. برنامه غربالگری NHS از تصاویر سه بعدی و یا رنگی استفاده نمی کند.

    اسکن یک معاینه ی پزشکی است. از شما خواسته می شود که اجازه ی خود را برای انجام آن بدهید.

    مطمئن شوید که متوجه شده اید که چه اتفاقی قرار است برای انجام آن بیفتد، و در صورت تمایل هر سوالی بپرسید.

    اسکن سونوگرافی به دنبال چه چیزی است؟

    اسکن غربالگری 20 هفته ای با جزئیات استخوان ها و قلب، مغز، نخاع، صورت، کلیه ها و شکم نوزاد را بررسی می کند.

    این به سونوگرافیست اجازه می دهد تا به دنبال 11 ی بیماری نادر باشد. اسکن فقط این شرایط را جستجو می کند و نمی تواند هر چیزی را که ممکن است که اشتباه باشد پیدا کند.

    شما می توانید اطلاعات بیشتری در مورد هر یک از این شرایط، از جمله گزینه های درمانی آن ها در این جزوات از GOV.UK بیابید:

    آنسفالی

    اسپینا بیفیدا باز

    شکاف لب

    فتق دیافراگم

    گاستروشیزیس

    exomphalos

    ناهنجاری های جدی قلبی

    آژنزی کلیه دو طرفه

    دیسپلازی اسکلتی کشنده

    سندرم ادواردز یا T18

    سندرم پاتاو یا T13

    در بیشتر موارد، اسکن های سونوگرافی نشان می دهد که به نظر می رسد جنین همانطور که انتظار می رود در حال رشد است، اما گاهی اوقات سونوگرافی چیز متفاوتی را هم پیدا می کند یا به آن مشکوک می شود.

    f/سونوگرافی آنومالی چیست؟

    اگر شرایط خاصی وجود داشته باشد، آیا اسکن آن را پیدا خواهد کرد؟

    برخی از شرایط خاص را می توان واضح تر از دیگران دید. به عنوان مثال، بعضی از نوزادان وضعیتی به نام اسپینا بیفیدا باز دارند که بر نخاع تأثیر می گذارد.

    این در بیشتر موارد در اسکن به وضوح قابل مشاهده است و در حدود 9 از 10 نوزاد مبتلا به اسپینا بیفیدا تشخیص داده می شود.

    بعضی از شرایط دیگر، مانند نقص قلبی، دشوارتر است. این سونوگرافی حدود نیمی (5 از 10) نوزادانی را که دارای نقص قلبی هستند، پیدا می کند.

    بعضی از شرایطی که در اسکن دیده می شود، مانند شکاف لب، به این معنی است که جنین ممکن است پس از تولد نیاز به درمان و یا جراحی داشته باشد.

    در تعداد کمی از موارد، بعضی از بیماری‌های بسیار جدی مشاهده می‌شود - برای مثال، مغزو کلیه‌ها، اندام‌های داخلی یا استخوان‌های کودک ممکن است به درستی رشد نکرده باشند.

    در بعضی موارد بسیار جدی و نادر که هیچ درمانی امکان پذیر نیست، جنین به زودی پس از تولد می میرد یا ممکن است در طول بارداری بمیرد.

    در انجام سونوگرافی 20 هفته ای چه اتفاقی می افتد؟

    همه ی سونوگرافی ها در مرکز سونوگرافی شبانه روزی الوند توسط کارکنان آموزش دیده ویژه ای به نام سونوگرافیست انجام می شود. اسکن در اتاقی با نور بسیار کم انجام می شود تا سونوگرافیک بتواند تصاویر خوبی از نوزاد بگیرد.

    از شما خواسته می شود که روی یک کاناپه ی مخصوص دراز بکشید، دامن یا شلوار خود را تا باسن خود پایین بیاورید و بالاتنه خود را تا سینه بلند کنید تا شکم شما باز شود.

    سونوگرافیست یا دستیار او دستمال کاغذی را دور لباس شما قرار میدهد  تا از ژلی که روی شکم شما گذاشته می شود محافظت کند.

    پس از آنسونوگرافی یک کاوشگر دستی را روی پوست شما می گذراند تا بدن جنینرا بررسی کند. ژل اطمینان حاصل می کند که تماس خوبی بین پروب و هم پوست شما وجود دارد. یک تصویر سیاه و سفید از نوزاد روی صفحه سونوگرافی ظاهر می شود.

    انجام سونوگرافی ضرری ندارد، اما ممکن است سونوگرافیک برای دریافت بهترین دید از نوزاد، نیاز به کمی فشار جزئی داشته باشد. این ممکن است کمی ناراحت کننده باشد.

    سونوگرافیک باید صفحه نمایش را در موقعیتی نگه دارد که دید خوبی نسبت به جنین داشته باشد. صفحه نمایش ممکن است مستقیماً رو به آن ها و یا در یک زاویه باشد.

    در بعضی مواقع سونوگرافی که این اسکن را انجام می دهد، باید ساکت باشد در حالی که روی بررسی کودک شما تمرکز می کند. اما آن ها می توانند پس از تکمیل بررسی با شما در مورد تصاویر جنین شما صحبت کنند.

    قرار ملاقات برای اسکن غربالگری 20 هفته ای اغلب حدود 30 دقیقه طول می کشد.

    در گاهی از مواقع هم اگر جنین در وضعیت نامناسبی دراز کشیده یا زیاد حرکت می کند، یا اگر وزن شما بالاتر از حد متوسط ​​است یا بافت بدن شما متراکم است، گرفتن یک عکس خوب دشوار است. این بدان معنا نیست که چیزی برای نگرانی مادر وجود ندارد.

    ممکن است زمانی که برای قرار ملاقات می آیید نیاز به داشتن مثانه ی پر داشته باشید. پزشک و یا ماما که از شما مراقبت می کند قبل از آمدن به شما اطلاع می دهد. اگر مطمئن نیستید، می توانید با آن ها تماس بگیرید و بپرسید.

     

     

     

     

     

     

  • سونوگرافی آنومالی در تهران

    سونوگرافی آنومالی در تهران؛ اسکن 20 هفته ای برای چیست؟

    اسکن 20 هفته ای می تواند بین 18 تا 20 هفته انجام شود. این نشان می دهد که در نیمه بارداری چه اتفاقی برای کودک شما می افتد.

    اگر سوالی در مورد رادیولوژی یا سونوگرافی دارید ویا پزشک برایتان رادیولوژی یا سونوگرافی تجویز کرده است

    می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید.

    سونو گرافی آنومالی دقیق:

    به اعضای بدن کودک شما از جمله اندام های داخلی نگاه می کند

    محل جفت را بررسی می کند

    هر گونه مشکل آشکار در رشد یا رشد کودک شما مانند اسپینا بیفیدا، نقایص قلبی و نقص اندام را تشخیص می دهد.

    اگر می خواهید جنسیت کودک خود را بدانید، اکنون زمان آن است که بپرسید. قبل از اسکن آنچه را که می خواهید بگویید، تا سونوگرافیک بتواند از نزدیک به شما بگوید (یا آن را مخفی نگه دارد). به خاطر داشته باشید که تشخیص جنسیت در این اسکن حدود 95 درصد دقیق است.

    این اسکن گاهی اوقات اسکن مورفولوژی نامیده می شود.

    آنچه می توانید در اسکن 20 هفته ای مشاهده کنید

    در اسکن 20 هفته ای، احتمالاً ضربان قلب کودک، انحنای ستون فقرات، صورت نوزاد و تکان دادن دست ها و پاهای او را خواهید دید. حتی ممکن است یک مکیدن انگشت زیبا هم وجود داشته باشد.

    از آنجایی که می‌توانید در این اسکن چیزهای زیادی ببینید، ممکن است حس قوی‌تری از ورود نوزاد یا نوزادان به زندگی‌تان داشته باشید.

    معمولاً می توانید یک عکس اولتراسوند یا حتی یک DVD برای به اشتراک گذاشتن با خانواده و دوستان دریافت کنید. برخی از خدمات دارای اسکنر اولتراسوند سه بعدی یا حتی چهار بعدی هستند، اما این اسکن ها اغلب هزینه اضافی دارند.

    سقط جنین و یا مشکلات سلامتی در هفته بیستم

    به ندرت احتمال از دست دادن بارداری بعد از حدود 13 هفته وجود دارد. خطر کلی سقط جنین پس از این زمان تنها حدود 3 درصد است.

    احتمال کمی وجود دارد که اسکن یک مشکل یا عارضه جدی سلامتی را نشان دهد. بعضی از ناهنجاری ها به هیچ وجه در اسکن ها دیده نمی شوند یا تا اواخر بارداری قابل مشاهده نیستند.

    بیماری های ژنتیکی مانند سندرم داون را می توان تنها با آزمایش های خاص قبل از زایمان مانند آمنیوسنتز تشخیص داد. اگر به انجام این آزمایش‌ها فکر می‌کنید، خدمات مشاوره ژنتیک می‌تواند اطلاعات بیشتری در مورد آنها به شما بدهد.

    کارهایی که می توانید انجام دهید

    با شریک زندگی خود تصمیم بگیرید که آیا می خواهید جنسیت کودک خود را بدانید.

    در صورت امکان، قرار ملاقات 20 هفته ای اسکن را با شریک زندگی خود برای زمان و روزی که برای شما مناسب است تنظیم کنید.

    قبل از هر روز، از کارفرمای خود مرخصی بخواهید تا بتوانید به اسکن بروید. رفتن به سونوگرافی یکی از معدود شانس هایی است که می توانید قبل از تولد نوزاد خود را ببینید.

    این سونوگرافی اصلی است که در دوران بارداری انجام می شود.

    در 20 هفتگی بیشتر جنین شما به گونه ای رشد کرده است که غربالگری اندام ها برای ارزیابی ناهنجاری ها امکان پذیر است. این اسکن را می توان در هر زمانی بین هفته های 18 تا 22 بارداری انجام داد، اما در حالت ایده آل در حدود هفته 20 بارداری.

    اسکن می تواند حداقل 45 دقیقه و گاهی تا یک ساعت طول بکشد.

    در این اسکن قسمت‌های مختلف نوزاد اندازه‌گیری می‌شود تا تأیید شود که رشد رضایت‌بخشی مطابق با آنچه از تاریخ زایمان انتظار می‌رود وجود داشته است.

    تصاویر متعددی از اندام‌های مختلف گرفته می‌شود تا تأیید شود که توسعه طبق انتظار پیش می‌رود.

    در حالی که بیشتر تصویربرداری برای نوزاد هدف قرار می گیرد، جفت، بند ناف و مایع آمنیوتیک نیز تصویربرداری می شود. جریان خون به رحم با اندازه گیری داپلر ارزیابی می شود.

    اغلب می توان جنسیت نوزاد را تشخیص داد. لطفا در صورت تمایل به دانستن این موضوع به ما اطلاع دهید.

    گاهی اوقات نمی توان همه نوزاد را در یک معاینه ارزیابی کرد. این ممکن است به دلیل موقعیت کودک باشد. گاهی اوقات نیاز به معاینه مجدد است. این بخشی از هزینه اصلی معاینه خواهد بود و قبل از ترک تمرین برای شما رزرو می شود. در حالت ایده‌آل، سعی می‌کنیم کل اسکن را در روز کامل کنیم، اما گاهی اوقات bub نمی‌خواهد همه چیز را به ما نشان دهد! کودک شما می تواند در یک نقطه برای کل اسکن راحت باشد!

    در روز چه خواهد شد

    هنگامی که برای اسکن خود رسیدید، از شما خواسته می شود که فرمی را در مورد بارداری خود تا به امروز پر کنید.

    سپس سونوگرافی شما را به اتاق اسکن می برد.

    از شما خواسته می شود که روی میز دراز بکشید و شکم خود را در معرض دید قرار دهید. یک حوله در شلوار شما فرو می‌رود تا پخش ژل روی لباس‌تان را محدود کند.

    ژل شفاف بر روی شکم شما اعمال می شود و سونوگرافیک پروب را روی تصاویر ضبط کننده شکم شما حرکت می دهد.

    لطفاً با یک مثانه نیمه پر همراه داشته باشید که به شما امکان می دهد تصاویری از کودک خود را به دست آورید.

    ما نوزاد شما را اندازه گیری می کنیم و جفت و دهانه رحم شما را بررسی می کنیم.

    گاهی اوقات اسکن واژینال نیز انجام می شود تا دید بهتری از جنین شما به ما بدهد یا اگر جفت پایینی دارید. شما می توانید کل اسکن را در مانیتورهای صفحه پلاسما روی دیوار ما تماشا کنید!

    در این اسکن، ما دوست داریم کودک شما کمی (نه زیاد!) حرکت کند تا بتوانیم هر چیزی را که می خواهیم ببینیم اسکن کنیم.

    همه سونوگرافیست های ما دارای اعتبار بنیاد پزشکی جنین هستند. سبک اسکن هر سونوگرافی متفاوت است. برخی دوست دارند از طریق اسکن با شما صحبت کنند در حالی که برخی دیگر دوست دارند ساکت بمانند زیرا به آنها کمک می کند تا روی کودک شما تمرکز کنند. سونوگرافی این موضوع را قبل از اسکن برای شما توضیح می دهد. نگاهی دقیق به آناتومی کودک شما اولویت شماره یک ما است.

    پس از اتمام اسکن، سونوگرافیک اتاق را ترک می کند و نتایج اسکن توسط رادیولوژیست یا متخصص زنان و زایمان ما بررسی می شود. اگر دلیلی برای نگرانی وجود داشته باشد، آنها می آیند و در همان روز با شما صحبت می کنند. گاهی اوقات کودک شما در یک نقطه خیلی راحت است و ما نمی توانیم اسکن کامل را انجام دهیم. این به این معنی است که ممکن است لازم باشد دوباره برگردید تا ما قسمت هایی را که ندیده ایم بررسی کنیم.

    تاریخ سررسید مورد انتظارتان در روز به شما داده می شود و یک کارت دسترسی آنلاین برای مشاهده تصاویر خود از طریق وب سایت ما به شما داده می شود.

    مقالات بیشتر :عکس رنگی رحم با بی حسی در تهران ، سونوگرافی تشخیص جنسیت ، بهترین زمان برای سونوگرافی واژینال ، سونوگرافی واژینال در تهران 

    خطرات

    سونوگرافی سال‌هاست که در بارداری استفاده می‌شود و برای شما و جنین شما بی‌خطر تلقی می‌شود.

    گاهی لازم است اسکن واژن انجام دهیم. اگر قبل از اسکن واژینال به لاتکس حساسیت دارید یا نمی دانید، در این صورت از روکش بدون لاتکس روی پروب استفاده می شود.

    گاهی اوقات ناراحتی ناشی از فشار پروب روی مثانه یا دستکاری پروب واژن وجود دارد. اگر این بسیار دردناک است لطفا به ما اطلاع دهید.

    متأسفانه یک سونوگرافی معمولی یک نوزاد طبیعی را تضمین نمی کند. متأسفانه مشکلات زیادی وجود دارد که نمی توان از طریق تصویربرداری مشخص کرد. نوزاد هنوز 20 هفته فرصت دارد تا به رشد و تکامل خود ادامه دهد.

    فواید

    شما قادر خواهید بود کودک در حال رشد خود را ببینید

    ما قادریم قلب و مغز را با جزئیات زیاد ارزیابی کنیم.

    اگر موردی وجود داشته باشد که ما در مورد اسکن نگران باشیم، در روز به شما اطلاع خواهیم داد. این برای شما و کودکتان بسیار اطمینان بخش است.

    سونوگرافی چیست؟

    اسکن اولتراسوند از امواج صوتی با فرکانس بالا برای ایجاد تصاویری از داخل بدن و کودک شما استفاده می کند. امواج صوتی به جای تشعشع استفاده می شود که آنها را ایمن می کند.

     چرا یک اسکن 20 هفته ای در زنانه ایمیجینگ انجام شود؟

    سونوگرافیست های ما با بالاترین استانداردها آموزش دیده اند تا این اندازه گیری های تخصصی را از شما و نوزادتان انجام دهند. آنها دارای گواهینامه صلاحیت از بنیاد پزشکی جنین هستند که توسط کالج سلطنتی متخصصان زنان و زایمان استرالیا و نیوزیلند به رسمیت شناخته شده است. ما اندازه گیری های دقیقی از کودک شما انجام می دهیم.  انواع سونوگرافی و تمام اسکن های ما توسط رادیولوژیست یا متخصص زنان و زایمان ما نظارت می شود.

    چقد طول میکشه؟

    اسکن 20 هفته ای تقریباً 45 دقیقه طول می کشد، اما لطفاً به خودتان زمان زیادی بدهید. گاهی اوقات به دلیل موقعیت کودک یا موقعیت جفت شما نمی توانیم همه چیز را ببینیم/اسکن کنیم. BMI خود شما نیز بر میزان خوبی که می توانیم کودک شما را در سونوگرافی ببینیم، تأثیر می گذارد. گاهی اوقات باید برای یک روز دیگر دوباره رزرو کنید تا بتوانیم اسکن را به طور کامل تکمیل کنیم.

    چگونه باید برای اسکن آماده شوم؟

     آمادگی های مورد نیاز جهت انجام سونوگرافی و رادیولوژی ، شما باید با یک مثانه نیمه پر برای اسکن بروید. به یاد داشته باشید که فرم معرفی خود را همراه داشته باشید.

  • سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول بارداری

    سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول بارداری؛غربالگری سه ماهه اول

    اگرچه اکثریت قریب به اتفاق زنان باردار نوزاد سالمی دارند، اما در مواقعی این اتفاق نمی افتد. غربالگری سه ماهه اول یک آزمایش سونوگرافی و بیوشیمیایی است که اساساً برای ارزیابی احتمال فردی بارداری شما برای مشکلات کروموزومی جنین طراحی شده است.

    همه زنان این آزمایش غربالگری را انتخاب نمی کنند و پیشنهاد می کنیم در صورت عدم اطمینان، این معاینه را با پزشک خود در میان بگذارید.

    m/سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول بارداری

    اگر سوالی در مورد رادیولوژی یا سونوگرافی دارید ویا پزشک برایتان رادیولوژی یا سونوگرافی تجویز کرده است

    می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید.

    سایر مزایای غربالگری سه ماهه اول عبارتند از:

    • تایید دقیق تاریخ بارداری

    • تشخیص بارداری چند قلو و جفت با طبقه بندی خطر حاملگی چند قلویی

    • بررسی اولیه ساختارهای جنینی

    • ارزیابی اندام های لگنی شما (به عنوان مثال برای بررسی فیبروم یا کیست تخمدان)

    مقالات بیشتر : سونوگرافی غربالگری دوم ، سونوگرافی بارداری ، عکس رنگی رحم، اکوی قلب جنین ، سونوگرافی سه بعدی رحم ، سونوگرافی خانم 

    اختلالات کروموزومی چیست؟

    کروموزوم ها حاوی DNA هستند که ترکیب ژنتیکی ما را تعیین می کند. در انسان هر سلول در بدن ما حاوی 46 کروموزوم است که از 23 جفت مجزا تشکیل شده است که یکی از هر جفت از مادر و پدر گرفته شده است. آرایش کروموزومی ما در زمان لقاح مشخص می شود و نمی توان آن را تغییر داد.

    گاهی اوقات ممکن است نوزاد در زمان لقاح کروموزوم های بسیار زیاد یا بسیار کمی دریافت کند (این امر از نظر پزشکی "آنئوپلوئیدی" نامیده می شود)، یا ممکن است قسمت هایی از کروموزوم ها مرتب شوند (این در پزشکی به عنوان "جابه جایی" شناخته می شود).

    چنین اتفاقاتی معمولاً باعث ایجاد مشکلات قابل توجهی در جنین می شود که منجر به سقط خود به خود یا نقص های مادرزادی می شود (به عنوان مثال ناهنجاری های ساختار قلب یا مغز).

     شایع ترین ناهنجاری های کروموزومی مشاهده شده شامل شرایطی مانند سندرم داون (تریزومی 21) است که در آن جنین دارای 47 کروموزوم در هر سلول بدن خود به دلیل کروموزوم شماره 21 اضافی است.

    سندرم ترنر (مونوسومی X) که در آن جنین در هر سلول بدن خود فقط 45 کروموزوم دارد، کروموزوم از دست رفته یکی از کروموزوم های جنسی است.

    سندرم ادوارد (تریزومی 18) که در آن جنین دارای یک کروموزوم اضافی 18 در هر سلول بدن است و سندرم پاتو (تریزومی 13) که در آن جنین دارای یک کروموزوم اضافی 13 در هر سلول بدن است.

    سندرم داون شایع ترین علت ژنتیکی ناتوانی ذهنی در انسان است. با افزایش سن مادر، شیوع این اختلالات کروموزومی (به غیر از سندرم ترنر) افزایش می یابد.

    تست غربالگری سه ماهه اول شامل چه مواردی است؟

    تست غربالگری ترکیبی سه ماهه اول دارای دو جزء مجزا است:

    1. آزمایش خون (به طور ایده آل در هفته 10 بارداری انجام شود)
    2. معاینه اولتراسوند (به طور ایده آل در هفته 12-13 بارداری انجام می شود)

    با ترکیب سن مادر، نتایج آزمایش خون و سونوگرافی می توان احتمال ابتلای هر زن به یک اختلال کروموزومی مانند سندروم داون را در بارداری فراهم کرد.

    این آزمایش به شما نمی گوید که بارداری شما این شرایط را دارد یا ندارد، فقط اطلاعاتی را ارائه می دهد که احتمال بارداری کاهش یافته است (احتمال ترین نتیجه) یا احتمال افزایش یافته است (این در 3-5٪ از بارداری ها رخ می دهد).

    برای زنانی که بارداری آن ها با احتمال زیاد غربالگری می کند، یک آزمایش خاص (نمونه برداری از پرزهای کوریون یا آمنیوسنتز) لازم است تا واقعاً مشخص شود که آیا جنین تحت تأثیر قرار گرفته است یا خیر.

     تنها در 5 تا 6 درصد از زنانی که بارداری آنها با احتمال افزایش مشکل کروموزومی غربالگری می شود، جنین در واقع نتیجه کروموزومی غیرطبیعی خواهد داشت.

    از آزمایش خون چه می توانیم بگوییم؟

    آزمایش خون که به طور ایده آل در هفته 10 بارداری انجام می شود (اگرچه می توان آن را در هر زمانی بین 9 تا 13 هفته انجام داد) برای اندازه گیری سطح دو هورمون جنینی جفتی در خون زن به آزمایشگاه فرستاده می شود. این هورمون ها هستند

    ßhCG (بخشی از هورمون تست بارداری)

    PAPP-A (پروتئین A مرتبط با بارداری - یک هورمون محرک رشد در جفت).

    هنگامی که جنین دچار مشکل کروموزومی جدی باشد، سطح این دو هورمون اغلب غیرطبیعی است.

    از سونوگرافی چه می توانیم بگوییم؟

    سونوگرافی برای ارزیابی اندازه جنین، با اندازه‌گیری طول آن از سر تا پایین (Crown Rump Length) استفاده می‌شود.

    علاوه بر این، شفافیت نوکال، که یک فضای خالی اکو کوچک در پشت گردن جنین است، اندازه گیری می شود. همه جنین‌ها شفافیت نوکال دارند، اما هرچه اندازه‌گیری شفافیت نوکال بزرگ‌تر باشد، احتمال بروز مشکل در نوزاد (مثلاً سندرم داون یا نقص ساختاری قلب) بیشتر می‌شود.

     علاوه بر این، سونوگرافی جنین را بررسی می کند:

    • از ضربان قلب جنین اطمینان حاصل کنید
    • تاریخ بارداری را با اندازه گیری سایر قسمت های جنین (به عنوان مثال قطر دو جداره سر) بررسی کنید.
    • تعداد جنین های داخل رحم را بشمارید (به دنبال دوقلو یا بیشتر می گردید!)
    • ارزیابی ساختارهای اولیه جنین (بهتر است این کار در 13 هفته یا بیشتر انجام شود)
    • بررسی اندام های لگنی مادر
    چه زمانی نتایج این آزمایش را دریافت خواهم کرد؟

    اگر قبل از سونوگرافی خون خود را برای جزء بیوشیمی گرفته اید، می توانیم بلافاصله پس از تکمیل جزء اولتراسوند نتایج شما را ارائه دهیم. اگر خون شما گرفته نشده باشد، تا زمانی که این اطلاعات را دریافت نکنیم، نمی‌توانیم نتیجه را به شما ارائه دهیم.

     بنابراین ایده آل است که قبل از سونوگرافی (به طور ایده آل در هفته 10 بارداری) آزمایش خون خود را انجام دهید.

    این تست چقدر دقیق است؟

    غربالگری ترکیبی سه ماهه اول ممکن است برای همه زنان باردار بدون در نظر گرفتن سن ارائه شود. اگر همه زنانی که با احتمال زیاد غربالگری می‌کنند، نمونه‌ برداری از پرزهای کوریونی یا آمنیوسنتز را انجام دهند (نرخ تشخیص در حاملگی‌های چندقلویی کمتر است) ظرفیت تشخیص ۸۵ تا ۹۵ درصد از جنین‌های مبتلا به سندرم داون را دارد.

     این یک آزمایش برتر نسبت به غربالگری سندرم داون است که صرفاً بر اساس افزایش سن مادر (یعنی زنان بالای 35 تا 37 سال)، که در آن تنها 30 تا 50 درصد از جنین های مبتلا را می توان شناسایی کرد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی سونوگرافی غربالگری سونوگرافی خانم الاستوگرافی اکوی قلب جنین

     تنها با استفاده از سن مادر، به ازای هر 100 تا 150 آمنیوسنت، یک جنین مبتلا به اختلال کروموزومی تشخیص داده می شود.

    با غربالگری سه ماهه اول، یک جنین مبتلا به اختلال کروموزومی به ازای هر 13 تا 20 روش تهاجمی قبل از تولد تشخیص داده می شود.

    غربالگری ترکیبی سه ماهه اول یک آزمایش داوطلبانه برای زنان باردار است و همه زنان احساس نمی کنند که این آزمایش برای آن ها مناسب است. قبل از تصمیم گیری برای انجام غربالگری، باید این آزمایش را با همسر و پزشک خود در میان بگذارید.

    نتیجه سونوگرافی غربالگری اول با احتمال کم، تضمین نمی کند که کودک شما مشکل کروموزومی ندارد. این یک آزمایش غربالگری است و بارداری شما را در احتمال افزایش یا کاهش طبقه بندی می کند، اما یک آزمایش تشخیصی نیست (یعنی نمی گوید که کودک شما مشکل کروموزومی دارد یا ندارد).

    علاوه بر این، آزمایش غربالگری سه ماهه اول با احتمال کم به این معنی نیست که کودک شما سالم به دنیا خواهد آمد (اگرچه اکثر نوزادان در بدو تولد بسیار سالم هستند).

    اگر باردار هستید طیف وسیعی از آزمایش ها در دسترس است. این آزمایش‌ها می‌توانند بارداری شما را تایید کنند و همچنین رشد کودک شما را در رحم بررسی کنند.

     هیچ آزمایش پزشکی هرگز 100 درصد دقیق نیست، اما اکثر تست های بارداری بسیار قابل اعتماد هستند.

    معاینات منظم با پزشک عمومی (پزشک) یا ماما بخش مهمی از مراقبت های بارداری است، از جمله اطلاعات و توصیه هایی در مورد آزمایشاتی که شما و جنینتان نیاز دارید.

    آزمایشات قبل از تولد

    علاوه بر بررسی سلامت عمومی مادر و نوزاد، انواع مختلف آزمایشات موجود برای زنان باردار عبارتند از:

    آزمایش هایی برای تایید بارداری

    غربالگری سلامت مادر

    آزمایش‌های غربالگری معمول (این آزمایش‌ها به شما می‌گویند که چقدر احتمال دارد که کودک شما یک وضعیت سلامت خاص داشته باشد)

    تست‌های تشخیصی - برای بارداری‌های در معرض خطر (این آزمایش‌ها با دقت بیشتری به شما می‌گویند که آیا کودک شما وضعیت سلامت خاصی دارد).

    سندرم داون زمانی اتفاق می‌افتد که فرد به جای دو نسخه از کروموزوم 21، سه نسخه داشته باشد.

     یا ناحیه خاصی از کروموزوم 21 که در ایجاد سندرم داون نقش دارد.

     این شایع ترین علت مادرزادی ناتوانی ذهنی است و همچنین منجر به مشکلات متابولیکی و ساختاری متعددی می شود. این می تواند تهدید کننده زندگی باشد یا منجر به بیماری قابل توجهی شود، اگرچه برخی از افراد فقط مشکلات خفیفی دارند و می توانند زندگی نسبتاً عادی داشته باشند.

    داشتن یک نوزاد مبتلا به سندرم داون احتمالاً تأثیر قابل توجهی بر زندگی خانوادگی دارد.

    غربالگری غیر تهاجمی بر اساس تجزیه و تحلیل بیوشیمیایی سرم یا ادرار مادر، یا اندازه‌گیری‌های سونوگرافی جنین، امکان تخمین خطر ابتلا به بارداری را فراهم می‌کند و اطلاعاتی را برای تصمیم‌گیری در مورد آزمایش قطعی ارائه می‌دهد.

    قبل از موافقت با آزمایش های غربالگری، والدین باید به طور کامل در مورد خطرات، مزایا و عواقب احتمالی چنین آزمایشی مطلع شوند.

    این شامل انتخاب‌های بعدی برای آزمایش‌های بعدی و پیامدهای آزمایش‌های غربالگری مثبت و منفی کاذب (یعنی آزمایش‌های تشخیصی تهاجمی و احتمال اینکه جنین سقط‌شده ممکن است از نظر کروموزومی طبیعی باشد) می‌شود.

    تصمیماتی که ممکن است والدین باردار با آن ها روبرو شوند، ناگزیر سطح بالایی از اضطراب را در تمام مراحل غربالگری ایجاد می کنند و نتایج غربالگری می تواند با عوارض جسمی و روانی قابل توجهی همراه باشد. هیچ آزمایش غربالگری نمی تواند شدت مشکلاتی که فرد مبتلا به سندرم داون دارد را پیش بینی کند

    سونوگرافی زنان و زایمان و تست های غیر تهاجمی پری ناتال (NIPT)

    DNA جنین بدون سلول (cffDNA) DNA جنینی است که از طریق خون مادر در گردش است. آزمایش cffDNA غیر تهاجمی است و به عنوان یک ابزار تشخیص قبل از تولد برای زنان باردار مسن استفاده می شود.

    در حالی که آزمایش cffDNA در تشخیص آنیوپلوئیدی معمولی ارزشمند است، سونوگرافی سه ماهه اول جنین در تشخیص ناهنجاری‌های ساختاری غیر ژنتیکی از جمله اسپینا بیفیدا و آنسفالی بهتر است.

    دستورالعمل های انجمن بین المللی سونوگرافی در زنان و زایمان (ISUOG) بیان می کند که همه زنان باید بدون توجه به قصد آن ها برای انجام آزمایش cffDNA، سونوگرافی سه ماهه اول بارداری را دریافت کنند. آزمایش cffDNA نباید جایگزین سونوگرافی سه ماهه اول شود.

    آنئوپلوئیدی آتیپیک را نمی توان همیشه توسط NIPT تشخیص داد، بنابراین ضخامت نوکال در سونوگرافی می تواند یک شاخص کلیدی بدون توجه به نتیجه کم خطر NIPT باشد.

    از زمان پیدایش NIPT، بروز اسپینا بیفیدا که در سه ماهه دوم در طی سونوگرافی معمول تشخیص داده شده است، افزایش یافته است. این به این واقعیت اشاره دارد که مادران بیشتری از تشخیص زودهنگام ناهنجاری های سیستم عصبی مرکزی جنین غافل می شوند.

    غربالگری معمول سونوگرافی سه ماهه اول بارداری که از 12 هفته و 5 روز تا 14 هفته انجام می شود، بهترین زمان برای ارزیابی علائم اولیه اسپینا بیفیدا است.

    در سه ماهه اول سونوگرافیست های بسیار آموزش دیده می توانند اسکن مورفولوژی مناسب سن را انجام دهند و عدم وجود استخوان بینی، فقدان یا اکستروفی مثانه، آترزی مری، فتق روده میانی، ناهنجاری های اندام، هیگرومای کیستیک، شکاف های صورت، وضعیت معکوس، انسفالوسل، هرنیا را تشخیص دهند. و طیفی از ناهنجاری های جفتی.

    کلینیک رادیولوژی الوند طیف گسترده ای از خدمات تخصصی مامایی، از جمله غربالگری شفافیت نوکال (همراه با بیوشیمی سه ماهه اول) و مطالعات مورفولوژی جنین در سه ماهه اول را ارائه می دهد.

    سونوگرافیست‌های مامایی معتبر ما می‌توانند با انجام غربالگری زودهنگام برای ناهنجاری‌های ساختاری، آرامش خاطر را برای شما فراهم کنند.

    اسکن سه ماهه اول بارداری

    اولین سونوگرافی مادر در هفته 6-12 بارداری به او پیشنهاد می شود.

    این اسکن:

    • بررسی می کند که کودک در مکان مناسب رشد می کند - یعنی در داخل رحم
    • بررسی می کند که کودک مطابق انتظار رشد می کند
    • تعداد نوزادان را نشان می دهد
    • به متخصصان سلامت کمک می کند تا سن و تاریخ تخمینی زایمان را تعیین کنند
    • بخشی از بررسی احتمال ابتلای کودک شما به بیماری مانند سندرم داون است.

    اگر همه چیز درست است، این اسکن احتمالاً یکی از شگفت انگیزترین لحظات زندگی شما خواهد بود. زمانی است که برای اولین بار کودک خود را می بینید.

    ضربان قلب کودک را می شنوید و حتی ممکن است تکان دادن دست یا حرکات آکروباتیک را ببینید.

    شما هنوز نمی توانید جنسیت کودک خود را بدانید. شما و همسرتان معمولاً باید تا اسکن 20 هفته ای صبر کنید - یعنی اگر می خواهید بدانید.

    تست های غربالگری سه ماهه اول

    در سه ماهه اول، متخصص سلامت با شما و همسرتان در مورد آزمایشات غربالگری برای ناهنجاری های کروموزومی و سایر شرایط صحبت می کند.

    آزمایش‌های غربالگری احتمال ابتلای کودک شما به ناهنجاری‌های کروموزومی خاص یا شرایط دیگر را بررسی می‌کنند.

    نتایج نشان می دهد که کودک شما شانس بالایی دارد یا اینکه کودک شما شانس کمی برای داشتن شرایط خاص دارد.

     آزمایش‌های غربالگری همه ناهنجاری‌های کروموزومی را مشخص نمی‌کنند و به شما نمی‌گویند که آیا کودک شما قطعاً تحت تأثیر قرار گرفته است یا خیر.

    تست های غربالگری سه ماهه اول شامل:

    آزمایش غیر تهاجمی قبل از تولد (NIPT) - این شامل یک آزمایش خون ساده است

    غربالگری ترکیبی سه ماهه اول (CFTS) - این آزمایش خون از شریک زندگی شما با اندازه گیری سونوگرافی انجام شده در هفته 11-13 ترکیب می شود.

    بیماری هایی مانند سندرم داون را می توان تنها با آزمایش های خاص قبل از زایمان مانند CVS یا آمنیوسنتز تشخیص داد. اگر به انجام این آزمایش‌ها فکر می‌کنید، خدمات مشاوره ژنتیک می‌تواند اطلاعات بیشتری در مورد آنها به شما بدهد.

    سقط جنین یا مشکلات سلامتی در هفته 12

    اگرچه اکثر بارداری‌ها ساده و بدون مشکل پیش می‌روند، اما این احتمال وجود دارد که اسکن نشان دهد که کودک شما دیگر زنده نیست.

    سقط جنین زمانی است که نوزاد قبل از هفته بیستم بارداری فوت کند. سقط جنین شایع است.

    حدود 10 تا 25 درصد حاملگی ها سقط می شوند و 80 درصد سقط ها قبل از 12 هفته اتفاق می افتد. سقط جنین می تواند ویرانگر باشد. همراه با اندوه و ناامیدی، ممکن است از اینکه نمی توانید از شریک زندگی خود یا کودک خود محافظت کنید، احساس درماندگی کنید. 

    همچنین این احتمال وجود دارد که اسکن سایر مشکلات یا عوارض سلامتی را تشخیص دهد. در این صورت، شریک زندگی شما به حمایت شما نیاز خواهد داشت. علاوه بر مراقبت از او، مهم است که احساسات خود را بشناسید و با کسی که به او اعتماد دارید صحبت کنید.

    اگر نگرانی‌های پزشکی وجود داشته باشد، یا مشکلاتی در بارداری قبلی داشته‌اید، یا اگر در مورد تاریخ بارداری ابهام زیادی وجود داشته باشد، پزشک ممکن است اسکن یا آزمایش‌های اضافی را پیشنهاد کند. برخی از شرایط به هیچ وجه در اسکن دیده نمی شوند یا تا اواخر بارداری قابل مشاهده نیستند.

  • b/دکتر متخصص ماموگرافی

    دکتر متخصص ماموگرافی

    دکتر متخصص ماموگرافی؛ ماموگرافی استاندارد طلایی در غربالگری سرطان سینه است. ماموگرافی معاینه ای است که از اشعه ایکس با دوز پایین استفاده می کند و برای غربالگری سرطان سینه مفید است، بیماری که از هر هشت زن در فرانسه در طول زندگی یک زن را تحت تاثیر قرار می دهد. سرطان سینه با تشخیص زودهنگام، در 9 مورد از 10 مورد درمان می شود. به لطف غربالگری، تا 300 مرگ برای 100000 زن جلوگیری می شود. 

     b/دکتر متخصص ماموگرافی

    اگر سوالی در مورد ماموگرافی یا سونوگرافی دارید ویا پزشک برایتان ماموگرافی یا سونوگرافی تجویز کرده است

    می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و ماموگرافی الوند در تماس باشید.

    کمپین های پیشگیری و آگاهی رسانی مانند اکتبر صورتی هر ساله بر اهمیت غربالگری منظم در میان زنانی که احتمال ابتلا به سرطان سینه را دارند، اصرار دارند. در فرانسه، ماموگرافی فقط به صورت موردی قبل از 50 سالگی تجویز می شود. در سنین بین 50 تا 75 سال، زنان هر دو سال یکبار برای انجام ماموگرافی رایگان دعوت می شوند، زیرا در این گروه سنی است که زنان بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. سن، خطرات، روش، نشانه ها، ماموگرافی طبیعی  همه چیز را بدانید.

     

    تعریف: ماموگرافی چیست؟

    ماموگرافی یک معاینه اشعه ایکس است که می تواند یک ناهنجاری را در بافت پستان و به ویژه سرطان سینه، حتی کوچک، تشخیص دهد. ماموگرافی از اشعه ایکس با دوز پایین برای تصویربرداری از داخل پستان (غده پستانی) و تشخیص تومور بالقوه استفاده می کند. این معاینه غربالگری یک معاینه نظارتی است که حتی در صورت عدم وجود علائم باید انجام شود. هدف ؟ برای اینکه بتوانیم در اسرع وقت اقدام کنیم، زیرا سرطان سینه که در مراحل اولیه تشخیص داده می شود، در 9 مورد از 10 مورد قابل درمان است.

     

    ماموگرافی دوطرفه چیست؟

    ماموگرافی غربالگری بسته به علائم مشاهده شده می تواند یک طرفه (فقط یک پستان) یا دو طرفه (هر دو سینه) باشد.

     

    سرطان سینه: مرحله، علائم، غربالگری در 45 سالگی؟

    سالانه نزدیک به 60000 مورد جدید سرطان سینه در فرانسه تشخیص داده می شود. 1 از هر 8 زن در طول زندگی خود تحت تاثیر قرار می گیرد. کمیسیون اروپا توصیه می کند که شروع غربالگری سرطان سینه را به 45 سالگی کاهش دهد.

     

    ماموگرافی در چه سنی باید انجام شود؟

    ماموگرافی برای همه زنان بین 50 تا 74 سال بدون هیچ علامتی و هیچ عامل خطر خاصی برای سرطان سینه، به جز سن آنها، ارائه می شود. زنان بین 50 تا 74 سال بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. "قبل از 50 سالگی، فقط زنان در معرض خطر برای انجام ماموگرافی دعوت می شوند. به زنانی که عوامل خطر (سابقه خانوادگی، سابقه شخصی، استعداد ژنتیکی و غیره) دارند، غربالگری انفرادی برای سرطان پستان از سن 40 سالگی ارائه می شود.

    مطالعات بسیار کمی اثربخشی ماموگرافی را قبل از 50 سالگی نشان داده است. پس از 74 سالگی، دیگر دعوتنامه سیستماتیک برای انجام ماموگرافی دریافت نمی کنید. موضوع غربالگری باید با پزشکتان در میان گذاشته شود. انجام ماموگرافی باید با توجه به سطح خطر ابتلا به سرطان پستان (سابقه خانوادگی، پزشکی شخصی، استعداد ژنتیکی...) ارزیابی شود.

     

    ماموگرافی در زنان جوان؟

    ماموگرافی معمولاً در زنان جوان انجام نمی شود زیرا بافت غدد آنها بسیار متراکم است و اشعه ایکس به سختی قابل عبور است. بنابراین ماموگرافی اطلاعات کمی را ارائه می دهد، برخلاف سونوگرافی که معاینه مناسب تری برای آنالیز غده پستانی است. در زنان جوان، پشنهاد می شود.

    غربالگری سرطان سینه: چه زمانی ماموگرافی خود را انجام دهیم؟

    غربالگری سرطان سینه باید توسط زنان 50 تا 74 ساله هر 2 سال یکبار انجام شود. امکان تشخیص زودهنگام یک ناهنجاری یا سرطان احتمالی، قبل از ظهور علائم را فراهم می کند. ماموگرافی معاینه مرجع است.

     مقالات پیشنهادی: فیبروسکن چیست؟ ، الاستوگرافی با سونوگرافی چیست؟ ، سونوگرافی تشخیص جنسیت

    اعتبار نسخه ماموگرافی چقدر است؟

    قانون مهلتی برای تکمیل نسخه برای معاینه پزشکی تعیین نکرده است. با این حال، در عمل، ممکن است یک نسخه توسط برخی از متخصصان مراقبت های بهداشتی بیش از یک سال بعد نامعتبر تلقی شود. 

     

    چگونه برای ماموگرافی وقت بگیریم؟

    برای انجام ماموگرافی نیاز به نسخه پزشکی دارید که پزشک برای شما تجویز کرده است.  برای انجام ماموگرافی، تنها کاری که باید انجام دهید این است که با یک مطب رادیولوژی یا بخش رادیولوژی یک کلینیک یا بیمارستان وقت بگیرید. روز قرار ملاقات:

    تمام عکس ها و گزارش های ماموگرافی های قدیمی و همچنین تمام سونوگرافی ها، ام آر آی ها و نتایج بیوپسی انجام شده برای سینه ها را همراه داشته باشید. 

    هیچ کرم، پودر، عطر یا دئودورانت را زیر بغل یا روی سینه ها قرار ندهید: این محصولات گاهی اوقات در عملکرد معاینه اختلال ایجاد می کنند و تفسیر نتایج را مخدوش می کنند.

    طوری لباس بپوشید که فقط قسمت بالایی لباس شما جدا شود.

    زیورآلات خود را (زنجیره، گوشواره و...) بردارید.

    ماموگرافی چگونه انجام می شود؟

    ماموگرافی یک معاینه 10 تا 15 دقیقه ای است که می تواند در مطب رادیولوژی یا بیمارستان در بخش رادیولوژی انجام شود. ماموگرافی با استفاده از ماموگرافی انجام می شود: دستگاهی که از اشعه ایکس با دوز پایین برای تولید تصاویر با وضوح بالا از بافت پستان استفاده می کند. ماموگرافی می تواند آنالوگ (تولید تصویر چاپ شده روی فیلم نقره) یا دیجیتال (اجازه پردازش کامپیوتری تصاویر به دست آمده) باشد. امروزه ماموگرافی ها عمدتا از تکنیک دیجیتال استفاده می کنند.

     

    روند آزمون: مرحله به مرحله

    ◄ قبل از ماموگرافی

    وقتی وارد می‌شوید، رادیولوژیست که عکس‌های ماموگرافی را می‌گیرد از شما در مورد سابقه پزشکی و خانوادگی‌تان می‌پرسد، آیا یائسه هستید، آیا تحت درمان هورمونی هستید، آیا باردار هستید یا احتمال دارد، آیا از پروتز سینه استفاده می‌کنید یا نه...

     

    ◄ در طول ماموگرافی

     

    رادیولوژیست شما را به کابینی هدایت می کند تا لباس های خود را در بیاورید. این کابین در مجاورت اتاق معاینه قرار دارد. از شما دعوت می شود تا لباس خود را کاملاً تا کمر درآورید و جواهرات خود را (زنجیر، گردنبند، گوشواره...) بردارید.

    رادیولوژیست از شما دعوت می کند تا در نزدیکی ماموگرافی در حالت ایستاده بایستید. یکی از دو سینه شما بین دو صفحه قرار می گیرد که سینه را از بالا به پایین برای چند ثانیه سفت و صاف می کند. این فشرده سازی کمتر از یک دقیقه طول می کشد و برای به دست آوردن تصویری با وضوح خوب و تابش کمتر ضروری است.

    رادیولوژیست پشت یک صفحه محافظ می ایستد و از شما می خواهد که در حین گرفتن عکس حرکت نکنید و نفس نکشید. او ماموگرافی را از راه دور فعال می کند تا اولین عکس فوری را به دست آورد. به محض ضبط اشعه ایکس، صفحات به طور خودکار شل می شوند.

    سپس ماموگراف 45 درجه می چرخد ​​تا پستان را به طرفین و به صورت مایل فشرده کند. تصویر دوم تولید می شود. گاهی اوقات ممکن است یک نمای جانبی یا مرکزی از ناحیه خاصی از سینه لازم باشد. رادیولوژیست همین مراحل را برای سینه دوم تکرار می کند. هنگامی که ماموگرافی دیجیتال است، تصاویر به دست آمده بلافاصله روی صفحه نمایش داده می شوند و بر روی فیلم ها چاپ می شوند.

    در حالی که رادیولوژیست تصاویر را می خواند و کیفیت آنها را در اتاق تفسیر بررسی می کند، شما در اتاق دیگری منتظر می مانید. اگر تصاویر از کیفیت کافی برخوردار نیستند، از شما خواسته می شود که دوباره آنها را بگیرید.

     

    ◄ بعد از ماموگرافی

     

    پس از اتمام ماموگرافی، رادیولوژیست یک معاینه بالینی برای بررسی ظاهر سینه ها (پوست و نوک سینه ها) انجام می دهد، سینه ها و زیر بغل شما را لمس می کند تا مطمئن شود که غدد لنفاوی غیرطبیعی یا تورم وجود ندارد، که گاهی اوقات در ماموگرافی قابل تشخیص نیستند.

    رادیولوژیست اولین نتایج را به شما ابلاغ می کند و تصاویر را همراه با گزارش به شما می دهد. این تصاویر برای پزشک تجویز کننده نیز ارسال می شود. توصیه می شود تصاویر و نتایج همه ماموگرافی های خود را نگه دارید تا بتوانید آنها را در معاینه بعدی ارائه دهید.

     

    خوب است بدانید: اگر ماموگرافی را به عنوان بخشی از غربالگری سازمان یافته سرطان پستان انجام می دهید، تصاویر به طور سیستماتیک از مطالعه دوم توسط رادیولوژیست متخصص دیگر برای تایید نتایج ماموگرافی بهره می برند. تضمینی برای اطمینان است.

     

    آیا ماموگرافی دردناک است؟

    ماموگرافی یک معاینه دردناک نیست. با این حال، فشار ایجاد شده بر روی سینه می تواند ناراحت کننده باشد، حتی کمی دردناک، اما فقط چند ثانیه طول می کشد. اگر سینه های شما حساسیت خاصی دارد، آن را به رادیولوژیست اطلاع دهید. برای به حداقل رساندن خطر ابتلا به درد، بین 10 تا 15 روز پس از شروع قاعدگی یک قرار ملاقات را ترجیح دهید: در این دوره، سینه ها حساسیت کمتری دارند.

     مقالات پیشنهادی: سونوگرافی واژینال در تهران ، سونوگرافی بارداری ، سونوگرافی شبانه روزی ، عکس رنگی رحم

    چگونه به راحتی نتایج ماموگرافی را بخوانیم؟

    اگر ماموگرافی به عنوان بخشی از غربالگری سازمان یافته انجام شود، تصاویر دو بار خوانده می شوند. نتایج موقت در پایان آزمون به اطلاع شما می رسد، از طرفی نتایج نهایی ظرف مدت 15 روز از طریق پست برای شما ارسال می شود. ماموگرافی به 6 دسته به نام ACR طبقه بندی می شود:

     

    طبقه بندی ACR0: ماموگرافی قابل تفسیر نیست و نیاز به بررسی های اضافی دارد.

    طبقه بندی ACR1: ماموگرافی طبیعی است.

    طبقه بندی ACR2: ماموگرافی یک یا چند ناهنجاری خوش خیم را نشان می دهد، بنابراین جدی نیست، که نیازی به معاینات اضافی ندارد.

    طبقه بندی ACR3: ماموگرافی یک یا چند ناهنجاری احتمالاً خوش خیم را نشان می دهد که نیاز به نظارت کوتاه مدت (3 یا 6 ماه) دارد.

    طبقه بندی ACR4: ماموگرافی یک یا چند ناهنجاری نامشخص یا مشکوک را نشان می دهد که نیاز به بیوپسی دارد.

    طبقه بندی ACR5: ماموگرافی یک ناهنجاری را نشان می دهد که نشان دهنده سرطان است و نیاز به بیوپسی دارد.

    در صورت ناهنجاری مشخص شده در تصاویر، ممکن است معاینات اضافی برای روشن شدن تشخیص تجویز شود: سونوگرافی، MRI، سوراخ کردن، بیوپسی و غیره.

     

     

© 2022 ;کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت نزد سونوگرافی و رادیولوژی الوند محفوظ می باشد. طراحی ، توسعه و راه اندازی توسط : OFOGHIT